Βολιώτης βούτηξε στην παγωμένη θάλασσα για να σώσει τη σκυλίτσα του (εικόνες & βίντεο)

12 Μαρτίου 2022

Επιχείρηση διάσωσης μιας σκυλίτσας στήθηκε σήμερα το μεσημέρι στο λιμάνι του βόλου, στο ύψος του λιμενοβραχίονα. Το σκυλί ξέφυγε για λίγο της προσοχής του ιδιοκτήτη της και την ώρα που περνούσε το γεφυράκι στο «κορδόνι» για άγνωστο λόγο φέρεται να έπεσε στην θάλασσα και στη συνέχεια κολύμπησε μέχρι που τρύπωσε πανικόβλητο μέσα σε έναν αγωγό. Πολίτες που αντιλήφθηκαν τη συνέβη ενημέρωσαν τον εθελοντή της Λέσχης Ειδικών Δυνάμεων Βασίλη Ηλιόπουλο για να βοηθήσει στην διάσωση του σκυλιού το οποίο είχε εγκλωβιστεί στον αγωγό και κινδύνευε να πνιγεί. Στο σημείο κλήθηκε και το Λιμενικό και η Πυροσβεστική άνδρες της οποίας παρά τις προσπάθειες δεν μπορούσαν να βγάλουν το σκυλί από τον αγωγό. Τη λύση έδωσε ο ιδιοκτήτης της σκυλίτσας ο οποίος βούτηξε στα παγωμένα νερά και σύρθηκε μέσα στον αγωγό, απ’ όπου μετά από λίγη ώρα κατάφερε να απεγκλωβίσει και να βγάλει την αγαπημένη του «Κιάρα» με την πολύτιμη βοήθεια του Βασίλη Ηλιόπουλου ο οποίος του φώτιζε τον δρόμο στο δύσκολο αυτό και επικίνδυνο εγχείρημα. Όλοι τελικά σώοι, αν και βρεγμένοι, πήγαν σπίτι τους, έχοντας να θυμούνται μια περιπέτεια που δείχνει αν μη τι άλλο την αγάπη κάποιων ανθρώπων για τα ζώα.

 

Φωτογραφίες και βίντεο είναι του Βασίλη Ηλιόπουλου

Πηγή:magnesianews.gr

Nέα off road οχήματα στις ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις

CAR & MOTOR TEAM

 

Τα εκτός δρόμου οχήματα MRZR της αμερικάνικης Polaris Defence εντάσσονται στις Ειδικές Δυνάμεις του στρατού, προσφέροντας μεγαλύτερη ευελιξία κινήσεων σε δύσβατα μέρη.

Με 4 Polaris MRZR  θα εφοδιαστούν οι Ειδικές Δυνάμεις της χώρας μας, στο πλαίσιο του εκσυγχρονιστικού προγράμματος των Μέσων που διαθέτουν όλα τα Σώματα. Τα συγκεκριμένα, λόγω των compact διαστάσεων και των αυξημένων off road δυνατοτήτων, είναι ιδιαίτερα προσφιλή το τελευταίο διάστημα από τους στρατούς πολλών χωρών ανά τον κόσμο, καθώς, μπορούν να μεταφέρονται πολύ εύκολα οπουδήποτε απαιτείται.

Παράλληλα, μπορούν να εξοπλιστούν με όλα τα απαιτούμενα όπλα, χωρίς να υστερούν κάπου έναντι των πολύ μεγαλύτερων οχημάτων, αν εξαιρέσουμε φυσικά την παντελής απουσία κάλυψης – θωράκισης για το 4μελές πλήρωμά τους.

Στα υπόλοιπα τεχνικά χαρακτηριστικά του, το Polaris MRZR εφοδιάζεται με ένα 3κύλινδρο ντίζελ μοτέρ, 993 κυβικών εκατοστών, ισχύος 88 ίππων. Μπορεί να αναπτύσσει ταχύτητες έως 100 χλμ./ώρα και το ρεζερβουάρ καυσίμου, των 36 λίτρων, του παρέχει αυτονομία κίνησης λίγο κάτω από τα 250 χιλιόμετρα.

 

Το βάρους των 856 κιλών αμάξωμα είναι ιδιαίτερα ανθεκτικό στις καταπονήσεις και η ύπαρξη τετρακίνησης με κοντές σχέσεις του εξασφαλίζει ευκολία κινήσεων σχεδόν σε κάθε αμάξωμα. Σύμμαχοι για τις δύσκολες καταστάσεις αποδεικνύονται στην πράξη τα χωμάτινα ελαστικά και φυσικά, οι μεγάλες διαδρομές των αναρτήσεων. Σημειώστε, επίσης, πως το Polaris MRZR μπορεί να φέρει ρυμουλκούμενο φορτίο έως 680 κιλά. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιχειρησιακές δυνατότητες του οχήματος της Polaris έχουν εκτιμηθεί και από τους στρατούς των ΗΠΑ και της Αγγλίας, που τα έχουν εντάξει στους κόλπους τους.

 

10 Μαρτίου 1896 - Το πρώτο δρομολόγιο του Οδοντωτού (ΑΦΙΕΡΩΜΑ-ΒΙΝΤΕΟ)

Πριν από 126 χρόνια (10 Μαρτίου 1896), ο οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού-Καλαβρύτων, ξεκινώντας από την παραλιακή πόλη του Διακοπτού ...

 

Πριν από 126 χρόνια (10 Μαρτίου 1896), ο οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού-Καλαβρύτων, ξεκινώντας από την παραλιακή πόλη του Διακοπτού και παράλληλα με τα χνάρια του ποταμού, έφτιαξε γέφυρες, τρύπησε σήραγγες, έριξε "δόντια" και κατάφερε να σκαρφαλώσει μέχρι τα Καλάβρυτα.

Από τότε και μέχρι σήμερα, ο Βουραϊκός ποταμός και  ο Οδοντωτός πορεύονται μαζί. Το τραινάκι ενσωματώθηκε τόσο καλά στο φυσικό περιβάλλον, που μοιάζει σαν να ήταν πάντα εκεί. Ο τρόπος της κατασκευής του δεν επιβάρυνε  το οικοσύστημα του φαραγγιού. Με το ξύλο και την πέτρα της περιοχής, οι τεχνικοί έκαναν για χάρη του τραίνου έργα που νομίζεις ότι τα έφτιαξε η φύση από μόνη της. 

Οδοντωτός δεν είναι απλώς το "τραινάκι". 

Το φαράγγι του Βουραϊκού και ο οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού-Καλαβρύτων είναι μια μοναδική ατραξιόν της Ελλάδος.

Μια περιοχή όπου αφθονούν πόλεις, χωριά, με φιλόξενους κατοίκους, με μοναδική φύση και με το άρωμα της ελληνικής καθημερινότητας. Για να γραφτεί η ιστορία αυτού του τόπου, χρειάζονται τόμοι ολόκληροι. Την αληθινή γεύση όμως θα την δώσει το ταξίδι με το τραινάκι! Ο Οδοντωτός ξεκινά από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Διακοπτού και ακολουθεί το φαράγγι του Βουραϊκού. Μετά από απόσταση 22.350 μέτρων μέσα σε 60 λεπτά, καταλήγει στην πόλη των Καλαβρύτων, στα 750 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

 

Τα έργα κατασκευής του δικτύου άρχισαν το 1889 και τα εγκαίνια έγιναν στις 10 Μαρτίου του 1896. 

Από τότε και μέχρι σήμερα ο Οδοντωτός ταξιδεύει καθημερινά, όλες τις εποχές του χρόνου, ότι καιρό κι αν κάνει. Εύρος γραμμής: 0,75 μέτρα, η ιδιαιτερότητα αυτή είναι που κάνει τον Οδοντωτό να είναι ο στενότερος στον κόσμο.

Μήκος δικτύου: 22.350 μέτρα.

Σύνολο οδοντωτών τμημάτων: 3.400 μέτρα.

Μέγιστη κλίση στα τμήματα με απλή πρόσφυση:33 ο/οο.

Μέγιστη κλίση στα τμήματα με οδόντωση: 175 ο/οο.

Πριν από 120 χρόνια περίπου,η Ελλάδα ήταν πολύ μικρότερη κι αδύναμη.Ο Χαρίλαος Τρικούπης, πρωθυπουργός τότε της Ελλάδος, θέλησε να δημιουργήσει τοπικά σιδηροδρομικά δίκτυα, με αφετηρία κάποια σημεία δίπλα στο κυρίως σιδηροδρομικό δίκτυο και με πλάτος γραμμής 75 εκατοστά. 

 

Ο Τρικούπης προωθούσε τις γραμμές μικρού εύρους γιατί έβλεπε ότι το "μικρό" τραίνο έχει μεγαλύτερη ευελιξία, αληθινό προσόν για μια ορεινή χώρα αλλά ήταν και οικονομικότερο στην κατασκευή του. Έτσι, τον Μάρτιο του 1889 η κυβέρνηση του αποφασίζει την κατασκευή της γραμμής από το Διακοπτό-στα Καλάβρυτα.

Η μελέτη ανατίθεται σε Γάλλους επιστήμονες. Τα στοιχεία της αποκαλύπτουν ότι το κόστος της κατασκευής θα έφτανε το 1.000.000 δραχμές, ενώ για αμαξωτό δρόμο θα ξεπερνούσε το 1.100.000. Ακόμη, ότι το κόστος για κάθε μετακινούμενο άτομο και κάθε τόνο εμπορευμάτων θα πλησίαζε στην περίπτωση του τραίνου τις 2,30 δραχμές, ενώ οδικώς η μετακίνηση του επιβάτη θα έφτανε τις 5 δραχμές και των εμπορευμάτων τις 15 δραχμές για κάθε τόνο. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο χρόνος τον οποίο θα απαιτούσε η κατασκευή σιδηροδρομικού δικτύου ήταν οι δέκα μήνες.

 

Η σύμβαση της κατασκευής του δικτύου του Οδοντωτού και της εκμετάλλευσης του για 92 χρόνια υπογράφεται με τους "Σιδηρόδρομους-Πειραιώς-Αθηνών-Πελοποννήσου" (ΣΠΑΠ) και το ελληνικό δημόσιο. Ένα χρόνο μετά την υπογραφή της πρώτης σύμβασης, αποφασίζει να κατασκευαστεί το τμήμα Καλάβρυτα μέχρι Τρίπολη, με μήκος 90χλμ. και κόστος 3.900.000 δραχμές.

