Μπάρα

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2020

Το Πολεμικό Ναυτικό συμμετείχε ενεργά στη συλλογή και επεξεργασία των απαραίτητων για την έρευνα στοιχείων, μέσω Κέντρου Ειδικής Φροντίδας Παιδιού (ΚΕΦΠ) του Ναυτικού Νοσοκομείου Πειραιώς (ΝΝΠ) στον Πειραιά.


 

 Από τον Στρατιωτικό Συντάκτη 

Leonidas Blaveris

 

Το Πολεμικό Ναυτικό συμμετείχε ενεργά στη συλλογή και επεξεργασία των απαραίτητων για την έρευνα στοιχείων, μέσω Κέντρου Ειδικής Φροντίδας Παιδιού (ΚΕΦΠ) του Ναυτικού Νοσοκομείου Πειραιώς (ΝΝΠ) στον Πειραιά.

Ως γνωστό, το ΚΕΦΠ ανήκει στο ΠΝ και ειδικεύεται στην πρόληψη, ανίχνευση, διάγνωση, θεραπευτική παρέμβαση και

υποστήριξη γονέων παιδιών με νευροαναπτυξιακές διαταραχές.

Στην ίδρυση και λειτουργία του εν λόγω Κέντρου έχει καθοριστικό ρόλο ο νυν ΔΥΓ/ΓΕΝ Υποναύαρχος (ΥΙ) Δημοσθένης Δαμιανός ΠΝ, ο οποίος ως Πλοίαρχος ήταν και ο πρώτος Διευθυντής του Κέντρου το 2006, όταν δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του τότε Α/ΓΕΝ Ναυάρχου ε.α. Δ.Γούση ΠΝ και άμεση υλοποίησή του από τον τότε ΥΦΕΘΑ Βασ.Μιχαλολιάκο.

Λόγω του εξαιρετικού ενδιαφέροντος παρουσιάζω ολόκληρο το ΔΤ του ΓΕΝ με τα αποτελέσματα της σχετικής ερεύνης:

"Από Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζουν περισσότερα από 1 στα 100 Ελληνόπουλα ηλικίας 10-11 ετών

Τα ευρήματα της πρώτης Εθνικής Επιδημιολογικής Έρευνας που πραγματοποιείται στη χώρα μας

με τη συνδρομή του Πολεμικού Ναυτικού

Περισσότερα από 1 στα 100 Ελληνόπουλα, ηλικίας 10 και 11 ετών, εμφανίζουν Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ASD), με τα αγόρια να είναι τετραπλάσια απ' ότι τα κορίτσια. Ωστόσο η διάγνωσή τους δεν έγινε πρώιμα αλλά όψιμα, καθώς τα περισσότερα είχαν ηλικία 4 έως 10 ετών όταν ανιχνεύθηκε η διαταραχή τους.

Η διασπορά των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος παρουσιάζει μεγάλη διακύμανση μεταξύ των 13 Διοικητικών Περιφερειών, αλλά και μεταξύ των 54 Νομών της χώρας μας. Σημαντική διακύμανση μεταξύ Περιφερειών και Νομών παρατηρείται και στην ηλικία πρώτης διάγνωσης του Αυτισμού.

Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από την πρώτη επιδημιολογική μελέτη στην Ελλάδα που εκτιμά τον επιπολασμό, τη διασπορά, την κατανομή φύλου και την ηλικία πρώτης διάγνωσης των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος (ASD) στα παιδιά, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο.

Την έρευνα πραγματοποίησε η Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, προκειμένου να συμβάλλει στην αποτύπωση της συχνότητας του σοβαρού αυτού νοσήματος και στη δική μας χώρα.

Όπως εξηγεί η Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Παιδιατρικής κα Λωρέττα Θωμαΐδου-Ηλιοδρομίτη, υπεύθυνη της Μονάδας Αναπτυξιακής Παιδιατρικής και της μελέτης, η έρευνα διενεργήθηκε με τη συμμετοχή των 62 Κέντρων Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (ΚΕΣΥ) της χώρας. 

Η συλλογή των στοιχείων πραγματοποιήθηκε από την Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής και υποστηρίχθηκε από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Υπουργείου Παιδείας και το Νευροαναπτυξιακό Κέντρο Ειδικής Φροντίδας Παιδιών του Πολεμικού Ναυτικού. Διενεργήθηκε κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο 2019 και Φεβρουάριο 2020 για μερικά ΚΕΣΥ.

«Οι διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (ASD) αποτελούν διά βίου νευροαναπτυξιακές διαταραχές που διαγιγνώσκονται στην πρώτη παιδική ηλικία με αυξανόμενη συχνότητα παγκοσμίως», λέει η κα Θωμαΐδου-Ηλιοδρομίτη. «Τα άτομα με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος εμφανίζουν ελλείμματα στην κοινωνική συνδιαλλαγή, τη γλωσσική και μη γλωσσική επικοινωνία, καθώς και περιορισμένες-επαναληπτικές συμπεριφορές, ενδιαφέροντα και κινήσεις. 

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων ποικίλλει και η λειτουργικότητα των αυτιστικών κυμαίνεται από αυτόνομα και παραγωγικά για την κοινωνία άτομα, έως άτομα με περιορισμένη αυτονομία, νοητική μειονεξία και άλλες συννοσηρότητες που απαιτούν συνεχή και πολύπλευρη υποστήριξη».

Από μελέτες διαχρονικής παρακολούθησης ενηλίκων με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, υπολογίζεται ότι 30-50% των πασχόντων ζουν ανεξάρτητη και παραγωγική ζωή. 

Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την πολυπαραγοντική αιτιολογία του αυτισμού, καθιστά επιτακτική, την πρώιμη διάγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση της διαταραχής, σε όσο το δυνατόν μικρότερη ηλικία, ώστε τα πάσχοντα παιδιά να αναπτύξουν δεξιότητες ζωής που θα τους επιτρέψουν την αυτόνομη ένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.

«Την τελευταία 20ετία σε όλο τον κόσμο η συχνότητα των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος στα παιδιά είναι όχι μόνο αυξημένη αλλά και συνεχώς αυξανόμενη», τονίζει η Καθηγήτρια. «Σύμφωνα με πρόσφατες διαχρονικές μελέτες στις ΗΠΑ, η συχνότητα του Αυτισμού από 1/110 παιδιά που ήταν το 2009, αυξήθηκε σταδιακά και σήμερα ανέρχεται σε 1 στα 59 παιδιά! Συχνότητα 1/59 παιδιά σημαίνει ότι περίπου 2 παιδιά στα 100 εμφανίζουν Αυτισμό. 

Ο μέσος επιπολασμός παγκοσμίως μεταξύ 2000 και 2016 εκτιμήθηκε σε 0,7% ενώ στην πλειονότητα των πρόσφατων μελετών η συχνότητα του Αυτισμού κυμαίνεται από 0,8% έως 1,5%».

Με βάση την ταχύτατα αυξανόμενη συχνότητα ενός ιδιαίτερα σοβαρού παιδιατρικού νοσήματος και την αποτελεσματικότητα της πρώιμης παρέμβασης, η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής σε επαναλαμβανόμενες ετήσιες κατευθυντήριες οδηγίες από το 2016 συνιστά συστηματικό προληπτικό έλεγχο (screening) για την πρώιμη ανίχνευση των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος σε όλα τα παιδιά από το 2Ο έτος ζωής με σταθμισμένες ειδικές δοκιμασίες.

Η Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, ήδη από το 2016, δημιούργησε και στάθμισε σε ελληνικό παιδικό πληθυσμό την Αναπτυξιακή Δοκιμασία Επικοινωνίας «ΠΑΙΣ», που ανιχνεύει πρώιμα διαταραχές αυτιστικού φάσματος σε παιδιά ηλικίας από 18 μηνών έως 4 χρόνων με αντικειμενικό και ασφαλή τρόπο.

Η παρατηρούμενη αύξηση του επιπολασμού των Αυτιστικών διαταραχών αποδίδεται διεθνώς:

• Στη θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων (DSM/ICD-10) και τη δυνατότητα έγκαιρης και σαφούς διάγνωσης του Αυτισμού από μικρή ηλικία

• Στην ευρεία χρήση και διεύρυνση των Κριτηρίων Διάγνωσης

• Στη συστηματική παρακολούθηση των επιδημιολογικών δεδομένων

• Στην αυξημένη ευαισθητοποίηση των επαγγελματιών Υγείας, των δασκάλων, των γονέων και της πολιτείας

Και ενώ όλες οι αναπτυγμένες χώρες έχουν κάνει επιδημιολογικές μελέτες, στην Ελλάδα δεν υπήρχαν έως τώρα διαθέσιμα επιδημιολογικά δεδομένα για τη συχνότητα των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος στα παιδιά.

Επισημαίνεται, ότι η γνώση του ακριβούς επιπολασμού ενός ταχύτατα αυξανόμενου σε συχνότητα νοσήματος, όπως ο Αυτισμός, που έχει σοβαρές εκπαιδευτικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες, επιτρέπει τον ορθό προγραμματισμό και σχεδιασμό τόσο των ιατρικών και θεραπευτικών πόρων όσο και των εκπαιδευτικών υπηρεσιών σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο της κάθε χώρας.

Το κενό αυτό θέλησε να καλύψει η Μονάδα Αναπτυξιακής Παιδιατρικής της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ, σχεδιάζοντας την:

ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ για την

«Εκτίμηση Επιπολασμού Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος στα παιδιά ηλικίας 10-11 ετών στην Ελλάδα».

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ & ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΜΕΛΕΤΗΣ

• Η μελέτη αποτελεί την πρώτη επιδημιολογική έρευνα στην Ελλάδα που εκτιμά τον Επιπολασμό, τη Διασπορά, την κατανομή Φύλου και την Ηλικία πρώτης διάγνωσης των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος (ASD) στα παιδιά, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και ειδικότερα στις 13 Διοικητικές Περιφέρειες και τους 54 Νομούς της χώρας μας.

• Συγκεντρώθηκαν δεδομένα σχετικά με τις διαγνώσεις ASD κατά φύλο και ημερολογιακό έτος διάγνωσης έως το 2019, για παιδιά που γεννήθηκαν το 2008 και το 2009, από τα Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης (ΚΕΣΥ) της χώρας.

• Η επιλογή των ΚΕΣΥ ως πλαίσιο και πηγή των δεδομένων βασίστηκε στη δυνατότητα καταγραφής των διαγνώσεων του αυτισμού από πρωτογενή στοιχεία που τηρούνται στα αρχεία τους καθώς και στις αυστηρά τομεοποιημένες υπηρεσίες τους σε όλη τη χώρα. Η τομεοποίηση αυτή επιτρέπει την πρόσβαση σε αριθμό πληθυσμού αναφοράς για τους παρονομαστές που χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα μελέτη.

• Η επιλογή της ηλικίας των παιδιών βασίζεται σε βιβλιογραφικά δεδομένα που υποστηρίζουν ότι ο επιπολασμός σε παιδιά ηλικίας 10-11 ετών επιτρέπει ακριβέστερες εκτιμήσεις της πραγματικής επίπτωσης της διαταραχής στην κοινότητα.

• Η έρευνα περιλαμβάνει μεγάλο πληθυσμό παιδιών ( Νo = 182.879), ηλικίας 10 και 11 ετών, με υψηλή κάλυψη πληθυσμού 88,1% και υψηλό ποσοστό απόκρισης, καθώς το 87% των Κέντρων Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης συμμετείχε στη μελέτη σε εθνικό επίπεδο.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

1. Ο επιπολασμός των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος (ASD) στην Ελλάδα σε παιδιά ηλικίας 10 και 11 ετών το 2019 βρέθηκε 1,15 %

2. Τα αγόρια επηρεάζονται συχνότερα από τα κορίτσια σε αναλογία

4,14 αγόρια / 1 κορίτσι

3. Παρατηρήθηκε μεγάλη διακύμανση της διασποράς του Αυτισμού

• Στις 13 Διοικητικές Περιφέρειες από 0,59% έως 1,50%

• Στους 54 Νομούς από 0,31% έως 2,59%

4. Η ηλικία πρώτης διάγνωσης του Αυτισμού στην χώρα ήταν

μετά το 4ο και έως το 10ο έτος από τη γέννηση

με σημαντική διακύμανση μεταξύ των Περιφερειών και Νομών

5. Αποτυπώθηκε η κατανομή των περιπτώσεων ASD ανά ηλικία και φύλο κατά την αρχική διάγνωση σε κάθε περιφέρεια και Νομό, γεγονός που παρέχει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με το πότε γίνεται η διάγνωση του αυτισμού σε κάθε μία περιοχή ξεχωριστά, ούτως ώστε η ανάπτυξη των αντίστοιχων Υπηρεσιών Υγείας και Εκπαίδευσης να προγραμματίζεται βάσει των πραγματικών της αναγκών.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

● Τα αποτελέσματά της μελέτης παρέχουν τεκμηριωμένες πληροφορίες για τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη Υπηρεσιών Υγείας και Εκπαίδευσης σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο

● Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην εξομάλυνση των ανισοτήτων όσον αφορά την προσβασιμότητα και την παροχή των Ιατρικών και Εκπαιδευτικών υπηρεσιών βάσει των πραγματικών της αναγκών

● Πρέπει να δοθεί έμφαση στην πρωιμότερη αναγνώριση και διάγνωση των διαταραχών αυτιστικού φάσματος στα παιδιά στη χώρα μας, καθόσον η πρώιμη παρέμβαση στις μικρές ηλικίες (κάτω των 4 χρόνων) βελτιώνει σημαντικά την εξέλιξη των παιδιών και την πρόγνωση της νόσου, καταλήγει η Καθηγήτρια Θωμαΐδου-Ηλιοδρομίτη".

