Οι φακοί κεφαλής είναι από τα πιο χρήσιμα υλικά τόσο στο χώρο της
επιβίωσης όσο και στον επιχειρησιακό επαγγελματικό χώρο. Οι χρήσεις τους
είναι αμέτρητες και η γαλλική εταιρία Petzl εδώ και πολλά χρόνια
κυριαρχεί σε αυτό το χώρο. Εδώ θα δούμε το μοντέλο Tactikka +RGB της
εταιρίας Petzl. Παλαιότερα είχαμε γράψει λίγα λόγια και για το μοντέλο «TIKKA Classic».
Πηγή: GreatEscapeCamping.com.au
Όπως βλέπετε το συγκεκριμένο μοντέλο βγαίνει σε τρεις διαφορετικές
αποχρώσεις. Το κόστος του είναι περίπου $55 και έρχεται με 5 χρόνια
εγγύηση. Εμείς αγοράσαμε το μοντέλο E89ABA που είναι η μαύρη απόχρωση
του φακού και βλέπετε στη συνέχεια τη συσκευασία στην οποία έρχεται.
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Όπως αναγράφει και η συσκευασία έχει λευκό φως 250 Lumens και το βάρος
του είναι μόλις 85 γραμμάρια μαζί με τις τρεις μπαταρίες AAA που
συμπεριλαμβάνονται στη συσκευασία. Είναι κατασκευασμένος για χρήση σε
εξωτερικούς χώρους, συμβατός με το πρότυπο IP X4, και έχει τρία επίπεδα
φωτεινότητας που αναλογούν στις παρακάτω τιμές.
Επίπεδο
Φωτεινότητα
Απόσταση
Αυτονομία
Χαμηλό
5 Lumens
10 μέτρα
260 ώρες
Μεσαίο
100 Lumens
45 μέτρα
50 ώρες
Υψηλό
250 Lumens
70 μέτρα
50 ώρες
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Ο φακός έχει όμως δύο LED. Ένα λευκό με ένα μεγάλο ανακλαστήρα φωτός, και ένα τύπου RGB (Red, Green, Blue – Κόκκινο, Πράσινο, Μπλε).
Στη λειτουργία RGB μπορούμε να επιλέξουμε το χρώμα που θέλουμε και
έπειτα έχουμε δύο καταστάσεις λειτουργίας, τη λειτουργία ανάγνωσης για
να μπορούμε να δούμε κάτι κοντά μας χωρίς να χάνουμε τη νυχτερινή μας
όραση ή να έχουμε λευκό φως μέσα στο σκοτάδι, και τη κατάσταση «strobe»
που αναβοσβήνει ρυθμικά ως μέσο σηματοδότησης. Βλέπετε τις ανάλογες
αποδόσεις του RGB εδώ.
Επίπεδο
Φωτεινότητα
Απόσταση
Αυτονομία
Ανάγνωσης
5 Lumens
5 μέτρα
60 ώρες
Strobe
–
700 μέτρα
400 ώρες
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Η τεχνολογία «HYBRID Concept» της Petzl επιτρέπει τη χρήση του φακού
τόσο με απλές μπαταρίες AAA, όσο και με επαναφορτιζόμενες, αλλά και με
τη φορητή επαναφορτιζόμενη μπαταρία CORE που ταιριάζει σε ένα μεγάλο
αριθμό από προϊόντα της Petzl. Αυτός ο φακός υποστηρίζει το «HYBRID
Concept».
Πηγή: Petzl.com
Ένα εξίσου θετικό του φακού Tactikka +RGB είναι ότι όλες οι παραπάνω
λειτουργίες γίνονται από ένα και μόνο κουμπί. Απαιτεί αρχικά λίγη
εξοικείωση αλλά γρήγορα γίνεται αρκετά εύχρηστο και βολικό, ακόμα και με
χοντρά γάντια. Προσωπικά, έχουμε χρησιμοποιήσει αυτό το φακό σε ένα
μεγάλο εύρος από δραστηριότητες και σε διαφορετικά κλίματα. Μέχρι και
σήμερα έχουμε πολύ καλή εμπειρία με τη χρήση του χωρίς κάποιο ουσιαστικό
αρνητικό να αναφέρουμε. Έχει ποιοτικό και άνετο ιμάντα, και όποτε το
χρειαστήκαμε δούλεψε χωρίς κανένα πρόβλημα.
Πηγή: SOLDATO.cz
Εάν ψάχνετε ένα φακό κεφαλής που πέρα από λευκό φως προσφέρει και
χρώματα που δεν επηρεάζουν τη νυχτερινή όραση, τότε δοκιμάστε και το
Tactikka +RGB της Petzl προτού αποφασίσετε γιατί ίσως να καλύπτει και
τις δικές σας ανάγκες.
Στα Ηλιούγεννα, τη γιορτή της γέννησης του θεού Ήλιου, αλλά και
στον ίδιο τον Θεό Ήλιο, που απεικονιζόταν να οδηγεί ένα έλκηθρο με
φτερωτά άλογα, εντοπίζονται στην αρχαία Ελλάδα οι καταβολές των
σύγχρονων γιορτών των Χριστουγέννων και της γιορτής του Αγίου Βασιλείου.
Ήταν τότε που ρίζωσε η παράδοση γνωστών εθίμων, τα οποία συνεχίστηκαν
στην πορεία του χρόνου, διαφοροποιήθηκαν ή διατήρησαν βασικά
χαρακτηριστικά και συνοδεύουν σήμερα το γιορτινό τραπέζι των
Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Η πιο γνωστή σχετική καταβολή από
την αρχαία Ελλάδα είναι τα χοιροσφάγια τον Δεκέμβρη, ενώ το αρχαίο
γιορτινό «μενού» συμπεριλάμβανε ακόμη τις ομματιές (έντερο γεμισμένο με
συκωταριές και ρύζι), το γεμιστό στομάχι χοίρου και ένα γλυκό από το
αίμα του. Αργότερα εμφανίστηκε το χριστόψωμο με μαγιά από ξερό βασιλικό
αλλά και οι βασιλόπιτες, πρώτα οι αλμυρές και μετά οι γλυκιές.
«Στην αρχαία Ελλάδα γίνονταν την ίδια περίοδο διάφορες γιορτές.
Ένα έθιμο που δεν έχει σχέση ακριβώς με το φαγητό ήταν τα Ηλιούγεννα που
συμβόλιζε τη γέννηση του Ήλιου. Άλλωστε, αργότερα, ο προφήτης Ηλίας
εμφανιζόταν με ένα έλκηθρο με φτερωτά άλογα και πήρε τη θέση του θεού
Ήλιου που οδηγούσε το έλκηθρο, όπως ο Αη Βασίλης» εξηγεί στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο
σεφ Νίκος Φωτιάδης. Διευκρινίζει, παράλληλα, ότι πολλά από τα στοιχεία
και τα έθιμα που συναντώνται στην αρχαιότητα, εξελισσόμενα κατά τη
διάρκεια του χρόνου, έδωσαν τη θέση τους στα πρόσωπα και τα γεγονότα της
χριστιανικής θρησκείας.
