Μπάρα

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2019

Βιβλίο: The Operator

Το βιβλίο αυτό δε χρειάζεται συστάσεις, είναι το βιβλίο του πιο γνωστού στελέχους της θρυλικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ, της DEVGRU (παλαιότερα γνωστής και ως SEAL Team 6). Του κυρίου Ρόμπερτ Ονίλ, ενός ζωντανού θρύλου με παραπάνω από 400 ειδικές επιχειρήσεις στο ενεργητικό του, κάποιες από αυτές γνωστές σε όλο το κόσμο σήμερα όπως η διάσωση του καπετάνιου Φίλιπς στη Σομαλία και η εξουδετέρωση του Οσάμα Μπιν Λάντεν στο Πακιστάν.


Πηγή: Amazon.com

Αντίστοιχα και με τα στελέχη της Delta Force (το ανάλογο από το στρατό ξηράς των ΗΠΑ), τα στελέχη που επιλέγονται περνούν μία εκπαίδευση διάρκειας 8 μηνών που ονομάζεται «Operators Training Course» (Σχολείο Εκπαίδευσης Στελεχών) και έτσι όσοι την αποφοιτούν ονομάζονται «Operator» (Στελέχη). Όπως αναφέρει και το βιβλίο αυτό, μία διαφορά των «operators» από τα υπόλοιπα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων είναι ότι εκπαιδεύονται σε όλες τις ειδικότητες και το εύρος των επιχειρήσεων. Η ίδια ομάδα είναι υπεύθυνη για όλα τα στάδια από το σχεδιασμό της επιχείρησης, μέχρι τα μέσα που θα χρησιμοποιούν, τις τακτικές, και την εκτέλεση της. Όντας ίσως ο πιο γνωστός «operator» στο κόσμο σήμερα, ο κύριος Ρομπ Ονίλ δικαίως ονόμασε το βιβλίο του «The Operator: Firing the shots that killed Osama Bin Laden, and my years as a SEAL team warrior» (Το Στέλεχος: Πυροβολώντας τις βολές που σκότωσαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν, και τα χρόνια μου ως πολεμιστής ομάδας των SEAL).

Πηγή: BusinessInsider.com

Όπως είχατε διαβάσει και από το άρθρο μας «Ιστορίες: Ρομπ Ο’Νιλ (DEVGRU) – Ετοιμότητα» πριν από μερικά χρόνια, ο κύριος Ρομπ Ονίλ έχει ένα πολύ φιλικό και γεμάτο χιούμορ τρόπο μετάδοσης των εμπειριών του. Το ίδιο ισχύει και στο βιβλίο του. Είναι ένα βιβλίο 358 σελίδων που είναι εντυπωσιακά εύκολο στο διάβασμα καθώς είναι σαν μία φιλική αφήγηση ξεκινώντας από τα παιδικά του χρόνια και φτάνοντας μέχρι τη τελευταία του ημέρα ως πολλές φορές παρασημοφορημένος αθόρυβος επαγγελματίας της κυβέρνησης των ΗΠΑ.

Πηγή: Special-Ops.org

Όσον αφορά το κίνητρο πίσω από τη συγγραφή του βιβλίου του, ήταν ότι και ο ίδιος έφτασε εκεί που έφτασε από την έμπνευση που του έδωσαν αντίστοιχα βιβλία άλλων πολεμιστών. Θεωρεί ότι αυτό το βιβλίο δείχνει στο κόσμο τι τεράστιες θυσίες χρειάζονται αλλά και τι αποκομίζει κανείς από αυτές. Δείχνει πως κανένας δε μπορεί να καταφέρει κάτι μόνος του και ότι το βιβλίο αυτό δείχνει τη ζωή αυτών των ζωντανών ηρώων, όχι μόνο του κυρίου Ονίλ. Ενδεικτικά, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την εισαγωγή του βιβλίου που περιγράφει αυτό το κίνητρο σε ελληνική απόδοση παρακάτω.

Για αρκετό καιρό, πάλευα με το αν θα έπρεπε να γράψω για τις εκατοντάδες αποστολές μου ως SEAL. Δεν ήθελα όμως το βιβλίο να είναι μόνο για εμένα. Αν ήταν μόνο αυτή η ιστορία, δε θα το έγραφα. Μπορώ να μεταφέρω την απίστευτη άρνηση να τα παρατάνε των αδερφών μου SEAL; Να περιγράψω πως είναι να είσαι μέλος μίας ομάδας που λειτουργεί σαν ένας οργανισμός, εκπαιδευμένος με χιλιάδες επαναλήψεις για να δουλεύει ως ένα; Να εξηγήσω ότι όταν οποιοσδήποτε από εμάς πετυχαίνει, έχουμε όλοι πετύχει;

Όταν οι SEAL βάζουν τις ζωές τους στη πρώτη γραμμή για τη πατρίδα τους, μερικές φορές δε το μαθαίνει κανείς και άλλες φορές είναι στο επίκεντρο των μέσων ενημέρωσης. Όταν συμβαίνει το τελευταίο, τα μέσα ενημέρωσης συχνά το περιγράφουν λανθασμένα. Ένας SEAL ποτέ δεν επιστρέφει έναν όμηρο στους αγαπημένους του. Ένας SEAL ποτέ δεν απελευθερώνει μία πόλη από βασανιστές. Ένας SEAL ποτέ δε σώζει έναν άντρα πίσω από τις γραμμές του εχθρού. Ένας SEAL ποτέ δε σκοτώνει τον κακοποιό που όλοι αναζητούν. Όταν το όπλο πυροβολήσει, είναι σαν να τραβήξαμε τη σκανδάλη όλοι μαζί. Αποφάσισα, εν τέλει, να γράψω αυτό το βιβλίο για να φέρω την αλήθεια στους αναγνώστες.

Υπάρχουν αυτοί που πιστεύουν ότι οι SEAL πρέπει να παραμένουν στις σκιές. Αλλά μέρος του κινήτρου που με οδήγησε ως νεαρό αγόρι στην εκπαίδευση Βασικών Υποβρυχίων Καταστροφών/SEAL ήταν τα βιβλία που είχα διαβάσει για αυτό τον υπέροχο στρατιωτικό οργανισμό. Η ταπεινή ελπίδα μου είναι ότι περισσότεροι νέοι άντρες – και γυναίκες (θα γίνει κάποια στιγμή!) – θα ακουμπήσουν κάτω το «The Operator» με ανανεωμένη αποφασιστικότητα να κάνουν τα δύσκολα πράγματα που θα τους προσφέρουν τη τρίαινα των SEAL. Επίσης ελπίζω ότι οι υπόλοιποι που διαβάζετε αυτό το βιβλίο θα τιμήσετε το έργο των SEAL σε όλο το κόσμο – άνθρωποι που, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ρισκάρουν τα πάντα για να κρατούν τη πατρίδα μας ασφαλή


Πηγή: Προσωπικό αρχείο

Δε χρειάζεται να πούμε εμείς κάτι παραπάνω, είναι ένα από τα καλύτερα βιβλία στη κατηγορία του και το συνιστούμε ανεπιφύλακτα σε όλους τους αναγνώστες μας. Εξαιρετικό έργο και ελπίζουμε περισσότεροι επαγγελματίες (μακάρι και από την Ελλάδα), να ακολουθήσουν τα βήματα του γράφοντας ανάλογα βιβλία.

Πηγή: defensegr.wordpress.com

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Πλαστές Σελίδες και Ομάδες περί ΟΥΚ κλπ στο Facebook






Κάποιος Ανθυπασπιστής ΟΥΚ εν Ενεργεία με Επέπληξε για το Δημοσίευμα στο Blog και την Ομάδα ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΑΤΡΑΧΑΝΘΡΩΠΟΙ σχετικά με την χρονική περίοδο Διοικήσεως στην ΔΥΚ του κυρίου Αποστολάκη, και ότι δεν εκπροσωπώ τους βατραχανθρώπους..


Και Φυσικά δεν τους Εκπροσωπώ Επίσημα κύριε Ανθυπασπιστά. Δεν έχω εξάλλου αυτό το Δικαίωμα.

Αλλά ΔΕΝ έχει Κανείς το δικαίωμα να με Φιμώσει να με Αμφισβητήσει και να μου Απαγορέψει να εκφράζω Ελεύθερα την άποψή μου ως Πτυχιούχος Έφεδρος Βατραχάνθρωπος.