 

Τι λένε οι Απόστρατοι Αξιωματικοί του Στρατού για την καταδίκη του κτηνοτρόφου στον Έβρο επειδή έδωσε μάχη με τους Τούρκους!

1

Η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού με ανακοίνωσή της παίρνει θέση για την καταδίκη του Έλληνα κτηνοτρόφου στον Έβρο, εκφράζοντας την ανησυχία της ότι σε «καμία περίπτωση δεν πρέπει να στείλουν το μήνυμα στους Έλληνες που ζουν σε παραμεθόριες περιοχές ότι έχει ποινικοποιηθεί η υπεράσπιση της πατρίδας».

Όπως έχει ήδη γίνει γνωστό από τα ΜΜΕ, στον Έβρο σημειώθηκε συμπλοκή μεταξύ Τούρκων που παραβίασαν τα σύνορα της χώρας και Έλληνα κτηνοτρόφου, ο οποίος προσπάθησε να τους αποτρέψει – ένα σκηνικό που επαναλαμβάνεται εδώ και μήνες, από τότε που ο πρόεδρος της Τουρκίας προσπαθεί να χρησιμοποιήσει μάζες ανθρώπων σαν «όπλο» υβριδικού πολέμου εναντίον της χώρας μας.

Επιπροσθέτως αναφέρεται ότι οι Τούρκοι επιτέθηκαν πρώτοι στον Έλληνα κτηνοτρόφο και κατά τη διάρκεια της συμπλοκής του αφαίρεσαν το κυνηγετικό όπλο του, το οποίο ο πρώτος κατείχε νομίμως. Ο Έλληνας κτηνοτρόφος, ακολουθώντας αυστηρά την οδό της νομιμότητος ειδοποίησε τις Αρχές για το περιστατικό και την παράνομη είσοδο των Τούρκων στη χώρα – κάτι που αποδεικνύεται από το αρχείο κλήσεων που έχουν δεχθεί οι αστυνομικές αρχές.

Στο δικαστήριο το οποίο έγινε ακολούθως ο πατριώτης Έλληνας κτηνοτρόφος καταδικάστηκε για παράνομη βία, παράνομη οπλοφορία και παράνομη οπλοχρησία με ποινή φυλάκισης 26 μηνών με αναστολή αλλά χωρίς κανένα ελαφρυντικό ενώ οι δύο Τούρκοι που συνεπλάκησαν μαζί του, τιμωρήθηκαν με 14 μήνες φυλάκιση για παράνομη βία αλλά και παράνομη είσοδο στην χώρα, ενώ οι 3 γυναίκες αθωώθηκαν! Στους Τούρκους αναγνωρίστηκαν ελαφρυντικά ενώ στον Έλληνα όχι.

Για πολλά χρόνια συζήσαμε με τους Εβρίτες συμπατριώτες μας και είχαμε την ευκαιρία να εκτιμήσουμε το καλόκαρδο του χαρακτήρα τους, το φιλόξενο πνεύμα τους και την άδολη φιλοπατρία τους. Έχουμε παρακολουθήσει από κοντά τον τρόπο της ζωής τους, συμμεριζόμαστε και κατανοούμε τις αντιλήψεις και τις αγωνίες τους. 

Οι περισσότεροι ζουν ως οι πάλαι ποτέ ακρίτες του Βυζαντίου, ξαναζωντανεύοντας αρχέγονες παραδόσεις. 

Για όλα αυτά εμείς οι Έλληνες αξιωματικοί τους αγαπούμε, τους τιμούμε και τους εκτιμούμε. Εκφράζουμε για πολλοστή φορά το αίσθημα ευγνωμοσύνης προς τους φύλακες των συνόρων μας απ’ άκρη σ’ άκρη της επικράτειας, που με την μέχρι τώρα στάση τους έχουν δείξει σε φίλους και αντιπάλους ότι σύσσωμος λαός, Στρατός. 

Ελληνική Αστυνομία και Πυροσβεστική προτίθενται να αντιτάξουν σθεναρή αντίσταση στα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας και να μην επιτρέψουν την χρήση πληθυσμών σαν «εργαλεία» της προώθησης της νέο-οθωμανικής ατζέντας του κ. Ερντογάν.

Φαινόμενα σαν και το προχθεσινό μας προβληματίζουν ιδιαίτερα, διότι δεν είναι απλά και δεν πρέπει να εξετάζονται απλοϊκά ούτε ακόμη και από την αδέκαστη και ανεξάρτητη Δικαιοσύνη. 

Εμπεριέχουν πτυχές ασφαλείας, ιδιαίτερων κοινωνικών ευαισθησιών για κάποιες καταστάσεις και συγκεκριμένης αντίληψης σε κρίσιμα εθνικά θέματα. Τα εξετάζουμε, λοιπόν με μεγάλη προσοχή και ευαισθησία προερχόμενη τόσο από τη γνώση των κοινωνιών της περιοχής, όσο και από τη αντίληψη ασφαλείας που έχουμε.

Σε αυτό το πλαίσιο το ΔΣ της Ενώσεως και τα μέλη μας εκφράζουν τον ιδιαίτερο προβληματισμό τους για την αντιμετώπιση των πρωταγωνιστών του προχθεσινού συμβάντος στο Έβρο και καταθέτουν δημόσια τις παρακάτω σκέψεις:

Θέλουμε ευαισθητοποιημένους πολίτες επί κάθε θέματος παραβίασης του νόμου; Πώς επιθυμούμε να αντιδρούν οι πολίτες στην παρανομία; Τασσόμαστε αναφανδόν κατά της απερίσκεπτης αυτοδικίας, αλλά πώς εκπαιδεύουμε τους συμπολίτες μας, ώστε την κρίσιμη στιγμή της απόφασης εμπρός στο έγκλημα να δράσουν ευαίσθητα μεν συνετά δε;

Σήμερα δοκιμάζεται η ψυχολογική και σωματική αντοχή των άκριτών μας, οι οποίοι προσπαθούν να υπερασπιστούν τον τόπο τους και όλους μας. 

Πώς θα τους βοηθήσουμε; Πώς θα εξαλείψουμε τι αίσθημα αδικίας που διακατέχει όλους σ´ αυτήν την περίπτωση;

Η ισονομία απαιτεί την εφαρμογή του νόμου έναντι όλων. Γιατί αισθανόμαστε ότι στην νομική αντιμετώπιση της παρούσας περίπτωσης παραβιάστηκε αυτή η αρχή;

Η Ελληνική κοινωνία εδώ και πολλά χρόνια αντιμετωπίζει τους παρανομούντες με ιδιαίτερη ευαισθησία αναγνωρίζοντάς τους διάφορα ελαφρυντικά καθώς και τις ιδιαίτερες εκάστοτε συνθήκες των αξιόποινων πράξεών τους. 

Γιατί στην συγκεκριμένη περίπτωση αισθανόμαστε ότι δεν ελήφθη υπόψη τίποτε από τα παραπάνω; Στεκόμαστε με μεγάλο σκεπτικισμό απέναντι στην εξάντληση της αυστηρότητας του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη υπόθεση και την ταυτόχρονη αναγνώριση ελαφρυντικών, στους παράνομα εισελθόντες από τα σύνορα Τούρκους πολίτες.

Τέλος, αυτό το περιστατικό και η δικαστική εξέλιξη του σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να στείλουν το μήνυμα στους Έλληνες που ζουν σε παραμεθόριες περιοχές ότι έχει ποινικοποιηθεί η υπεράσπιση της πατρίδας. 

Τι βελτιώσεις μπορούν να γίνουν στη Νομοθεσία ώστε ούτε να προωθείται η αυτοδικία ούτε να ποινικοποιείται η καλοπροαίρετη δράση ευαισθητοποιημένων πολιτών έναντι παρανομιών και μάλιστα σχετιζομένων με την εθνική ασφάλεια;

Η Πολιτεία, όλες οι ανεξάρτητες αρχές της, ας προβληματιστούμε από το συμβάν και ας πράξουμε τα δέοντα, ώστε να μην βρίσκεται απέναντι στο κοινό αίσθημα.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Αντιστράτηγος ε. α. Σταύρος Κουτρής, Πρόεδρος

Άνχης (ΑΣ) Χρήστος Χρηστίδης, Διευθύνων Σύμβουλος

 


Ναζιστικές θηριωδίες: Το Ολοκαύτωμα της Βιάννου (Βίντεο)

 

“Καταστρέψατε την επαρχία Βιάννου. Εκτελέσατε πάραυτα, χωρίς διαδικασία, τους άρρενες που είναι πάνω από 16 ετών καθώς και όλους όσοι συλλαμβάνονται στην ύπαιθρο, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας».

 
Στρατηγός Φρίντριχ Βίλχελμ Μύλλερ, Ηράκλειο, Σεπτέμβριος 1943.

«Οι ναζί δεν έδειξαν ποτέ κάτι περισσότερο από το δειλό, άνανδρο, ωχρό προσωπείο ενός δολοφόνου που αποποιείται την πράξη του. Ενώ βασάνιζαν και σκότωναν συστηματικά άμαχους ανθρώπους, διαβεβαίωναν καθημερινά σ’ ευγενικό και μαλακό τόνο ότι τάχα δεν άγγιζαν ούτε τρίχα και ότι ποτέ άλλοτε δεν είχε γίνει επανάσταση τόσο ανθρώπινη κι αναίμακτη».
Σεμπάστιαν Χάφνερ, 1939 (αναφερόμενος στην τρομοκρατία του Γ’ Ράιχ εναντίον του γερμανικού λαού την περίοδο 1933-1939).

Από τις 14 έως τις 16 Σεπτεμβρίου του 1943, 401 άνθρωποι δολοφονήθηκαν στις επαρχίες Βιάννου και Ιεράπετρας, στο δεύτερο μεγαλύτερο Ολοκαύτωμα της χώρας, κατ’ εντολήν του σφαγέα Φρίντριχ Βίλχελμ Μίλερ. Μόνο από τον Αμιρά, το χωριό μου, δολοφόνησαν 117 συγχωριανούς μας. Ανάμεσά τους και ο παππούς μου Αριστομένης, οι τρεις αδελφοί του, Παύλος, Ιωάννης και Ματθαίος και ο πατέρας τους Νικόλαος. Συνολικά πέντε άτομα από το ίδιο σπίτι! Δύο ακόμα αδέλφια του παππού μου στήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα αλλά επέζησαν. Από την ευρύτερη οικογένεια μετράμε δεκάδες νεκρούς.

olokaftoma viannou1

Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα από την έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής Διαπιστώσεως Ωμοτήτων εν Κρήτη των Ν. Καζαντζάκη, Ι. Κακριδή, Ι. Καλιτσουνάκη και Κ. Κουτουλάκη, που επισκέφθηκαν την επαρχία μας σχεδόν δυο χρόνια μετά το Ολοκαύτωμα:
«Η Επιτροπή δεν θα λησμονήση ποτέ το σπαρακτικόν θέαμα που αντίκρυσεν καθώς έφθανεν εις τον Αμιράν, διά να διαπιστώση τα ανωτέρω εκτεθέντα· επί του τόπου της εκτελέσεως εύρε συγκεντρωμένας περί τας 300 γυναίκας μελανηφορούσας μετά των τέκνων των, θρηνούσας, κοπτομένας και μυρολογούσας. Την επομένην το πρωίαν επί του τόπου της εκτελέσεως ετελέσθη επιμνημόσυνος δέησις, την σπαρακτικότητα της οποίας αμυδρώς μόνον δύνανται να αποδώσουν αι ληφθείσαι φωτογραφίαι»[1].

Κι όμως, ακόμα και σ’ αυτό το φοβερό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, τα χαλκεία του Γ’ Ράιχ προσπάθησαν να παρέμβουν για να παραχαράξουν την Ιστορία! Είναι χαρακτηριστικό το τηλεγράφημα της στρατιωτικής δύναμης της Βέρμαχτ, που επιχειρούσε στα χωριά της Βιάννου και της Δυτικής Ιεράπετρας, το οποίο απεστάλη στις 4 τα ξημερώματα της 15ης Σεπτεμβρίου 1943, μετά την πρώτη μέρα του εφιαλτικού τριημέρου:

«Επιχείρηση Βιάννος: Οι στόχοι της ημέρας δεν εκπληρώθηκαν. Μέχρι στιγμής, 280 Έλληνες, οι οποίοι πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν, σκοτώθηκαν. Τα χωριά Κάτω Σύμη και Πεύκος κάηκαν. Ο ανδρικός πληθυσμός της Άνω Βιάννου συνελήφθη. Τώρα, συνολικά έχουν συλληφθεί 310 άνδρες.»