Τα χοιροσφάγια και η γουρουνοχαρά
Για τα χοιροσφάγια ο κ. Φωτιάδης τονίζει ότι η σφαγή ενός τόσο
μεγάλου ζώου όπως το γουρούνι δεν ήταν απλή υπόθεση αλλά σημαντικό
γεγονός, άρρηκτα συνδεδεμένο με την οικιακή οικονομία. «Όλη η
οικογένεια, όλο το χωριό συμμετείχε σε αυτή την τελετή που είχε
χαρακτηριστικά γιορτής. Αυτός είναι και ο λόγος που το έθιμο λεγόταν και
λέγεται μέχρι σήμερα και γουρουνοχαρά. Μάλιστα, τότε εκμεταλλεύονταν τα
πάντα από το χοιρινό, δεν άφηναν τίποτε να πάει χαμένο. Έτσι, από την
αρχαιότητα μέχρι και το 1970, έφτιαχναν και ένα γλυκό από το αίμα του
χοιρινού, το οποίο είναι καταγεγραμμένο στην Άνω Σύρο, ωστόσο
απαγορεύτηκε και λόγω θρησκείας και λόγω υγιεινής» προσθέτει. Οι
ομματιές ή αιμματιές φτιάχνονταν και εκείνες με έντερο από τον χοίρο,
γεμισμένο με συκώτια και ρύζι. Τα βυζαντινά χρόνια απαγορεύτηκε από την
εκκλησία η προσθήκη αίματος, όμως η παρασκευή τους συνεχίστηκε αργότερα
χωρίς αίμα. Ένα παρεμφερές έθιμο που διατηρείται και σχετίζεται με το
φαγητό είναι η Μπάμπω στον βόρειο Έβρο και είναι ουσιαστικά γεμιστό
στομάχι χοίρου.
Το ροζ γουρουνάκι και ο μαύρος χοίρος του Εύμαιου
Το χοιρινό, ωστόσο, που φαίνεται να κυριαρχεί στο εορταστικό
τραπέζι των ημερών εδώ και εκατοντάδες χρόνια στον ελλαδικό χώρο, δεν
προέρχεται από το γνωστό σε όλους σήμερα γουρουνάκι. «Τα χοιρινά που
έχουμε στην Ελλάδα πλέον είναι αυτά που ήρθαν με τη βοήθεια Μάρσαλ. Το
ροζ γουρουνάκι δεν είναι το τοπικό γουρούνι που ζούσε στην αρχαία
Ελλάδα» σχολιάζει ο κ. Φωτιάδης. Θυμίζει, άλλωστε, ότι όταν ο πιστός
βοσκός του Οδυσσέα, ο Εύμαιος, τον αναγνώρισε κατά την επιστροφή του
στην Ιθάκη, ο ίδιος έβοσκε ένα κοπάδι μαύρων χοίρων. «Αυτόν τον
αυτόχθονα, τον γηγενή, ελληνικό χοίρο πήραν αργότερα οι Ισπανοί και οι
Σικελοί, την εποχή των αποικιών και είναι το ίδιο είδος που εμφανίστηκε
πολύ μετά με την ονομασία 'hamon iberico', δηλαδή στα ελληνικά, ιβηρικό
χοιρινό» τονίζει χαρακτηριστικά.
Στα χρόνια μας πια, στην πατρίδα μας, όπως αναφέρει, κάποιος
παραγωγός από την Καλαμπάκα κατάφερε να διασώσει μερικά ζώα του είδους
και σιγά σιγά και άλλοι ξεκίνησαν την ίδια εκτροφή. Σε συνεργασία με τα
πανεπιστήμια έγιναν διαδικασίες ενδυνάμωσης του DNA, καθώς τα ζώα είχαν
εκφυλιστεί με την πάροδο των χρόνων και πλέον η καθαρότητα του γενετικού
τους υλικού αγγίζει το 95%. «Θα ήταν πολύ καλό να γίνει ο μαύρος χοίρος
το εθνικό μας προϊόν διότι πρόκειται για ένα είδος πιο υγιεινό, αφού
είναι προσαρμοσμένο και εγκλιματισμένο στις συνθήκες της Ελλάδας και δεν
χρειάζεται αντιβιώσεις», σχολιάζει ο σεφ.
Το χριστόψωμο με μαγιά από ξερό βασιλικό
Ένα ακόμη παρασκεύασμα που, βέβαια, δεν έχει ρίζες στην αρχαία
Ελλάδα, αλλά είναι συνδεδεμένο με την ελληνική χριστουγεννιάτικη
παράδοση, είναι το χριστόψωμο. «Παραδοσιακά το χριστόψωμο το έφτιαχναν
από μια μαγιά από ξερό βασιλικό και όχι από τη μαγιά που ξέρουμε. Αυτό
το έφτιαχναν φυλές όπως οι Σαρακατσαναίοι και οι Βλάχοι, ενώ συναντάται
και στην Κεφαλλονιά» τονίζει και προσθέτει: «και σε άλλες, όμως,
περιοχές της Ελλάδας υπάρχουν αντίστοιχα αρτοσκευάσματα που
διαφοροποιούνταν ανάλογα με την πείρα των παρασκευαστών τους και τα
υλικά που ήταν διαθέσιμα. Για παράδειγμα, στην Κρήτη χρησιμοποιούνταν
ακριβά υλικά όπως το ροδόνερο, το σουσάμι, το μέλι, η κανένα και τα
γαρύφαλλα. Πάντα όλα αυτά συνοδεύονταν από κάποιες ευχές, από κάποια
λόγια τα οποία λέγανε οι πιστοί για να πάει καλά η επόμενη χρονιά».
Κοτόσουπα από τη γέρικη κότα, λαλάγγια και αλμυρή βασιλόπιτα
Ιδιαίτερα δημοφιλές πιάτο στην ελληνική επαρχία για το
παραδοσιακό Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ήταν, επίσης, η κοτόσουπα από τη
γέρικη κότα. Η σούπα αυτή θεωρούνταν αρκετά δυναμωτική και κατάλληλη να
'εισάγει' τον καθένα στο κυρίως, γιορτινό πιάτο, εκείνο με το χοιρινό.
«Αργότερα ήρθε η γαλοπούλα, ο κούρκος όπως λέμε στη Μακεδονία»
επισημαίνει ο κ. Φωτιάδης, ο οποίος δεν παραλείπει να αναφέρει και τα
λαλάγγια, ένα είδος τηγανίτες, ζυμωμένες σαν χοντρό μακαρόνι και
τηγανισμένες είτε ολόκληρες, είτε διπλωμένες, είτε γλυκές, είτε αλμυρές.
«Την περίοδο εκείνη και οι βασιλόπιτες δεν είχαν τη μορφή που έχουν
σήμερα. Ήταν αλμυρές και όχι γλυκιές. Για παράδειγμα, η βασιλόπιτα των
Ποντίων έχει κιμά και ξερά φρούτα. Υπήρχε και άλλη βασιλόπιτα με τυρί,
ωστόσο δεν υπάρχει κάτι τέτοιο σήμερα. Αλμυρές βασιλόπιτες έφτιαχναν και
στην Ήπειρο. Πέρσι είχαμε κάνει μια αναβίωση στην Καβάλα και
παρουσιάσαμε κάποιες από αυτές τις πίτες που συνοδεύονταν είτε με ρόδια,
είτε με καρύδια, για να δείξουν όσοι τις παρασκεύαζαν τον πλούτο που
είχαν σε υλικά αλλά και για να εκφράσουν ευχές για το σπίτι και την
οικογένεια», σημειώνει.
Σήμερα, πλέον, το ενδιαφέρον για την παραδοσιακή κουζίνα
φαίνεται να ξυπνά και πάλι και γίνεται μια προσπάθεια να αναδειχτούν οι
συνήθειες του τόπου και τα εδέσματα που σχετίζονται με αυτές.
«Δεν έχουμε μάθει σαν λαός να τρεφόμαστε με άλλου είδους φαγητά.
Μάθαμε να στηριζόμαστε στην παράδοση που περνά από τη μια γενιά στην
άλλη, χωρίς αυτό να είναι πάντα συνειδητό. Μυρωδιές και αρώματα από το
χωριό, από τις γιαγιάδες, έρχονται και πάλι στο νου. Ζωντανεύουν όταν
βρισκόμαστε στα ίδια μέρη και μας θυμίζουν πράγματα από την εποχή που
μεγαλώσαμε» λέει ο Νίκος Φωτιάδης και αποκαλύπτει ότι φέτος θα
μαγειρέψει μαύρο χοίρο με κάστανα και σάλτσα μαυροδάφνης.
Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2019 στις 6 μ.μ. – 9 μ.μ.