Στο μεταξύ η κατασκευή του τμήματος από το Διακοπτό ως τα Καλάβρυτα ανατίθεται στον Γάλλο εργολάβο Ατόν. Πολλοί τον διαδέχονται, το προβλεπόμενο δεκάμηνο γίνεται 5ετία, και το ένα 1.000.000 δραχμές διογκώνεται σε 3.500.000 δραχμές. Αυτές οι υπερβάσεις θα γίνουν η αιτία για μην πραγματοποιηθεί ποτέ η συνέχεια της γραμμής μέχρι την Τρίπολη!

Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε ότι οι Γάλλοι τεχνικοί είχαν προτείνει εξαρχής την ηλεκτροκίνηση της γραμμής με παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από φράγματα που θα μπορούσαν να κατασκευάσουν μεταξύ 3ου και 15ου χιλιομέτρου, εκμεταλλευόμενοι τους αλλεπάλληλους καταρράκτες που δημιουργεί η ροή του ποταμού. Εκτός από τη μελέτη και τον σχεδιασμό του δικτύου που οφείλεται σε Γάλλους τεχνικούς, στο έργο εργάστηκαν πολλοί Ιταλοί εργάτες που είχαν την εμπειρία των ορεινών σιδηροδρόμων των Άλπεων. Λόγω του δυσπρόσιτου εδάφους και των φτωχών τεχνικών μέσων της εποχής το όλο εγχείρημα αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολο απ' ότι υπολόγιζαν οι σχεδιαστές. Παρ' όλα αυτά, το έργο θεωρείται κατασκευαστικός άθλος, ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα. 

 

Τα τραίνα του Οδοντωτού και ο τρόπος κινησής τους.

Ο Οδοντωτός χρησιμοποιούσε μέχρι σήμερα έξι αυτοκινητάμαξες σαν της εικόνας, σχεδιασμένες και κατασκευασμένες ειδικά για τον ελληνικό οδοντωτό σιδηρόδρομο και προσαρμοσμένες στο περιβάλλον του δικτύου (στις κλίσεις, τις καμπύλες της γραμμής, το ύψος των σηράγγων, την αντοχή των γεφυρών και των σιδηροτροχιών). Τα τραίνα είναι γαλλικής κατασκευής:

τα πρώτα τρία (παραλαβής 1957) του οίκου "BILLARD" και τα επόμενα τρία (παραλαβής 1967) του οίκου "DECAUVILLE".

Είναι σχεδόν άγνωστο σε όλους πως οι αυτοκινητάμαξες  είναι ηλεκτροκίνητες. Η απαραίτητη ηλεκτρική ενεργεία παράγεται προς το παρόν από ηλεκτροπαραγωγό ζεύγος που βρίσκεται στο μεσαίο όχημα, αλλά αν ηλεκτροδοτηθεί η γραμμή, το όχημα αυτό δεν θα χρειάζεται πια.

Το (Ν 1) όχημα (που βρίσκεται πάντα προς την κατεύθυνση του Διακοπτού έχει 4 άξονες και απόβαρο 11 τόνων, και ονομάζεται κινητήριο γιατί σ' αυτό βρίσκονται οι ηλεκτροκινητήρες και οι κινητήριοι τροχοί, απλοί και οδοντωτοί.

Το (Ν 2) όχημα, αποστολή του είναι η παραγωγή ενέργειας, γι αυτό ονομάζεται 'Όχημα Παραγωγής Ενεργείας (ΟΠΕ). Ο κινητήρας του στον τύπο "BILLARD' έχει ισχύ 350 ίππων στις 1.500 στροφές το λεπτό, ενώ στον τύπο "DECAUVILLE" έχει 500 ίππους στις 1.500 στροφές το λεπτό. Το ηλεκτρικό ρεύμα που παράγει το ΟΠΕ διοχετεύεται στο κινητήριο όχημα που κατά την άνοδο στα Καλάβρυτα ακολουθεί σπρώχνοντας. Το ΟΠΕ έχει βάρος 7 τόνων.

Το (Ν 3) όχημα βρίσκεται πάντα στην κατεύθυνση των Καλαβρύτων και λέγεται κατευθυντήριο, λόγω του χειριστηρίου του. Ζυγίζει 7 τόνους και έχει 4 άξονες. Έχει ένα οδοντωτό τροχό, αλλά τον χρησιμοποιεί μόνο για τροχοπέδηση.

Τα τραίνα ταξιδεύουν πάντα με το κινητήριο όχημα προς την κατωφέρεια και έχουν τρία χειριστήρια για την οδήγηση: από ένα σε κάθε άκρη του κινητηρίου οχήματος και ένα στο κατευθυντήριο  όχημα. Οι καθήμενοι επιβάτες είναι 81 και στις δύο θέσεις (Α' και Β'), αλλά συνολικά η αμαξοστοιχία μπορεί να διακινήσει 100 περίπου άτομα. Υπάρχει επίσης και μια αποτελεσματική σκευοφόρος. Η ταχύτητα στη συμβατική χάραξη φτάνει τα 40 χλμ. την ώρα και στην οδοντωτή τα 12, ενώ η μέγιστη κλίση σε ορισμένα σημεία αγγίζει το 17,5%.

 

Έργα ανακαινίσεως Οδοντωτού

Στις 19-5-2003 ξεκίνησαν οι εργασίες ανακαίνισης της γραμμής του οδοντωτού Διακοπτού-Καλαβρύτων,οι οποίες αναμένονται να ολοκληρωθούν εντός του 2009. Το κόστος του έργου ανέρχεται σε 37 εκατ. Ευρώ.

Τα έργα ανακαίνισης της υφιστάμενης υποδομής αφορούν την κατασκευή νέας επιδομής (νέοι συρμοί, νέες σιδηροτροχιές, νέοι στρωτήρες και σκύρο). Παράλληλα γίνεται και εκτεταμένη συντήρηση των μεταλλικών γεφυρών. 

Επιπλέον, ήδη δρομολογήθηκαν οι νέοι συρμοί του οδοντωτού (της ελβετικής εταιρίας STADLER),οι οποίοι αντικαταστούν τους υπάρχοντες που λειτουργούν για περισσότερα από σαράντα χρόνια.

Στο σημείο αξίζει να δείτε το παρακάτω βίντεο που αποτυπώνει την μοναδικότητα του οδοντωτού μας. Ευχαριστούμε θερμά τον καλό φίλο Δημήτρη Φλουτσάκο για τα εκπληκτικά του πλάνα

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 

Πληροφορίες

Σταθμός Διακοπτού 2691 043206                

Σταθμός Καλαβρύτων 2692 022245             

Κέντρο εξυπηρέτησης πελατών ΟΣΕ 1110

Στους κατα τόπους σταθμούς του ΟΣΕ   

και φυσικά στο odontotos.com του Αλέξη Λεχουρίτη

 

 Πηγή: kalavrytanews

Γροιλανδία: Το απάνθρωπο πείραμα των "μικρών Δανών" - Τι συνέβη στα παιδιά των ιθαγενών Ινουίτ

 Η πρωθυπουργός της Δανίας ζήτησε σήμερα συγγνώμη από τους έξι επιζώντες ενός κοινωνικού πειράματος της δεκαετίας του 1950

Reuters

 

 

    ΓΡΑΦΕΙ: THETOC TEAM 

Η πρωθυπουργός της Δανίας ζήτησε σήμερα συγγνώμη από τους έξι επιζώντες ενός κοινωνικού πειράματος της δεκαετίας του 1950, εξαιτίας του οποίου 22 παιδιά από τη Γροιλανδία απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους και εστάλησαν στη Δανία για να "ενσωματωθούν" στη δανική κοινωνία.

Τα παιδιά των ιθαγενών Ινουίτ ήταν ηλικίας 4-9 ετών όταν το 1951 μεταφέρθηκαν με πλοίο στη Δανία -αποικία της οποίας ήταν τότε η Γροιλανδία- για να προσπαθήσουν να τα αναθρέψουν ως "μικρούς Δανούς".

Σύμφωνα με το "σχέδιο", τα παιδιά επρόκειτο να επιστρέψουν στη Γροιλανδία και να αποτελέσουν μέρος μιας νέας δανόφωνης ελίτ, η οποία θα συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό του πληθυσμού των ιθαγενών της νήσου της Αρκτικής.

Το πείραμα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της ευρύτερης προσπάθειας της Δανίας να πείσει τα Ηνωμένα Έθνη ότι η Γροιλανδία (αποικία της Δανίας μέχρι το 1953) αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της.

Η Δανία και άλλες αποικιακές δυνάμεις είχαν δεσμευτεί να εργαστούν για την αποαποικιοποίηση όταν εντάχθηκαν στον διεθνή οργανισμό το 1945.

"Οι ιστορίες σας μας συγκίνησαν βαθύτατα και για τον λόγο αυτόν η Δανία λέει σήμερα τη μοναδική λέξη που είναι σωστό να πει: Συγγνώμη!", δήλωσε η πρωθυπουργός Μέτε Φρεντέρικσεν ενώπιον ακροατηρίου στο οποίο βρίσκονταν οι έξι επιζώντες Ινουίτ, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας.

"Εκτεθήκατε σε κάτι το οποίο ήταν λάθος. Ήταν απάνθρωπο, παράλογο και άκαρδο", τόνισε η δανή πρωθυπουργός.

Τι απέγιναν τα 22 παιδιά των Ινουίτ

Τα παιδιά δεν επεστράφησαν ποτέ στις οικογένειές τους. Είτε υιοθετήθηκαν από οικογένειες Δανών είτε εστάλησαν πίσω στη Γροιλανδία για να μεγαλώσουν σε ορφανοτροφεία, υποχρεωμένα να μιλούν τη δανική γλώσσα και να μην έχουν επαφή με τους συγγενείς τους.

"Οι γονείς μας είπαν "ναι” σε εκείνο ταξίδι, αλλά δεν ήξεραν σε τι συμφώνησαν", δήλωσε η Εύα Ίλουμ, η οποία απομακρύνθηκε από την οικογένειά της το 1951.

Το ζοφερό κοινωνικό πείραμα αποτελεί "αγκάθι" στις σχέσεις μεταξύ Γροιλανδίας και Δανίας.

"Είναι κομμάτι της κοινής μας ιστορίας… Η αλήθεια αποκαλύφθηκε και είναι μια αλήθεια που πονάει όταν ανατρέχεις στο παρελθόν", είπε ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας Μούτε Έγκεντε.

Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Γροιλανδίας έχει ρίζες στην κοινότητα των Ινουίτ. Οι περίπου 57.000 κάτοικοι είναι διασκορπισμένοι στο τεράστιο νησί του Βόρειου Ατλαντικού, που έχει έκταση όσο το 1/4 των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Γροιλανδία παραμένει επισήμως τμήμα του Βασιλείου της Δανίας, αλλά έχει αποκτήσει ευρεία αυτονομία και διατηρεί το δικαίωμα να κηρύξει την ανεξαρτησία της.