Κατ’ αρχάς σοκάρει ο κυνισμός των Γερμανών ναζί: 280 πολίτες είχαν ήδη δολοφονηθεί αλλά στο τηλεγράφημα δηλώνουν ότι «οι στόχοι της ημέρας δεν εκπληρώθηκαν». Και γι’ αυτό συνέχισαν τις επόμενες δύο ημέρες το αποτρόπαιο έργο τους δολοφονώντας συνολικά 401 αθώους και ανυπεράσπιστους πολίτες. Όμως ακόμα πιο εξοργιστική είναι η αναφορά ότι, δήθεν, οι 401 πολυαγαπημένοι συγγενείς, συγχωριανοί και συνεπαρχιώτες μας, «πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν» (!),όταν όλοι γνωρίζουμε ότι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ και ανά ομάδες, με τη χαρακτηριστική ναζιστική οργάνωση και σαδιστική μεθοδικότητα.

olokaftoma viannou2

Τι συνδέει τη Ρόζα Λούξενμπουργκ με το Ολοκαύτωμα της Βιάννου;

Στις 17 Γενάρη 1919, 48 ώρες μετά την άνανδρη, βάρβαρη και εν ψυχρώ δολοφονία της Ρόζας Λούξενμπουργκ και του Καρλ Λίμπκνεχτ, οι εφημερίδες του Βερολίνου φιλοξενούσαν την επίσημη εκδοχή του γερμανικού κράτους σύμφωνα με την οποία οι δύο επαναστάτες «πυροβολήθηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν». Όπως σημειώνει ο σπουδαίος Γερμανός νομικός και δημοσιογράφος Σεμπάστιαν Χάφνερ, που αντιτάχθηκε στον χιτλερικό εφιάλτη, η μέθοδος αυτή αποτελούσε συνήθη πρακτική για την εκκαθάριση πολιτικών αντιπάλων «ανατολικά του Ρήνου».

Η μεθόδευση αυτή αποκαλύπτει την πάγια πρακτική των ναζί να αποστέλλουν ψευδείς, χαλκευμένες αναφορές,προκειμένου να αποκτήσουν άλλοθι ή ελαφρυντικά για τα αποτρόπαια εγκλήματά τους ενώπιον των δικαστηρίων ή της Ιστορίας. Το ίδιο έκαναν και στο Κομμένο, τους Λυγκιάδες και αλλού. Μία πρακτική που έρχεται από το 1919… Το αυγό του φιδιού χρειάστηκε μερικές δεκαετίες να επωαστεί μέχρι να εκδηλώσει τις πραγματικές του διαθέσεις και να αιματοκυλίσει τη Βιάννο, την Ελλάδα και την κατεχόμενη Ευρώπη.

Οι Γερμανοί προσπάθησαν να καλύψουν το έγκλημά τους

Πέραν όμως της σημαντικής αυτής αποκάλυψης, υπάρχει κι άλλο ένα στοιχείο συγκλονιστικό: οι Γερμανοί ζήτησαν από τον τότε Πρωτοσύγκελλο και κατόπιν Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο Ψαλιδάκη να υπογράψει ψεύτικη δήλωση. Κι αυτός, με απαράμιλλο θάρρος, τους απάντησε: «Τουφεκίστε με, αλλά ψεύτικη δήλωση δεν υπογράφω, γιατί είδα με τα μάτια μου γυναίκες ξεκοιλιασμένες».

Όμως τι έκαναν αμέσως μετά τις μαζικές εκτελέσεις αμάχων οι σφαγείς της Βέρμαχτ; Χαρακτηριστικά τα αποσπάσματα της Έκθεσης των Καζαντζάκη, Κακριδή, Καλιτσουνάκη: «Εκ των εκτελεστών άλλοι μεν απεχώρησαν εις τον Κρεββατάν και άλλοι έμειναν εις τον Αμιράν, εγκατασταθέντες δε εις μίαν αυλήν ολίγον απέχουσα από του τόπου της εκτελέσεως ήρχισαν να τρώγουν και να διασκεδάζουν περιπαίζοντες και τας ολοφυρομένας γυναίκας και μιμούμενοι τας κραυγάς της απελπισίας των «Παναγιά μου, Παναγιά μου!».

Όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Συνέχισαν το έργο τους στον Κρεββατά: «Μετά την εκτέλεσιν συνεκεντρώθησαν εις τον Κρεββατάν και τα εκτελεστικά αποσπάσματα Βαχού, Αμιρών και Κεφαλοβρύσου και υπό τους ήχους φωνογράφου ήρχισαν να διασκεδάζουν επί του δώματος του Γ. Ζωάκη και έπειτα μεθυσμένοι κατελθόντες εχόρευαν επί των πτωμάτων των εκτελεσθέντων φωνάζοντες “Χάιλ Χίτλερ” και “Ζήτω η Γερμανία”(ελληνιστί).».

Αμέσως μετά το γλέντι τους επί των πτωμάτων, στις 4.00 τα ξημερώματα της 15ης Σεπτεμβρίου 1943, οι Γερμανοί ολοκλήρωσαν τις ημερήσιες «υποχρεώσεις» τους, στέλνοντας το συγκεκριμένο τηλεγράφημα! Δυστυχώς όμως, συνέχισαν το φρικτό τους έργο για δύο ακόμη ημέρες.

Συνολικός απολογισμός του Ολοκαυτώματος των χωριών της Βιάννου και της Δυτικής Ιεράπετρας: 401 νεκροί, δέκα χωριά έγιναν στάχτη, εκ θεμελίων καταστράφηκαν 950 οικίες. Κρίσιμη λεπτομέρεια: πριν ανατινάξουν τα σπίτια λεηλάτησαν και λήστεψαν ό,τι πολύτιμο υπήρχε και το φόρτωσανστα ζώα και ούτε εκείνα ξαναγύρισαν πια.

Η Βιάννος βυθίστηκε στο πένθος, ορφάνεψε, ρήμαξε αλλά δεν λύγισε! Πέντε, μόλις, μήνες μετά το Ολοκαύτωμα επανήλθε στους αγώνες: στέριωσε νέο αντάρτικο στην περιοχή και διοχέτευσε αντάρτες που έδρασαν στις μάχες της Παναγιάς, του αεροδρομίου Καστελλίου Πεδιάδος (μέσα Σεπτεμβρίου 1944) και στη νικηφόρα μάχη του Μαραθίτη-Φορτέτσας (11 Οκτωβρίου 1944)!

Όμως, με μεγάλη μας λύπη διαπιστώνουμε ότι η διακίνηση ψευδών και αβάσιμων στοιχείων συνεχίζεται και από τις μετακατοχικές γερμανικές κυβερνήσεις! Και τι δεν έχει κατά καιρούς επικαλεστεί το βαθύ γερμανικό κράτος, προκειμένου να μην αναλάβει την ευθύνη για τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διέπραξε το Γ’ Ράιχ στην Ελλάδα: είναι ενδεικτική η επίσημη απάντηση του γερμανικού δημοκρατικού κράτους στον θρυλικό Αργύρη Σφουντούρη, σύμφωνα με την οποία το Ολοκαύτωμα του Διστόμου ήταν «αναπόφευκτα γεγονότας στο πλαίσιο πολεμικών επιχειρήσεων» και συνεπώς οι οικογένειες των θυμάτων δεν δικαιούνται αποζημιώσεων!

olokaftoma viannou3

Ο Γολγοθάς των επιζώντων

Ο σταυρός του μαρτυρίου ήταν βαρύτερος για όσους επέζησαν. Μετά το αιματοκύλισμα ακολούθησε η πείνα, η δυστυχία, ο εμφύλιος σπαραγμός. Οι οικογένειες των θυμάτων, οι χήρες και τα ορφανά, με μαύρα ρούχα και μαύρη την καρδιά, αντιμετώπισαν την αδιαφορία, τον προπηλακισμό, την κοινωνική περιφρόνηση, τη μοναξιά και τη στέρηση. Τα ορφανά ήταν κοινωνικοί παρίες, που υπέστησαν με βιαιότητα τον κοινωνικό αποκλεισμό και τον ταξικό διαχωρισμό.

Αναρωτήθηκε άραγε πότε κανείς πώς επέζησαν οι χήρες και τα ορφανά; Πώς οι μητέρες περιέσωσαν το μέλλον των παιδιών τους μέσα από τη στάχτη, μόνες κι αβοήθητες, χωρίς την υποστήριξη του ελληνικού κράτους και με προκλητικά απούσα την υπεύθυνη για το δράμα τους Γερμανία;
Επίσης αναρωτήθηκε άραγε ποτέ κανείς πόσα προικισμένα στο πνεύμα ορφανά καταδικάστηκαν σε χειρωνακτική δουλειά, στο εργοστάσιο της εσωτερικής μετανάστευσης ή, αλίμονο!, στα εργοστάσια των ίδιων των Γερμανών;
Ακόμη αναρωτήθηκε ποτέ κανείς πώς, πότε, με ποιους πόρους και ποια μέσα έγινε η αναστήλωση των ερειπίων της Επαρχίας Βιάννου και ολόκληρης της Ελλάδας, που έμοιαζε με «χαμένη πατρίδα»;

Όχι άδικα, ο αγώνας της Βιαννίτισσας, της Διστομίτισσας, της Καλαβρυτινής, της Ανωγειανής, της Σφακιανής, της γυναίκας από το Κομμένο, την Υπάτη, τη Δαμάστα, το Σάρχο, το Σοκαρά, το Κέντρος Ρεθύμνου, την Κάνδανο, τα Κερδύλλια, τη Μουσιωτίτσα, τη Δράκεια Μαγνησίας, την Κλεισούρα, το Χορτιάτη, της ηρωίδας γυναίκας, μάνας, χήρας, που αγωνίζεται για να μεγαλώσει τα παιδιά της με αξιοπρέπεια είναι ταυτισμένος με τον αγώνα του λαού μας. Έναν αγώνα για προκοπή, δικαιοσύνη και εθνική αξιοπρέπεια!

 



 

πηγή: tvxs.gr

Πηγή: olympia.gr

Τουρκική εφημερίδα: Με ένα απλό πολυβόλο κατά της ΔΕΗ η Χίος πέφτει σε… κώμα


Ο Τούρκος αρθρογράφος Yılmaz Özdil της εφημερίδας Sozcu σε ένα αποκαλυπτικό άρθρο για τη Χίο, όπως τη βλέπουν στην Τουρκία. Οι γείτονες έχουν ήδη οραματιστεί τρόπους για να κυριαρχήσουν!

(Η Sozcu είναι η τουρκική εφημερίδα με τις υψηλότερες πωλήσεις που επικρίνει ανοιχτά το κυβερνών κόμμα και τον Ταγίπ Ερντογάν. Υιοθετεί έναν περισσότερο εθνικιστικό και κεμαλικό πολιτικό προσανατολισμό από άλλες εφημερίδες κατά του AKP).

Με τη βοήθεια του χιώτικου alithia.gr, σας μεταφέρουμε το άρθρο του Özdil με τίλο Navtex:

Βρίσκομαι στο Τσεσμέ. Απέναντι από τη Χίο και πίνω ένα καφέ στη δροσιά.

Ένας κύριος με πλησίασε.

Ήρθαν από την Κων/πολη οικογενειακά για διακοπές.

Μου λέει: «Δεν συμφωνώ με τις απόψεις σας, αλλά σας διαβάζω κάθε μέρα».

Ωραία, του είπα.

Νομίζω ότι ένιωσε την ανάγκη να ανοίξει μια συνομιλία. Έδειξε τη Χίο με το δείκτη του χεριού του και είπε: «Πρέπει να πάρουμε αυτά τα 12 νησιά».

Νομίζω ότι θα ήταν υπέροχο, του είπα, αλλά η Χίος δεν είναι ένα από τα 12 νησιά…

«Πως δεν είναι μωρέ» είπε θυμωμένος…

«Θα είσαι από τη Σμύρνη», είπε έκπληκτος και μουρμουρίζοντας έφυγε.

Και δεν ξέρει και δεν ξέρει ότι δεν ξέρει. Και είναι και σίγουρος…

Ως εκ τούτου, χαίρομαι που διαφωνεί με τις απόψεις μου.

Άνοιξα το κινητό μου.

Κοιτάζω τις ειδήσεις από τον ιστότοπο της εφημερίδος Σοζτζιού.

Υπάρχει μια επικεφαλίδα της τελευταίας στιγμής.

Γράφει: «Νavtex για τη Χίο», τι καλά !!

Έκανα κλικ.

Δημοσιεύσαμε μια νέα navtex, ανακοινώνοντας ότι «παραβιάστηκε το μη στρατιωτικό καθεστώς της Χίου, όπως καθορίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης».

Δηλαδή… Έχουμε ανακοινώσει σε ολόκληρο τον κόσμο, ότι Έλληνες στρατιώτες έχουν τοποθετηθεί στη νήσο Χίο,  η οποία θα έπρεπε να είναι αποστρατικοποιημένη.

Ε λοιπόν, αν το νησί της Χίου έχει γίνει μια τέτοια τσίχλα πρωί-πρωί, επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω για τη navtex της Χίου…

Τα 12 νησιά, στην πραγματικότητα δεν είναι 12 τεμάχια νησιών.