Και Φυσικά η Απάντησή μου στον κύριο Ανθυπασπιστή.
 


Δηλαδή κύριε Ανθυπασπιστά η εν λόγο Σελίδα ‘’ΟΥΚ Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών’’ που την Διαχειρίζεται ένα Άτομο Αστράτευτο ( κατά τις πληροφορίες μου ) που έχει φτιάξει σελίδες και Ομάδες για τους Βατραχανθρώπους, τους Πυροσβέστες, τους Καταδρομείς, Την Αστυνομία, των ΕΚΑΜ, την Τροχαία, Τους Μπακάληδες, τους Μανάβηδες, τους SEALS, την ΜΥΑ/ΛΣ, την δυο, την τέσσερα και δεκατέσσερα και δεν ξέρω για ποιους άλλους έχει φτιάξει,
Την Αποδέχεσαι και την Αναγνωρίζεις κύριε Ανθυπασπιστά;


Αλλά εδώ βλέπω και τον Τέως Αρχηγό Στόλου Αντιναύαρχο ε.α. Ιωάννη Παυλόπουλο Π.Ν. να Σχολιάζει στην Σελίδα σε φωτογραφία του Αείμνηστου Δημήτρη Δέδε Πρώτο ( 1ο ) Σχολείο Υ/ΚΤ χωρίς να Αναρωτιέται πώς χρησιμοποιεί αυτόν τον Τίτλο η Σελίδα.
Εκτός και Ξέρει ποιος την Διαχειρίζεται!!!!!!!!!!! Και την Αναγνωρίζει ως Επίσημη Σελίδα της ΔΥΚ!!!!!!!!!!!

Αλλά σιγά σιγά θα ξεκαθαρίσουν Πολλά θέματα.. Χρόνος Χρειάζεται..


Από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι ο γράφον δεν έχει καμία Σχέση με τους Βατραχανθρώπους. Άκου τώρα ΔΥΚ και παλιά ΟΥΚ


Καλά το πολύ Γέλιο το έχει η Απάντηση από το Προφίλ Agathi Theodorou θα αναφερθούμε άλλη φορά για το 523ο Ψεύτικο προφίλ αυτό του κυρίου Σταύρου Μπατιάνη!!!!!!






Κύριε Διοικητά της ΔΥΚ Πλοίαρχε Γεώργιε Σταυρουλάκη έχετε Εξουσιοδοτήσει Επίσημα τον Διαχειριστή της Σελίδας να μεταφέρει στους Πολίτες τις Ευχές σας;



Άκου η Διοίκηση Υποβρυχίων καταστροφών σας Εύχεται ολόψυχα…… κλπ κλπ κλπ.
Και το Ανέχεστε;
Άρα η σελίδα Εκπροσωπεί την ΔΥΚ κύριε Πλοίαρχε Διοικητή της ΔΥΚ Γεώργιε Σταυρουλάκη..
Ε τότε να ενημερωνόμαστε από εκεί εμείς οι έφεδροι Βατραχάνθρωποι, η μήπως δεν μας Αναγνωρίζετε εμάς τους εφέδρους Ναύτες ΟΥΚ και εσείς κύριε πλοίαρχε σαν τον κύριο Ανθυπασπιστή..


Εδώ σε μια φωτογραφία του Αείμνηστου Δημήτρη Δέδε σχολιάζει ο Αρχηγός Στόλου και πρώην Διοικητής στην ΔΥΚ. Jean Pavlopoulos.
Που; σε μια Σελίδα που Φέρει τον Τίτλο Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών.
Τι να πώ!!!!!!!!!!!


Εδώ πάλι Εξουσιοδοτημένος να Εύχεται εκ μέρους της ΔΥΚ.


Εδώ Εξουσιοδοτημένος από την ΔΥΚ κύριε Ανθυπασπιστά Απαντάει σε σχετική Ερώτηση για τον Ναύαρχο Αποστολάκη!!!!!!!!!



Και είναι και Ανορθόγραφος ο κύριος << Κωδικός ονομασίας επιλεκτικός στόχος unknown.
Νικόλαος Ιωαννίδης. i be with you..for ever..>>


Εδώ δεν Αντιδρούμε κύριε Ανθυπασπιστά ε; Προφανώς Συμφωνείτε ότι είναι Επίσημη Σελίδα της ΔΥΚ και Εκπροσωπεί τους Βατραχανθρώπους!!!!!



Και Πολλά πολλά άλλα Δημοσιεύματα που Άπτονται της Διερεύνησης από πλευράς Πολεμικού Ναυτικού..


Το Προφίλ της Σελίδας << ΟΥΚ Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών.>>


Κύριε Ανθυπασπιστά ( τα στοιχεία του δεν τα δημοσιεύουμε προς το παρών ) γνωρίζετε αν ο κύριος Νίκος Ιωαννίδης είναι σε κάτι Σχετικός με τους Βατραχανθρώπους; 

Αν είναι να ζητήσω Δημόσια Συγγνώμη και να μας πει αν είναι Εξουσιοδοτημένος από την ΔΥΚ και αν Προβλέπεται αυτό.




Γεώργιος Δρακόπουλος



Ναύτης ΟΥΚ Απόφοιτος 65ου Σχολείου Βατραχανθρώπων

.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019

ΆΓΡΙΟΣ ΤΣΑΚΩΜΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ & ΣΚΟΠΙΑΝΩΝ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ: «ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΕΠΙΓΡΑΦΗ» – «Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ» – ΠΗΡΑΝ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥΣ

skopia-ellada

Οργή και αγανάκτηση επικρατεί σε όλους τους Έλληνες.

H εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας μας στους Σκοπιανούς, έχει δημιουργήσει ένα περίεργο συναίσθημα.
Όπου και να βρεθούμε, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την Συμφωνία των Πρεσπών.
Ο εκνευρισμός είναι διάχυτος.
Ξεπούλησαν την Ιστορία χιλιάδων ετών στους Σλάβους και στους Αλβανούς ενός κρατιδίου ανύπαρκτου ιστορικά.
Όμως η Δύση και ο Τσίπρας, έδωσαν τα πάντα σε μία χώρα, που έγινε ο… ομφαλός της γης για εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Όπως είναι φυσικό, κάποια στιγμή οι φορτισμένοι συναισθηματικά Έλληνες, κάπου θα ξεσπούσαν.


ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Στη Διεθνή Εκθεση Βιολογικών Προϊόντων της Γερμανίας, που ολοκληρώθηκε το Σάββατο, οι προθέσεις των γειτόνων μας για την ονομασία της χώρας τους αποτυπώθηκαν στις γιγαντιαίες επιγραφές μπροστά από τα περίπτερα με τα προϊόντα τους που έγραφαν «MACEDONIAN ORGANIC PARTNERS», χωρίς να αναγράφεται πουθενά το North (Βόρεια), όπως συμφώνησαν οι δύο χώρες.
Οι συμμετοχές στην έκθεση κάλυπταν κάθε γωνιά του πλανήτη, από τη Βρετανία και την Ιταλία μέχρι την Αφρική και τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τους Σκοπιανούς να καθιστούν σαφείς τις προθέσεις για την ονομασία τους στη διεθνή αγορά.
Στην πλειονότητά τους οι εκθέτες παρουσίαζαν τα προϊόντα τους υπό την ομπρέλα της χώρας τους, με εξαίρεση την Ελλάδα, που έδωσε το «παρών» με περίπου δέκα μεμονωμένα περίπτερα.
Οι επιγραφές των Σκοπιανών προκάλεσαν έντονη δυσφορία στους Ελληνες, που φτάνοντας στην έκθεση είχαν μια δυσάρεστη έκπληξη…


«Είστε Ελληνες;»

Το πρωί της Τετάρτης, σύμφωνα με πληροφορίες , έγινε φραστικό επεισόδιο ανάμεσα στους Σκοπιανούς εκθέτες και εκπροσώπους εταιριών από την Ελλάδα που πλησίασαν το περίπτερό τους και τους ζήτησαν το λόγο.
Ο διάλογος που ακολούθησε είναι χαρακτηριστικός της αποφασιστικότητας των Σκοπιανών να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, αποδεικνύοντας ότι η όποια μάχη στη διπλωματική σκακιέρα δόθηκε μόνο με σκοπό να ανοίξει ο δρόμος για την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση.
«Είστε Ελληνες;», ρώτησαν τους Σκοπιανούς που στέκονταν στην είσοδο του περιπτέρου και εκείνοι απάντησαν μονολεκτικά «όχι».
«Τότε γιατί έχετε αυτή την επιγραφή μπροστά στο περίπτερό σας;
Πρέπει να την κατεβάσετε αμέσως», τους είπαν οι εκπρόσωποι των ελληνικών εταιριών. «Δεν έχουμε εμείς την ευθύνη, το περίπτερο έχει σχεδιαστεί από το αρμόδιο υπουργείο της χώρας μας», ήταν η απάντηση.