Η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρεντέρικσεν είχε στείλει απολογητική επιστολή τον Δεκέμβριο του 2020, αλλά σήμερα ζήτησε για πρώτη φορά συγγνώμη αυτοπροσώπως από τους έξι επιζώντες εκείνου του απάνθρωπου κοινωνικού πειράματος.

Νέος αρχηγός του Λιμενικού ο αντιναύαρχος Γεώργιος Αλεξανδράκης

 

Νέο αρχηγό του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής, τον μέχρι σήμερα Β' Υπαρχηγό Αντιναύαρχο Γεώργιο Αλεξανδράκη. επέλεξε στη συνεδρίασή του το ΚΥ.Σ.Ε.Α., την Τετάρτη, μετά από εισήγηση του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννη Πλακιωτάκη.

Επίσης αποφάσισε την αυτεπάγγελτη αποστρατεία του μέχρι σήμερα Αρχηγού του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, Αντιναυάρχου Θεόδωρου Κλιάρη, θεωρώντας ως «ευδοκίμως τερματίσαντα τη σταδιοδρομία του» και του απένειμε το βαθμό του ναυάρχου εν αποστρατεία με τη διατήρηση επί τιμή του τίτλου του Αρχηγού του Λιμενικού.

Ποιος είναι ο νέος αρχηγός του Λιμενικού

Ο νέος Αρχηγός Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής, Αντιναύαρχος Αλεξανδράκης Γεώργιος γεννήθηκε στην Αθήνα το έτος 1965 και μεγάλωσε στη Σητεία και τον 'Αγιο Νικόλαο Κρήτης.

Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως Έφεδρος Αξιωματικός Πεζικού (Φροντιστής) στο Ρέθυμνο, ενώ είχε αποφοιτήσει πρώτος από την αντίστοιχη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών το έτος 1990.

Είναι απόφοιτος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών.

Εισήλθε στη Σχολή Δοκίμων Σημαιοφόρων Λ.Σ. το 1992 και αποφοίτησε το 1994 με το βαθμό του Σημαιοφόρου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.

Έχει υπηρετήσει στις Λιμενικές Αρχές Πειραιά, Ηρακλείου, Χανίων, Σητείας και Νάξου καθώς και στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού Κρήτης.

Διετέλεσε Διευθυντής της Διεύθυνσης Κρατικής Ασφάλειας του Αρχηγείου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. καθώς και της Διεύθυνσης Δίωξης Ναρκωτικών και Λαθρεμπορίου του Αρχηγείου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, είχε ορισθεί και αναπληρωματικό μέλος στην Α΄ Μονάδα Διερεύνησης Χρηματοοικονομικών Πληροφοριών της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες.

Έχει υπηρετήσει ως Διοικητής στην 7η Περιφερειακή Διοίκηση Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., ως Διευθυντής του Επιτελικού Γραφείου κ. Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Τον Ιούνιο του 2020 προήχθη στο βαθμό του Υποναυάρχου Λ.Σ. και του ανατέθηκαν καθήκοντα Γενικού Επιθεωρητή Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής. Τον Μάρτιο 2021 προήχθη στο βαθμό του Αντιναυάρχου Λ.Σ. ως Νεότερος Υπαρχηγός Λ.Σ. - ΕΛ.ΑΚΤ.

Έχει παρακολουθήσει σειρά μετεκπαιδεύσεων και σεμιναρίων ενώ του έχουν απονεμηθεί όλα τα προβλεπόμενα για τον βαθμό και τη θέση του παράσημα, μετάλλια και διαμνημονεύσεις, καθώς και το Ναυτικό Μετάλλιο Β΄ Τάξεως για την συμβολή του στην καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος και συγκεκριμένα για την εξάρθρωση κυκλώματος διακίνησης ιδιαίτερα μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών. Το έτος 2019, κατόπιν εισήγησης του Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής, βραβεύτηκε από την Λέσχη Λιμενικού Σώματος για τον επιτυχή συντονισμό ευρύτατης κλίμακας επιχειρήσεων εντοπισμού και κατάσχεσης μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών ουσιών, ως Διοικητής της 7ης Περιφερειακής Διοίκησης Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.

Ομιλεί την Αγγλική γλώσσα.

Είναι πατέρας τριών αγοριών (ένα εκ των οποίων υπηρετεί ως Αξιωματικός Ιπτάμενος της Π.Α.) και μιας κόρης.

Ναυάγιο στην Ανταρκτική: Βρέθηκε το ιστορικό «Endurance» 3.000 μέτρα κάτω από τους πάγους

 

Το μυθικό πλοίο του Άγλλου εξερευνητή βρέθηκε 106 χρόνια  μετά τη βύθισή του περίπου τρεις χιλιάδες μέτρα  κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας - «Ολοκληρώσαμε με επιτυχία την πιο δύσκολη έρευνα ναυαγίου στον κόσμο», δήλωσε ο επικεφαλής της αποστολής

 

Το ναυάγιο του θρυλικού πλοίου «Endurance» βρέθηκε στην Ανταρκτική, 106 χρόνια μετά τη συντριβή του σε πάγο και τη βύθισή του κατά τη διάρκεια της αποστολής του Άγγλου εξερευνητή Ερνεστ Σάκλετον.

Μια ομάδα  θαλάσσιων αρχαιολόγων και τεχνικών εντόπισε το ναυάγιο στο βυθό της θάλασσας Weddell, ανατολικά της Ανταρκτικής χερσονήσου, χρησιμοποιώντας υποθαλάσσια drones.

Παλεύοντας με τους θαλάσσιους πάγους και τις παγωμένες θερμοκρασίες, η ομάδα έψαχνε για περισσότερες από δύο εβδομάδες σε μια περιοχή 150 τετραγωνικών μιλίων γύρω από το σημείο όπου βυθίστηκε το πλοίο το 1915.

 
Το Endurance, ένα ξύλινο πλοίο σχεδόν 45 μέτρων, με τρία κατάρτια, κατέχει μια αξιοσέβαστη θέση στην ιστορία των πόλων, επειδή γέννησε μια από τις μεγαλύτερες ιστορίες επιβίωσης στα χρονικά της εξερεύνησης. Η θέση του, σε βάθος σχεδόν τριών χιλιομέτρων σε νερά που είναι από τα πιο παγωμένα στη Γη, το κατέταξε στα πιο διάσημα ναυάγια που δεν είχαν βρεθεί.

 

Η ανακάλυψη του ναυαγίου ανακοινώθηκε την Τετάρτη σε ανακοίνωση της αποστολής αναζήτησης, Endurance22.

 

«Γράψαμε ιστορία με την ανακάλυψη του Endurance και ολοκληρώσαμε με επιτυχία την πιο δύσκολη έρευνα ναυαγίου στον κόσμο», δήλωσε ο Τζον Σίαρς, επικεφαλής της αποστολής.

Οι πρώτες εικόνες του πλοίου μετά από εκείνες που τράβηξε ο φωτογράφος του Σάκλετον, Φρανκ Χέρλεϊ, αποκάλυψαν τμήματα του σκάφους με εκπληκτικές λεπτομέρειες. Μια εικόνα της πρύμνης έδειχνε το όνομα «ENDURANCE» πάνω από ένα πεντάκτινο αστέρι, ένα κατάλοιπο από την εποχή πριν ο Σάκλετον αγοράσει το πλοίο, όταν αυτό ονομαζόταν Polaris. Μια άλλη εικόνα έδειχνε το πίσω κατάστρωμα και τον τροχό του πλοίου.

Ένα άψογα καλοδιατηρημένο ναυάγιο στους πάγους

O Μένσουν Μπάουντ,  διευθυντής εξερεύνησης της αποστολής και αρχαιολόγος που έχει ανακαλύψει πολλά ναυάγια, δήλωσε ότι το Endurance ήταν το ωραιότερο που έχει δει ποτέ. «Είναι όρθιο, ελεύθερο από τον πυθμένα και σε εξαιρετική κατάσταση διατήρησης», είπε.

 

Η σχετικά άθικτη εικόνα του Endurance δεν ήταν απροσδόκητη, δεδομένου του κρύου νερού και της έλλειψης ξυλοφάγων θαλάσσιων οργανισμών στη Θάλασσα Weddell που έχουν καταστρέψει ναυάγια αλλού.  Παρότι οι εικόνες του πλοίου πριν από τη βύθιση είχαν δείξει μεγάλες ζημιές και την κατάρρευση του ιστού του πλοίου, ο Μπάουντ περίμενε ότι το μεγαλύτερο μέρος του πλοίου θα ήταν ακέραιο.

Το βίντεο της αποστολής έδειχνε κάτι που φαινόταν να είναι σπασμένα κατάρτια και ζημιές στα καταστρώματα.

Το «κυνήγι του θησαυρού» αξίας 10 εκατομμυρίων δολαρίων

Το κυνήγι του ναυαγίου, το οποίο κόστισε περισσότερα από 10 εκατομμύρια δολάρια που δόθηκαν ως δωρεά από κάποιον που θέλησε να παραμείνει ανώνυμος, διεξήχθη από ένα νοτιοαφρικανικό παγοθραυστικό που έφυγε από το Κέιπ Τάουν στις αρχές Φεβρουαρίου. Εκτός από μερικές τεχνικές δυσλειτουργίες που αφορούσαν τα δύο υποβρύχια, η έρευνα εξελίχθηκε σχετικά ομαλά.

 

Τα υποβρύχια drones που λειτουργούν με μπαταρίες χτένιζαν τον βυθό δύο φορές την ημέρα, για περίπου έξι ώρες τη φορά. Χρησιμοποίησαν σόναρ για να σαρώσουν ένα τμήμα του βυθού, αναζητώντας οτιδήποτε υψωνόταν πάνω από αυτόν. Μόλις εντοπίστηκε το ναυάγιο πριν από αρκετές ημέρες, ο εξοπλισμός έδωσε τη θέση του σε κάμερες υψηλής ανάλυσης και άλλα όργανα για να γίνουν λεπτομερείς εικόνες και σαρώσεις.

Το ναυάγιο θεωρείται ιστορικό μνημείο

Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Ανταρκτικής για την προστασία της περιοχής, το ναυάγιο θεωρείται ιστορικό μνημείο. Τα υποβρύχια δεν το άγγιξαν- οι εικόνες και οι σαρώσεις θα χρησιμοποιηθούν ως βάση για εκπαιδευτικό υλικό και μουσειακά εκθέματα. Σχεδιάζεται επίσης η δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ.