Με την ευκαιρία της επετείου των 106 ετών από την ναυμαχία
της Λήμνου, ο Σύλλογος Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς διοργανώνει ημερίδα στο
Πολεμικό Μουσείο με θέμα την συμβολή του ΠΝ στους Βαλκανικούς Πολέμους.
Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για τον Σ.Ε.Π.Φ. ότι η εκδήλωση αυτή πραγματοποιείται στο
χώρο του Πολεμικού Μουσείου μέσα στον οποίο ζωντανεύει η πολεμική ιστορία μας.
Την εκδήλωση τιμούν και την πλαισιώνουν αξιόλογοι επιστήμονες
του χώρου:
1) δρ. διεθνολόγος Κλεάνθης Κυριακίδης,
2) ο Αρχιπλοίαρχος ΠΝ (ε.α.) και τέως διευθυντής της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού
Λεωνίδας Τσιαντούλας,
3) ο δημοσιογράφος και αμυντικός αναλυτής Ιωάννης Θεοδωράτος.
Την εκδήλωση συντονίζει ο δημοσιογράφος και αμυντικός αναλυτής Λεωνίδας Μπλαβέρης.
Όσοι έχετε επισκεφθεί το Πολεμικό Μουσείο Αθηνών σίγουρα θα έχετε
παρατηρήσει μία μεγάλη βόμβα πυρός που βρίσκεται στον εξωτερικό χώρο.
Είναι μία αμερικανική βόμβα M116 A1 που κατά τα πρότυπα του πολεμικού
ναυτικού των ΗΠΑ ονομάζεται «Mk 77 Mod 0». Αυτή τη βόμβα θα δούμε λίγο
καλύτερα σε αυτό το άρθρο μας.
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Οι βόμβες που περιείχαν «ναπάλμ» (δηλαδή ένα μείγμα από βενζίνη, πολυστυρόλιο, και βενζόλιο) κατά το πόλεμο του Βιετνάμ αποδείχθηκε ότι ήταν πολύ βλαβερές για το περιβάλλον. Έτσι ξεκίνησε η κατασκευή της βόμβας Mk 77 (ή M116)
η οποία είχε ένα παρόμοιο εμπρηστικό γέμισμα, αλλά πιο φιλικό προς το
περιβάλλον. Το αντίστοιχο «ναπάλμ» της Mk 77 βασίζεται σε πολυστυρόλιο
με κηροζίνη και μικρή ποσότητα από βενζόλιο. Έτσι κάπως γεννήθηκε αυτή η
βόμβα 750 λιβρών (δηλαδή 340 κιλών) που περιέχει 110 γαλόνια (416 λίτρα) εμπρηστικής ύλης.
Πηγή: Flickr.com/photos/tedder13/
Η πρώτη επιχειρησιακή χρήση των βομβών αυτών έγινε στο πόλεμο του Ιράκ
το 2003 και αργότερα στο Αφγανιστάν. Ωστόσο η παλιά τεχνολογία τους
αποδείχθηκε κακή επιλογή καθώς δεν είχαν τα απαραίτητα επίπεδα
ευστοχίας. Έτσι σύντομα σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται σε μεγάλη
κλίμακα. Μέχρι και σήμερα ωστόσο, η M116 παραμένει μία εν ενεργεία βόμβα
πυρός στο αμερικανό οπλοστάσιο. Βλέπετε τα βασικά της μέρη παρακάτω.
Πηγή: UXOInfo.com (επεξεργασμένη)
Η βόμβα αυτή δεν έχει κάποιο έξυπνο σύστημα πλοήγησης. Ο πιλότος πρέπει
να κατεβεί πολύ χαμηλά στο στόχο και να την απελευθερώσει υπολογίζοντας
εμπειρικά το σημείο πρόσκρουσης της στο έδαφος. Στα πιο τεχνικά, το
μήκος της είναι 350.5 εκατοστά και η διάμετρος της 47.5 εκατοστά. Σήμερα
υπάρχουν πέντε διαφορετικά μοντέλα από αυτή τη βόμβα που είναι τα εξής.
Mk 77 Mod 0: 750 λίβρες με 110 γαλόνια εμπρηστικής ύλης με βάση το πετρέλαιο
Mk 77 Mod 1: 500 λίβρες με 75 γαλόνια εμπρηστικής ύλης με βάση το πετρέλαιο
Mk 77 Mod 2: Άγνωστο
Mk 77 Mod 3: Άγνωστο
Mk 77 Mod 4: 507 λίβρες με 75 γαλόνια εμπρηστικής ύλης με βάση τη βενζίνη
Mk 77 Mod 5: 507 λίβρες με 75 γαλόνια εμπρηστικής ύλης JP-4/JP-5 ή JP-8 με πηκτικό υλικό
Πηγή: GlobalSecurity.org
Μετέπειτα η Mk 77 έγινε η βόμβα επάνω στην οποία βασίστηκαν οι νεότερες
βόμβες πυρός Mk 78 και η Mk 79. Στη βόμβα που βλέπουμε εδώ, τη M116 ή Mk
77, ο πυροδοτικός μηχανισμός που χρησιμοποιείται είναι ο M173 σε
συνδυασμό με τον εναυστήρα M23 ο οποίος περιέχει 567 γραμμάρια από λευκό
φώσφορο. Βλέπετε παρακάτω πως είναι ο εναυστήρας M23 στο εσωτερικό του.
Πηγή: BulletPicker.com (επεξεργασμένη)
Αντίστοιχα, παρακάτω βλέπετε το πυροδοτικό μηχανισμό M173 ο οποίος
τοποθετείται στο παραπάνω εναυστήρα. Ο πυροδοτικός μηχανισμός αυτός
ενεργοποιείται από πίεση (από οποιαδήποτε γωνία).
Πηγή: BulletPicker.com
Βλέπετε πως είναι το σημείο τοποθέτησης του εναυστήρα με το πυροδοτικό
μηχανισμό του στη συνέχεια όπου βλέπουμε το εσωτερικό από τη μύτη της
συγκεκριμένης βόμβας.
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Πρακτικά αυτό που συμβαίνει κατά τη πρόσκρουση της βόμβας στο έδαφος
είναι ότι ενεργοποιείται ο πυροδοτικός μηχανισμός M173 και οδηγεί στην
ανάφλεξη του λευκού φωσφόρου μέσα στον εναυστήρα M23 ο οποίος με τη
σειρά οδηγεί στην έκρηξη-ανάφλεξη της. Το σώμα της βόμβας είναι
κατασκευασμένο από ενισχυμένο αλουμίνιο ενώ αξίζει να αναφέρουμε ότι το
1980 υπογράφηκε το Πρωτόκολλο ΙΙΙ στο Συμβούλιο Ηνωμένων Εθνών για
Συγκεκριμένα Συμβατικά Όπλα που απαγορεύει τη χρήση της. Ωστόσο, οι ΗΠΑ
έχουν διατηρήσει το δικαίωμα χρήσης τους όταν θεωρείται καλύτερη επιλογή
για μείωση πιθανών παράπλευρων απωλειών μάχης.
Πηγή: DStorm.eu
Και για να έχετε και μία πιο ξεκάθαρη εικόνα για το πως μοιάζει η
πυροδότηση μίας τέτοιας βόμβας, δείτε το ακόλουθο σύντομο βίντεο. Στο
βίντεο βλέπετε δύο αεροσκάφη McDonnell Douglas F/A-18 Hornet του Σώματος
Πεζοναυτών των ΗΠΑ (USMC) τα οποία σε άσκηση κάνουν ρίψη δύο βομβών Mk 77 Mod 4.
Και στην επόμενη φωτογραφία μπορείτε να δείτε πολύ καθαρά και το πώμα
γεμίσματος της βόμβας όταν βρίσκεται σε αποθήκευση. Φαίνονται καθαρά και
οι συγκολλήσεις στο αλουμινένιο σώμα της.
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Κλείνοντας, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών
ρίξτε μία ματιά και σε αυτή τη βόμβα. Όπως βλέπετε έχει αρκετά μεγάλο
ενδιαφέρον τόσο ιστορικά όσο και τεχνολογικά.
Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για ένα όπλο που δυστυχώς δεν είναι
διαθέσιμο στο ευρύ κοινό, το βελγικό υποπολυβόλο P90 της Fabrique
Nationale Herstal (Εθνική Βιομηχανία Χέρσταλ), ή πιο απλά της FN. Για την ακρίβεια, εδώ θα δούμε την έκδοση TR (Triple Rail, Τριπλή Ράγα)
που κυκλοφόρησε τα τέλη του 1999. Είναι μία αυτόματη έκδοση του
υποπολυβόλου που χρησιμοποιείται από αρκετές υπηρεσίες ανά το κόσμο. Προσοχή!
Ότι διαβάζετε σε αυτή τη κατηγορία είναι η προσωπική μας άποψη βάσει
των εμπειριών και γνώσεων μας, δεν είναι σε καμία περίπτωση μία
αντικειμενική παρουσίαση.
Πηγή: WallsCover.com
Το P90 ήταν το «FN Project 90» (Πρόγραμμα 1990 της FN) από όπου πήρε και το όνομα του. Το P90 ήταν σχεδιασμένο για το ΝΑΤΟ ως ένα όπλο κατηγορίας PDW (Personal Defense Weapon, Όπλο Αυτοάμυνας)
για το σπάνιο διαμέτρημα 5.7×28mm που σχεδίασε η εταιρία FN ως πρόταση
για αντικατάσταση του διαμετρήματος 9×19mm. Οι όροι του ΝΑΤΟ για το όπλο
κατηγορίας PDW ήταν να έχει μεγαλύτερη ευστοχία και διακριτικότητα από
τα όπλα διαμετρήματος 9×19mm, βάρος μικρότερο από 3 κιλά, χωρητικότητα
τουλάχιστον 20 φυσιγγίων, να μπορεί να μεταφέρεται εύκολα κρυμμένο καθώς
και σε στενούς χώρους (αυτοκίνητα, αεροπλάνα, κτλ.), καθώς και άλλοι ανάλογοι όροι. Για την FN το αποτέλεσμα ήταν το υποπολυβόλο που βλέπουμε εδώ.
Πηγή: Sturmgewehr.com
Η εμπειρία μας με αυτό το ιδιαίτερο όπλο δεν είναι πολύ μεγάλη καθώς
χρειάστηκε να εκπαιδευτούμε και να το χρησιμοποιήσουμε μόνο για ένα
μικρό διάστημα. Η χρήση ήταν κυρίως σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες με
μερικές χιλιάδες βολές που μπορεί να ακούγεται πολύ, αλλά το όπλο έχει
τόσο υψηλή ταχυβολία ώστε μερικές χιλιάδες βολές δεν είναι κάτι το
υπερβολικό. Ενδεικτικά, η ταχυβολία του είναι 900 φυσίγγια/λεπτό και ο
γεμιστήρας του έχει χωρητικότητα 50 φυσιγγίων διαμετρήματος 5.7×28mm.
Πηγή: Προσωπικό αρχείο
Η έκδοση TR διαφέρει από τη κανονική αυτόματη έκδοση του υποπολυβόλου
μόνο κατά μία μικρή λεπτομέρεια. Το όπλο διαθέτει τρεις ράγες
προδιαγραφών MIL-STD-1913 επάνω, δεξιά και αριστερά για προσάρτηση
σκοπευτικών βοηθημάτων όπως διόπτρες, φακούς, λέιζερ, κτλ. Όλη μας η
εμπειρία που περιγράφουμε εδώ ήταν με αυτή την έκδοση του όπλου.
Πηγή: Flickr.com
Ας ξεκινήσουμε με τα πλεονεκτήματα του όπλου. Πάρα πολύ εύκολο στη
μεταφορά λόγω διαστάσεων και βάρους, μεγάλη χωρητικότητα και εξαιρετικό
διαμέτρημα για κοντινές αποστάσεις, πάρα πολύ ελεγχόμενη ανάκρουση,
εύκολη απόκτηση σκοπευτικής εικόνας και σκόπευση, και πάρα πολύ εύχρηστο
για μετακίνηση σε στενούς και κλειστούς χώρους. Επίσης, εντυπωσιακά
αξιόπιστο καθώς παρότι φαίνεται περίεργο, έχει ένα πολύ απλό και
αξιόπιστο μηχανισμό λειτουργίας. Σε κάποια σημεία είναι πιο απλό απ’ότι
τα περισσότερα σύγχρονα όπλα της αγοράς. Για παράδειγμα, λόγω του
γεμιστήρα του τα φυσίγγια ευθυγραμμίζονται απόλυτα με τη θαλάμη του
όπλου και έτσι δεν υπάρχει ανάγκη για «ράμπα» φυσιγγίων προς τη θαλάμη.
Ένα εξάρτημα γνωστό για τη δημιουργία εμπλοκών στα σύγχρονα πυροβόλα
όπλα.
Πηγή: Imgur.com
Στα αρνητικά του θα βάζαμε πρώτον τη ταχυβολία του. Είναι υπερβολικά
υψηλή που παρότι ελεγχόμενη οδηγεί σε κατάχρηση πυρομαχικών πολύ εύκολα.
Στον επιχειρησιακό χώρο, σημαίνει ότι απαιτεί πολύ καλή προετοιμασία
καθώς είναι σχεδόν απίθανο να βρείτε διαθέσιμους γεμιστήρες και φυσίγγια
διαμετρήματος 5.7×28mm στη περιοχή όπου θα επιχειρείτε εάν τα
χρειαστείτε (σε αντίθεση με διαδεδομένα όπλα και διαμετρήματα που είναι πολύ πιο εύκολο να τα βρει κανείς οπουδήποτε στο κόσμο).
Ένα ακόμα μειονέκτημα είναι το πολύ ιδιαίτερο σχέδιο και διαμέτρημα του
το οποίο σημαίνει ότι απαιτεί πάρα πολύ χρόνο σε εκπαίδευση και
εξάσκηση.
Πηγή: Reddit.com
Σχετικά με το τελευταίο θα σας δώσουμε ένα παράδειγμα. Υπάρχουν αρκετές ακόμα ιδιαιτερότητες (αλλαγές γεμιστήρα, επίλυση εμπλοκών, στάσεις βολών, λαβές, συντήρηση, κτλ.)
αλλά αυτό ελπίζουμε να σας δώσει μία ιδέα του τι εννοούμε όταν λέμε ότι
απαιτεί πάρα πολύ χρόνο σε εκπαίδευση και εξάσκηση. Όταν ρυθμίσει
κανείς τον επιλογέα βολής σε βολές κατά ριπάς θα υπέθετε ότι πιέζοντας
τη σκανδάλη το όπλο θα ρίχνει κατά ριπάς. Όχι όμως για το P90 το οποίο
έχει σκανδάλη δύο σταδίων. Ακόμα και στην επιλογή κατά ριπάς, όταν
πιέσει κανείς τη σκανδάλη το όπλο ρίχνει ως ημιαυτόματο. Ωστόσο, εάν
πιέσει ακόμα περισσότερο τη σκανδάλη, τότε το όπλο θα ρίξει κατά ριπάς.
Πηγή: DefenseReview.com
Όπως αντιλαμβάνεστε, το P90 είναι ένα πολύ ιδιαίτερο όπλο. Έχει αρκετά
πλεονεκτήματα που δε τα συναντάει κανείς συχνά, αλλά έχει και κάποια
σπουδαία μειονεκτήματα. Επίσης, όπου επιτρέπεται η αγορά του δεν είναι
από τις φτηνές επιλογές και τα πυρομαχικά και ανταλλακτικά του είναι
εξίσου ακριβά και δυσεύρετα.