Υπάρχουν περίπου 150 νησιά, από τα οποία τα 20 είναι τα μεγαλύτερα.

Κατά την Οθωμανική περίοδο, αυτό σημαίνει «μη μουσουλμανικά νησιά που κυβερνώνται από ένα συμβούλιο  12 ηλικιωμένων ατόμων».

Λέγοντας – λέγοντας 12, να που για σένα έγιναν 12… Ακόμα και οι Έλληνες στη δική τους γλώσσα χρησιμοποιούν τη λέξη «Δώδεκα», που σημαίνει 12 και τα αποκαλούν «Δωδεκάνησα».

Το νησί της Χίου, είναι ένα από τα νησιά που μου έδωσε ο σουλτάνος μας, αλλά δεν είναι ένα από τα 12 νησιά.

Η Σάμος, απέναντι από το Κουσάντασι, δεν είναι ένα από τα 12 νησιά.

Το νησί της Χίου φαίνεται μικρό από μακριά, αλλά είναι 150 φορές μεγαλύτερο από την Πρίγκηπο της Κων/πολης.

Είναι 22 φορές μεγαλύτερο από την Τένεδο.

Είναι τετραπλάσιο του Τσεσμέ, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι.

Η Χίος ήταν δική μας για 346 χρόνια, μεταξύ 1566 και 1912.

Τα πλοία της οικογένειας Ertürk μεταφέρουν ανθρώπους στη Χίο, έεε από το 1925. Ξεκίνησαν με ξύλινες βάρκες και συνεργάζονται με τα σύγχρονα καταμαράν που βλέπετε σήμερα στο Βόσπορο.

Μπείτε στο φέρι Ertürk και είστε στη Χίο σε 20 λεπτά.

Με το που θα πατήσετε το πόδι σας στη Χίο, υπάρχει μια τεράστια αγορά με αλλαντικά, κρασί, τυρί ή  σαλάμι, πωλούνται μυριάδες ποικιλίες …  Δεν θέλω παρεξηγήσεις, αλλά δύσκολα θα τα βρείτε στην Τουρκία και σ’ αυτές τις τιμές που είναι πολύ λογικές.

Η Χίος είναι το μοναδικό Ελληνικό νησί όπου περνά η Τουρκική λίρα.

Μπορείτε να ψωνίσετε σε Τουρκική λίρα ακόμα κι αν δεν έχετε ευρώ στην τσέπη σας, δεν τους αρέσει, αλλά δεν θα το αρνηθούν.

Υπάρχει πάντα κάποιος που μιλάει σπαστά Τούρκικα σε κάθε κατάστημα.

Επιτρέψτε μου να μην δώσω τα ονόματα των εστιατορίων, που φτιάχνουν υπέροχες αντσούγιες, χταπόδι με κουσκούς και ψητό βάτο…

Υποτίθεται ότι λέμε «θα το φάω αν το ψαρέψει ο πατέρας μου από τη θάλασσα», αλλά αυτό είναι μια ιστορία…

Για παράδειγμα σε μας και βάτο να βγάλουν, δεν το δίνουν  ούτε στις γάτες, τον πετούν στα σκουπίδια. Ωστόσο οι Έλληνες το βάτο το φτιάχνουν φαγητό, μετατρέποντας κάθε προϊόν που βγαίνει από τη θάλασσα πρώτα σε γεύση και μετά σε χρήμα.

Μπύρα Χίου, Μπύρα Σάμου, μπορείτε να τα βρείτε μόνο στη Χίο.

Όπως το γάλα, παράγεται  καθημερινά και καταναλώνεται καθημερινά.

Όπως με το παράδειγμα της μπύρας, φέρουν το σήμα της Χίου σε όλους τους τομείς.

Για παράδειγμα, υπάρχει η συμφωνία της Χίου που παίζεται από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου. «Η παράδοση της Χίου».

Αντικατοπτρίζει τις μουσικές αξίες της Χίου.

Ως ίχνη από εμάς τους Τούρκους, περιέχει μελωδίες ζεϊμπέκικου.

Για την γνωριμία (προώθηση) του νησιού, τύπωσαν χρήμα και έδωσαν μελωδίες στη φιλαρμονική του Λονδίνου.

Γνωρίζουν πολύ καλά την προπαγάνδα. Η Ελλάδα έτσι από το 1918 χρησιμοποιεί τη Βρετανία ως βάση προπαγάνδας.

Η πιο σημαντική εκκλησία της είναι το μοναστήρι της Νέας Μονής… Δεδομένου ότι η θέα του είναι μαγευτική, κάθε επισκέπτης του νησιού επισκέπτεται αυτό το μοναστήρι.

Μέσα στο μοναστήρι υπάρχει ένα δωμάτιο γεμάτο κρανία.

Γυάλινα ντουλάπια, τοίχοι, κρανία και οστά παντού.

«Σφαγιάστηκαν βάναυσα από τους Οθωμανούς», λέει η πινακίδα!

Τούρκοι τουρίστες που επισκέπτονται τη Χίο επισκέπτονται αυτό το μοναστήρι, κάνουν ευχές, ανάβουν κεριά, τραβούν πολλές φωτογραφίες σουβενίρ, επειδή δεν καταλαβαίνουν τι είναι γραμμένο στα ελληνικά σήματα και τα μοιράζονται στους λογαριασμούς τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!

Οι Έλληνες και μας παίρνουν τα χρήματά μας ως τουρίστες και μας αποκαλούν δολοφόνους και μας διαφημίζουν…

Όπως είπα, γνωρίζουν πολύ καλά την προπαγάνδα.

Έχουμε ένα τζαμί στη Χίο. Το Τζαμί Mecidiye.

Χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σουλτάνου Abdülmecid.

Μπορείτε να δείτε τον μιναρέ του από οποιοδήποτε σχεδόν μέρος της Χίου.

Το 2016 το έκλεισαν με κιγκλιδώματα λέγοντας «θα το αποκαταστήσουμε», φώναζαν ότι «βρήκαμε ερείπια εκκλησίας στα θεμέλια, αποδείχθηκε ότι έχτισαν το τζαμί στην εκκλησία» και το μετέτρεψαν σε βυζαντινό μουσείο. Τώρα προσπαθούν χωρίς ντροπή να μας διδάξουν «σεβασμό στον τόπο της λατρείας».

Υπάρχει μια ιστορική βιβλιοθήκη, μια βιβλιοθήκη του Κοραή, ανεκτίμητα βιβλία από τους Οθωμανούς, καλυμμένα με δέρμα αντιλόπης, ένα υπέροχο αρχείο που περιέχει όλες τις γενεαλογίες των Τούρκων της Χίου, όλα τα έγγραφα της τουρκικής παρουσίας στη Χίο σώζονται εδώ.

Υπάρχει ένα μουσείο μαστίχας, δηλαδή υπάρχει ένα μουσείο της σταγόνας μαστίχας Χίου που  μασάμε. Κατά τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας, υπήρχαν μαστίχες σε όλο το Τσεσμέ, στις ρίζες αυτών των όμορφων μαστιχόδεντρων χύθηκε βιτριόλι, τα ξέραναν, τα έκαναν οικόπεδα, έκαναν κατασκευαστικές ζώνες και χτίστηκαν εξοχικά.

Ο Έλληνας διατηρεί φυσικά τα μαστιχόδεντρα και διαθέτει ένα μουσείο για να τα διατηρήσει πολιτιστικά. Οι άνθρωποι λυπούνται όταν τα βλέπουν.

Το τμήμα του Αιγαίου Πελάγους μεταξύ Τσεσμέ και Χίου ονομάζεται στενό της Χίου. Στο χωριό Τσιφτλίκ του Τσεσμέ, υπάρχει μια περιοχή που τη λένε «ο λάκκος του γουρουνιού», που εκτείνεται με τη μορφή μιας χερσονήσου μέχρι το στενό της Χίου, αυτό είναι το πλησιέστερο σημείο μας προς το νησί της Χίου. Οι παράνομοι πρόσφυγες προσπαθούν να περάσουν στη Χίο από αυτό ακριβώς το σημείο.

Οι Ελληνική ακτοφυλακή  περιπολεί συνεχώς, τρυπούν τις λαστιχένιες βάρκες των προσφύγων με ραβδιά σαν δόρυ, τις βυθίζουν, χωρίς να σώζουν τους πνιγόμενους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Δνσης Ασφαλείας του Τσεσμέ, όχι μόνο Σύριοι, αλλά και πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, την Αγκόλα, την Ερυθραία, το Μάλι, το Κονγκό, τη Σομαλία, τη Σρι Λάνκα, τη Σενεγάλη, σχεδόν απ’ όλα τα φτωχά έθνη πεθαίνουν εδώ. Εάν συναντήσουν την ακτοφυλακή μας, επιβιώνουν, αλλιώς πεθαίνουν. Ο «λάκκος του γουρουνιού» στο χωριό Τσιφτλίκ, είναι γεμάτος με τα ρούχα και  παπούτσια των φτωχών πνιγμένων που τους χτυπάει στην ακτή… Σαν μουσείο τραγωδίας.

Πρόσφυγες που κατάφεραν να φτάσουν στη Χίο τοποθετήθηκαν στο στρατόπεδο της Σούδας στο κέντρο της Χίου.

Ήταν σαν φυλακή. Έζησαν μια απάνθρωπη ζωή.

Ο αγαπητός μου φίλος Korcan Kara, ο οποίος έκανε θρυλικό ρεπορτάζ, κάτι που θεωρούνταν αδύνατο και  κατάφερε να εισέλθει σ’ αυτό το φρικαλέο στρατόπεδο το 2017.

Έμεναν 1400 πρόσφυγες, 150 εκ των οποίων ήταν παιδιά.

Πήρε φωτογραφίες και γύρισε στο Τσεσμέ.

Τις μετέτρεψε σε έκθεση με τίτλο: «Οι απάτριδες στην άλλη πλευρά των νερών». Την έκθεση την παρουσίασε σε 23 διαφημιστικές πινακίδες, κάτω από τους μύλους στο Αλάτσατι. Έγραψε την ιστορία κάθε φωτογραφίας.

Αυτή η έκθεση, η οποία είχε παρουσιαστεί ευρέως στον Τουρκικό τύπο, έκανε μια τεράστια εντύπωση, διέσχισε τα σύνορα και βρήκε τον δρόμο της στον αμερικανικό τύπο και στον Ευρωπαϊκό τύπο.

Αμέσως μετά την έκθεση του Korcan, η Ελλάδα έκλεισε βιαστικά το στρατόπεδο της Σούδας και πάλι στη Χίο, άνοιξε ένα νέο στρατόπεδο, σε μια απομονωμένη περιοχή.

Σήμερα, υπάρχουν περισσότεροι από 2500 πρόσφυγες σε αυτό το στρατόπεδο και δεν επιτρέπουν καν στον Ευρωπαϊκό τύπο να εισέλθει.

Η οικογένεια του Korcan προέρχεται από τέσσερις γενιές από την πλευρά του πατέρα από τη νήσο Χίο … Κατά την οθωμανική περίοδο, ο προπάππους του Korcan, ήταν διευθυντής κτηματολογίου του νησιού, ο παππούς του ήταν ο φαρμακοποιός του νησιού, ακόμη και το τουρκικό λουτρό που χρησιμοποιείται  ως πολιτιστικό κέντρο στη Χίο, το είχε κάνει ο προπρο-παππούς του Korcan, δικηγόρος αγωγών – δικηγόρος, ο Hüseyin İlhami.

Ένα άλλο όνομα που άφησε τη σφραγίδα του στη Χίο, είναι ο πρώτος Τούρκος που ανέβηκε στο Έβερεστ, ο προπρο-παππούς του αγαπητού μου φίλου Nasuh Mahruki, ο καπετάνιος Αλί Πασά.  Σκοτώθηκε με την πυρπόληση της ναυαρχίδας, ενώ πολεμούσε για να καταστείλει την εξέγερση της Χίου. Το επώνυμο Mahruki, που σημαίνει «πέθανε φλεγόμενος», υιοθετήθηκε από τους απογόνους του ως κληρονομιά  τιμής.

Στη Χίο υπάρχει αεροδρόμιο.

Βρίσκεται στην περιοχή Kαρφάζ, ακριβώς απέναντι από το χωριό Τσιφτλίκ. Μπορείτε ακόμη να πάτε περπατώντας από το κέντρο της Χίου, είναι τόσο κοντά.

Τα ναυλωμένα (charter) αεροπλάνα προέρχονται από την Αγγλία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Υπάρχουν τρία καθημερινά δρομολόγια από την Αθήνα το καλοκαίρι και το χειμώνα.

Ένας από τους κύριους λόγους που προσπάθησαν να ξεφύγουν από την Τουρκία τα μέλη των FETO (Γκιουλενιστές) και να περάσουν στη Χίο, είναι αυτό το αεροδρόμιο… Αν περνούσαν στη Χίο και είχαν στο διαβατήριο βίζα, μπορούσαν να πετάξουν για ολόκληρη της Ευρώπη.

Υπάρχει ένας σταθμός παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ακριβώς δίπλα στο αεροδρόμιο.