 

Ο Σάκλετον έφυγε από την Αγγλία με το πλοίο Endurance με ένα πλήρωμα 27 ατόμων το 1914, με προορισμό έναν κόλπο στη Θάλασσα Weddell, ο οποίος επρόκειτο να αποτελέσει το σημείο εκκίνησης για την προσπάθεια του ίδιου και μιας μικρής ομάδας να διασχίσουν πρώτοι την Ανταρκτική. Αυτό ήταν κοντά στο τέλος αυτού που έχει γίνει γνωστό ως η ηρωική εποχή της εξερεύνησης της Ανταρκτικής, η οποία περιελάμβανε τα ταξίδια του Νορβηγού Roald Amundsen, ο οποίος το 1911 έφτασε πρώτος στον πόλο, και του Robert Falcon Scott, ενός Βρετανού που πέθανε αφού έφτασε εκεί ένα μήνα αργότερα.

Ο ήρωας Σάκλετον

Ο Σάκλετον δεν κατάφερε ποτέ να φτάσει στον πόλο ή πέρα από αυτόν, αλλά η ηγετική του ικανότητα να διασώσει όλο το πλήρωμά του και τα κατορθώματά του, τα οποία περιλάμβαναν ένα ταξίδι 800 μιλίων με ανοιχτή βάρκα στον ύπουλο Νότιο Ωκεανό προς το νησί της Νότιας Γεωργίας, τον έκαναν ήρωα στη Βρετανία.

 

Ο Σάκλετον «σκόνταψε» στον περιβόητο παχύ, μακράς διάρκειας θαλάσσιο πάγο του Weddell, ο οποίος προκύπτει από ένα κυκλικό ρεύμα που κρατάει πολύ πάγο μέσα του. Στις αρχές Ιανουαρίου του 1915 το Endurance κόλλησε λιγότερο από 100 μίλια από τον προορισμό του και παρασύρθηκε με τον πάγο για περισσότερους από 10 μήνες, καθώς ο πάγος το συνέθλιβε σιγά σιγά.

Καθώς το πλοίο υπέστη ζημιές, το πλήρωμα έστησε καταυλισμό στον πάγο και έζησε στον πάγο μέχρι που έσπασε πέντε μήνες μετά τη βύθιση του πλοίου.

Η Θάλασσα Weddell εξακολουθεί να παραμένει πολύ πιο παγωμένη από άλλα ύδατα της Ανταρκτικής, αν και τα τελευταία χρόνια οι συνθήκες πάγου είναι ελαφρύτερες από ό,τι συνήθως. Αυτή ήταν η κατάσταση φέτος, και αυτό βοήθησε την αποστολή να φτάσει πιο εύκολα στο σημείο αναζήτησης και να παραμείνει εκεί με ασφάλεια. Το παγοθραυστικό Agulhas II αναχώρησε από την περιοχή αναζήτησης την Τρίτη για το 11ήμερο ταξίδι της επιστροφής στο Κέιπ Τάουν.

 

Εκτός από την ομάδα της αποστολής, στο σκάφος επέβαιναν αρκετοί ερευνητές των πάγων, μεταξύ των οποίων και η Stefanie Arndt του Ινστιτούτου Alfred Wegener στη Γερμανία. Η Dr. Arndt, η οποία μελετά τον τρόπο με τον οποίο οι θαλάσσιοι πάγοι της Ανταρκτικής μπορεί να αλλάξουν καθώς ο κόσμος θερμαίνεται λόγω των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και άλλοι πέρασαν πολύ χρόνο στους πάγους τρυπώντας πυρήνες.

Βίντεο:

«Μαϊμού» λοχίας εξαπάτησε γυναίκα από την Ορεστιάδα Θύμα πρωτοφανούς απάτης έπεσε όταν της είπε ότι είναι Ελληνοαμερικανός λοχίας

Police-Voice blog ➤

Θύμα πρωτοφανούς απάτης έπεσε μια γυναίκα από την Ορεστιάδα, που συγκινήθηκε από το δράμα το οποίο υποτίθεται ότι βίωνε ένας άγνωστος της άνδρας με τον οποίο συνομιλούσε μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας και προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, όταν της είπε ότι είναι Ελληνοαμερικανός λοχίας που βρίσκεται με τη μονάδα του στρατού των ΗΠΑ στην Κένυα.

Ο συνομιλητής της ισχυρίστηκε ότι πρόκειται να συμμετάσχει σε επικίνδυνη αποστολή κι ότι ο μόνος τρόπος να μην πάρει μέρος είναι να παραιτηθεί από τον στρατό. Όμως, για να γίνει αυτό χρειαζόταν ποσό ύψους 3.000 ευρώ, τα οποία η Ελληνίδα πείστηκε να του στείλει. Ο «Ελληνοαμερικανός» αντιλήφθηκε πως είχε να κάνει με ευκολόπιστο θύμα και της ζήτησε κι άλλα χρήματα, δήθεν για να βγάλει εισιτήρια από την Αφρική και να έρθει στην Ελλάδα να τη συναντήσει!

Σε επιβεβαίωση των ισχυρισμών του, μάλιστα, της έδωσε να συνομιλήσει -πάντα μέσω της εφαρμογής- με έναν Αμερικανό… στρατηγό! Η γυναίκα τού έστειλε άλλα 11.000 ευρώ, αλλά από τότε ο άγνωστος διέκοψε κάθε επαφή μαζί της, με αποτέλεσμα να αντιληφθεί ότι την είχε εξαπατήσει.

Ετσι, υπέβαλε καταγγελία στην Ασφάλεια Ορεστιάδας και, σύμφωνα με το thrakinea.gr, οι αστυνομικοί διαπίστωσαν ότι οι τραπεζικοί λογαριασμοί όπου κατατέθηκαν τα χρήματα βρίσκονται στην Αφρική, πράγμα που σημαίνει ότι δύσκολα θα βρεθεί η άκρη του νήματος λόγω του δαιδαλώδους εθνικού τραπεζικού συστήματος.

Πηγή ➤  https://www.newsbreak.gr

Η ΛΗΣΤΡΙΚΉ ΣΥΜΜΟΡΊΑ ΤΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΆΚΗΔΩΝ ΑΠΉΓΑΓΕ ΚΑΙ ΣΚΌΤΩΣΕ 4 ΕΥΡΩΠΑΊΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΚΡΆΤΕΣ. Ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΌΣ ΤΎΠΟΣ ΈΓΡΑΨΕ ΓΙΑ «ΧΏΡΑ ΗΜΙΒΑΡΒΆΡΩΝ» ΚΑΙ ΟΙ ΛΗΣΤΈΣ ΑΠΟΚΕΦΑΛΊΣΤΗΚΑΝ

 

Το 1870 η Ελλάδα ήταν μια μικρή χώρα, τα σύνορα της οποίας έφταναν περίπου μέχρι τη σημερινή Λαμία. 

Τότε, δημιουργήθηκε πρωτοφανές διπλωματικό επεισόδιο, όταν οι λήσταρχοι Αρβανιτάκηδες έστησαν ενέδρα στο Πικέρμι και απήγαγαν, με σκοπό τα λύτρα, ομάδα Άγγλων και Ιταλών ευγενών που είχαν πάει εκδρομή στο Μαραθώνα. 

Η υπόθεση εξελίχθηκε σε θρίλερ και κατέληξε στην περίφημη «σφαγή στο Δήλεσι», δηλαδή την εκτέλεση τεσσάρων ξένων περιηγητών στην παραθαλάσσια περιοχή, που βρίσκεται βόρεια του Ωρωπού. 

Ο ευρωπαϊκός Τύπος έγραψε για «χώρα ημιβαρβάρων», «φωλεά ληστών και πειρατών» και χαρακτήρισε την Ελλάδα «εντροπή για τον πολιτισμό». 

Οι μεγάλες δυνάμεις κινήθηκαν στρατιωτικά κατά της χώρας και χρειάστηκε να επέμβει ο στρατός για να εξουδετερώσει τους κακοποιούς, οι οποίοι αποκεφαλίσθηκαν. arvanitakides Ληστές της συμμορίας των Αρβανιτάκηδων, το 1870. 

 

Την περίοδο εκείνη ανθούσε η ληστοκρατία, που ήταν φόβος και τρόμος για την επαρχία. 

Οι λήσταρχοι, πολλές φορές, κινούνταν με την ανοχή των πολιτικών, που τους χρησιμοποιούσαν ως προσωπικό στρατό για να χειραγωγήσουν και να ελέγξουν τους ψηφοφόρους. 

Μάλιστα, κάποιοι Άγγλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι «αι ληστείαι αποφασίζονται εν Αθήναις, ένθα και διανέμονται τα χρήματα» περιγράφοντας την συνεργασία των ληστών με την πολιτική εξουσία. 

Μία από τις πιο γνωστές συμμορίες ήταν αυτή των Αρβανιτάκηδων. 

Αρχηγοί ήταν τα αδέλφια Τάκος (Δημήτρης) και Χρήστος Αρβανιτάκης, που προέρχονταν από οικογένεια κτηνοτρόφων της περιοχής των Αγράφων. 

Δραστηριοποιήθηκαν αρχικά στην περιοχή της Εύβοιας, αλλά το μεγαλύτερο έγκλημά τους έγινε στο Δήλεσι στις 9 Απριλίου 1870. 

Μάλιστα πριν από την σφαγή έστησαν γλέντι με την συμμετοχή των απαχθέντων! 

 

Δείτε στο βίντεο της «Μηχανής του Χρόνου» την κρίσιμη στιγμή της «Σφαγής στο Δήλεσι». 

 

Την παραμονή της σφαγής οι ληστές έστησαν γλέντι με ποτό, χορό και τραγούδι. 

Το χρονικό της απαγωγής Οι Αρβανιτάκηδες ήταν γνωστοί για το θράσος τους, αφού έφτασαν να απειλήσουν ακόμη και τη βασιλική οικογένεια, όταν έβαλαν σκοπό να απαγάγουν τον διάδοχο του Γεωργίου του Α’, τον Κωνσταντίνο. 

Η επιχείρηση αυτή δεν πραγματοποιήθηκε αλλά οι διαβόητοι ληστές δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια. Προχώρησαν σε απαγωγή επιφανών πολιτών με στόχο να λάβουν υψηλά λύτρα για την απελευθέρωσή τους. 

Θύματα των Αρβανιτάκηδων ήταν Ευρωπαίοι αριστοκράτες, που βρίσκονταν στην Ελλάδα ως περιηγητές. 

Στην άμαξα που επέστρεφε από τον Μαραθώνα ήταν ο λόρδος και η λαίδη Μάνκαστερ, ο νεαρός φίλος τους Φρέντερικ Βάινερ, ο δικηγόρος Έντουαρντ Λόιντ, ο τρίτος γραμματέας της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα Έντουαρντ Χέρμπερτ και ο γραμματέας της ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα, κόμης Αλμπέρτο ντε Μπόιλ Dilsei-Sfagi.