Πηγή: CountryBoyArtillery.com
Οπότε, αξίζει να το αγοράσει κανείς; Για το συγκεκριμένο όπλο υπάρχουν
αρκετοί περιορισμοί άρα η σωστή ερώτηση ίσως να ήταν «αξίζει να το αγοράσει
κανείς εάν μπορεί;» και θα λέγαμε μάλλον όχι. Εάν είστε επαγγελματίας και
σας το προσφέρει ο οργανισμός για τον οποίο εργάζεστε, ή είστε ιδιώτης που έχει
τη δυνατότητα να το αποκτήσει ως όπλο αυτοάμυνας, να εξασφαλίσετε ότι θα κάνετε
όσο περισσότερες εκπαιδεύσεις γίνεται (με κάποιον έμπειρο σε αυτό το όπλο
εκπαιδευτή), και πάρα πολύ εξάσκηση προτού το χρησιμοποιήσετε σε
πραγματικές συνθήκες. Ως όπλο αυτοάμυνας το θεωρούμε πολύ αξιόλογο αλλά θέλει
μεγάλη εξειδίκευση και εμπειρία για να γίνει αποτελεσματικό. Προσωπικά, εκτός
και αν είστε σε θέση να κάνετε μία τόσο μεγάλη επένδυση χρόνου και χρήματος για
εκπαίδευση και εξάσκηση, δε θα σας προτείναμε να επιλέξετε αυτό το όπλο για
αυτοάμυνα.
Τα ξημερώματα της
19ης Δεκεμβρίου 1980 δύο ταυτόχρονες πυρκαϊές κατέστρεψαν δύο από τα
ιστορικότερα πολυκαταστήματα της Αθήνας, «Μινιόν» και «Κατράντζος», εν
μέσω της εορταστικής περιόδου. Επρόκειτο για εμπρησμούς και αποδόθηκαν
από τις αρχές σε τρομοκρατικές ενέργειες.
Στις 3:07 το πρωί της Παρασκευής αυτόπτες μάρτυρες και στα δύο
πολυκαταστήματα άκουσαν εκρήξεις και δευτερόλεπτα μετά είδαν φλόγες να
ξεπηδούν από τα δύο κτήρια.
Μέσα σε λίγα λεπτά έγιναν παρανάλωμα του πυρός, εξαιτίας των εύφλεκτων υλικών και της απουσίας χωρισμάτων στους ορόφους.
Η Πυροσβεστική, που έφθασε και στα δύο σημεία μισή ώρα αργότερα με 38 οχήματα και 170 άνδρες, είχε να επιτελέσει δύσκολο έργο.
Κύριο μέλημά της ήταν να αποτρέψει την επέκταση της φωτιάς στα διπλανά κτίρια.
Επιτόπου κατέφθασε και ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης, που μίλησε για «μεγάλη καταστροφή».
Πριν από λίγες ώρες υπεράσπιζε στη Βουλή τον πρώτο και τελευταίο
προϋπολογισμό της πρωθυπουργικής του θητείας. Βρισκόμαστε ήδη στον
αστερισμό του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ, που βρισκόταν προ των
πυλών της εξουσίας.
Η φωτιά είχε τέτοια ένταση, που από το Μινιόν απέμεινε μόνο ο σκελετός, ενώ το κτίριο του Κατράντζου κατέρρευσε.
Οι ζημιές σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς της Πυροσβεστικής ανήλθαν σε 2 δισεκατομμύρια δραχμές.
Ο δημιουργός και ψυχή του «Μινιόν» Γιάννης Γεωργακάς υπολόγισε μόνο
σε 2 δισεκατομμύρια δραχμές το εμπόρευμα που χάθηκε, ενώ, όπως δήλωσε,
το κατάστημα ήταν ασφαλισμένο μόνο για 200 εκατομμύρια δραχμές.
Με δηλώσεις του ο Ανδρέας Παπανδρέου κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι
«επιτρέπει σε παρακρατικά και εγκληματικά στοιχεία να επιδίδονται σε
καταστροφές που θίγουν επαγγελματίες και εργαζόμενους, καθώς και τη
γαλήνη του κόσμου».
Για «σκοτεινή υπόθεση» έκανε λόγο το ΚΚΕ.
Ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης ενημέρωσε το πρωί τον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Καραμανλή και σε δηλώσεις του κατηγόρησε τον
πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για «εκμετάλλευση του τραγικού γεγονότος».
Η Αστυνομία από την πρώτη στιγμή προχώρησε στη σύλληψη ενός
υπόπτου, αλλά αφέθηκε ελεύθερος, καθώς δεν προέκυψαν σε βάρος του
επιβαρυντικά στοιχεία.
Αργότερα, συνέλαβε δύο αδελφές, την Αικατερίνη και την Ευαγγελία
Τσαγκαράκη, 23 και 20 ετών αντίστοιχα, επειδή η μία σχετιζόταν με άτομα
του αντιεξουσιαστικού χώρου.
Τα στοιχεία της Ασφάλειας δεν άντεξαν στη δικαστική βάσανο και ο
ανακριτής της υπόθεσης Μιχάλης Μαργαρίτης (ο δικαστής της 17Ν) τις άφησε
ελεύθερες.
Στις 22 Δεκεμβρίου ήλθε και η επιβεβαίωση της τρομοκρατικής ενέργειας.
Την ευθύνη για τους εμπρησμούς ανέλαβε η νεοεμφανιζόμενη «Επαναστατική Οργάνωση Οκτώβρης 80», που ήταν παρακλάδι του ΕΛΑ.
Στην προκήρυξή της, που ταχυδρομήθηκε στις εφημερίδες, δικαιολόγησε
την επίθεση στα πολυκαταστήματα υποστηρίζοντας ότι «κάθε επιχείρηση,
έτσι και αυτές στηρίζονται στην εκμετάλλευση των προλετάριων.
Τα αφεντικά εκμεταλλεύονται την ανάγκη των προλετάριων να έχουν ένα
εισόδημα για να ζήσουν και τους στριμώχνουν στο μεροκάματο, την
αλλοτρίωση και τη μιζέρια».
Οι εμπρησμοί στα πολυκαταστήματα «Κατράντζος» και «Μινιόν» ήταν
μόνο η αρχή. Το εφιαλτικό σκηνικό επαναλήφθηκε στις 3 Ιουνίου 1981 με
την ταυτόχρονη πυρπόληση των πολυκαταστημάτων «Κλαουδάτος» και «Ατενέ»
και σε μικρότερη έκταση στις 4 Ιουλίου στον «Δραγώνα» και τρεις μέρες
αργότερα στο πολυκατάστημα «Λαμπρόπουλος» στον Πειραιά. Το μπαράζ αυτό
των εμπρηστικών επιθέσεων έβαλε την «ταφόπλακα» στο ελληνικό λιανεμπόριο
και οδήγησε στην εισβολή των ξένων πολυκαταστημάτων στη χώρα μας.
Θέση για τη διπλή εμπρηστική επίθεση της 19ης Δεκεμβρίου πήρε και ο
ΕΛΑ, που κατήγγειλε όσους είχαν αποχωρήσει από τις τάξεις του.
Μάλιστα, αποκάλυψε στο περιοδικό «Αντιπληροφόρηση» ότι η εμπρηστική
ουσία έχει εισαχθεί από την Ολλανδία και χρησιμοποιείται για την
επιτάχυνση της φωτιάς σε πετρελαιοπηγές.
Κριτική στο διπλό τρομοκρατικό χτύπημα άσκησε και η 17Ν. Με
προκήρυξή της, που δημοσιοποιήθηκε στις 24 Ιουλίου 1981, υποστήριξε ότι
ήταν «επιχειρησιακά ασυντόνιστες, όχι κατάλληλα προετοιμασμένες και
πολιτικά επιβλαβείς».
Μέχρι σήμερα, οι δύο υποθέσεις εμπρησμών στα πολυκαταστήματα
«Κατράντζος» και «Μινιόν», όπως και οι άλλες τέσσερις που ακολούθησαν,
παραμένουν ανεξιχνίαστες και έχουν παραγραφεί δικαστικά..