Πράγματι, πρώτο στους διοργανωτές εμφανίζεται στην επιγραφή το υπουργείο της χώρας ως υπουργείο της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και συγκεκριμένα ως «Μinistry of Agriculture Forestry and Water Economy Republic of Macedonia» (υπουργείο Γεωργίας, Δασοκομίας και Υδατοκαλλιέργειας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας»).


ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΜΕ ΤΑ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ

Οι εξαγωγείς κρασιού πιστεύουν ότι τώρα με η Συμφωνία των Πρεσπών και το νέο όνομα του κράτους, μπορεί να βρεθεί λύση στα κρασιά από ολόκληρη την περιοχή της γεωγραφικής Μακεδονίας στις ετικέτες που έχουν τον τίτλο «Μακεδονικός Οίνος».
«Εδώ και δέκα χρόνια προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε τον όρο «μακεδονικός οίνος».
Θα ήταν καλό να βρούμε μια δίκαιη λύση στο πλαίσιο των διεθνών νόμων , δηλαδή να χρησιμοποιούμε το επίθετο «μακεδονικός» για ολόκληρη τη γεωγραφική Μακεδονία», λέει ο ιδιοκτήτης του οινοποιείου «Στόμπι» Μίντσο Γιορντάνοφ.
«Μέχρι στιγμής δεν έχουμε έρθει σε επικοινωνία για αυτό, αλλά πιστεύω ότι η ένωσή μας θα λάβει υπόψη το πρόβλημα και θα το προωθήσει αναφέροντας τη θέση μας στο πλαίσιο των διεθνών κανονισμών. Πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν νικητές και ηττημένοι», δήλωσε ο Γιορντάνοφ.
Επισημαίνεται ότι μέχρι σήμερα κανένας οίνος στην περιοχή των Σκοπίων δεν αναφέρεται ως ‘μακεδονικός’ στις εξαγωγές.

Το καταλάβατε;
Πλέον θα φθάσουμε στο σημείο να υπάρχει αμφισβήτηση και για το εμπορικό σήμα.
Οι Σκοπιανοί θα διεκδικήσουν τα πάντα, από την στιγμή που ο Τσίπρας τους έδωσε γη και ύδωρ και μετά τι ακολουθεί;

Καταρρέει το σπίτι του Παύλου Μελά στην Κηφισιά – «Εθνική ντροπή»

Στα συρτάρια η μελέτη για την αποκατάσταση του ιστορικού κτηρίου

VIDEO
  • Καταρρέει το σπίτι του Παύλου Μελά στην Κηφισιά 
  • Καταρρέει το σπίτι του Παύλου Μελά στην Κηφισιά
Καταρρέει το εμβληματικό αρχοντικό του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά Οδό Τατοΐου 50 στην Κηφισιά.

Το κτήριο – τοπόσημο για την ευρύτερη περιοχή, με τον χαρακτηριστική διακόσμησή του έχει αφεθεί στη φθορά του χρόνου, και κινδυνεύει να έχει την τύχη άλλων, πολύ μικρότερης αξίας, παλαιών κτιρίων, όπως αυτά που κατέρρευσαν πρόσφατα στο κέντρο της Αθήνας. Η κουρελιασμένη σημαία καταδεικνύει την έλλειψη ιστορικής μνήμης και την αδιαφορία των συναρμόδιων υπουργείων και φορέων.

Όπως τόνισε στον ΣΚΑΪ ο αρχιτέκτονας μηχανικός και υποψήφιος δήμαρχος Κηφισιάς Αλέξης Μακρής, το κτήριο κτίστηκε το 1895 (124 ετών), και είναι εθνική ντροπή που βρίσκεται σε αυτό το χάλι, εσωτερικά και εξωτερικά.



«Υπάρχουν υποψίες ότι κατασκευάστηκε από τον Τσίλερ. Από εδώ ξεκίνησε ο Παύλος Μελάς τον αγώνα του για τη Μακεδονία και πέρασε στο πάνθεον τον αθανάτων» σημείωσε.

Ο κ. Μακρής απέδωσε την αδιαφορία για τη διάσωση του αρχοντικού του Παύλου Μελά στην έλλειψη βούλησης, παρότι το δημοτικό συμβούλιο Κηφισιάς το κήρυξε ομόφωνα εθνικό μνημείο και ο τότε υπουργός Πολιτισμού το κήρυξε διατηρητέο μνημείο. «Η μελέτη για την πλήρη αποκατάστασή του που εκπονήθηκε το 2012 έχει μείνει στα συρτάρια…» πρόσθεσε.

Ο υποψήφιος δήμαρχος Κηφισιάς πρότεινε την άμεση αποκατάσταση του κτηρίου, και τη μετατροπή του σε Μουσείο Μακεδονικού Αγώνος, δεσμευόμενος πως ως δήμαρχος θα κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση.


Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

«Πολεμικό Μουσείο» "Ετοιμαζόμαστε γιά τά 200 χρόνια από τήν Επανάσταση τού 1821"

«Πολεμικό Μουσείο Αθηνών»

 

"Ετοιμαζόμαστε γιά τά 200 χρόνια από τήν Επανάσταση τού 1821"
Athanasios Panagopoulos
Τα αποκαλυπτήρια ενός σπάνιου πίνακα τού 1828 πού εξασφάλισε τό Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.
Έργο Ολλανδού ζωγράφου με θέμα τόν Δράμαλη & τα Δερβενάκια θά γίνουν εντός τών προσεχών εβδομάδων.
Θά ειδοποιηθείτε εγκαίρως.
Καί μόνο τό γεγονός ότι είναι ζωγραφισμένος πρίν ... 191 χρόνια, αξίζει τόν κόπο γιά ένα "πέρασμα" από τό Πολεμικό Μουσείο!



Το βίντεο από την μεταφορά του Πολύτιμου πίνακα.
 



Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2019

Πατέντα Μάχης: Έλεγχος φθοράς γεμιστήρα

Η πιο συνηθισμένη αιτία εμπλοκών είναι οι γεμιστήρες. Από όλες τις πιθανές φθορές, αυτή που είναι η πιο διαδεδομένη είναι το άνοιγμα από τα χείλη του γεμιστήρα. Αυτό συμβαίνει για πολλούς διαφορετικούς λόγους, από τις πολλαπλές πτώσεις στο έδαφος, από εμάς που ίσως να πατήσουμε επάνω τους όταν είναι στο έδαφος, αλλά και από φυσική φθορά. Εδώ θα δούμε μία πολύ απλή πατέντα για γρήγορο έλεγχο τους.


Πηγή: SWATMag.com

Παρακάτω βλέπετε αριστερά έναν γεμιστήρα χωρίς φθαρμένα χείλη και δεξιά έναν που έχει φθαρεί. Αυτό σημαίνει ότι ο γεμιστήρας αυτός μπορεί να οδηγήσει σε «Εμπλοκή: Διπλή Τροφοδότηση». Μία αρκετά άσχημη εμπλοκή. Η λύση σε αυτό είναι η εξής.

Πηγή: AtomiclabRat.com

Γεμίζουμε ως τη μέση της χωρητικότητας του το γεμιστήρες μας, τον κρατάμε με τη βάση του παράλληλη προς το έδαφος, και με το άλλο μας χέρι τους κάνουμε ένα δυνατό απότομο χτύπημα στη βάση του. Εάν εκτοξευτούν φυσίγγια από το γεμιστήρα, τότε έχουμε φθαρμένο γεμιστήρα.

Πηγή: Pinterest.com

Θα σας προτείναμε αυτούς τους φθαρμένους γεμιστήρες να τους πετάξετε άμεσα στα σκουπίδια. Η επισκευή τους αποκλείεται να είναι 100% αξιόπιστη, το κόστους τους είναι χαμηλό, και η μεταπώληση τους μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο έναν άνθρωπο που θα βασίσει τη ζωή του επάνω τους. Άρα η θέση τους είναι στα σκουπίδια.