Στις 30 Μαρτίου η ομάδα των Ευρωπαίων ξεκίνησε από το ξενοδοχείο Μ. Βρετανία, όπου έμεναν με προορισμό τον Μαραθώνα. 

Στον επιστροφή όμως έπεσαν στα χέρια των ληστών, που τους είχαν στήσει ενέδρα στο Πικέρμι. 

Κατά τη συμπλοκή που έγινε, σκοτώθηκαν 2 χωροφύλακες και άλλοι δύο αναγκάστηκαν να παραδοθούν στη συμμορία. 

Οι Αρβανιτάκηδες έπιασαν ομήρους τους ξένους αριστοκράτες και απαιτούσαν λύτρα και αμνηστία για να τους απελευθερώσουν. 

Στις διαπραγματεύσεις πήρε μέρος ο τότε Βρετανός πρέσβης, ο οποίος κατηύθυνε την ελληνική κυβέρνηση. 

Ο βασιλιάς Γεώργιος ζήτησε να μπει αυτός στη θέση των ομήρων και η αντιπολίτευση κατηγόρησε τον Ζαΐμη και τον Σούτσο για ανικανότητα. 

Οι λάθος χειρισμοί κατά τις διαπραγματεύσεις εξέθεσαν την Ελλάδα και είχαν τελικά τραγικό αποτέλεσμα. 

Οι ληστές άλλαζαν συνεχώς λημέρι για να αποφύγουν τη σύλληψη. 

Ο απολογισμός της τελικής συμπλοκής ήταν τραγικός. 

Τέσσερις Ευρωπαίοι δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από μέλη της συμμορίας. 

Από τους πυροβολισμούς όμως δεν γλίτωσαν και εφτά ληστές. 

Οι χωροφύλακες, αφού τους πυροβόλησαν, τους αποκεφάλισαν επί τόπου, όπως συνηθιζόταν. 

Τα κεφάλια τους μεταφέρθηκαν στον Ωρωπό, όπου οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα για την εξόντωση της συμμορίας, που σκορπούσε τον τρόμο....

 

Πηγή:  mixanitouxronou

Τα “Νοεμβριανά” του 1916: Οι Έλληνες στρατιώτες που πολέμησαν, θυσιάστηκαν και παραμένουν στη λήθη

Στην Ιστορία συνήθως μνημονεύονται οι νεκροί των μαχών ειδικά από την πλευρά των Νικητών.  Υφίσταται όμως μια ημερομηνία όπου πραγματοποιήθηκε μια σύγκρουση που οι νεκροί της δεν αναφέρονται πουθενά. Είναι η περίπτωση των λεγόμενων Ελληνικών ή Αθηναϊκών εσπερινών ή Νοεμβριανά όπως είναι γνωστή η συγκεκριμένη συμπλοκή στην Ελλάδα.

Τα Νοεμβριανά ( αναφερόμενα και σαν «αθηναϊκοί εσπερινοί»  ή  «ενέδρα της Αθήνας» από την πλευρά των Γάλλων)  που ξεκίνησαν την 18η Νοεμβρίου, 1916 (1η Δεκεμβρίου με το Γρηγοριανό ημερολόγιο), είναι οι ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των Ενόπλων Δυνάμεων του επίσημου Ελληνικού Κράτους και των σωμάτων επιστράτων από την μια πλευρά και της αποβατικής δύναμης της Αντάντ στην Αθήνα που αποτελούνταν κατά κύριο λόγο από Γάλλους και κάποια αποσπάσματα Ιταλών και Άγγλων από την άλλη, με αποτέλεσμα να προκληθούν συγκρούσεις πρώτα στο Ρουφ, μετά στο Γκαζοχώρι, στο πεδίον του Άρεως, στο Αστεροσκοπείο, στου Φιλοπάππου, στο Ζάππειο και στην Ακρόπολη.

 

Ύστερα από 2 μερόνυχτα οδομαχιών στο κέντρο της Αθήνας αλλά και βομβαρδισμών από τον Γαλλικό στόλο εναντίον των Ανακτόρων, επιτεύχθηκε ανακωχή μεταξύ της επίσημης Ελληνικής κυβέρνησης και των Συμμάχων. Σύμφωνα με την εφημερίδα Αστραπή με ημερομηνία 20/11/1916 σελ. 4, (5) οι Ελληνικές απώλειες ήταν 4 αξιωματικοί ( Δαλιάνης, Τασόπουλος, Παφούλης και Σουμπασιάκος) και 28 στρατιώτες.

 
Επίστρατοι οπαδοί του Βασιλιά Κωνσταντίνου
Την επομένη ημέρα, στις 21/11/1916, η εφημερίδα Σκρίπ στην σελίδα σελ. 2, (2) αναφέρει ότι « συγκεντρώθηκαν χθες τα ονόματα των τραυματιών οπλιτών, οι οποίοι μετεφέρθησαν και νοσηλεύονται εις το Α στρατιωτικόν νοσοκομείον. Είνε δε ούτοι τραυματίαι των τοποθεσιών Μνημείου Φιλοπάππου, Ζαππείου, Ρουφ, Ακροπόλεως, Αστεροσκοπείου και Νεκροταφείου. Στη συνέχεια δίνεται εκτενής αναφορά στα ονόματα ενώ η εφημερίδα Αθήναι (6) αναφέρει ότι « Χθες την 4ην μ.μ. .ωραν ετελέσθη εκ του ναού της Μητροπόλεως  μετά πάσης επιβλητικότητος η κηδεία των γενναίων εκτελεστών του καθήκοντος αξιωματικών αντισυνταγματάρχου Νταλιάνη, υπολοχαγού Σουμπασάκου και ανθυπολοχαγών Τασσόπουλου και Παφούλη. Ταύτην παρηκολούθησαν πάντες σχεδόν οι επίσημοι, μεταξύ των οποίων διεκρίνοντο ο κ. Πρωθυπουργός, ο υπουργός των Εσωτερικών, ο υπουργός των Στρατιωτικών κ. Χατζόπουλος, ο Αυλάρχης της Α.Μ. του Βασιλέως κ. Μερκάτης, ο αρχηγός του Γεν. Επιτελείου κ. Δούσμανης, ο αρχηγός του στρατιωτικού οίκου του Βασιλέως κ. Πάλλης, οι υπασπισταί του Βασιλέως κκ. Λεβίδης, Σκουμπουρδής και Μεταξάς, οι πρώην πρωθυπουργοί κκ. Δραγούμης, Γούναρης και Ράλλης, ο διοικητής του Αου Σώματος στρατού κ. Καλλάρης, ο Μέραρχος κ. Γιανσακίτσας και πλήθος κόσμου. Εφ’ έκαστης σορού των νεκρών είχον κατατεθή περί τους 10 στέφανοι, μεταξύ των οποίων διεκρίνοντο με τα αρχικά μονογράμματα της Α. Μεγαλείοτητος.

Τας τιμάς απέδωκε τάγμα πεζικού του 29ου συντάγματος και ολόκληρος η μουσική της φρουράς με επι κεφαλής τον αρχιμουσικόν κ. Μαυρόχην,

Τα φέρετρα επί των οποίων είχον εναποτεθή τα πτώματα ήσαν περικαλυμμένα δια κυανολευκων σημαιών, τας ταινίας δε των φερέτρων ενείχον αξιωματικοί διαφόρων βαθμών. Η συγκίνησις του κόσμου, καθ’ ην στιγμήν η πομπή εξήλθε του ναού, μετά την νεκρώσημον ακολουθίαν, ήτο μέγιστη. Δάκρυα ερρεον εκ των οφθαλμών πάντων και αυτών ακόμη των πλέον απαθών.

Η πομπή δια της οδού Ερμού, πλατεία Συντάγματος, οδού Φιλελλήνων, Λεωφόρου Αμαλίας εισήλθεν εις την οδον Αναπάυσεως και έφθασεν εις το Νεκροταφείον, όπου εναπετέθησαν οι νεκροί των ηρώων του καθήκοντος αξιωματικοί, ενώ δύναμις εξ ανδρών του πεζικού απέδιδε τα νενομισμένας τιμάς ρίπτουσα τα νενομισμένας βολάς. Αιώνια η μνήμη των γενναίων μαχητών» (5)

 
Γαλλικά στοιχεία πυροβολικού επιτηρούν
την Αθήνα από τον Λυκαβηττό
Η Κυβέρνηση τότε είχε υποσχεθεί την ανέγερση μνημείου για τους πεσόντες, όμως η κατάληψη της εξουσίας από τον Ελευθέριο Βενιζέλο με τις ευλογίες των Γάλλων, ακύρωσε το αναφερθέν μνημείο.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι για αυτή την «εισβολή των Γάλλων» ο αντιναύαρχος Λουί Νταρτίζ ντυ Φουρνέ αποπέμφθηκε των καθηκόντων του ως ο βασικός υπεύθυνος για την συμπλοκή αλλά και την ήττα των δυνάμεων της Ανταντ, ενώ στο Λονδίνο ο πρωθυπουργός Χέρμπερτ Χένρι Άσκουϊθ και ένα τμήμα του πολιτικού του συμβουλίου παραιτήθηκαν στις 5 Δεκεμβρίου, και στο Παρίσι πραγματοποιήθηκε αλλαγή του υπουργικού συμβουλίου στις 12 Δεκεμβρίου.

Σημειώνεται δε, ότι ο Γάλλος Ιστορικός Εδουάρδος Ντριώ στο βιβλίο του «Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος-Θρύλος και Ιστορία» (8) μνημονεύει για τα γεγονότα τα εξής:

«Iδού εγώ. Γάλλος, αναγκαζόμενος ν’ αφηγηθώ γεγονότα κατά τα οποία εχύθη γαλλικόν αίμα, υποχρεωμένος να είπω ποίος είναι υπεύθυνος αυτού του δυστυχήματος, να αναπλεύσω το ρεύμα της Κοινής Γνώμης, η οποία κατεπόντισεν εξ αρχής πάσας τας αντιρρήσεις και εξακολουθεί παραμένον ισχυρότατον.

Εύρον μόνον στήριγμα, αλλ’ αυτό πρέπει να μου αρκέση, τόν νόμον της αληθείας—ne quid veri non audeat historia. -—καθώς επίσης και την πεποίθησίν μου ότι αυτό επιβάλλει το πραγματικόν συμφέρον της Γαλλίας.