Τη
Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018 η ΥΙΝ συμμετείχε ως επίσημο πλέον μέλος του
Δικτύου Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών (ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ), σε ημερίδα με θέμα
‘’ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ :Συμμαχία Γνώσης στο ναυτιλιακό Χώρο’’, η οποία έλαβε χώρα
στο Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
Στην ημερίδα συμμετείχαν
Πρόεδροι-Πρυτάνεις-Διευθυντές των ιδρυμάτων και φορέων που συμμετέχουν
στο Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών, καθώς και προϊστάμενοι /αρμόδιοι των
βιβλιοθηκών των εν λόγω ιδρυμάτων και φορέων.
Την ημερίδα χαιρέτησαν:
Ο Πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος Δρ. Γιώργος Πατέρας, ο κ.
Λεωνίδας Δημητριάδης –Ευγενίδης, Πρόεδρος Ιδρύματος Ευγενίδου, ο κ.
Κωνσταντίνος Μαζαράκης- Αινιάν, Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος
Αικατερίνης Λασκαρίδη, η Καθηγήτρια κα Μαρία Λεκάκου, Κοσμήτορας της
Σχολής Επιστημών της Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου , ο Καθηγητής
κ. Άγγελος Κότιος , Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς, ο Καθηγητής κ.
Μαρίνος Κάβουρας, Αναπληρωτής Πρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων Ε.Μ.Π., η
κα. Αναστασία Αναγνωστοπούλου-Παλούμπη ,Πρόεδρος του Ναυτικού Μουσείου
Ελλάδος, ο Καθηγητής κ. Ιωάννης Κούκος, Κοσμήτορας της Σχολής Ναυτικών
Δοκίμων και ο Πλοίαρχος Ιωάννης Διαμαντάκης Π.Ν, Διευθυντής της
Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού. Ο Διευθυντής της ΥΙΝ κατά τον
χαιρετισμό του, είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει περιληπτικά στους
συμμετέχοντες, το έργο ,την αποστολή και τις δραστηριότητες του νέου
μέλους της Συμμαχίας της Γνώσης,που είναι η ΥΙΝ . Στη συνέχεια ο
επιτελής της ΥΙΝ και ιστορικός, Υποπλοίαρχος (Ο) Α. Παπαδημητρόπουλος
Π.Ν, παρουσίασε το σκοπό, τις δυνατότητες, τη δομή και την εν γένει
λειτουργία της βιβλιοθήκης της ΥΙΝ.
Η ΥΙΝ στο πλαίσιο της εξωστρέφειας και της συνεισφοράς της στα
τεκταινόμενα στη ναυτική επιστήμη και τη γνώση ,έχει τη χαρά και την
τιμή να αποτελεί και επίσημα πλέον το όγδοο μέλος του Δικτύου
Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών (ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ) ή Maritime Library Network
(MarLiNet). Το Δίκτυο αυτό μπορεί να περιγραφεί συνοπτικά ως μια Συμμαχία Γνώσης στο Ναυτιλιακό Χώρο. Η απαίτηση δημιουργίας της εν λόγω Συμμαχίας, προέκυψε από την απουσία οργανωμένης /συγκεντρωμένης πηγής ή δικτύου πληροφορίας
μέσω βιβλιογραφίας, στο πλαίσιο απόκτησης γνώσης στο ναυτιλιακό τομέα
-ένα τομέα που αποτελεί ναυτική και ναυτιλιακή πολιτιστική κληρονομιά
για τη χώρα μας-, ώστε να υπάρχει εύκολη και πολύπλευρη πρόσβαση σε
αυτήν, από κάθε ερευνητή/αναγνώστη. Έτσι γεννήθηκε η ιδέα της
συνεργασίας μεταξύ βιβλιοθηκών φορέων και ιδρυμάτων που διαθέτουν
συλλογές σχετικές με τη ναυτιλία και τη ναυτική επιστήμη. Στο ΔΙ.ΝΑΥ.ΒΙ. συμμετέχουν οι βιβλιοθήκες των ακόλουθων φορέων: 1. Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη 2. Ίδρυμα Ευγενίδη 3. Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος 4. Σχολή Ναυτικών Δοκίμων 5. Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο 6. Πανεπιστήμιο Πειραιά 7. Πανεπιστήμιο Αιγαίου 8. Υπηρεσία Ιστορίας Ναυτικού
Κύρια επιδίωξη του Δικτύου είναι να συμβάλει στη λειτουργία σε εθνικό
αλλά και διεθνές επίπεδο, μιας ελκυστικής ενιαίας πύλης πληροφόρησης,
με σκοπό την εγγύτερη αλληλεπίδραση και την άμεση τροφοδότηση της
πληροφορίας ανάμεσα σε ακαδημαϊκές, επιστημονικές και επαγγελματικές
κοινότητες στον τομέα της ναυτιλίας, ενισχύοντας τη γνώση σχετικά με τις
εξελίξεις στην έρευνα και τις καινοτομίες στο ναυτικό και ναυτιλιακό
τομέα.
Όπως αναφέρει το φίλο 752 της 17ης
Δεκεμβρίου του 2018 της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως το Επιτυχημένο Σχήμα του Διοικητικού
Συμβουλίου του Πολεμικού Μουσείου συνεχίζει το Επιτυχημένο έργο του για άλλα τρία
χρόνια..
Συγχαρητήρια στον Πρόεδρο του Δ.Σ.
Αντιναύαρχο ε.α. Αθανάσιο Παναγόπουλο ΠΝ και σε όλους για μια νέα Θητεία με περισσότερη
εργασία και περισσότερες Επιτυχίες..
Από το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού ανακοινώνεται ότι τη Δευτέρα 17 Δεκεμβρίου 2018,
ο Αρχηγός ΓΕΝ Αντιναύαρχος Νικόλαος Τσούνης ΠΝ επέδωσε «Επιβράβευση
Αριστείας - Εξαίρετων Πράξεων» σε δεκατέσσερα (14) στελέχη του Πολεμικού
Ναυτικού, διότι πέραν και άνω των προβλεπομένων υπηρεσιακών τους
καθηκόντων η απόδοση τους υπερέβη το καλώς εννοούμενο καθήκον, αποτελεί
παράδειγμα προς μίμηση και επιβεβαιώνει την αξιοσύνη και τις
απεριόριστες δυνατότητες του ανθρώπινου δυναμικού του Πολεμικού
Ναυτικού.
Ειδικότερα, επιδόθηκε η «Επιβράβευση Αριστείας - Εξαίρετων Πράξεων» στους:
Πλωτάρχη Κοσμά Δράκο ΠΝ Κυβερνήτη
Υποπλοίαρχο Μάριο Κουλακιώτη ΠΝ Συγκυβερνήτη
Ανθυποπλοίαρχο (Ε) Χρήστο Ιορδανίδη ΠΝ
Σημαιοφόρο (Ε) Γεώργιο Μουρίκη ΠΝ
Επικελευστή (Τ/ΨΥΚΤ) Κωνσταντίνο Πανταζή
διότι ως πλήρωμα του ελικοπτέρου ΠΝ-59, πρωινές ώρες της Κυριακής 8 Οκτωβρίου 2017
εκτέλεσαν και έφεραν εις πέρας με επιτυχία, υπό αντίξοες συνθήκες,
αποστολή εντοπισμού, περισυλλογής και διάσωσης δύο (2) αγνοούμενων
αλλιέων.
Πλωτάρχη (Ε) Κωνσταντίνο Θεοδοσάκη ΠΝ και Υποπλοίαρχο (Ε) Βασίλειο Καρκαλέτση ΠΝ, που
υπηρετούν στο ΓΕΝ, διότι ως ομάδα εργασίας με ιδία πρωτοβουλία, υψηλό
αίσθημα ευθύνης και επαγγελματισμό ολοκλήρωσαν επιτυχώς την ανάπτυξη και
δοκιμή εξειδικευμένων ψηφιακών εφαρμογών κατάλληλων για χρήση από
προσωπικό των Κέντρων Επιχειρήσεων.