Πηγή: defensegr.wordpress.com

Πώς η Βόρεια Ήπειρος παραχωρήθηκε στην Αλβανία, με αντάλλαγμα τα νησιά του Αιγαίου

βορεια ηπειρος

Σαν σήμερα, στις 13 Φεβρουαρίου 1914, οι Μεγάλες Δυνάμεις αποφασίζουν ότι τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου θα κατακυρωθούν στην Ελλάδα, εάν αυτή αποχωρήσει από τη Βόρειο Ήπειρο. 


Όλα ξεκίνησαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας που υπογράφηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 στην ιταλική πόλη από τις Μεγάλες Δυνάμεις και με το οποίο χαράζονταν τα αλβανικά σύνορα. Η περιοχή της Βόρειας Ηπείρου παραχωρούνταν στην Αλβανία, η οποία είχε αναγνωριστεί επίσημα ως ανεξάρτητο κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου.
Σύμφωνα με την απόφαση το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα και η νήσος Σάσων ήταν πλέον αλβανικά εδάφη. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες μετείχαν στη συνδιάσκεψη ήταν η Αγγλία , η Γαλλία, η  Ιταλία, η  Ρωσία, η Γερμανία, και η Αυστροουγγαρία. Η συμμαχία της Ιταλίας και της Αυστρίας, ήθελε ένα ανεξάρτητο κράτος στην περιοχή για να αποτελεί μία ζώνη ουδέτερη που να μπορεί να μετατραπεί εύκολα σε προγεφύρωμα σε πολεμική φάση.

Μέσα σε μια νύχτα οι ελληνικοί πληθυσμοί της περιοχή ανήκαν σε διαφορετικό έθνος. Αρχικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος αρνήθηκε να παραχωρήσει την περιοχή.  Ωστόσο, τον Φεβρουάριο του 1914 οι Μεγάλες Δυνάμεις έστειλαν υπόμνημα στο ελληνικό κράτος στο οποίο διαμήνυαν ότι αν δεν αποχωρούσαν οι ελληνικές δυνάμεις δεν θα γινόταν αναγνώριση των νησιών του Αιγαίου.
Τελικά, η Ελλάδα έκανε πίσω όμως σύντομα ξέσπασαν αναταραχές ανάμεσα στους Βορειοηπειρώτες και τους Αλβανούς. Ακολούθησε το πρωτόκολλο της Κέρκυρας, με το οποίο η Βόρεια Ήπειρος αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη περιοχή υπό αλβανική κυριαρχία.

ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ
 
Η Αλβανία συγκροτήθηκε ως Κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου τον Μάιο του 1913 και τα σύνορά της καθορίστηκαν με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας στις 17 Δεκεμβρίου 1913. Οι τότε μεγάλες δυνάμεις συμπεριέλαβαν στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος και το κομμάτι της Βορείου Ηπείρου. Στη φωτογραφία το αρχηγείο των Ηπειρωτών στους Αγίους Σαράντα τον Απρίλιο του 1914

 

Πόσες φορές απελευθερώθηκε η Β. Ήπειρος από τον ελληνικό στρατό.

 

Πρώτη απελευθέρωση της Β. Ηπείρου (Α’ Βαλκανικός Πόλεμος)

Κατά τον Α’ Βαλκανικό πόλεμο, ο ελληνικός στρατός μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τους Οθωμανούς (21 Φεβρουαρίου 1913) είχε απελευθερώσει και όλες πόλεις της Βορείου Ηπείρου.

 

Δεύτερη απελευθέρωση της Β. Ηπείρου (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος)

Όμως η κατάσταση άλλαξε όταν ξεκίνησε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Στις 14 Οκτωβρίου 1914 ο ελληνικός στρατός προέλασε για δεύτερη φορά στη Βόρεια Ήπειρο, όμως πάλι με τη λήξη του πολέμου οι Σύμμαχοι επιδίκασαν τα εδάφη στην Αλβανία, με αποτέλεσμα πολλά ελληνικά σχολεία να κλείσουν και η ελληνική μειονότητα να περιοριστεί από το αλβανικό κράτος.

 

Τρίτη απελευθέρωση της Β. Ηπείρου (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος)

Οι Έλληνες κατάφεραν για τρίτη φορά να καταλάβουν ξανά τα εδάφη στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν αντεπιτέθηκαν στον ιταλικό στρατό και μπήκαν θριαμβευτές στα ελληνικά χωριά της Β. Ηπείρου. Πρώτα απελευθερώθηκαν οι Άγιοι Σαράντα στις 6 Δεκεμβρίου 1940. Το ύψωμα 613 καταλήφθηκε μέσα σε χιονοθύελλα και πολύνεκρο αγώνα εκ του συστάδην, στις 17 Δεκεμβρίου. Στις 19 Δεκεμβρίου κατελήφθησαν, με βαριές απώλειες, από το 6ο Σώμα Πεζικού το στρατηγικής σημασίας ύψωμα Γκιάμι (βόρεια του Πανόρμου) και το ύψωμα Τσίπι (βόρεια του Πύλιουρι). Ανατολικότερα καταλήφθηκε από το απόσπασμα Τσακαλώτου το ισχυρά οργανωμένο ύψωμα Μάλι ε Τζόρετ και ο αυχένας Κούτσι μετά από τριήμερο σκληρό αγώνα που απέφερε στη σημαία του 4ου Σ.Π. χρυσό αριστείο ανδρείας. Στις 21 Δεκεμβρίου, οι Ιταλοί αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την πόλη της Χειμάρρας. Πλήθος αιχμαλώτων, ανάμεσα τους και δύο αντισυνταγματάρχες, αλλά και μεγάλος οπλισμός περιέρχονταν στα ελληνικά χέρια. Τη νύχτα του Σαββάτου 22 Δεκεμβρίου 1940, ελληνικά τμήματα εισέρχονταν στην Χειμάρρα και η πόλη επανενώθηκε για λίγο με την Ελλάδα μέχρι τη Γερμανική εισβολή το 1941. Τον Απρίλιο του 1941 μετά την Γερμανική επίθεση που εκδηλώθηκε στα σύνορα με την Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία, ο ελληνικός στρατός αναγκάστηκε να εγκαταλείψει για μια ακόμη φορά την Β. Ήπειρο.

Κατοχή – μεταπολεμική περίοδος

Τα χρόνια της κατοχής η αγγλική κυβέρνηση προέβη σε ευνοϊκές δηλώσεις για το βορειοηπειροτικό ζήτημα στη Βουλή των Κοινοτήτων, αλλά η κατάσταση παρέμεινε ίδια. Όταν ο πόλεμος τελείωσε, ο στρατηγός Ν. Ζέρβας εισηγήθηκε να ενσωματωθεί η Βόρειος Ήπειρος στην Ελλάδα.
Στις 19 Οκτωβρίου 1944 ο Γεώργιος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός, διακήρυξε ότι η Βόρειος Ήπειρος είναι αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής επικράτειας. Ωστόσο, το 1945 ο Ενβέρ Χότζα ανέλαβε την εξουσία και υπήρξαν αντιδράσεις από τους σοβιετικούς αξιωματούχους. Οι Βορειοηπειρώτες υπέστησαν καταπίεση και πολλοί αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στα αστικά κέντρα. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία μόνο όσοι κατοικούσαν στη μειονοτική ζώνη θεωρούνταν Έλληνες. Εκείνο το διάστημα η ελληνική γλώσσα απαγορεύτηκε και ο πληθυσμός διδάσκονταν πλέον την αλβανική ιστορία.
Τον Ιούνιο του 1960 ο Γεώργιος Παπανδρέου σε ομιλία του στη Βουλή επανέφερε το ζήτημα της Βόρειας Ηπείρου: «Εκείνο πάντως το οποίο οφείλουν όλαι αι Ελληνικαί Κυβερνήσεις να γνωρίζουν, είναι ότι το θέμα της Βορείου Ηπείρου υφίσταται. Και εκείνον το οποίον απαγορεύεται εις τον αιώνα, είναι δι΄ οιονδήποτε λόγον η απάρνησις του ιερού αιτήματος…..Καθ΄ όσον αφορά την Βόρειο Ήπειρο… η διεκδίκησις είναι ιερά και απαράγραπτος». Στο τέλος της ομιλίας του ανέφερε: «Αλλ’ εκτός της εθνικής διεκδικήσεως, υπάρχει και κάτι άλλο καθημεριvόν, επείγον θέμα: Η προστασία του πληθυσμού της Βορείου Ηπείρου. Η προστασία της ζωής, της τιμής και της περιουσίας του. Εις το σημείον αυτό, έχομεν χρέος να διεξαγάγωμεν συνεχώς αγώνας. Οι μάρτυρες αδελφοί μας, ζητούν από την Μητέρα πατρίδα μόνον συνεχή στοργικήν συμπαράστασιν. διότι ζουν, υπό το κράτος της αφορήτου τυραννίας. Και αυτήν την στοργήν, οφείλομεν να τους παράσχωμεν!»….
Τη δεκαετία του ’60 η αλβανική κυβέρνηση ακολούθησε μια πολιτική αφελληνισμού της ελληνικής μειονότητας.
Το Μάρτιο του 1984 ο ΟΗΕ εξέδωσε απόφαση με την οποία καταδικαζόταν διεθνώς η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Αλβανία, σε βάρος των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Τα επόμενα χρόνια οι σχέσεις των δύο χωρών άρχισαν να βελτιώνονται, αν και κατά καιρούς υπήρξαν επεισόδια που καλλιέργησαν εθνικιστικοί κύκλοι.
Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν 99 χωριά όπου ζουν Έλληνες, εκ των οποίων οι περισσότεροι μιλούν την ελληνική γλώσσα.