Το πραγματικόν συμφέρον της Γαλλίας δεν ημπορεί να είναι η διαιώνισις του ψεύδους, το οποίον της επροξένησε κακόν τεράστιον, ανεπανόρθωτον αναμφιβόλως, καθ’ όλην την Ανατολήν. Το κάτω – κάτω, η Γαλλία ηπατήθη, υπήρξε και η ιδία θύμα διαβολικής συνδρομής περιστάσεων και μηχανορραφιών σοφώτατα εξυφανθεισών.

Ας πεισθή πας τις ότι, γράφων τας γραμμάς ταύτας με σφιγμένην την καρδίαν, επαναλαμβάνω τους λόγους του Αρθρούρου Γκρουσσιέ: «Και γίνονται όλ’ αυτά εν ονόματι της Γαλλίας!». Φτωχά στρατιωτάκια της Γαλλίας, χρησιμοποιηθέντα και φονευθέντα δι’ έργον τόσον ποταπόν! Η αφήγησις της αληθείας ας είναι όσον το δυνατόν μία επανόρθωσις δια τόσας δοκιμασίας ανάξιας ημών.

Την 3)16 Νοεμβρίου, κατόπιν διαταγής εκ Παρισίων, ο ναύαρχος Νταρτίζ ντύ Φουρνέ απηύθυνε προς τον πρόεδρον της ελληνικής κυβερνήσεως Σπυρίδωνα Λάμπρου μίαν διακοίνωσιν υπό το εξής πνεύμα: Η εγκατάλειψις του Ρούπελ και της Καβάλας αφήκεν εις χείρας των εχθρών αξιόλογον πολεμικον υλικόν, το οποίον δημιουργεί υπέρ αυτών σοβαράν διαταραχήν της ισορροπίας δυνάμεων. Πρέπει λοιπόν να παραδώση η Ελλάς εις την Αντάντ, όλον της το πολεμικόν υλικόν, το οποίον, άλλως τε, η ουδετερότης της καθιστά περιττόν: συγκεκριμένως: 16 πεδινάς πυροβολαρχίας με 1000 οβίδας δι’ έκαστον τηλεβόλον, 16 ορειβατικάς πυροβολαρχίας, 40.000 τυφέκια, με 220 φυσίγγια δι’ έκαστον τυφέκιον, 140 πολυβόλα, 50 μεταφορικά αυτοκίνητα. Εις το τέλος του πολέμου θα της αποδοθή ανάλογον υλικόν εις καλήν κατάστασιν. Εις ένδειξιν της καλής της θελήσεως, θα παραδώση αμέσως 10 ορειβατικάς πυροβολαρχίας εις τον σταθμόν του Λαρισαϊκού σιδηροδρόμου εν Αθήναις.

Δεν γίνεται λόγος εδώ περί «υποχρεώσεων» αναληφθεισών υπό του Βασιλέως. Αλλά θα έλθουν και εις αυτάς. Ο κ. Ρωμάνος εν Παρισίοις διαμαρτύρεται κατά των τοιούτων αξιώσεων και τότε, εκεί του αντιτάσσουν τα περί «υποχρεώσεων» του Βασιλέως,

Την 6)19 Νοεμβρίου, ο Βασιλεύς δέχεται τον πρέσβυν της Γαλλίας Γκυγιεμέν: Είναι «περίλυπος, περίφροντις»». Παραπονείται διότι δεν του παρέχουν καμμίαν από τας ζητηθείσας εγγυήσεις. «Αυτήν την φοράν, λέγει, είναι ξεκομμένη υπόθεσις: Ο λαός και ο στρατός δεν θέλουν να σας παραχωρήσω, δια να τα δώσετε εις ένα αντάρτην, εις ένα προ δότην, κανονιά και τουφέκια, τα οποία, το κάτω – κάτω της γραφής, τοις ανήκουν ‘ και επειδή δεν μου παρέχεται καμμία από τας απαραιτήτους εγγυήσεις, δεν έχω κανέν μέσον να μεταστρέψω αυτό το ρεύμα της Κοινής Γνώμης».

Αγγέλλεται την στιγμήν εκείνην, ότι το επαναστατικόν κίνημα επεξετάθη και εις την “Υδραν: Ο αναβρασμός οξύνεται έν Πειραιεί .

Οι επίστρατοι ή αποστρατευθέντες έφεδροι διατρέχουν τας οδούς των Αθηνών ένοπλοι. Θα υπερασπίσουν τον Βασιλέα. Οι φοιτηταί του Πανεπιστημίου προβαίνουν εις σφοδράς εκδηλώσεις κατά της Αντάντ, ιδία κατά της Γαλλίας: Θα υπεραμυνθούν του Βασιλέως κατά της βενιζελικής επιθέσεως, έστω και αν όπισθεν αυτής κρύπτωνται ξέναι λόγχαι, Ο εμφύλιος πόλεμος, εξαπολυθείς εκ Θεσσαλονίκης, κρούει τας θύρας των Αθηνών. Διατί ανεμίχθη εις αυτόν η Γαλλία; Διατί τον υπέθαλψε; Αυτό ήτο το μέσον προς σωτηρίαν της Ρουμανίας ;

 
Ο ναύαρχος Νταρτίζ ντυ Φουρνέ αποβιβάζει 300 ναύτας, τους αποστέλλει εις Αθήνας, τους συγκεντρώνει εις το Δημαρχείον Αθηνών· εκείθεν εκκινήσαντες, διασχίζουν όλην την πόλιν, με τα όπλα ανά χείρας, δια της οδού Σταδίου μέχρι του Ζαππείου. Το πλήθος μαίνεται, συνωθείται απειλητικόν πέριξ αυτών: Παρ’ ολίγον να επέλθη εκεί η σύρραξις και να χυθή αίμα.

Την 8)21 Νοεμβρίου, ο πρωθυπουργός Λάμπρος απαντά εις την διακοίνωσιν του ναυάρχου: Η ελληνική κυβέρνησις, εξηγεί, δεν ηδυνήθη ν’ αντιταχθή εις την κατάληψιν του Ρούπελ και της Καβάλας υπό των στρατευμάτων των Κεντρικών Αυτοκρατοριών, καθόσον ετήρει στάσιν ουδετερότητος. Δεν είχεν επίσης αντιταχθή και κατά της καταλήψεως του Μούδρου, της Θεσσαλονίικης, της Κερκύρας και κατά της αφαιρέσεως του ευρισκομένου εκεί πολεμικού υλικού υπό των Συμμάχων. Σήμερον η Αντάντ διαθέτει 213 ελληνικά τηλεβόλα διαφόρων διαμετρημάτων, τα περισσότερα ταχυβόλα και νέου τύπου· οι Γερμανσβουλγαροι έχουν μόνον 112, τα πλείστα παλαιού τύπου, πολλά δε και άχρηστα. Η ελληνική διακοίνωσις εξακολουθεί παρατηρούσα ότι ουδέποτε έπαυσεν έχουσα απέναντι των Συμμάχων διαλλακτικότατας διαθέσεις· εκπλήσσεται δε ότι οι Σύμμαχοι της απαντούν δι’ αξιώσεων, των οποίων αυτή αύτη η φύσις τας καθιστά απαραδέκτους. Και συνεπώς εις την απευθυνθείσαν υπό του ναυάρχου αξίωσιν περί παραδόσεως του πολεμικού υλικού, απαντά «δια πλήρως κατηγορηματικής αρνήσεως». Δεν υπήρχεν εν προκειμένω τίποτε το διφορούμενον: Επισήμως η ελληνική κυβέρνησις δηλοί ότι εκουσίως δεν θα παραδώση το πολεμικόν της υλικόν: Θα χρειασθή λοιπόν να της το πάρουν δια της βίας. «Παράδος τα όπλα σου!». — «Μολών λαβέ!».

Την 10)23 Νοεμβρίου, η ελληνική κυβέρνησις έλαβεν αυστηράν προειδοποίησιν: Γάλλοι ναύται απήγαγον το προσωπικόν των πρεσβειών των Κεντρικών Αυτοκρατοριών και το ωδήγησαν εις Πειραιά, οπόθεν το επεβίβασαν πλοίων και το απήλασαν μέσω Τουλώνος εις Ελβετίαν. Φυσικά, η Ελλάς διεμαρτυρήθη εντονώτατα. Οι ανταποκριταί του αμερικανικού Τύπου εξεδήλωσαν ζωηροτάτην αγανάκτησιν, η οποία είχε μεγάλην απήχησιν εις τας Ηνωμένας Πολιτείας, αι οποίαι, εν τούτοις, παρεσκευάζοντο να επέμβουν εις τον πόλεμον υπέρ των Συμμάχων. Αι κυβερνήσεις Βερολίνου, Βιέννης και Σόφιας δεν παρέλειψαν να τονίσουν προς την κυβέρνησιν της Ουάσιγκτων την προσβολήν ταύτην κατά του ανθρωπίνου δικαίου, προσβολήν η οποία επεβάρυνε την εντύπωσιν εκ της κακομεταχειρίσεως των προξένων των αυτών Δυνάμεων εν Θεσσαλονίκη. Εν τω μεταξύ, εις τας Αθήνας η αταξία ηύξανεν από ώρας εις ώραν. Αι περίπολοι των Γάλλων ναυτών επληθύνοντο· οι επίστρατοι είχον λάβη τα όπλα των, καθώς και οι έφεδροι αξιωματικοί ‘ η οργή των ωξύνετο: Τί είχαν κάμη δια να θέλουν να τους αφοπλίσουν ωσάν να ήσαν ταραχοποιοί; Κανείς δεν θα έθιγε τον Βασιλέα! Τους εχαρακτήριζσν γερμανοφίλους: ψεύδος! Αλλά θα τους έκαμναν γερμανοφίλους με τοιαύτας κακοπραξίας και θα εφώναζαν: «Ζήτω η Γερμανία !». Οι Σύμμαχοι περιέσφιγγαν τον αποκλεισμόν τα τρόφιμα εσπάνιζον, γαιάνθρακες δεν υπήρχον, η ζωή εγίνετο,ακριβότερη από της μιας ημέρας εις την άλληιν ο λιμός, η δυστυχία ήρχοντο… Δια να καταδαμάσουν την Ελλάδα: Αλλ’ οι Έλληνες έχουν φιλοτιμίαν. Τί θα έκαμναν οι ιδικοί μας στρατιώται ή αξιωματικοί εις οιονδήποτε μέρος της Γαλλίας, αν ηρχοντο ξένοι και εζήτουν να τους αφοπλίσουν; Τα τουφέκια θα έπαιρναν φωτιά μόνα των…