Υποπλοίαρχο (Μ) Κωνσταντίνο Μεντζέλο ΠΝ, που
υπηρετεί στην κανονιοφόρο ΤΟΛΜΗ, διότι με ατομική του πρωτοβουλία, υψηλή
ευσυνειδησία και επαγγελματισμό προέβη στη σύνταξη εμπεριστατωμένης
ναυπηγικής μελέτης με σκοπό την επαύξηση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων
των πλοίων ομοίου τύπου.
Κελευστή (Τ/ΠΒ) Αντώνιο Θώδο, που υπηρετεί στην
πυραυλάκατο ΔΑΝΙΟΛΟΣ, διότι παράλληλα με τα καθήκοντά του και με ατομική
του πρωτοβουλία, συστηματική προσπάθεια, ευσυνειδησία και
επαγγελματισμό προέβη στην οργάνωση, σχεδίαση και υλοποίηση με επιτυχία
εξειδικευμένης ηλεκτρονικής εφαρμογής που συντελεί στην βελτίωση της
αυτοεπισκευαστικής ικανότητας και επιχειρησιακής ετοιμότητας των μονάδων
της Διοίκησης Ταχέων Σκαφών.
Αντιπλοίαρχο (Ε) ε.α. Γεώργιο Βασιλάκη ΠΝ, διότι
στο πλαίσιο του θεσμού της εθελοντικής εργασίας συναδέλφων του ΠΝ σε
αποστρατεία, συνδράμει στο έργο της Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού (ΥΙΝ)
που αφορά στη ψηφιοποίηση του ιστορικού της αρχείου και στην ανάδειξή
του προς το κοινό με αποτέλεσμα την ανάδειξη του θεσμού και την
εξοικονόμηση σημαντικών πόρων προς όφελος της υπηρεσίας.
Καθηγητή κ. Νικόλαο Μελανίτη, Διευθυντή του Τομέα Εφαρμοσμένης Μηχανικής και Ναυτικών Υλικών της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ)
Επίκουρο Καθηγητή κ. Δημήτριο Κάραλη, Διευθυντή του Εργαστηρίου Τεχνολογίας Ναυτικών Υλικών της ΣΝΔ
Υποναύαρχο ε.α. Παναγιώτη Αντωνάκο, Μέλος του Ειδικού Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΕΔΙΠ) του Εργαστηρίου Τεχνολογίας Ναυτικών Υλικών της ΣΝΔ
κ. Ιωάννη Γιαννούλη, Μέλος ΕΕΔΙΠ του Εργαστηρίου Τεχνολογίας Ναυτικών Υλικών της ΣΝΔ,
διότι εξέδωσαν μελέτη αντοχής και αστοχίας κρίσιμων Ναυτικών Υλικών
επ’ ωφελεία τύπων πλοίων του ΠΝ με σκοπό την επαύξηση της ασφάλειας του
προσωπικού και του υλικού.
Ο τάφος ενός υψηλόβαθμου ιερέα που κατασκευάσθηκε πάνω από 4.400
χρόνια πριν ανακαλύφθηκε στην νεκρόπολη της Σακάρα κοντά στο Κάιρο από
αιγυπτιακή αρχαιολογική αποστολή, ανακοίνωσαν οι αιγυπτιακές αρχές.
Ο τάφος του ιερέα που ονομάζεται «Wahtye» ανήκει στην 5η δυναστεία
(ανάμεσα στο 2.500 και 2.300 π.Χ.) και τοποθετείται στην βασιλεία του
φαραώ Νεφερίρκαρ, σύμφωνα με το υπουργό Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου.
Ο τάφος είναι σε εξαιρετική κατάσταση, το εσωτερικό του είναι
διακοσμημένο με γλυπτά που αναπαριστούν σκηνές με τον κάτοχο του τάφου,
την μητέρα του, την σύζυγό του και την οικογένειά του. Υπάρχουν επίσης πολυάριθμες εσοχές με αγάλματα που αναπαριστούν τον ιερέα και μέλη της οικογένειάς του.
Τον Νοέμβριο, στην ίδια περιοχή, οι αιγυπτιακές αρχές είχαν
ανακοινώσει την ανακάλυψη επτά τάφων, τέσσερις από τους οποίους
χρονολογούνται 6.000 χρόνια πριν, από την ίδια αιγυπτιακή αρχαιολογική
αποστολή. Οι αρχαιολόγοι έφεραν στο φως μεγάλο αριθμό σκαραβαίων και μουμιοποιημένων γατών.
Η Σακάρα, νότια του Καΐρου, είναι μία τεράστια νεκρόπολη στην οποία
βρίσκεται η γνωστή κλιμακωτή πυραμίδα του φαραώ Ζοζέρ, η πρώτη πυραμίδα
της περιόδου των φαραώ.
Το μνημείο, το οποίο κατασκευάσθηκε περί
το 2.700 π.Χ. από τον αρχιτέκτονα Ιμχοτέπ, θεωρείται ένα από τα
αρχαιότερα μνημεία στην επιφάνεια της γης.
Σε αντίθεση με όσα «διδάσκουν» οι ταινίες, η αρχική τοποθέτηση
σιγαστήρα σε ένα όπλο είναι μία διαδικασία που απαιτεί εμπειρία και
γνώσεις. Σε αυτό το άρθρο θα κάνουμε μία σύντομη ανάλυση του θέματος με
κάποιες βασικές οδηγίες και τι πρέπει να προσέξει κανείς. Πάντα να
ακολουθείτε τις οδηγίες του κατασκευαστή και αν δεν είστε σίγουροι να
απευθυνθείτε άμεσα σε κάποιον εξειδικευμένο οπλουργό.
Πηγή: LifeUnderSky.com
Να τονίσουμε ότι συγκεκριμένα όπλα είναι αδύνατο να χρησιμοποιηθούν με
σιγαστήρα. Για παράδειγμα, όπλα που έχουν εξαγωγή αερίων εκτός της
κάννης όπως φερειπείν τα περισσότερα περίστροφα. Εφόσον έχετε ένα όπλο
που μπορεί να δεχθεί σιγαστήρα, τότε το πρώτο που θα πρέπει να
προμηθευτείτε είναι ένα ανάλογου διαμετρήματος εργαλείο ευθυγράμμισης
σιγαστήρων Geissele. Το εργαλείο Geissele είναι πολύ απλό. Είναι
ουσιαστικά μία μεταλλική ράβδος μεγάλης ακριβείας την οποία τοποθετούμε
στη κάννη με το σιγαστήρα προσαρμοσμένο για να εξασφαλίσουμε ότι δεν
υπάρχουν αποκλίσεις που θα οδηγήσουν το βλήμα να χτυπήσει στο σιγαστήρα
δημιουργώντας αποτελέσματα όπως αυτό που βλέπετε εδώ.
Πηγή: TheFirearmBlog.com
Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το πως λειτουργεί, βλέπετε στη παρακάτω
φωτογραφία αριστερά ένα συνδυασμό κάννης και σιγαστήρα που είναι
ευθυγραμμισμένα, και δεξιά ένα που δεν είναι ευθυγραμμισμένο και αν
προσπαθούσαμε να ρίξουμε θα είχαμε καταστροφικές συνέπειες. Σε αντίθεση
με όσα νομίζει πολύς κόσμος, δεν είναι σίγουρο ότι η κάννη μας θα έχει
πάντα τη σωστή ευθυγράμμιση με το σιγαστήρα και ίσως να πρέπει να
αλλάξουμε κάννη εάν δε καταφέρουμε να την ευθυγραμμίσουμε με το
σιγαστήρα με άλλους τρόπους που θα δούμε στη συνέχεια.
Πηγή: Geissele.com
Και καθαρά για λόγους κατανόησης, βλέπετε και στη συνέχεια το πως
ακριβώς είναι οι ράβδοι ευθυγράμμισης Geissele που είναι αποκλειστικά
σχεδιασμένες για τοποθέτηση σιγαστήρων.