Φωτογραφία εξωφύλλου: Η επίσημη ανακήρυξη της βορειοηπειρωτικής αυτονομίας στο Αργυρόκαστρο, την 1η Μαρτίου 1914. Σε πρώτο πλάνο, ο Γεώργιος Χρηστάκης – Ζωγράφος, μέλη της κυβέρνησης, του κλήρου και του στρατού. 

Πηγή: Εθνικό και Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα

Η Μάχη της Φλώρινας έγινε για τη Μακεδονία – Ο 98χρονος στρατηγός Κωνσταντίνος Κόρκας, μιλά για τη Μάχη της Φλώρινας, όπου συμμετείχε ως αξιωματικός – Ακούστε τον με προσοχή

23 (5)

Ένα κατάμεστο κυρίως από Στρατιωτικούς Ομήρειο, χειροκροτούσε όρθιο τον απόστρατο Στρατηγό Κωνσταντίνο Κόρκα, ο οποίος με μια αξιοζήλευτη διαύγεια μυαλού στα 96 χρόνια του σήμερα, ανέλυσε την ιστορία του Ιερού Λόχου, όπως την έζησε ως μέλος του, αφού ξεκίνησε την στρατιωτική του ζωή το 1943 ως Ανθυπολοχαγός.
Ο τιμηθείς με δεκάδες μετάλλια Στρατηγός Κόρκας, πολέμησε στην Μέση Ανατολή, ως μέλος του Ιερού Λόχου υπό τας διαταγάς του Διοικητή του θρυλικού Συνταγματάρχη Χριστόδουλου Τσιγάντε, πήρε μέρος στην απελευθέρωση των νησιών από τους Γερμανούς και ακολούθησε την στρατιωτική και πολιτική ιστορία της χώρας μέχρι τις μέρες μας.
Τα λόγια του, βγαλμένα από καρδιάς και μνήμης για την ιστορία του Ιερού Λόχου, αποτέλεσαν σύγχρονο μάθημα ιστορίας για τους παρευρισκομένους, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Γ’ Μοίρας Αμφίβιων Καταδρομών, που εδρεύει στο νησί μας, με Διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη (ΠΖ) Τσιρκινίδη Μιχαήλ, αφού ο Ιερός Λόχος αποτελεί ιστορικά την συνέχεια των Δυνάμεων Καταδρομών.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Μητροπολίτης Χίου κ. Μάρκος, ο Αντιπεριφερειάρχης Σταμάτης Κάρμαντζης, ο Αντιδήμαρχος Γ. Μπελέγρης και οι Ταξίαρχοι Δημόκριτος Κωνσταντάκος Διοικητής της 96 ΑΔΤΕ και Γεώργιος Τζιτζικώστας Διοικητής της 13 Δ.Ε.Ε, οι οποίοι και τίμησαν τόσο τον Στρατηγό Κόρκα όσο και τον Χιώτη ιερολοχίτη Γεώργιο Καρασούλη.
Τον Στρατηγό Κόρκα τίμησε με τον Σταυρό του Αγίου Ισιδώρου ο Μητροπολίτης Χίου.
Η εκδήλωση έληξε με απονομή μεταλλίων, στον αγώνα που έγινε για τον εορτασμό των 75 χρόνων από την ίδρυση του Ιερού Λόχου στην Μέση Ανατολή, ενώ ομάδα Λοκατζήδων απέδωσε τον ύμνο του Ιερού Λόχου.

Ο Στρατηγός Κόρκας Κωνσταντίνος του Αθανασίου γεννήθηκε στο χωριό Πουλίτσα Κορινθίας το έτος 1921.

Ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός το 1943 και αποστρατεύθηκε το 1980 με το βαθμό του Αντιστρατήγου, με τον τίτλο του Επίτιμου Διοικητού της 1ης Στρατιάς.

12Q23

Διοίκησε:

• Μοίρα Καταδρομών, και συγκεκριμένα τη Γ΄ ΜΑΚ δύο φορές
• Σύνταγμα Πεζικού
• Μεραρχία Πεζικού
• Το Β’ Σώμα Στρατού
• Το Δ’ Σώμα Στρατού και την 1η Στρατιά.Υπηρέτησε ως Αξιωματικός σε Μονάδες και Επιτελεία, σε Ελλάδα και ΝΑΤΟ, ως ακόλουθος Άμυνας Ρουμανίας και Ουγγαρίας, ενώ επιτέλεσε Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ και Γενικός Επιθεωρητής Στρατού.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ως Α’ Υπαρχηγός πρότεινε τη μεταφορά της τέφρας του αείμνηστου ιδρυτή του Ιερού Λόχου Συνταγματάρχη Χριστόδουλου Τσιγάντε, από την Αγγλία στην Ελλάδα όπου και τοποθετήθηκε στο μνημείο που ανεγέρθηκε στο Πεδίο του Άρεως.
• Φοίτησε στα Σχολεία του Όπλου του
• Στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών Μέσης Ανατολής
• Στη Σχολή Πεζικού Αγγλίας και ΗΠΑ
• Στη Σχολή Διοικήσεως και Επιτελών στις ΗΠΑ
•Στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας.


Τιμήθηκε με τις εξής ηθικές αμοιβές, μετάλλια και παράσημα:


• Προαγωγή επ΄ ανδραγαθία• Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως
• Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄ Τάξεως
• Χρυσό Σταυρό του Φοίνικα μετά Ξιφών
• Χρυσό Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α΄
• Σταυρό Ταξιαρχών του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικα.
• Σταυρό Ταξιαρχών του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
• Χρυσόν Αριστείον Ανδρείας (έξι φορές)
• Πολεμικό Σταυρό Β΄ Τάξεως• Πολεμικό Σταυρό Γ΄ Τάξεως (επτά φορές)
• Μετάλλιο Εξαιρέτων πράξεων (Τρείς φορές)
• Αναμνηστικό Μετάλλιο Πολέμου 1940 – 41
• Αναμνηστικό Μετάλλιο Πολέμου 1941 – 45
• Βρετανικό Μετάλλιο Ανδρείας 1944
• Ανώτατο Παράσημο Εθνικής Αξίας της Γαλλίας
• Χρυσό Σταυρό Οικουμενικού Πατριαρχείου Αγίου Μάρκου
• Χρυσό Σταυρό μετά ΣτέμματοςΈλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις της Κρήτης (1941) , της Β. Αφρικής (1942-43), στα νησιά του Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα (1943 – 45) και τέλος στις επιχειρήσεις της περιόδου 1947 – 49 όπου και τραυματίσθηκε δύο φορές.


Είναι έγγαμος με μία κόρη και διαμένει στην Αθήνα.