Την 1 1)24 Νοεμβρίου ο ναύαρχος Νταρτίς ντυ Φουρνέ στέλλει και διακοίνωσιν και η δευτέρα αύτη νότα είναι ρητή πρόσκλησις εις παράδοσιν των όπλων. Η κατηγορηματική άρνησις της ελληνικής κυβερνήσεως, παρατηρείται δια της διακοινώσεως, αντίκειται προς την υπεσχημένην παρ’ αυτής ευμενή ουδετερότητα. Εάν η δημοσία εν Ελλάδι Γνώμη διεφωτίζετο καλύτερον, θα ελάμβανεν υπ’ όψιν ότι η τταράδοσίς αυτή του πολεμικού υλικού δεν έχει τίποτε το δυνάμενον να θίξη και τον ακραιφνέστερον και τον νομιμοφρονέστερον πατριωτισμόν των Ελλήνων, ουδέ τους κανόνας του διεθνούς δικαίου. —… Η θέσις των όπλων τούτων δεν είναι εις τα βάθη μιάς αποθήκης, άλλ’ επί του Μακεδονικού μετώπου “διά την απελευθέρωσιν εδάφους ποτισθέντος με το ευγενέστερον ελληνικόν αίμα”. (Διατί ανακατεύονται εις αυτά; Ποιός ήτο δυνατόν να ανεχθή παράμοιον μάθημα από ξένους;) — Και κατέληγεν η διακοίνωσις του ναυάρχου Φουρνέ: — Αι διαταγαί μου δεν επιδέχονται συζήτησιν (τό δίκαιον του ισχυροτέρου!) Και αξιοί όπως αι δέκα ορειναί πυροβολαρχίαι τω παραδόθώσιν εις τον εν Αθήναις σταθμόν του Λαρισαϊκού σιδηροδρόμου ττρο της 18ης Νοεμβρίου, αι δε υπόλοιποι την 3)16 Δεκεμβρίου._ Εάν όχι, θα λάβη από της 18ης Νοεμβρίου τα εκ της καταστάσεως επιβαλλόμενα μέτρα.

Διαταγή λοιπόν ενός ξένου ναυάρχου, όστις, σημειωτέον δεν έχει και την ανεπιφύλακτον συγκατάθεσιν των Δυνάμεων , η Ελλάς οφείλει να παραδώση το πολεμικόν της υλικόν… εις την Αντάντ; Εις την Αντάντ δια την Επαναστατικήν Κυβέρνησιν της Θεσσαλονίκης…

Ο πρωθυπουργός Λάμπρος απαντά την 13)26 Νοεμβρίου. Τολμά να μη συνθηκολόγηση. Υπομιμνήσκει εις περιστάσεις,αι οποίαι τον υποχρεώνουν εις νέαν άρνησιν, κατηγορηματικήν πάντοτε. -— Όσον αφορά τα μέτρα, δι’ ων απειλείται η Ελλάς και τα οποία «θα επέβαλλεν η κατάστασις», παρατηρεί εκ προκαταβολής, οτι θά εθεωρούντο, και δικαίως, υπό της Ελλάδος ως πράξις εχθρότητος. Και τούτο επίσης είναι σαφές: Εάν ο ναύαρχος το παρέλθη αδιαφορών, γνωρίζει τι τον περιμένει…

 
Σπυρίδων Λάμπρος – Πρωθυπουργός κατά τα Νοεμβριανά

Τήν 14)27, ο Βασιλεύς συγκαλεί Συμβούλιον του Στέμματος. Παραπονείται ότι τον εξηπάτησαν και ότι καραδοκούν να τον παραδώσουν δεμένον «χειροπόδαρα» εις τον κ. Βενιζέλον. Οι υπουργοί του ομοφώνως τάσσονται υπέρ της αντιστάσεως: Είναι καθήκον απέναντι της Ελλάδος. Ο κ. Ζαΐμης και ο Γεώργιος Χρηστάκης Ζωγράφος προβαίνουν εις διάβημα προς την γαλλικήν πρεσβείαν. Εις μάτην: Η χαραχθείσα κατεύθυνσις είναι ακάμπτως αμετάβλητος. Ο κόμης Μποσδάρι, όστις αντιπροσωπεύει την Ιταλίαν εν Ελλάδι, ειδοποιεί τον ναύαρχονΝταρτίζ ντυ Φουρνέ: Γνωρίζει πολλούς Έλληνας αξιωματικούς και πρέπει ν’ αναμένεται αντίστασις σοβαρά. Ο ναύαρχος απαντά και επαναλαμβάνει: «Έχω αρκετάς δυνάμεις! Έχω αρκετάς δυνάμεις!». Εάν ήτο κύριος των κινήσεων του, ο ναύαρχος Νταρτίζ ντυ Φουρνέ ίσως να μη προέβαινε περαιτέρω, τουλάχιστον χωρίς νεωτέρας οδηγίας. Αλλ’ είχε διαταγάς του στρατηγού Σαράϊγ και του υπουργού των Ναυτικών της Γαλλίας, ναυάρχου Λακάζ: Δεν πρόκειται περί διαπραγματεύσεων, αλλά περί εκτελέσεως· δεν θα του συνεχώρουν να σταματήιση εις τον τόσον καλόν δρόμον, εις τον οποίον τον είχον βάλη· αλλ’ είναι εξ ‘ίσου αληθές οτι δεν θα του συγχωρήσουν και διότι έφθασε μέχρις άκρων. Κρατούν τον Βασιλέα αυτός πρέπει να τον δέση: Δεν υπάρχει άλλο παράγγελμα. Αι ταραχαί εκτραχύνονται· «έφθασεν ο κόμβος εις το χτένι». Τα αντίπαλα μέρη ίστανται αντιμέτωπα αλλήλων, πάνοπλα, Οι υπερασπισταί του Βασιλέως είναι κατά πολύ περισσότεροι, είναι κύριοι των δρόμων. Δια ποίου θαύματος έγιναν βασιλόφρονες όλοι οι επίστρατοι; Ελέγετο, εν τούτοις, πρότερον ότι όλοι γενικώς οι Έλληνες είναι βιενιζελικοί, πλην μιας ελαχίστης μειοψηφίας, της «κλίκας». Όλοι γενικώς οι Έλληνες βενιζελικοί, προ παντός δε όσοι είχον επιστρατευθή, αφού επιστράτευσιν ακριβώς είχον προβάλει ως πρόσχημα της αποχής των από τας εκλογάς της 6ης Δεκεμβρίου οι βενιζελικοί. Απεδεικνύετο λοιπόν ότι όλοι γενικώς οι Έλληνες ήσαν βασιλικοί , πλην της «κλίκας» των θρασέων, οίτινες ερριψοκινδύ-νευσαν το πραξικόπημα της Θεσσαλονίκης. Για την ώραν, οι βενιζελικοί των Αθηνών ευρίσκοντο καταποντισμένοι εντός της μάζης του βασιλόφρονος λαού: τρομοκρατημένοι, απειλούμενοι, κακοποιούμενοι, κρύπτονται, φεύγουν. Πολλοί πηγαίνουν εις το Κερατσίνι, επί της ακτής, αντικρύ της Σαλαμίνος, όπου υπάρχουν δυνάμεις ξέναι και είχεν αγγελθή η άφιξις του κ. Βενιζέλου…. Οι Γάλλοι ναύται είναι υπό τα όπλα εν τω Ζαππείω, περικυκλωμένοι, πολιορκημένοι υπό του πλήθους. Τα Ανάκτορα του Βασιλέως δεν είναι μακράν, 200—300 μέτρα: φυλάσσονται καλά υπό του λαού. «Ισχύς μου η αγάπη του λαού».

Φυσικά, την παραμονήν της 18ης Νοεμβρίου δεν έγινε καμμία παράδοσις πολεμικού υλικού. Ο Βασιλεύς δεν θέλει παρεξηγήσεις: στέλλει τον Αυλάρχην εις τον ναύαρχον Νταρτίζ ντυ Φουρνέ δια να του επιβεβαιώση ακριβώς την άρνησίν του. Ο ναύαρχος απαντά ότι η προθεσμία ην έταξεν εκπνέει το μεσονύκτιον.ώση ακριβώς την άρνησίν των .— O ναύαρχος απαντά οτι η ττροθεσμίαν ην εταξεν εκπνέει το μεσονύκτιον.

Το μεσονύκτιον τίποτε…. Ξεύρουν λοιπόν που πάνε…..

Την 5ην πρωϊνήν ώραν, ο ναύαρχος αποβιβάζει 1.200 άνδρας. Ανέρχονται όπισθεν του Φαλήρου, δια μέσου του Ελαιώνος, προς τον λόφον του Αστεροσκοπείου, προς τον λόφον του Φιλοπάππου, εκείθεν του Σταδίου, άνωθεν των Βασιλικών Ανακτόρων, προς Λυκαβηττόν. Περικυκλώνουν ολόκληρον την πόλιν πανταχόθεν: δεν πρόκειται να παραλάβουν οιονδήποτε παραδιδόμενον πολεμικόν υλικόν πρόκειται να καταλάβουν τας Αθήνας…., και τον Βασιλέα.

Κάτωθεν αυτών, εις τα πόδια των, η οχλοβοή του δρόμου βενιζελικοί και βασιλικοί μαχόμενοι— οι βασιλικοί Ισχυρότεροι—τα πάθη αναμμένα, ο εμφύλιος πόλεμος προ του Θρόνου: —ηφαίστειον εν εκρήξει.

Τα συμμαχικά στρατεύματα προχωρούν, κατέρχονται προς την πόλιν: όπισθεν αυτών θα έλθουν οι βενιζελικοί, συντόμως, αναμφιβόλως, αμέσως δε και ο κ. Βενιζέλος. Αλλ’ αι Αθήναι δεν τον θέλουν «ούτε ζωγραφιστόν», προ παντός διότι επιβάλλεται υπό των ξένων.

Στρατιώται των Συμμάχων, Γάλλοι κατά το πλείστον, και Έλληνες στρατιώται αντιμέτωποι. Ποίος επυροβόλησε πρώτος; Αναμφιβόλως, επυροβόλησαν και οι δύο μαζί. Τα όπλα επήραν φωτιά εντελώς μόνα των. Δεν ήτο μάχη, ούτε συμπλοκή : τουφεκοβολισμός κατ’ ενωμοτίας, χωρίς διαταγήν- Μία μαρτυρία: ο πρέσβυς της Ιταλίας κόμης Μποσδάρι, παρεκάλεσε τον διοικητήν των μετεχόντων της αποβάσεως Ιταλών ναυτών, να τοις απαγορεύση ν’ ανοίξουν πυρ ΄ εις ναύτης επυροβόλησε εις τον αέρα και ετιμωρήθη δια τούτο αυστηρώς. Δεν υπήρξεν ούτε εις Ιταλός μεταξύ των νεκρών και των τραυματιών της ρήξεως. Ο γαλλικός τύπος εζήτησεν εξηγήσεις- ούτε η Ιταλική Κυβέρνησις, ούτε ο διοικητής του ιταλικού αγήματος έθεώρησαν επάναγκες ν’ απαντήσουν και ο κόμης Μποσδάρι λέγει σχετικώς: «Η απάντησις θα ήτο απλούστατη- οϊ Ιταλοί ναύται δέν προσεβλήθησαν, διότι δεν προσέβαλον».