Αυτό το μέρος παρέχει όλη την ηλεκτρική ενέργεια του νησιού, λειτουργεί με ντίζελ. Οι καμινάδες είναι κόκκινες και λευκές!

Πιθανώς μετά από αυτό το άρθρο να τις βάψουν με άλλο χρώμα …

Επειδή μοιάζει σαν να έχουν στήσει μια Τουρκική σημαία στο νησί.

Στήνεις τα πυροβόλα στο Τσεσμέ, προσβάλλεις αυτό το σταθμό παραγωγής ρεύματος και το νησί πέφτει σε κώμα.

Δεν χρειάζεται να μπούμε καν στον κόπο να κάνουμε απόβαση.

Σαν δορυφόρος της Χίου, ακριβώς δίπλα της, υπάρχει η μικρονησίδα «Οινούσες». Βρίσκονται ακριβώς απέναντι από το Γαϊδουρονήσι που ανήκει σε μας. Το δικό μας Γαϊδουρονήσι είναι τελείως άδειο και υπάρχουν μόνο γαϊδούρια.

Ωστόσο στις Οινούσες, υπάρχει ένα από τα σημαντικότερα σχολεία της Ευρώπης στη ναυτιλία, που εκπαιδεύει καπετάνιους  σκαφών και πλήρωμα των γιοτ. Έκαναν ακόμη και αυτό το μικρό κομμάτι γης πολύτιμο με την ίδρυση σχολείου.

Σ’ αυτό το σχολείο εκπαιδεύονται οι καπετάνιοι για μεγάλα γιοτ. Για το λόγο αυτό, ως επί το πλείστον, Ελληνικό προσωπικό εργάζεται στα γιγαντιαίου  μεγέθους σκάφη, των πλουσιότερων Αράβων, Ρώσων και Αμερικανών στον κόσμο.

Μέχρι σ’ αυτό το σημείο του άρθρου φάγαμε, ήπιαμε ακούσαμε μουσική, ταξιδέψαμε, τώρα ας έρθουμε στο λεπτό σημείο…

Στο κέντρο της Χίου, ακριβώς πίσω από τα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία, υπάρχει ένα στρατόπεδο! Υπάρχουν 5000 στρατιώτες ΠΖ.

Κανονικά, πρέπει να υπάρχουν περισσότεροι Στρατοχωροφύλακες για τη διατήρηση της τάξης, αλλά αυτά είναι εξοπλισμένο ΠΖ.

Ένα στρατόπεδο μεγαλύτερο απ’ αυτό, βρίσκεται στους πρόποδες των βουνών Πελιναίο, με υψόμετρο 1297 μέτρα, που αποτελούν τη σιλουέτα της Χίου. Στη Χίο υπάρχουν τουλάχιστον 15000 στρατιώτες !

Δεν είναι μυστικό.

Καθίστε σε οποιοδήποτε εστιατόριο ή καφετέρια στη Χίο και θα δείτε τα στρατιωτικά οχήματα να έρχονται σε αυτούς τους στρατώνες, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας.

Ακόμα και εκείνοι που κάθονται στις καφετέριες εδώ και 20 χρόνια, το βλέπουν!

Η αξιότιμη κυβέρνησή μας το βλέπει τσίμα – τσίμα και ανακοινώνει navtex τσίμα – τσίμα !!

Καθίστε στο κορδόνι της Χίου…

Δεν είναι μόνο Ελληνικά πολεμικά πλοία, αλλά συνεχώς παρκάρουν και πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ, πολεμικά πλοία της Γαλλίας, πολεμικά πλοία της Πορτογαλίας, πολεμικά πλοία της Γερμανίας, πολεμικά πλοία της Ισπανίας.

Εμείς υποτίθεται ότι ανακοινώνουμε navtex και τους ξεμπροστιάσουμε…

Ωστόσο, ακόμη και ο κωφός σουλτάνος γνωρίζει την Ελληνική στρατιωτική παρουσία στη Χίο.

Δεν χρειάζεται να τραβήξετε εικόνες από το διάστημα.

Καθίστε στο κορδόνι της Χίου…

Θα δείτε τα σκάφη της Ελληνικής Ακτοφυλακής,  που είναι γεμάτα από SAT κομάντος, σαν τα κολοκύθια..

Οι στρατιώτες μεταφέρονται στη Χίο με Ελληνικά κρουαζιερόπλοια.

Επιπλέον… Σχεδόν όλο το προσωπικό των πορθμείων που εκτελούν δρομολόγια από την Αθήνα προς τη Χίο, αλλά και σε όλα τα Ελληνικά νησιά, είναι συνταξιούχοι στρατιωτικοί, ακόμη και οι καμαρότοι, είναι προσωπικό πληροφοριών.

Η ΜΙΤ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών)  μας, γνωρίζει τη Χίο σαν τη χούφτα της..

Δεν είναι αν έρθει στρατιώτης στη Χίο, ακόμα και ένα μεταναστευτικό πουλί ένα έρθει, το γνωρίζει η ΜΙΤ.

Και ενώ έτσι έχει η κατάσταση, η αξιότιμη κυβέρνησή μας ανακοινώνει navtex, σαν να ήταν η πρώτη φορά που άκουσε ότι είχαν συγκεντρώσει στρατεύματα στη Χίο και αυτό παρουσιάστηκε ως «η είδηση της τελευταίας στιγμής…»

Αν πω ότι είναι θλιβερό, δεν γίνεται..

Να πως ότι είναι κωμικό, ακόμα περισσότερο δεν γίνεται..

Το καλύτερο είναι να σιωπήσω, τουλάχιστον θα συνεχίσω να πίνω τον καφέ μου, απέναντι από τη Χίο.

 

Πηγή: olympia.gr

Αμαύρωσαν το μνημείο των ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΩΝ της Μαρφίν μετά την πορεία για τον θάνατο του Ζακ Κωστόπουλου

1

Στόχος βανδάλων έγινε το μνημείο της Marfin, το βράδυ της Κυριακής, όταν ομάδα αγνώστων ζωγράφισε με σπρέι και μαρκαδόρους.

 Οι άγνωστοι έδρασαν αστραπιαία και εξαφανίστηκαν στα γύρω στενά της Αθήνας δίχως να γίνουν αντιληπτοί από κανένα.

Συνθήματα επίσης γράφτηκαν κατά μήκος της Πανεπιστημίου και της Σταδίου.

Θυμίζουμε ότι στις 9 Μαΐου είχαν γίνει τα αποκαλυπτήρια της πλάκας στην Marfin προς τιμήν των εργαζομένων – ανάμεσα τους και μια έγκυος γυναίκα  – που έχασαν τη ζωή τους το 2010 από πυρκαγιά που προκάλεσαν άγνωστοι πετώντας βόμβες μολότοφ.

Δείτε εικόνες: 



“Τσουνάμι” από λ@θρομετανάστες στον Έβρο! Γιατί καταργήθηκε ειδικό στρατιωτικό κλιμάκιο για την φύλαξη των συνόρων;

1

Εκτός ελέγχου βρίσκεται η κατάσταση με τους λαθραίους μετανάστες στον νομό Έβρου και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του Σουφλίου. 

Όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι των περιοχών αυτών το κύμα των παράνομων μεταναστών έχει γίνει… τσουνάμι και όλα αυτά μετά την κατάργηση του ειδικού στρατιωτικού κλιμακίου που ήταν υπεύθυνο για την φύλαξη των συνόρων.

Όπως μάλιστα αναφέρει το Evrosnews.gr το συμβάν στο χωριό Μεγάλο Δέρειο του ορεινού όγκου του Σουφλίου, όταν 29 λαθραίοι μετανάστες έκλεψαν ζώα, τα έσφαξαν, τα μαγείρεψαν σε αυτοσχέδια κουζίνα μέσα στο δάσος και τα έφαγαν, ήρθε απλά να επιβεβαιώσει μια κατάσταση η οποία έχει παγιωθεί στη συγκεκριμένη περιοχή εδώ και αρκετό καιρό.

Ήτοι οι ροές των λαθραίων μεταναστών στα Πομακοχώρια έχουν αυξηθεί κατακόρυφα και παρόμοια περιστατικά είναι πλέον συχνά για τους κατοίκους των χωριών της συγκεκριμένης περιοχής. 

Οι διακινητές αλωνίζουν και η περιοχή είναι γεμάτη με διάσπαρτα αυτοκίνητα με πινακίδες από όλα τα μέρη της χώρας αλλά και βουλγαρικές, τα οποία είτε χρησιμοποιούν οι διακινητές, αλλοδαποί στην πλειοψηφία τους, αλλά και Έλληνες, είτε τα παρατούν σκόπιμα εκεί και γνωρίζουν την τοποθεσία οι παράνομοι μετανάστες που τα παίρνουν και μετακινούνται στο εσωτερικό της χώρας μόνοι τους!

Γιατί όμως υπάρχει η έξαρση αυτή τον τελευταίο καιρό στον ορεινό όγκο;

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν οι κάτοικοι των χωριών που βρίσκονται στα ορεινά του δήμου Σουφλίου και όχι μόνο, η κατάσταση επιδεινώθηκε από την στιγμή που καταργήθηκε το στρατιωτικό κλιμάκιο το οποίο δραστηριοποιούνταν στην περιοχή και αποτελούνταν από περίπου 50 στρατιωτικούς, οι οποίοι είχαν αρμοδιότητα την φύλαξή της.

Οι στρατιωτικοί που γνώριζαν άριστα την περιοχή, κινούνταν γρήγορα και αποτελεσματικά μόλις τους τηλεφωνούσαν και ενεργούσαν γρήγορα και άμεσα. Γι’ αυτό και δεν υπήρχαν αυτές οι έντονες ροές μέχρι τον περασμένο Απρίλιο.

Οι ίδιοι προχωρούσαν και σε συλλήψεις των αλλοδαπών, αλλά βέβαια από την στιγμή που οι λαθραίοι μετανάστες έχουν μπει σε ελληνικό έδαφος οι συλλήψεις είναι άνευ αντικειμένου, αφού στο τέλος θα εγκατασταθούν μόνιμα, καθώς δεν γίνονται απελάσεις.

Μπορεί το κλιμάκιο να μην ασχολείτο με την φύλαξη των συνόρων καθαυτή, καθώς είχε ως αποστολή την εσωτερική ασφάλεια, εντούτοις η δράση του είχε αποτρεπτικό χαρακτήρα.

Ταυτόχρονα η κατακόρυφη αύξηση των αλλοδαπών σημαίνει πως τα αστυνομικά σώματα για την φύλαξή της συνοριακής γραμμής δεν επαρκούν ούτε μπορούν να φράξουν το δρόμο στους αλλοδαπούς.

Το πρόβλημα είναι ότι οι ροές αυξάνονται διαρκώς και κανείς από τους υπεύθυνους δεν είναι σε θέση να τις εμποδίσει και να τις αποτρέψει.

Ταυτόχρονα τα κύματα των λαθραίων μεταναστών, κλέβουν ζωικό κεφάλαιο από τους ιδιοκτήτες τους, ενώ πολλοί από αυτούς είναι υπεύθυνοι για δεκάδες πυρκαγιές που ξέσπασαν στον Έβρο το τελευταίο διάστημα.

Μακελειό.

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2020

Η ανατίναξη των γραφείων της προδοτικής ΕΣΠΟ από την αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ: 78 χρόνια μετά

Ύστερα από την απώλεια του πυρήνα που οργάνωσε και πραγματοποίησε την ανατίναξη της ΕΣΠΟ η ΠΕΑΝ κλονίστηκε -τουλάχιστον ως οργάνωση ένοπλου αγώνα. Παρέμεινε ενεργή σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά ποτέ δεν έκανε κάτι σπουδαιότερο από το χτύπημα του Σεπτέμβρη του '42. Η νέα ηγεσία ήρθε σε ρήξη με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, όταν εκείνος τους προέτρεψε από το Κάιρο να προσχωρήσουν στο ΕΑΜ. Στα Δεκεμβριανά πολέμησε ενάντια στον ΕΛΑΣ. Διαλύθηκε στις 12 Μαρτίου 1945 μετά από απόφαση των μελών της.

 

 

archive

 

profile image  Τέτη Σώλου

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 1942, μεσημέρι

Μια τρομερή έκρηξη ανατινάζει το κτίριο στη γωνία των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, όπου βρίσκεται το αρχηγείο της προδοτικής και φιλοναζιστικής ΕΣΠΟ. Ένα σαμποτάζ στην καρδιά της κατακτημένης Αθήνας και το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Κατέστρεψε το κτίριο, έβαλε τέλος στα βρόμικα σχέδια της ΕΣΠΟ και έθαψε κάτω από τα συντρίμμια 43 Γερμανούς και 29 προδότες. Τα ραδιόφωνα της Μόσχας, Λονδίνου και Καΐρου το εξύμνησαν.

Το οργάνωσε και το εκτέλεσε η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ.

Γωνία Πατησίων και Γλάδστωνος, αμέσως μετά την ανατίναξη. Το κτίριο έχει καταρρεύσει εσωτερικά. Μένουν όρθιοι μόνον οι εξωτερικοί τοίχοι.