Ο Ιερολοχίτης Καρασούλης Γεώργιος από το Νεχώρι της Χίου, γεννήθηκε το 1924 και κατατάχτηκε εθελοντής σε Μονάδα Πεζικού τον Μάιο του 1942.
Στις 5 Αυγούστου 1943 κατατάχτηκε στον Ιερό Λόχο Μέσης Ανατολής, προήχθη σε Δεκανέα στις 17 Ιανουαρίου 1944 και στις 5 Απριλίου 1944 προήχθη στον βαθμό του Λοχία εξ’ ανδραγαθίας.
Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1944 έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στους Φούρνους Ικαρίας και στη Μυτιλήνη, στις 17 Οκτωβρίου 1944 προήχθη στον βαθμό του Επιλοχία εξ’ ανδραγαθίας.
Στις 23 Μαρτίου 1945 αιχμαλωτίζεται στη Χάλκη και παραμένει αιχμάλωτος για 45 ημέρες μέχρι το πέρας του πολέμου στις 8 Μαΐου 1945 και απολύθηκε στις 31 Αυγούστου 1945 και του έχει απονεμηθεί ο Πολεμικός Σταυρός Γ’ Τάξεως



Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2019

Κριτικές Όπλων: Τυφέκιο Cugir SAR-1

Ώρα να δούμε ένα κλασικό τυφέκιο από την Ευρώπη, το SAR-1 διαμετρήματος 7.62×39mm της Ρουμάνικης βιομηχανίας όπλων Cugir. Η Cugir είναι μία κρατική βιομηχανία όπλων της Ρουμανίας που λειτουργεί από το 1799. Το SAR-1 είναι ένα ημιαυτόματο τυφέκιο που βασίζεται στο σχεδιασμό του σοβιετικού AK και μπορεί να το βρει κανείς σε εξαιρετικά καλές τιμές. Το SAR-1 χρησιμοποιούνταν από τις ένοπλες δυνάμεις τις Ρουμανίας ως εκπαιδευτικό τυφέκιο για εισαγωγή στη χρήση όπλων τύπου AK προτού οι κληρωτοί στρατιώτες πάρουν στα χέρια τους αυτόματα τυφέκια τους. Έτσι είναι ένα τυφέκιο στρατιωτικών προδιαγραφών για σκληρή χρήση με ελάχιστη συντήρηση.


Πηγή: Imgur.com

Η Cugir έχει τεράστια εμπειρία στη κατασκευή τυφεκίων σχεδιασμού AK και έτσι το SAR-1 δε θα σας απογοητεύσει από τη πλευρά του σχεδιασμού. Στις ΗΠΑ η εισαγωγή του απαγορεύτηκε από το ATF γύρω στο 2004 λόγω του ότι είχε αρχικά σχεδιαστεί για πολεμική χρήση και έτσι είναι αρκετά πιο σπάνιο συγκριτικά με άλλα τυφέκια παρόμοιου σχεδιασμού. Παρ’όλα αυτά, περιστασιακά θα το βρείτε σε διάφορα καταστήματα ακόμα και στις ΗΠΑ καθώς ένας τεράστιος αριθμός τους είχε εισαχθεί πριν την απαγόρευση και αυτά θεωρούνται νόμιμα. Ωστόσο, εκεί που θα το συναντάμε παντού είναι ασφαλώς στη Ρουμανία και στις γειτονικές χώρες καθώς είναι φτηνό αλλά και ποιοτικό. Ενδεικτικά, μπορείτε να το βρείτε ακόμα και για λιγότερα από $400 σε άψογη κατάσταση. Να θυμάστε όμως ότι εάν θέλετε κάτι στην εργοστασιακή του μορφή (όπως το παρακάτω) και δίχως καμία μετατροπή, τότε η τιμή του μπορεί να φτάσει και τα $1000.

Πηγή: Armslist.com

Όπως αντιλαμβάνεστε από το παραπάνω σχόλιο, τα περισσότερα τυφέκια SAR-1 της Cugir δεν έρχονται στην εργοστασιακή τους μορφή όπως το παραπάνω. Συνήθως έχουν αλλαγμένα κοντάκια, χειροφυλακτήρες, σκοπευτικά μέσα, κτλ. Με ένα τέτοιο, ελαφρώς τροποποιημένο SAR-1, είναι και η δική μας εμπειρία. Ασφαλώς όλος ο μηχανισμός του όπλου όπως και όλα τα βασικά του εξαρτήματα είναι αυθεντικά, κατασκευασμένα από τη Cugir, και βλέπετε και μόνοι σας παρακάτω μία σχετική φωτογραφία.

Πηγή: Προσωπικό αρχείο

Το SAR-1 δέχεται γεμιστήρες και αξεσουάρ από τυφέκια τύπου AK-47 και έτσι ποτέ δε θα έχετε πρόβλημα με εξαρτήματα, αξεσουάρ, και πυρομαχικά. Στα αρνητικά του όμως είναι ότι η κάννη του δεν έχει σπείρωμα ή χώρο για προσθήκη φλογοκρύπτη. Ωστόσο, είναι εσωτερικά χρωμιωμένη ώστε να μην απαιτεί υψηλό επίπεδο συντήρησης. Όλα τα SAR-1 είναι γνωστά για το «κλώτσημα της σκανδάλης» τους. Εάν θέλετε να μάθετε πως να το διορθώσετε αυτό, μπορείτε να μελετήσετε το άρθρο μας «Επισκευή κλωτσήματος σκανδάλης σε AK-47». Γενικά ίσως να χρειαστεί να κάνετε κάποιες μικρές τέτοιες επιδιορθώσεις αλλά τίποτα στο βασικό μηχανισμό του όπλου.

Πηγή: Armslist.com

Όπως και τα περισσότερα όπλα σχεδιασμού AK δεν είναι ένα ελαφρύ τυφέκιο, αλλά το βάρος του κάνει το ισχυρό διαμέτρημα 7.62×39mm που χρησιμοποιεί απόλυτα ελεγχόμενο. Φυσικά, είναι σχετικά κουραστικό όταν το χρησιμοποιεί κανείς για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ένα εμφανισιακά έντονο χαρακτηριστικό του SAR-1 εκτός από τη κάννη του που δεν έχει φλογοκρύπτη ή σπείρωμα, είναι ο πρεσαριστός κορμός του που έχει αυτή την εσοχή που βλέπετε παρακάτω μέσα στο κόκκινο πλαίσιο. Η εσοχή χρησιμεύει στην αυξημένη αντοχή του κορμού χωρίς να αυξάνεται το βάρος του.

Πηγή: Websta.one (επεξεργασμένη)

Όσον αφορά την αίσθηση που αφήνει, έχει ελαφρώς πιο «κοφτή» και απότομη ανάκρουση και σχετικά σκληρή σκανδάλη που έχει μερικές φορές και το πρόβλημα που προαναφέραμε. Πέρα από αυτό, είναι ένα τυπικό AK με πολύ ελεγχόμενη ανάκρουση ακόμα και σε γρήγορες βολές. Ο μηχανισμός του έχει άψογη ομαλή αίσθηση χωρίς τζόγο/παίξιμο. Αναφορικά με το θέμα των εμπλοκών και φθορών, προσωπικά έχουμε εξαιρετική εμπειρία με αυτό το όπλο καθώς είναι πάρα πολύ αξιόπιστο και με ελάχιστες, και φυσιολογικές, φθορές. Καθώς ήταν σχεδιασμένο για εκπαίδευση κληρωτών είναι φτιαγμένο για πολύ σκληρή χρήση. Ενδεικτικά, τα μεταλλικά κομμάτια πριν το κοντάκιο και επάνω από τη θαλάμη είναι από σφυρήλατο ατσάλι. Αυτά είναι τα δύο σημεία όπου τα περισσότερα όπλα τύπου ΑΚ δέχονται φθορά και δεν υπάρχει πιο ανθεκτική επιλογή από τα ατσάλινα σφυρήλατα εξαρτήματα για αυτά τα δύο σημεία. Οπότε από τη πλευρά της αξιοπιστίας το θεωρούμε καλό.