Εν συνόλω 40 φονευμένοι εκ των Ελλήνων 35 νεκροί, 80 τραυματίαι, ιδίως Γάλλοι, εκ των Συμμάχων………. ………. …… …. ………. (σελ. 135-140)».

Έτσι ο Γάλλος Ιστορικός Εδουάρδος Ντριώ περιέγραψε τα γεγονότα που έμειναν στην Ιστορία ως «Νοεμβριανά».
Οι Έλληνες νεκροί των Νοεμβριανών που πολέμησαν υπέρ Πατρίδας σύμφωνα με την Εφημερίδα Αστραπή με ημερομηνία 24/11/1916 (1) ήταν οι κάτωθι:

1.       Συνταγματάρχης Δημητρακόπουλος Ι.  φέρων τραύμα διαμπερές εις το δεξιόν μέρος της κοιλίας (3)

2.       Αντισυνταγματάρχης του 34ου Πεζικού Συντάγματος Χρήστος Δαλιάνης ή Νταλιάνης ( φέρων τραύμα διαμπερές εις το μέτωπον της σφαίρας εξελθούσης εκ του όπισθεν μέρους του κρανίου) (3)

3.       Ανθυπολοχαγός του 29ου Πεζικού Συντάγματος Τασσόπουλος (1)

4.       Ανθυπολοχαγός του 29ου Πεζικού Συντάγματος Παφούλης (1)

5.       Έφεδρος Ανθυπολοχαγός του 1ου Πεζικού Συντάγματος Σουμπασιάκος ( φέρων διαμπερές τραύμα εις την κοιλιακήν χώρα (3)

6.       Δεκανεύς του του 1ου Πεζικού Συντάγματος Καρύδης Γ. (1)

7.       Εθελοντής στρατιώτης Μπασδέκης Αντωνης. (1)

8.       Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Σιδέρης Σπ. (1)

9.       Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Θεοχάρης Αν. (1)

10.   Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Μπασδέκης Αν. (2)

11.   Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Γεληδάρης Αθ. (2)

12.   Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Σπηλιωτόπουλος Ι.

13.   Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Στριγγάρης Δ. (1)

14.   Στρατιώτης  του 1ου Πεζικού Συντάγματος Βοντέρης Ν. (1)

15.   Δεκανεύς  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Αυγουλέας Ν. του Δ. (1)

16.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Αυγουλέας Νικ. Του Ι. (1)

17.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Χιώτης ή Σκλάβος Ν. (1)

18.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Ρουσσουνέλης Νικ. (1)

19.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Παγώνης Ι. (1)

20.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Σκάγιας Ε. (1)

21.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Παλαιολόγος Μ. (1)

22.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Κόρδος Σπ. (1)

23.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Θεοχάρης Α. (1)

24.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Καρύδης Γεωργ.

25.   Στρατιώτης  του 7ου Πεζικού Συντάγματος Καγκελλάριος Ξενοφών (7).

26.   Εθελοντής Γελαδάκης Α. (1)

27.   Ιδιώτης Νοάκος Β. (1)

28.     Βοσκός Δημόπουλος Κ. ( τραυματισθείς εις τα πέριξ του Ρουφ όπου έβοσκε το ποιμνίον του) (2)

Ενώ στο φύλλο της εφημερίδας Σκρίπ με ημερομηνία 21/11/1916 σελ. 2, (2) αναγράφεται πρώτος ο έφεδρος ανθυπολοχαγός κ. Παν Γλυκοφρύδης, ακολουθεί δε εν τη ημερησία διαταγή του Σώματος ο εξής κατάλογος των οπλιτών», οι:

1.       Αν Παπαδόπουλος- Κων/πόλις

2.       Σπ. Τσάγκλης -Σύρος

3.       Γρ. Παχύλος -Αθήναι

4.       Αν. Δρεπανάς-Θήρα

5.       Κλεομεν. Πολυδωρόπουλος-Θηρα

6.       Α. Νομικός-Θήρα

7.       Γ. Κουτρούκλης-Αθήναι

8.       Νικ. Αθανασίου-Σούλι

9.       Χ. Μανδηλάς-Αθήναι

10.   Παν. Λεβεντάκης-Σύρος

11.   Περ. Νικόβας-Μεγαλουπολις

12.   Γεωργ. Γαβαλάς-Σύρος

13.   Νικολ. Ηλιόπουλος-Κόρινθος

14.   Ν. Μιχαλόπουλος-Αίγιον

15.   Ν. Τσακελίνος-Τήνος

16.   Β. Πλατής-Κόρινθος

17.   Σ. Μητρόπουλος-Ζαχλωρού

18.   Ι. Αρμακόλας-Τήνος

19.   Παν. Δανέζος-Σύρος

20.   Κ. Μίχας-Αθήναι

21.   Αν. Τριανταφύλλου-Τήνος

22.   Ι. Ρεκουνιώτης-Καλάβρυτα

23.   Βας. Πλότας-Καλάβρυτα

24.   Ιωάν. Γιαννακόπουλος-Τήνος

25.   Γ. Χαλβατζής-Σύρος

26.   Φ. Αθανασόπουλος-Αίγιον

27.   Παν. Ρουσινός-Ξυλόκαστρον

28.   Νικολ. Χριστοδούλου-Τουάτσου

29.   Δημ. Αντωνίου-Σάμος

30.   Ι. Παπαδάκης-Ναύπλιον

31.   Εμ. Τσιτιγάκης-Κρήτη

32.   Ιωάν. Τουρλεντές-Μεγαλούπολις

33.   Αθ. Καλιάνος-Ναύπλιον

34.   Νικολ. Ντούνιας-Λαύριον

Οι ιδιώται:

1.       Γρ. Γρηγορόπουλος-Σπάρτη

2.       Δημ. Ρήγας-Κων/πολις

3.       Γ. Ζηρογιάννης-Λιδωρίκιον

Οι εθελονταί στρατιώται:

1.       Σπ. Λαριτϊόκης-Αθήναι

2.       Σπ. Γεωργόπουλος-Μεσηννία-Ναυτης

Οι ιδιώται επίσης:

1.       Χρ. Τραγιάς-Λακωνία

2.       Δημ. Πάσπαρης-Αμοργός

3.       Κωνστ. Πανάγος-Κριεκούκιον

4.       Σπ. Χαλούρας-Καρπενήσι

Στρατιώται:

1.       Νικολ. Σκαμπαρδόνης-Αθήναι

2.       Νικολ. Πολυχρόνης-Καπανδρίτι

3.       Ι . Μακρυγιαννάκης-Κρήτη

4.       Ο οπλίτης του συντάγματος των Τηλεγραφητών Δ. Σταφανάκης-Κρήτη.

 

Πέρα των στρατιωτικών υπήρχαν και αρκετοί πολίτες νεκροί ή τραυματίες. Σύμφωνα με την εφημερίδα Αθήναι με ημερομηνία 20/11/1916 σελ. 1,  (4) αναφέρονται τα εξής για τους τραυματίες:

«Εις την κλινική Βέργη μεταφέρθηκαν εκ των περι του μνημείου του Φιλοπάππου συμπλοκών,  εν όλω τραυματίαι με ελαφρά τραυματα. Εναι οι εξής:

Σταυρος Μανωλάκης πολίτης της συνοικίας Μητροπολεως

Παναγ. Γιαννόπουλος πολίτης της συνοικίας Ψυρρή

Αντώνιος Νομικός, στρατιώτης εκ της συνοικίας Πετραλώνων

Μαρία Θεολογίτου εκ της συνοικίας Ρουφου

Ν. Τραγέας εκ της συνοικίας Ρουφου

Δεκανεύς Ξερογιάννης εκ της συνοικίας Σφαγείων

Εις την Πολυκλινική Αθηνών μεταφέρθηκαν οι εξής τραυματίες:

Αργ. Σιμενίδης

Ισμήνη Μιχαηλίδου

Αθανάσιος Δημόπουλος

Χ. Χαλίδης

Α. Δελφίνης

Α. Τάλαρας

Γ. Παπαζουλάκος

Α.Τριανταφύλλου

Γ. Τζαναβάρας

Δ. κατσιγιαννόπουλος

Γ. Σουλές

Δ. Βρυάκης

Σ. Λαμπίρης

Γ. Βασιλείου

Ματθ. Μελάς

Γ. Γιατράκος

Εις το Πολιτικόν Νοσοκομείον μεταφέρθηκαν οι εξής:

Μιχ. Κατσαρίνης εφεδρος της απογραφής του 1909, φέρων τραύμα διαμπερές εις τον πόδα εκ των συμπλοκών του Ρουφ

Μιχ. Γκοβέτσης, ετών 16, οψοκομιστής φέρων τραυμα διαμπερες εις το στήθος.

Ιω. Ζάννος ετών 20 υποδηματοποιός φέρων 2 σοβαρότατα τραύματα εις την όσφυν και τον πόδα

Μεταξύ των θυμάτων εκ του αστικού πληθυσμού κατά τας συμπλοκάς αριθμούνται και αι εξής γυναίκες:

Μαρία Θεολογίδου

Ευδοκία Βασιλείου

Α. Κανελλοπούλου» (3)

Δυστυχώς, οι στρατιώτες και αξιωματικοί αυτοί, Έλληνες πεσόντες εις το καθήκον, υπερασπίζοντας την Πατρίδα τους απέναντι σε έναν συμμαχικό μεν αλλά ξένο στρατό δε, που πάτησε το πόδι του στην Αττική Γη, 105 χρόνια μετά δεν έχουν αναγνωριστεί ακόμα από την Επίσημη Πολιτεία.

Πηγές

Εφημερίς Αστραπή 24/11/1916

Εφημερίς Σκρίπ 21/11/1916 σελ. 2

Εφημερίς Αθήναι 19/11/1916 σελ. 2

Εφημερίς Αθήναι 20/11/1916 σελ. 1

Εφημερίς Αστραπή 20/11/1916 σελ. 4

Εφημερίς Αθήναι 21/11/1916 σελ. 2

Εφημερίς Σκρίπ 23/11/1916 σελ. 1

(Εδουάρδος Ντριώ -«Ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος-Θρύλος και Ιστορία», 1930

istorikathemata.com