Ποια ήταν η ΕΣΠΟ

Αμέσως μόλις άρχισε η γερμανική κατοχή της Ελλάδας δημιουργήθηκαν οργανώσεις και κόμματα που τάχθηκαν στο πλευρό των κατακτητών με στόχο να πολιτευτούν μαζί τους και κονομηθούν με χρήματα και αξιώματα. Η πιο βδελυρή οργάνωση ήταν η φιλοναζιστική, αντιεβραϊκή, αντικομουνιστική και προδοτική ΕΣΠΟ. Ιδρύθηκε στην Αθήνα από τον γερμανόφιλο, γερμανοσπουδασμένο και γερμανοπαντρεμένο Γεώργιο Βλαβιανό -γιατρό στο επάγγελμα. Οι δυνάμεις κατοχής έσπευσαν να της προσφέρουν κτίριο για να στεγαστεί, χρήμα για να κινηθεί και στα μέλη της θέσεις εργασίας σε διάφορες γερμανικές υπηρεσίες.

Η ΕΣΠΟ στεγάστηκε στο κτίριο Πατησίων και Γλάδστωνος, που είχαν επιτάξει οι Γερμανοί. Στο μπαλκόνι ανέμιζε η ελληνική σημαία, αλλά και η γερμανική, η ιταλική και η ιαπωνική. Στην πρόσοψη υπήρχε μια επιγραφή από τη μια άκρη του κτιρίου μέχρι την άλλη «Ελληνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση». Και από κάτω μια επιγραφή παρότρυνε: «Ελληνόπουλα, εγγραφείτε εις τους πρωτοπόρους της Νέας Τάξεως». Η σφραγίδα της έφερε την ελληνική σημαία και τον αγκυλωτό σταυρό.

Η ΕΣΠΟ καλλιεργούσε το τόσο χρήσιμο για τους κατακτητές πνεύμα συνεργασίας, τον χαφιεδισμό, τον τραμπουκισμό και το γνωστό τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια στο πλαίσιο του εθνικοσοσιαλισμού και της Νέας Τάξης.

Η ΕΣΠΟ είχε τους εξής προδοτικούς σκοπούς:

• να αποτελέσει τον πυρήνα δημιουργίας ελληνικού ναζιστικού κόμματος. Σημειωτέον ότι οι Γερμανοί είχαν κατορθώσει να ιδρύσουν ναζιστικά κόμματα σε όλες τις χώρες της κατεχόμενης Ευρώπης: Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Νορβηγία.

• να μαζέψει Έλληνες για να τους στείλει εργάτες στη Γερμανία (πεινασμένοι όπως ήταν τότε οι Έλληνες υπήρχε κίνδυνος πολλοί να παρασυρθούν και να πάνε) και

• να στρατολογήσει νέους για τη Γαλάζια Ταξιαρχία που θα πολεμούσε στο πλευρό του Αξονα εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης.

Μοίραζε προπαγανδιστικά φυλλάδια που έρχονταν τυπωμένα στα ελληνικά από τη Γερμανία, αλλά τύπωνε και δικά της -είχε τυπογραφείο στη οδό Παπαρηγοπούλου 2-4. Έδωσε ιδιαίτερη σημασία στη χειραγώγηση και διάβρωση των νέων. Οργάνωσε τμήμα νεολαίας. Το Τμήμα ή Διεύθυνση Πρωτοπόρων Νέων στελέχωναν νεαροί αντικομουνιστές και ανήλικοι δωσίλογοι. Στους κόλπους της ΕΣΠΟ δημιουργήθηκε η «Ανεξάρτητη Ομάδα Νέων Λογοτεχνών», που εξέδιδε και λογοτεχνικό περιοδικό με τον τίτλο «Κοραής».

Τα μέλη της ΕΣΠΟ εφοδιάζονταν με στολές και με ταυτότητες που τους έδιναν πλήρη ελευθερία κινήσεων και δωρεάν μετακίνηση.

Στις αρχές του 1942 παραιτήθηκε ο Βλαβιανός και η αρχηγία δόθηκε στον επίσης γερμανόφιλο, γιατρό και ανθέλληνα Σπύρο Στεροδήμα.

Ποια ήταν η ΠΕΑΝ

Η Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων ήταν αντιστασιακή οργάνωση, αστικοδημοκρατική, μεγαλοϊδεατική και αντικομμουνιστική. Πολιτικός αρχηγός της ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, χωρίς όμως να έχει σχέση με τα οργανωτικά της. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1941 από τον Κώστα Περρίκο, υποσμηναγό της Πολεμικής Αεροπορίας, που αποτάχθηκε το 1935, γιατί με ένα άρθρο του στην εφημερίδα Εστία άσκησε κριτική στην ελλειπή εκπαίδευση και συγκρότηση της Πολεμικής Αεροπορίας.

Κώστας Περρίκος, ο ιδρυτής της ΠΕΑΝ

Τα άλλα ιδρυτικά στελέχη της ΠΕΑΝ ήταν:

-ο Θάνος Σκούρας, γόνος της πλούσιας οικογένειας που είχε τους κινηματογράφους

-ο Διονύσης Παπαβασιλόπουλος, στην επιχείρησή του με εισαγωγές αυτοκινήτων εργάστηκε ο Περρίκος μετά την απόταξή του

-ο Γιάννης Κατεβάτης, δικηγόρος της επιχείρησης του Παπαβασιλόπουλου

και ο Γιώργος Αλεξιάδης, δικηγόρος της Εθνικής Τράπεζας.

Η οργάνωση απέκτησε δημοτικότητα στη μορφωμένη νεολαία των αστικών περιοχών. Τα μέλη της δεν ξεπέρασαν τα 400. Μπορεί ο πολιτικός αρχηγός τους, ο Κανελλόπουλος, αργότερα να έγινε ο ηθικός αυτουργός του κολαστηρίου της Μακρονήσου και να το αποκάλεσε Παρθενώνα, ωστόσο κανείς δεν αρνείται ότι οι νέοι της ΠΕΑΝ ήταν πατριώτες. Άλλωστε η ΠΕΑΝ δεν έφτασε ως εκείνα τα χρόνια. Διαλύθηκε με απόφαση των μελών της στις 12 Μαρτίου 1945.

Οι βαθιές ιδεολογικές διαφορές έκαναν τις σχέσεις με το ΕΑΜ ψυχρές, κάποτε κι εχθρικές. Το ΕΑΜ δεν έπαψε ποτέ να βλέπει με δυσπιστία την ΠΕΑΝ. Ωστόσο κοινός τόπος για όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις ήταν ότι εχθροί δεν είναι μόνον οι κατακτητές, αλλά και οι ντόπιοι συνεργάτες τους, οι φασιστοειδείς οργανώσεις και η συμμορία του Τσολάκογλου. Ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει και θα συνεχίζεται μέχρι την τελική νίκη, την Απελευθέρωση.

Η ΠΕΑΝ ήταν υπέρ ενός ενιαίου μετώπου που θα απάρτιζαν όλες οι πατριωτικές δυνάμεις ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης.

Σκοπός της ΠΕΑΝ ήταν να κρατήσει ψηλά το ηθικό και το αγωνιστικό φρόνημα του λαού και να δημιουργεί εμπόδια και ανασφάλεια στον κατακτητή με διανομή παράνομων εντύπων, ρίψη προκηρύξεων, τοιχοκόλληση, αναγραφή συνθημάτων και με δολιοφθορές.

Ψυχή της ΠΕΑΝ ήταν ο ιδρυτής της Κώστας Περρίκος. Καθόριζε τους στόχους, οργάνωνε τις επιχειρήσεις, έβρισκε τα μέσα και τους τρόπους. «Ήταν μαχητής. Ήταν στρατιώτης, δεν ήταν συνωμότης», όπως είπαν οι σύντροφοί του γι' αυτόν.

Εφημερίδα ΔΟΞΑ 1943

Από τον Απρίλη του 1942 η ΠΕΑΝ τύπωνε παράνομα την αντιστασιακή εφημερίδα Δόξα. Ο Περρίκος ίδρυσε τον Ουλαμό Καταστροφών που είχε κύριο στόχο τις προδοτικές οργανώσεις.

Τα δύο πρώτα χτυπήματα της ΠΕΑΝ

Ο μηχανικός Παπαδόπουλος, που έκανε έργα οδοποιίας και εκβραχισμούς για τους γερμανούς, εφοδίασε την ΠΕΑΝ με 70 οκάδες δυναμίτη, επικρουστήρες και φιτίλια.

Στις 15 Αυγούστου του 1942 ο Ουλαμός Καταστροφών πήρε το βάπτισμα του πυρός. Κατάφερε το πρώτο χτύπημα στην οδό Πατησίων και Βασιλέως Ηρακλείου, δίπλα στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Έβαλε βόμβα σε μία γερμανική υγειονομική υπηρεσία που στεγαζόταν στο ημιυπόγειο του επιταγμένου μεγάρου Ιωσηφόγλου. Η απειρία των μελών του Ουλαμού παραλίγο να τους στοιχίσει τη ζωή. Έβαλαν κοντό φιτίλι στη βόμβα και παραλίγο να εκραγεί στα χέρια τους. Τελευταία στιγμή πρόλαβαν και την πέταξαν στο υπόγειο του μεγάρου. Καταστράφηκε υγειονομικό υλικό που θα πήγαινε στον Ρόμμελ.

Η οδός Πατησίων στο ύψος του Αρχαιολογικού Μουσείου. Το γωνιακό κτίριο μετά τους φοίνικες είναι το μέγαρο Ιωσηφόγλου.

Μια εβδομάδα αργότερα έγινε το δεύτερο χτύπημα που είχε στόχο τη φιλοναζιστική ΟΕΔΕ (Οργάνωσις Εθνικοσοσιαλιστικών Δυνάμεων Ελλάδος), που στεγαζόταν σ' ένα παλιό διώροφο στην οδό Κατακουζηνού 7, μεταξύ Κάνιγγος και Θεμιστοκλέους. Δεν ξανάγινε λόγος για την ΟΕΔΕ.

Τα δύο χτυπήματα είχαν βέβαια τη σπουδαιότητά τους, αλλά δεν έγιναν τόσο γνωστά ώστε να ανυψώσουν το πεσμένο ηθικό των Ελλήνων. Μετά τον σκληρό χειμώνα του 1941-1942 η Αθήνα έμοιαζε ετοιμοθάνατη και ο κατακτητής έδειχνε να είναι ο νικητής.

Το σαμποτάζ στα γραφεία της ΕΣΠΟ, που οργάνωσε η ΠΕΑΝ και εκτέλεσε ο Ουλαμός Καταστροφών της, έγινε μέρα μεσημέρι στην καρδιά της Αθήνας, στην Ομόνοια, και ήταν το μεγαλύτερο μέχρι τότε σαμποτάζ στην κατεχόμενη Ευρώπη.

Αύγουστος και Σεπτέμβρης 1942. Τα τρία χτυπήματα της ΠΕΑΝ.

Η προετοιμασία

Τα γραφεία της ΕΣΠΟ ήταν στη γωνία Πατησίων και Γλάδστωνος. Η είσοδος στα γραφεία γινόταν από την Πατησίων και ήταν ελεύθερη. Οι ηγέτες της ΕΣΠΟ ήθελαν να μπαινοβγαίνει πολύς κόσμος για να δημιουργείται η εντύπωση ότι περιβάλλονται από οπαδούς. Μετά το χτύπημα στην ΟΕΔΕ είχε τοποθετηθεί φρουρός στην είσοδο της Πατησίων, καθώς και ομάδα περιφρούρησης.

Ο Αντώνης Μυτιληναίος και ο Σπύρος Γαλάτης επί δεκαπέντε μέρες έκαναν τακτικές αναγνωρίσεις και αποτύπωσαν τη διαρρύθμιση του κτιρίου. Η ΕΣΠΟ κατείχε τον πρώτο όροφο. Είχε επιπλώσει μία μεγάλη αίθουσα συνεδριάσεων. Τις Κυριακές συγκεντρωνόταν πολύς κόσμος στα γραφεία για τις διαλέξεις του Στεροδήμα, αλλά και για να πάρει ψωμί, δελτία τροφίμων, χρήματα και πολλές υποσχέσεις που μοίραζε η ΕΣΠΟ για να προσεταιριστεί οπαδούς στους βρομερούς σκοπούς της.

Στο ισόγειο υπήρχαν διάφορα εμπορικά καταστήματα. Στον δεύτερο και τρίτο όροφο ήταν εγκατεστημένος ένας γερμανικός λόχος. Μερικά δωμάτια χρησίμευαν για αποθήκες βενζίνης και πυρομαχικών. Ανάμεσα στο ισόγειο και στον πρώτο όροφο ήταν ένας ημιόροφος που στέγαζε διάφορα ελληνικά γραφεία, με ξεχωριστή και αφύλακτη είσοδο από την οδό Γλάδστωνος.