Πηγή: Imgur.com

Όπως κλείνουμε πάντα αυτή τη κατηγορία από άρθρα μας, έτσι και εδώ θα απαντήσουμε στο ερώτημα «αξίζει να αγοράσει ένα SAR-1 κανείς σήμερα;». Σε καμία περίπτωση δεν είναι το πιο ποιοτικό τυφέκιο τύπου AK εκεί έξω. Η αναλογία τιμής και απόδοσης όμως είναι αρκετά υψηλή. Άρα δε θα λέγαμε «όχι» χωρίς δεύτερη σκέψη αλλά κάτι σαν, αν δεν έχετε περιθώρια για κάτι καλύτερο, τότε αξίζει. Ως όπλο αυτοάμυνας (π.χ. στο σπίτι, αυτοκίνητο, κτλ.) είναι μία αξιόλογη επιλογή αλλά ίσως μεγάλο για κλειστούς χώρους, τουλάχιστον με το σταθερό κοντάκιο. Επίσης, για τέτοια χρήση πρέπει να προσέξετε ανάλογα με το που ζείτε διότι έχει ένα ισχυρό διαμέτρημα που ίσως να διαπεράσει πολλά εμπόδια όπως τοίχους και παράθυρα προτού σταματήσει. Τέλος, εάν γνωρίζετε τακτικές μάχης με τυφέκια της οικογενείας AK-47 με το SAR-1 θα νοιώσετε μεγάλη οικειότητα, αν πάλι όχι, τότε θα χρειαστεί να επενδύσετε και σε ανάλογες εκπαιδεύσεις ακολουθούμενες από πάρα πολύ εξάσκηση. Σίγουρα μία αξιόλογη επιλογή, αν και με μερικές ατέλειες.

Πηγή: defensegr.wordpress.com

75 χρόνια Ιστορία του Αντιτορπιλικού ΑΔΡΙΑΣ ( L67 )



Δευτέρα 1 Απριλίου 2019 - 18.00 στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών.



 
Συνδιοργάνωση :

Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος
Πολεμικό Μουσείο και
Πολιτιστική Ομάδα "Αρχιπέλαγος"

Βιντεο:



ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
------------------------------------------------------------- --------------------------



Η Ιστορία του ΑΔΡΙΑΣ.

Πρώην HMS BORDER
ΑΝΤΙΤΟΡΠΙΛΙΚΟ ΣΥΝΟΔΕΙΑΣ τύπου Hunt III



Διαστάσεις: 85,3 / 11,4 / 2,4 μέτρα
Εκτόπισμα: 1.050/1.490 τόν.
Πρόωση: Ατμοστρόβιλοι 19.000 hp
Ταχύτητα: 26 κόμβοι
Οπλισμός: 4 (2 δίδυμα) πυροβόλα των 4 ιντσών, 1 τετράκαννο pom-pom 40 χιλ., 3 πυροβόλα 20 χιλ., 2 Τ/Σ 21 ιντσών και βόμβες βάθους.
Πλήρωμα: 170 άτομα

Παραχωρήθηκε από το βρετανικό ναυτικό (δανεισμός) και η παραλαβή του έγινε από τον Ανπχο Ι. Τούμπα στο Νewcastle της Αγγλίας στις 20 Ιουλίου 1942. Στις 26 Αυγούστου και μετά την εκπαίδευση του, ενώ έπλεε με ομίχλη και μόνο με την αριστερή μηχανή, προσάραξε κοντά στο Scapa Flow. Για την επισκευή του χρειάσθηκαν 4 μήνες. Για το ατύχημα του δεν καταλογίσθηκε ευθύνη στον κυβερνήτη. Μετά το τέλος της επισκευής του, αρχές Ιανουαρίου 1943, έπλευσε προς τη Μεσόγειο λαμβάνοντας μέρος σε συνοδείες νηοπομπών. Στις 27 Ιανουαρίου 1943 και ενώ βρισκόταν 360 μίλια ΒΔ του ακρωτηρίου Finisterre, βύθισε, σύμφωνα με σοβαρές ενδείξεις, το γερμανικό Υ/Β U-553 (το βρετανικό ναυαρχείο με σήμα του το θεώρησε πιθανώς βυθισθέν). Μετά τον πόλεμο, η απώλειά του επίσημα επιβεβαιώθηκε την ημερομηνία αυτή, χωρίς να αναφέρεται ποιο πλοίο την προκάλεσε). Επίσης, κατά τη διάρκεια της ίδιας επιχείρησης, στις 13 Φεβρουαρίου 1943, ενδεχομένως να βύθισε ή να έβλαψε σοβαρά το U-623 (η τελευταία αναφορά του Υ/Β αυτού ήταν στις 9 Φεβρουαρίου 1943). Έλαβε μέρος σε συνοδείες πολλών νηοπομπών στη Μεσόγειο και στις επιχειρήσεις αποβάσεως στη Σικελία, όπου τη νύχτα της 20/21 Ιουλίου 1943 αντιμετώπισε επιτυχώς σε νυχτερινή συμπλοκή 3 τορπιλακάτους. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1943, ο ιταλικός στόλος του Τάραντα πλέοντας προς τη Μάλτα παραδόθηκε σε δύναμη 4 πολεμικών μεταξύ των οποίων και ο ΑΔΡΙΑΣ. Κατά τις επιχειρήσεις της Δωδεκανήσου, στις 22 Οκτωβρίου 1943 και ενώ βρισκόταν κοντά στην Κάλυμνο με το βρετανικό Α/Τ HURWORTH, προσέκρουσε σε νάρκη και από την έκρηξη αποκόπηκε η πλώρη του. Το HURWORTH
στην προσπάθειά του να πλεύσει προς βοήθεια του ΑΔΡΙΑΣ προσέκρουσε επίσης σε νάρκη και βυθίστηκε, με αποτέλεσμα να απολεσθούν 143 άνδρες. Το ΑΔΡΙΑΣ παρά τις ζημιές κατόρθωσε και έφθασε στην κοντινή τουρκική ακτή του Gumucluk (Γκιουμουσλούκ). Οι απώλειες του ήταν 21 νεκροί και 30 τραυματίες. Έπειτα από μικρές επισκευές απέπλευσε την 1η Δεκεμβρίου 1943 και, μολονότι χωρίς πλώρη, κατόρθωσε να φθάσει στην Αλεξάνδρεια στις 6 Δεκεμβρίου, όπου του έγινε ενθουσιώδης υποδοχή από τον αγγλικό στόλο και τα άλλα συμμαχικά πλοία. Αυτό το κατόρθωμα αποτελεί λαμπρό παράδειγμα τόλμης και επιδεξιότητας του κυβερνήτη και του πληρώματος. Με την απελευθέρωση, έφθασε έπειτα από πρόχειρη επισκευή της πλώρης του και αυτό στην Ελλάδα μαζί με τα άλλα πλοία του Στόλου. Του ιδίου τύπου: ΑΔΡΙΑΣ (D-Ο6), ΑΣΤΙΓΞ, ΚΑΝΑΡΗΣ, ΜΙΑΟΥΛΗΣ, ΠΙΝΔΟΣ. Η πλήρης επισκευή του τελικά δεν πραγματοποιήθηκε λόγω του τερματισμού των πολεμικών επιχειρήσεων στην περιοχή της Μεσογείου.


Ανακαλύφθηκε ναυάγιο υποβρυχίου του «χαμένου στόλου» του Χίτλερ (ΦΩΤΟ)


anakalufthike-nauagio-upobruxiou-tou-xamenou-stolou-tou-xitler

Στο «φως» ήρθε ναυάγιο ενός γερμανικού υποβρυχίου του Β΄ Παγκοσμίου, ανοιχτά της Αγκβά, που βρίσκεται περί τα 97 χλμ. από την Κωνσταντινούπολη.
Όπως γράφει η τουρκική εφημερίδα «Daily Sabah», το υποβρύχιο εντοπίστηκε από το βαθυσκάφος TCG AKIN κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ντοκιμαντέρ από το TRT και το τουρκικό πολεμικό ναυτικό, σε απόσταση δύο ναυτικών μιλίων από την ακτή.


Το 40 μέτρων ναυάγιο είναι ένα από τα έξι υποβρύχια που απαρτίζουν τον αποκαλούμενο «χαμένο στόλο του Χίτλερ» -δηλαδή τα U-18, U-19, U-20, U-21, U-22, U-23.
Όπως αναφέρει ο Hakan Aslan, υπεύθυνος του ντοκιμαντέρ «Mavi Tutki», γίνονται έρευνες στην περιοχή εδώ και καιρό.


«Διερευνούμε τις επιχειρήσεις των γερμανικών υποβρυχίων στη Μαύρη Θάλασσα για πολύ καιρό».  Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η ναζιστική Γερμανία μετέφερε από ξηράς και Δούναβη τα κομμάτια έξι υποβρυχίων στη Ρουμανία, όπου συναρμολογήθηκαν και τέθηκαν σε υπηρεσία κατά των σοβιετικών δυνάμεων.

 
Για δύο χρόνια, τα υποβρύχια επιχειρούσαν στη Μαύρη Θάλασσα, βυθίζοντας δεκάδες πλοία, μέχρι που η Ρουμανία άλλαξε πλευρά, προσχωρώντας στους Συμμάχους το 1944, οπότε και δόθηκε στα πληρώματα εντολή αυτοβύθισης των τριών υποβρυχίων που παρέμεναν σε υπηρεσία -τα άλλα τρία είχαν βυθιστεί.
 
 
 Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του RT, τη θέση του U-23 είχε υπολογίσει το 2008 ο μηχανικός Σελτσούκ Κολάι, ωστόσο η θεωρία του επαληθεύτηκε τώρα, 11 χρόνια μετά. Το 2008 είχε βρεθεί και το ναυάγιο του U-20, άλλου ενός εκ των υποβρυχίων, ενώ θεωρείται πως το U-19 βρίσκεται στα ανοιχτά της επαρχίας Ζονγκουλντάκ, σε μεγάλο βάθος.
 
Πηγή: makeleio.gr

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019

1ο Σιρκουϊ ΦΙΛΠΑ, Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας

ΣΙΡΚΟΥΪ ΦΙΛΠΑ 2019

Ένα ηλιόλουστο πρωινό καλωσόρισε του 50 συμμετέχοντες στο 1ο Σιρκουϊ ΦΙΛΠΑ, που διεξήχθη στους φιλόξενους δρόμους του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας την Κυριακή 10/2/2019.
Από νωρίς το πρωί ο αλυτάρχης κ. Γ. Χωριανόπουλος και η ομάδα της ΦΙΛΠΑ με επικεφαλής τον υπεύθυνο της οργάνωσης κ. Ν. Κοζανίτη και με την βοήθεια των υπεύθυνων του δήμου, τοποθετήσαν αχυρόμπαλες και σάκους με άμμο ενώ δεκάδες υπεύθυνοι ασφαλείας τοποθετήθηκαν όπου κρίθηκε απαραίτητο για την ασφαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης. Την ίδια ώρα ο δήμος και η τροχαία φρόντισαν να κλείσουν οι δρόμοι που είχαν οριστεί για την διαδρομή με κάγκελα.
Από τις 10.00 έως τις 12.30 οι δρόμοι γέμισαν από τους ήχους των εξατμίσεων των αγωνιζομένων και από τους εκατοντάδες θεατές που προσήλθαν για να θαυμάσουν τα πανέμορφα ιστορικά αυτοκίνητα που συμμετείχαν. 

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο αντιδήμαρχος κος Θ. Μανολιδάκης και ο διοικητής τροχαίας Νέας Ιωνίας κ. Σ. Ξυνός.
Μετά την ολοκλήρωση του αγωνιστικού σκέλους, 25 πανέμορφες ιστορικές μοτοσικλέτες της λέσχης κλασσικής μοτοσικλέτας καθώς και ένα πανέμορφο «φορμουλάκη», ιδιοκατασκευή του κ. Κ. Τσιπνή, έκαναν γύρους του σιρκουί για να τα θαυμάσουν οι θεατές. Μετά το πέρας της εκδήλωσης τα πληρώματα απόλαυσαν ένα ωραίο γεύμα μετά μουσικής στην ταβέρνα ΜΕΖΕ...ΤΖΑΚΙ. 


Συμμετέχοντες, χορηγοί και οργάνωση έκλεισαν ραντεβού στο ίδιο μέρος για μια ακόμη καλύτερη εκδήλωση του χρόνου! 

Νικητές αναδείχτηκαν οι: 


1οι Π. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ - Κ. ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ με VW Karmann Ghia του 1957
2οι Γ. ΚΑΡΤΑΛΟΣ - Α. ΓΕΩΡΓΟΥΛΗΣ με VW 1303 του 1971
3οι Η. ΓΕΩΡΓΑΛΑΣ - Μ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ με MINI 1275 του 1974
4οι Δ. ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ - Α. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ με TOYOTA CELICA ST/TA 22 του 1973
5οι Ι. ΣΟΥΣΗΣ - Θ. ΝΤΑΙΦΑΣ με BMW 628 Csi του 1984
6οι Ι. ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ - Ε. ΘΩΔΟΥ με PEUGEOT 304 S CABRIO του 1973















Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Χωρίς Λόγια. Διαβάστε το.



Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.




Marios Ioannis Floros

Βρισκόμαστε στην πόλη της Ρουέν, στο Σηκουάνα...είναι η βραδιά της δεξίωσης στο ελικοδρόμιο του ΕΚΠ. Άρης και η οποία βρίσκεται σχεδόν στο τέλος της.
 Έχω κατέβει και συζητώ με τον Αξιότιμο Κο. Νίκο Παπαϊωάννου, μία τάξη αρχαιότερό μου στη ΔΕ πλευρά του Πλοίου έξω από την θύρα που οδηγούσε στο Γραφείο Μηχανής...κοιτάω προς τα ΠΜ ενώ εκείνος προς τα ΠΡ, όταν ξαφνικά μου λέει ''...τι κάνει αυτή ρε;;;'' γυρνάω και βλέπω μία κοπέλα να πέφτει στο νερό, μεταξύ Πλοίου και προβλήτας. 
Είχε προσπαθήσει να ανέβει από την ξηρά στο Πλοίο. Ως εκ θαύματος δεν χτύπησε πουθενά το σώμα ή το κεφάλι της...εμβαπτίστηκε στο νερό και σχεδόν ακαριαία με τον τοίχο πίσω της και το Πλοίο μπροστά της έπαθε κρίση πανικού...παίρνω μία μάνικα πυρόσβεσης και την ρίχνω πλάϊ της. 
Ο Κος. Παπαϊωάννου, συνδέει το άλλο άκρο της σε μία λήψη δικτύου πυρκαγιάς και φωνάζει ''...άνθρωπος στη θάλασσα από ΔΕ...'' άμεσα ένας Αξιωματικός της Σχολής, ''Βάτραχος'' με το γνωστό ειρωνικό και σίγουρο μειδίαμα, με ματιά που διαρκώς ''...με βια μετράει την Γή...'' προβάλλει μπροστά μας...πιάνει με το ΔΕ χέρι του το ρέλι αφήνει σαλτάρει over και αφήνει το σώμα του να πέσει στο νερό ανακόπτωντας την πτώση με δύο πιασίματα της μάνικας. πέφτει δίπλα στη γυναίκα την ακινητοποιεί και με το ένα χέρι στη μάνικα και το άλλο να κρατάει αυτήν ανεβαίνει φωνάζοντάς μας ''...τραβάτε ρε...'' για καλή μας τύχη ένας άλλος ΟΥΚ που ήταν μαζί στο ταξίδι, πολύ καλό παιδί και ευγενέστατος, μας βοηθά να τον τραβίξουμε και με το πρώτο pull ο Αξιωματικός έχει ήδη ανεβεί σχεδόν μόνος του. 
Ο κόσμος χειροκροτά ακατάπαυστα...εκείνος μιλά γαλλικά στην κοπέλα που τον αγκαλιάζει και τον ευχαριστεί...ο Καπετάνιος ο Κος. Τσιτωνάκης, κατεβαίνει και ο Ήρωας μας του λέει...Κε. Κυβερνήτα υπάρχει πρόβλημα...δεν έχω άλλο καθαρό παντελόνι...'', ''...Γιάννη Μπράβο σου αγόρι μου'' του λέει ο Captain και μιά Σχολή Δοκίμων λάμπει από υπερηφάνια για τον Πατέρα της. 
Ο Αξιωματικός αυτός αποτελεί την πιό ολοκληρωμένη προσωπικότητα που γνώρισα, με το παράδειγμά του να ουρλιάζει ότι ο κάθε Έλληνας έχει αλτρουισμό, ηρωισμό, λεβεντιά, αρχές και οπωσδήποτε τρόπους αστικής συμπεριφοράς. 

Φοράει δε...από τότε την πιο αναγνωρίσιμη στολή στις Ε.Δ. Το Ναυτικό από σήμερα και όποτε φωνάζει ΖΗΤΩ θα φέρνει στο μυαλό του την Τιμημένη αυτή Στολή...την Στολή του Ναυάρχου Ι.Γ. Παυλόπουλου ΠΝ. 

Κε. Αρχηγέ και Πατέρα μας, δώσατε στις λέξεις Ναύαρχος και Αρχηγός άπειρες φορές μεγαλύτερο κύρος και αίγλη απο αυτή που αυτονόητα αποπνέουν...🇬🇷