«Αυτός ο ημιόροφος ήταν το κλειδί της επιτυχίας μας», αφηγείται ο Αντώνης Μυτιληναίος. «Από εκεί θα μπαίναμε και κολλώντας τον δυναμίτη στο ταβάνι του θα ανατινάζαμε το κτίριο στον αέρα». Ο ημιόροφος έδινε τη λύση και σ' ένα άλλο πρόβλημα ύψιστης σημασίας. Δίπλα στο κτίριο υπήρχε ο κινηματογράφος Αλάσκα και από πάνω ήταν το Υποθηκοφυλακείο. Έπρεπε το χτύπημα να δοθεί με τέτοιο τρόπο ώστε η φωτιά να μην επεκταθεί στο Υποθηκοφυλακείο. Και ο τρόπος ήταν να γίνει η ανατίναξη από το κέντρο του κτιρίου ώστε να καταρρεύσει προς τα μέσα. Έτσι κι έγινε, γι' αυτό κι έμειναν όρθιοι μόνον οι εξωτερικοί του τοίχοι.

Η κατάλληλη μέρα

«Αλλά πότε θα γινόταν η απόπειρα;», συνεχίζει ο Αντώνης Μυτιληναίος. «Ύστερα από μερικές αναγνωρίσεις καταλήξαμε ότι έπρεπε να γίνει Κυριακή. Αυτή τη μέρα τα καταστήματα και τα γραφεία θα ήταν κλειστά. Έτσι δεν θα σκοτώναμε Έλληνες. Από την άλλη μεριά η ΕΣΠΟ την Κυριακή είχε μεγάλη κίνηση. Αποφασίσαμε να χτυπήσουμε την ΕΣΠΟ την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 1942».

Ποιοι θα κάνουν το σαμποτάζ

Κώστας Περρίκος: έχει καθορίσει τον στόχο, έχει βρει τα εκρηκτικά, έχει οργανώσει την επιχείρηση και θα τη συντονίζει κατά την εξέλιξη.

Αντώνης Μυτιληναίος (τεχνικός στην τηλεφωνική εταιρεία ΤΤΤ και επικεφαλής του Ουλαμού Καταστροφών) και Σπύρος Γαλάτης (φοιτητής της Νομικής): έχουν κάνει αναγνώριση του χώρου και την καθορισμένη μέρα θα βάλουν τη βόμβα στο κτίριο.

Ιουλία Μπίμπα (δασκάλα του κατηχητικού): στο σπίτι της θα φτιαχτεί η βόμβα. Θα τη μεταφέρει στην πλατεία Κάνιγγος και την κατάλληλη στιγμή θα την παραδώσει στον Μυτιληναίο και στον Γαλάτη.

Τάκης Μιχαηλίδης (φοιτητής Χημείας): αρχηγός της ομάδας που θα περιπολεί έξω από την ΕΣΠΟ την ώρα που ο Μυτιληναίος και ο Γαλάτης θα τοποθετούν τη βόμβα.

Νικόλαος Μούρτος (τεχνικός), Νικόλαος Λάζαρης (φοιτητής της Νομικής) και Σπύρος Στανωτάς (φοιτητής της Ανωτάτης Εμπορικής): είναι η ομάδα που θα φυλάει την είσοδο του κτιρίου επί της Γλάδστωνος, απ' όπου θα μπουν οι δύο δυναμιτιστές, έτοιμοι να επέμβουν αν κάτι πάει στραβά.

Η παραμονή

Στις 19 Σεπτεμβρίου ο Τάκης Μιχαηλίδης, ο Σπύρος Γαλάτης και ο Αντώνης Μυτιληναίος πηγαίνουν στο Κουκάκι, στο σπίτι της Ιουλίας Μπίμπα για να φτιάξουν τη βόμβα. Ο έμπιστος μηχανικός που έχουν ρωτήσει τους είχε πει ότι για το συγκεκριμένο κτίριο χρειάζονται δύο με τρεις οκάδες δυναμίτη. Εκείνοι βάζουν δέκα οκάδες για να είναι σίγουροι. Και για έχουν απόλυτη ασφάλεια ότι θ' ανάψει βάζουν δύο φιτίλια. Δέκα μέτρα φιτίλι τους δίνουν δέκα λεπτά καιρό για ν' απομακρυνθούν, αφού το ανάψουν.

Τοποθετούν τη βόμβα σε μία τσάντα που χρησιμοποιεί η Ιουλία Μπίμπα για ψώνια. Βάζουν από πάνω χόρτα.

Δίνουν ραντεβού για την επόμενη μέρα. Τη βόμβα θα τη φέρει η Ιουλία Μπίμπα στις 9 το πρωί στην πλατεία Κάνιγγος.

Το μεγάλο χτύπημα

Όλα πηγαίνουν σύμφωνα με το σχέδιο. Ο Περρίκος έχει καθίσει στο ζαχαροπλαστείο Αστόρια, Πατησίων και Πανεπιστημίου στα Χαφτεία. Από κει με συνδέσμους δίνει εντολές. Ο Μυτιληναίος με τον Γαλάτη μπαίνουν στο κτίριο από την είσοδο της Γλάδστωνος. Ο ημιόροφος όμως δεν είναι άδειος. Ένα δικηγορικό γραφείο είναι ανοιχτό και μέσα κάποιοι άνθρωποι συζητούν.

Ο λόγος και πάλι στον Αντώνη Μυτιληναίο:

«Αυτό μπέρδευε πολύ τα πράγματα. Ο φόνος αθώων Ελλήνων δεν ήταν μέσα στο πρόγραμμα. Κατεβαίνω κάτω και βρίσκω τον Περρίκο. Του εξηγώ τι συμβαίνει. «Ας περιμένουμε λίγο», μου είπε. Ξαναγυρίζω στον ημιόροφο. Οι δικηγόροι συνέχιζαν ανύποπτοι την κουβεντούλα τους. Η ώρα πήγε έντεκα. Ξαναβρίσκω τον Περρίκο που δεν ήξερε κι αυτός τι να κάνει. «Ας κάνουμε λίγη υπομονή ακόμη», μου λέει. Κάνουμε λοιπόν υπομονή -όσο υπομονή μπορεί να κάνεις την ώρα αυτή. Στις εντεκάμιση τα πράγματα δεν είχαν αλλάξει. Οι δικηγόροι τον χαβά τους. Άλλος δισταγμός δεν χωρούσε. Έπρεπε ή να ανάψουμε το φυτίλι αμέσως ή να αναβάλλουμε την ανατίναξη. Αυτό όμως το τελευταίο ήταν κάτι που δεν το ήθελε κανείς μας.

Αν καθυστερήσουμε άλλο θα διαλυθεί η συγκέντρωση της ΕΣΠΟ», λέω στον Περρίκο. Εκείνος σκέφτηκε λίγο και μετά κούνησε το κεφάλι του. «Εντάξει», είπε, «τινάξτε το». Έφυγα τρέχοντας. Την ώρα που ανέβαινα τα σκαλιά είδα να κατεβαίνουν οι δικηγόροι. Μου φάνηκε ότι έφυγε ένα πλάκωμα από το στήθος μου. Τοποθετήσαμε τη βόμβα στη γωνιά του ταβανιού του ημιορόφου -ακριβώς κάτω από την αίθουσα συνεδριάσεων της ΕΣΠΟ- και βγήκαμε αμέσως. Το φυτίλι θα καιγόταν σε δέκα λεπτά».

Στην είσοδο ο Μυτιληναίος στέκεται και ανάβει ένα τσιγάρο. Είναι το σινιάλο ότι όλα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο. Κατευθύνεται διαγωνίως απέναντι στο Αστόρια. Εκεί βρίσκεται ο Περρίκος και η Μπίμπα. Περιμένουν με αγωνία το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους.

Στις 12.03 ακριβώς, ένα πυκνό σύννεφο καπνού απλώνεται και σε κλάσματα δευτερολέπτου η περιοχή σείεται από την εκκωφαντική έκρηξη που σημαίνει την ανατίναξη των γραφείων της ΕΣΠΟ.

Η εσωτερική ξύλινη σκάλα του κτιρίου κατέρρευσε με αποτέλεσμα όσοι Εσπίτες επέζησαν να παγιδευτούν. Εν τω μεταξύ η φωτιά απλωνόταν και σε λίγο θα έφτανε στα πυρομαχικά και τη βενζίνη. Μέσα στον πανικό οι Γερμανοί, που με την κατάρρευση της σκάλας είχαν παγιδευτεί κι αυτοί στους πάνω ορόφους, άρχισαν να πηδούν στο κενό. Ένας γερμανός έπεσε πάνω στο περίπτερο και κυριολεκτικά καρφώθηκε στην κορυφή του. Σε λίγο πήραν φωτιά και τα πυρομαχικά. Το κτίριο καταστράφηκε. Έμειναν όρθιοι μόνον οι εξωτερικοί τοίχοι. Ο Στεροδήμας γλίτωσε από την έκρηξη. Στη συνέχεια όμως θέλησε να πάει στο γραφείο του για να περισώσει έγγραφα και χρήματα. Τον πρόλαβε η πυρκαγιά και υπέστη βαριά εγκαύματα. Πέθανε στον Ευαγγελισμό ύστερα από δύο μέρες.

Αμέσως μετά το σαμποτάζ

Μετά την ανατίναξη

Το νέο κυκλοφόρησε στην πόλη με ταχύτητα αστραπής. Όσο δύσκολο ήταν στην αρχή να γίνει πιστευτό, άλλο τόσο τόνωσε το ηθικό του λαού. Εύκολα φαντάζεται κανείς πώς ένιωθαν οι πατριώτες που περνούσαν από την Ομόνοια κι έβλεπαν τα χαλάσματα να καπνίζουν και τους γερμανούς λυσσασμένους από το κακό τους.

Τα ραδιόφωνα του Λονδίνου, του Καΐρου και της Μόσχας μιλούσαν για το πρώτο μεγάλο σαμποτάζ που έγινε σε ολόκληρη την κατεχόμενη Ευρώπη.

Το ΕΑΜ είχε αντίθετη γνώμη. Καταδίκαζε τις δολιοφθορές ως τρομοκρατικές και αντιλαϊκές πράξεις, γιατί από αυτές επωφελούταν η Γκεστάπο που τρομοκρατούσε τον λαό με αιματηρά αντίποινα εις βάρος των πολιτικών κρατούμενων.

Τα όνειρα της ΕΣΠΟ έγιναν στάχτη μέσα στα συντρίμμια του κτιρίου. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της κατεχόμενης Ευρώπης που δεν έστειλε ταξιαρχία στο Ανατολικό Μέτωπο. Κανένας Έλληνας δεν πολέμησε με ναζιστική στολή!

Η προειδοποίηση

Η αχίλλειος πτέρνα της ΠΕΑΝ ήταν η έλλειψη συνωμοτικής πείρας κι έμελλε να πληρώσει ακριβά το σπουδαίο κατόρθωμά της.

Μία εβδομάδα μετά την ανατίναξη, στις 27 Σεπτεμβρίου του 1942, ο Περρίκος παίρνει μήνυμα αγωνίας από κάποιον φίλο του δημοσιογράφο.

«Οι Γερμανοί είναι στα χνάρια σας. Κρυφτείτε όσο είναι ακόμα καιρός».

Ποιος έβαλε τους γερμανούς στα χνάρια τους; Ο προδότης ανήκει στο φιλικό περιβάλλον ενός μέλους του Ουλαμού Καταστροφών, που τον εμπιστεύεται και του μιλάει ανοιχτά. Ο προδότης έχει παρακολουθήσει την προετοιμασία της ανατίναξης και γνωρίζει ποιοι την εκτέλεσαν. Θέλει να μάθει κι άλλα. Δεν μιλάει μέχρι να μαζέψει περισσότερα ονόματα. Οι Γερμανοί δίνουν τρεις χρυσές λίρες το κεφάλι. Περισσότερα ονόματα επί τρεις λίρες το καθένα ίσον περισσότερες χρυσές λίρες στην τσέπη του.

Στις 2 Οκτωβρίου ο Περρίκος, ο Μυτιληναίος και η Μπίμπα κρύβονται σ' ένα σπίτι στην στην οδό Θησέως 261 στην Καλλιθέα.

Οι συλλήψεις και η φυλάκιση

Στις 11 Νοεμβρίου ώρα 4 το πρωί οι Γερμανοί περικυκλώνουν το κρυσφήγετο της Καλλιθέας. Μαζί με τον Περρίκο, τον Μυτιληναίο και την Μπίμπα κρύβεται και ο Διονύσης Παπαδόπουλος, ο φοιτητής που κυνηγούσαν οι Γερμανοί γιατί στις 25 Μαρτίου 1942 σήκωσε ελληνική σημαία σε μια πορεία στο Κολωνάκι. Συλλαμβάνονται και οι τέσσερις.

Την ίδια μέρα συλλαμβάνονται ο Θάνος Σκούρας, ο Δημήτρης Λόης και ο Γιάννης Κατεβάτης που μαζί με τον Διονύση Παπαδόπουλο κρατούνται ως όμηροι.

Κι ακόμα συλλαμβάνονται ο Διονύσης Παπαβασιλόπουλος, ο Διονύσης και ο Γεράσιμος Κατεβάτης, ο Πέτρος Λόης, ο Ν. Αιλιανός και η Αικατερίνη Μπέση.

Οι αιχμάλωτοι μεταφέρονται στις φυλακές Αβέρωφ. Ο Περρίκος αμέσως παραδέχεται την ενοχή του. Το ίδιο και η Ιουλία Μπίμπα που στο σπίτι της βρέθηκαν τα εκρηκτικά. Θα τη μεταφέρουν στο Εμπειρίκειο Άσυλο στην πλατεία Μαβίλη, που έχει μετατραπεί σε γυναικεία φυλακή.

Αρχίζουν οι ανακρίσεις και τα βασανιστήρια. Κανένας τους δεν μιλάει.

Οι αποδράσεις του Μυτιληναίου

Ο Μυτιληναίος μεταφέρεται από τις φυλακές Αβέρωφ στον Πειραιά, στη φοβερή Γκεστάπο. Οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι αυτός έχει βάλει τη βόμβα. Επί εικοσιτέσσερις ώρες τον δέρνουν ανελέητα και χωρίς διακοπή. Εννιά μέρες μετά κατορθώνει να δραπετεύσει χάρη σε μία λάμα και μερικά ξυραφάκια. Ο Μυτιληναίος ξέρει ότι αν διαρκέσουν τα βασανιστήρια, θα λυγίσει. Με τα ξυραφάκια τουλάχιστον έχει εξασφαλίσει την αυτοκτονία. Με τη λάμα θα μπορέσει να δραπετεύσει παρ' όλο που φοράει χειροπέδες. Μια μέρα πριν την απόδραση συναντιέται τυχαία με τον Περρίκο που έχει μεταφερθεί για ανάκριση στην Γκεστάπο. Ο Περρίκος του πετάει το παλτό του. Με αυτό το παλτό σκεπάζεται και δεν γίνεται αντιληπτή η ριγέ στολή του φυλακισμένου και οι χειροπέδες. Ένα κασκέτο καλύπτει το ξυρισμένο του κεφάλι.

Κρύβεται σε σπίτια φίλων, ανάμεσα σ' αυτά και στο σπίτι του Τάκη Μιχαηλίδη στην Κυψέλη. Οι Γερμανοί τον έχουν επικηρύξει για ένα μεγάλο ποσόν, που θα καταβληθεί σε χρήμα ή σε τρόφιμα. Προσπαθεί να φύγει με πλαστά χαρτιά για τη Μέση Ανατολή. Πριν μπει στο καΐκι που θα τον μεταφέρει, τον συλλαμβάνουν οι ιταλοί ύστερα από προδοσία. Επικηρυγμένος καθώς είναι από τους γερμανούς διατρέχει τον κίνδυνο να αποκαλυφθεί η πραγματική του ταυτότητα (και στις φυλακές Αβέρωφ ασφαλώς θα τον αναγνωρίσουν) και να εκτελεστεί. Δεν έχει άλλη επιλογή από το να δραπετεύσει ξανά. Όταν το ιταλικό καμιόνι ανεβαίνει τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, λίγο πριν φτάσει στις φυλακές Αβέρωφ, ο Μυτιληναίος από ένα άνοιγμα στο καναβάτσο πηδάει στον δρόμο κι εξαφανίζεται. Βρίσκει πάλι καταφύγιο στο σπίτι του Μιχαηλίδη και αυτή τη φορά κατορθώνει να φύγει για τη Μέση Ανατολή.

Οι προδότες δεν έχουν καλό τέλος

Ο προδότης είναι ο χωροφύλακας Πολύκαρπος Νταλιάνης, συνεργάτης της ΠΕΑΝ και της Γκεστάπο ταυτόχρονα. Ωστόσο ακόμα δεν τον υποψιάζονται. Ο Μυτιληναίος μετά την πρώτη απόδρασή του από την Γκεστάπο πηγαίνει στον Νταλιάνη για βοήθεια. Του εμπιστεύεται πού βρίσκονται τα αρχεία των προκηρύξεων και της παράνομης εφημερίδας Δόξα, καθώς και άλλα στοιχεία που πρέπει να εξαφανιστούν. Ο Νταλιάνης δίνει και αυτές τις πληροφορίες στους Γερμανούς.

Τον Δεκέμβρη του 1942 τα ενοχοποιητικά στοιχεία σε βάρος του είναι πλέον πολλά και σοβαρά και παίρνουν την απόφαση να τον εκτελέσουν. Τον ανακρίνουν στις 17 Δεκεμβρίου σε ένα υπόγειο στην οδό Παμίσου και ο Νταλιάνης ομολογεί την προδοσία του. Τον σκοτώνουν επιτόπου μ' ένα σφυρί. Μεταφέρουν το πτώμα στη Νέα Σμύρνη και το ρίχνουν σ' έναν υπόνομο.

Οι καταδίκες σε θάνατο

Συνέρχεται το γερμανικό στρατοδικείο τον Δεκέμβριο του '42, τις μέρες των γιορτών, και αρχίζει να μοιράζει καταδίκες σε θάνατο.

Περρίκος, Μπίμπα και Γαλάτης, καταδικάζονται δις εις θάνατον και επιπλέον σε κάποια χρόνια καταναγκαστικά έργα (από δεκαπέντε ο Περρίκος και η Μπίμπα και πέντε ο Γαλάτης). Ο Περρίκος ως το τέλος προσπαθεί να πείσει τους γερμανούς πως μόνος του έκανε την ανατίναξη.

Η οικογένειά του Σπύρου Γαλάτη -εύποροι Έλληνες της Ρουμανίας- μπόρεσε να εξαγοράσει τη ζωή του δωροδοκώντας κάποιον υψηλόβαθμο Γερμανό αξιωματικό. Η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια. Τον μεταφέρουν στη Γερμανία για να την εκτίσει σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Θα παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου.

Ο Θάνος Σκούρας, ο Γιάννης Κατεβάτης, ο Δημήτρης Λόης και ο Διονύσης Παπαδόπουλος απαλλάσσονται από το γερμανικό στρατοδικείο. Οι Γερμανοί τους κρατούν ομήρους και τους εκτελούν για αντίποινα κάποιου σαμποτάζ στις 7 Ιανουαρίου 1943 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Οι τέσσερις όμηροι

Ο Κώστας Περρίκος οδηγείται στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής στις 4 Φεβρουαρίου 1943. Πριν από την εκτέλεσή του απευθύνεται στους παριστάμενους γερμανούς λέγοντας: «Δεν αισθάνομαι τίποτα εναντίον σας. Εσείς κάνατε το καθήκον σας. Ομοίως έκανα κι εγώ το δικό μου. Είμαι Έλληνας αξιωματικός της Αεροπορίας. Υποσμηναγός. Σας ευχαριστώ».

Οι παριστάμενοι Γερμανοί αξιωματικοί χαιρετούν στρατιωτικά τον Έλληνα αξιωματικό και ύστερα ακούγεται η ομοβροντία. Οι τελευταίες του λέξεις είναι «Ζήτω η Ελλάς!».

Φύλλο της εφημερίδας ΔΟΞΑ, Φεβρουάριος 1944, ένα χρόνο μετά την εκτέλεση του Περρίκου.

Η Ιουλία Μπίμπα καταδικάζεται από το γερμανικό στρατοδικείο σε θάνατο δια πελέκεως. Στην Ελλάδα όμως δεν υπάρχει δήμιος.

Ο τελευταίος δικός της άνθρωπος που θα δει στο ολιγόλεπτο επισκεπτήριο της φυλακής είναι ο αδερφός του συζύγου της. Τη βρίσκει δεμένη σ' ένα δέντρο με τα χέρια τεντωμένα. Είναι σαν σκιά του εαυτού της, αλλά η ψυχή της δεν έχει λυγίσει. Η Ιουλία Μπίμπα θ' αντέξει όλα τα βασανιστήρια και δεν θα μιλήσει.

Τη μεταφέρουν στη Γερμανία όπου υπάρχει δήμιος και η ποινή της εκτελείται τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 1943. Δια πελέκεως.

ΠΕΑΝ σφραγίδα

Η ΠΕΑΝ μετά τις εκτελέσεις

Ύστερα από την απώλεια του πυρήνα που οργάνωσε και πραγματοποίησε την ανατίναξη της ΕΣΠΟ η ΠΕΑΝ κλονίστηκε -τουλάχιστον ως οργάνωση ένοπλου αγώνα. Παρέμεινε ενεργή σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής, αλλά ποτέ δεν έκανε κάτι σπουδαιότερο από το χτύπημα του Σεπτέμβρη του '42. Η νέα ηγεσία ήρθε σε ρήξη με τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, όταν εκείνος τους προέτρεψε από το Κάιρο να προσχωρήσουν στο ΕΑΜ. Στα Δεκεμβριανά πολέμησε ενάντια στον ΕΛΑΣ. Διαλύθηκε στις 12 Μαρτίου 1945 μετά από απόφαση των μελών της.

Η ΕΣΠΟ μετά την ανατίναξη

Η ΕΣΠΟ συνέχισε τη δραστηριότητά της, αλλά δεν συνήλθε ποτέ από το χτύπημα. Τα μεγαλεπίβολα σχέδιά της είχαν ναυαγήσει. Διαλύθηκε τον τελευταίο χρόνο της Κατοχής.

Τα μέλη της ΕΣΠΟ μετά την Απελευθέρωση

Με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών του 1948 πολλά μέλη της ΕΣΠΟ απαλλάχτηκαν. Αλλά και όσοι καταδικάστηκαν σε λίγο αφέθηκαν ελεύθεροι.

Μάλιστα!

Το Συμβούλιο Εφετών χώρισε τη δράση της ΕΣΠΟ σε δύο φάσεις:

• στην πατριωτική υπό τον Βλαβιανό (οι σκοποί της έτεινον εις εξυπηρέτησιν των Ελλήνων διά της εκμεταλλεύσεως υπέρ αυτών των στενών σχέσεων, ας είχον οι ιδρυταί της μετά των Γερμανών)

• και στην αντεθνική υπό τον Στεροδήμα (η εν λόγω οργάνωσις εκτραπείσα του ως είρηται αρχικού σκοπού της κατέστη οργάνωσις δουλική, εξάρουσα, προπαγανδίζουσα και συντρέχουσα ποικιλοτρόπως το έργον των κατακτητών το εγκληματικόν διά την όλην ανθρωπότητα και ιδιαζόντως διά την ατυχή ταύτην χώραν)

Αξίζει να σημειώσουμε ότι όταν ξεκουμπίστηκαν οι Γερμανοί από τον τόπο μας, διάφορα ηγετικά στελέχη της ΕΣΠΟ τους ακολούθησαν. Ανάμεσά τους και κάποιοι από αυτούς που απάλλαξε το βούλευμα, όπως ο ιατροφιλόσοφος Αριστείδης Ανδρόνικος, ιδρυτικό και ενεργό μέλος της ΕΣΠΟ μέχρι τη διάλυσή της, συγγραφέας αντικομουνιστικών και αντιεβραϊκών βιβλίων. Στη Βιένη είχε σχηματιστεί υπό τον Έκτορα Τσιρονίκο «αυτοεξόριστη κυβέρνηση», το Ελληνικόν Εθνικόν Συμβούλιον, που μαζί με δύο χιλιάδες άλλους Έλληνες -διαβόητα καθάρματα μετά των οπαδών και των οικογενειών τους- περίμεναν πότε θα εφευρεθεί το νέου τύπου όπλο των γερμανών για να επιστρέψουν όλοι μαζί θριαμβευτικά στην Ελλάδα.

Σήμερα

Από την ανατίναξη της ΕΣΠΟ μας χωρίζουν 74 χρόνια. Όλοι οι πρωταγωνιστές έχουν πλέον περάσει στην άλλη όχθη και στην ιστορία.

Στον πεζόδρομο της Γλάδστωνος έχει τοποθετηθεί προτομή του Κώστα Περρίκου. Αναθηματικές πλάκες μνημονεύουν το σαμποτάζ και τα ονόματα των έξι εκτελεσμένων. Το όνομα του Περρίκου έχει δοθεί σε δρόμο της Αθήνας.

Στην πλατεία ΠΕΑΝ, που βρίσκεται στη συμβολή των οδών Κελαινούς και Θάσου στην Κυψέλη, έχει απομείνει το βάθρο που στήριζε την ορειχάλκινη προτομή του Θάνου Σκούρα. Το γλυπτό κλάπηκε το 2012 για να πουληθεί ως μέταλλο στο χωνευτήρι των διάφορων παράνομων πράξεων, στον Ασπρόπυργο Αττικής.

Οφείλουμε να τιμάμε τη μνήμη των αγωνιστών της Ελευθερίας χωρίς κομματικές προκαταλήψεις. Η λήθη και η μισαλλοδοξία καλλιεργούνται επιμελώς από την εξουσία. Η ιστορική μνήμη δίνει ακαταμάχητη δύναμη. 

Οι φωτογραφίες της οδού Πατησίων μετά την ανατίναξη, των αγωνιστών της ΠΕΑΝ, της εφημερίδας ΔΟΞΑ καθώς και η κορδέλα και η σφραγίδα της είναι εκθέματα του Τόπου Μνήμης της ΠΕΑΝ (Φιλαρέτου 108, Καλλιθέα). Ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία και για την παραχώρηση της άδειας χρήσης τους.

Πηγή: huffingtonpost.gr