Πηγή: WeaponOutfitters.com
Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα. Στα περισσότερα ημιαυτόματα πιστόλια
κυκλοφορούν κάννες που έχουν ειδικές προδιαγραφές για να ταιριάζουν
τέλεια σε σιγαστήρες με σπειρώματα. Σε τέτοια περίπτωση το μόνο που
έχετε να κάνετε είναι να επιβεβαιώσετε ότι το σπείρωμα του σιγαστήρα
είναι το ίδιο με αυτό της αντίστοιχης κάννης. Πέρα από αυτό, απλώς
αλλάζετε τη κάννη, τοποθετείτε το σιγαστήρα, κάνετε τον έλεγχο με το
εργαλείο ευθυγράμμισης Geissele όπως περιγράψαμε παραπάνω, και είστε
έτοιμοι.
Πηγή: Tactical-Life.com
Μετά έχουμε σιγαστήρες που έχουν σύστημα τοποθέτησης με σπείρωμα αλλά το
όπλο μας δε διαθέτει ανάλογο σπείρωμα. Αυτό σημαίνει ότι ένας ειδικός
οπλουργούς-μηχανουργός θα πρέπει να αφαιρέσει τη κάννη και να
κατασκευάσει το εν λόγω σπείρωμα. Η διαδικασία αυτή απαιτεί πολύ μεγάλη
ακρίβεια καθώς το σπείρωμα πρέπει να ταιριάζει απόλυτα. Και πάλι, μετά
την αρχική τοποθέτηση του σιγαστήρα ακολουθεί ο έλεγχος με το εργαλείο
Geissele για επιβεβαίωση της ευθυγράμμισης.
Πηγή: LongRiflesInc.com
Για τη τοποθέτηση επάνω στο σπείρωμα της κάννης (όπως περιγράψαμε παραπάνω)
θέλει επίσης μεγάλη προσοχή να υπάρχει κατάλληλο κενό για το σώμα του
σιγαστήρα. Δηλαδή, το σπείρωμα τελειώνει και έπειτα υπάρχει και ένα κενό
καθώς ο σιγαστήρας έχει κάποιο πάχος. Αυτό είναι απαραίτητο για να
σφίξει καλά ο σιγαστήρας στη κάννη και να μην επιτρέπει να διαφεύγουν
αέρια. Βλέπετε αυτό το κενό παρακάτω.
Πηγή: GunDigest.com
Έπειτα έχουμε φλογοκρύπτες που λειτουργούν ως σύστημα προσάρτησης QD (Quick Detach, Γρήγορης αφαίρεσης)
για σιγαστήρες. Αυτού του τύποι οι φλογοκρύπτες συνήθως είναι
κατασκευασμένοι για συγκεκριμένα μοντέλα σιγαστήρων και απαιτείται
μεγάλη προσοχή ώστε να τοποθετήσουμε τα κατάλληλα δαχτυλίδια ώστε και ο
σιγαστήρας να κουμπώνει στο κατάλληλο σημείο, αλλά και να μην υπάρχει
κενό ανάμεσα στο σπείρωμα της κάννης και το φλογοκρύπτη. Συνήθως οι
συλλογές περιλαμβάνουν αναλυτικές οδηγίες και όλα τα απαραίτητα
δαχτυλίδια. Οπότε, όπως πάντα μετά την αρχική τοποθέτηση κάνουμε τον
έλεγχο ευθυγράμμισης.
Πηγή: GunDigest.com
Από αυτή τη μικρή εισαγωγή θα πρέπει να είναι κατανοητό ότι η αρχική
τοποθέτηση σιγαστήρα σε ένα όπλο είναι μία απαιτητική διαδικασία. Αν δεν
έχετε εμπειρία καλύτερα να την αναθέσετε σε έναν επαγγελματία καθώς
μπορεί να καταλήξει σε άσχημα αποτελέσματα. Βέβαια, μετά την αρχική
τοποθέτηση είναι πολύ απλό να αφαιρούμε και να επανατοποθετούμε το
σιγαστήρα χωρίς όλα αυτά τα βήματα. Περιστασιακά βέβαια, ένας έλεγχος
ευθυγράμμισης δε βλάπτει. Τέλος, παρότι υπάρχουν αρκετές διαφορετικές
επιλογές θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ίσως απλά να είναι αδύνατη η
ευθυγράμμιση της συγκεκριμένης κάννης με το συγκεκριμένο σιγαστήρα που
σημαίνει μία νέα επένδυση σε κάννη ή όπλο. Είναι σπάνιο καθώς όπως
είδατε υπάρχουν αρκετές επιλογές, αλλά δεν είναι αδύνατο να συμβεί.
Μπροστά
στην ανακάλυψη μιας τεράστιας ποσότητας ναρκωτικών βρίσκονται τα
στελέχη του Λιμενικού Σώματος τα οποία ελέγχουν το φορτίο που μετέφερε
φορτηγό πλοίο με σημαία Συρίας, το οποίο βρίσκεται στο λιμάνι του
Ηρακλείου.
Σύμφωνα με το ekriti, μέχρι τώρα, έχουν ελεγχθεί οκτώ κοντέινερ, στα
οποία οι λιμενικοί έχουν εντοπίσει πάνω από πέντε τόνους κάνναβης σε
μορφή «σοκολάτας». Οι έρευνες συνεχίζονται, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως
τα ναρκωτικά βρίσκονται κρυμμένα στο εσωτερικό του δαπέδου των
κοντέινερ, τα οποία περιέχουν διαφόρων ειδών εμπορεύματα. Ανεπιβεβαίωτες
πληροφορίες αναφέρουν πως η ποσότητα των ναρκωτικών που βρίσκεται στο
πλοίο μπορεί να ανέρχεται στους 10 τόνους και πρόκειται για ένα από τα
μεγαλύτερα φορτία που έχουν εντοπιστεί στην Κρήτη.
Ενδεικτικό της σοβαρότητας της υπόθεσης, είναι το γεγονός πως στο
Ηράκλειο βρίσκεται ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος, Αντιναύαρχος
Σταμάτης Ράπτης, ενώ τον συνοδεύουν ανώτατοι αξιωματικοί της Διεύθυνσης
Ναρκωτικών.
Μετά από αυτή την εξέλιξη, το πλήρωμα του πλοίου το οποίο αποτελείτο από δέκα Σύρους και έναν Ινδό, έχει συλληφθεί.
Σύμφωνα με πληροφορίες του zougla.gr, πριν από λίγες ημέρες πολλά
μίλια ανατολικά της Κρήτης έγινε ρεσάλτο της Μονάδας Υποβρυχίων
Αποστολών του Λιμενικού πάνω στο συγκεκριμένο πλοίο. Οι καιρικές
συνθήκες όμως ήταν δύσκολες αφού υπήρχε καιρός κι έτσι το πλοίο
οδηγήθηκε συνοδεία του Λιμενικού νότια της Κρήτης μέχρι να κοπάσει ο
καιρός.
Στη συνέχεια το πλοίο οδηγήθηκε στο λιμάνι του Ηρακλείου προκειμένου να ελεγχθεί εξονυχιστικά.
Αξίζει να σημειωθεί πως στην επιχείρηση ανατολικά της Μεσογείου
χρησιμοποιήθηκε drone ενώ προφανώς υπήρχε συνεργασία και με διεθνείς
οργανισμούς όπως η Frontex.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Cretalive, τα κοντέινερ περιέχουν για κάλυψη ρούχα, παπούτσια και απορρυπαντικά.
Πηγές του Flashnews, αναφέρουν μάλιστα πως τις τελευταίες ημέρες
έφτασε στο Ηράκλειο ειδικά εκπαιδευμένος για την ανίχνευση ναρκωτικών,
σκύλος από την Πάτρα – λόγω του τραυματισμού της Μίσα, του σκύλου του
Λιμενικού από τα Χανιά – καθώς και ειδικό κλιμάκιο από την Αθήνα με
σκάνερ για κοντέινερ.
Φωτογραφία από Flashnews
Το πλοίο «ΝΟΚΑ» του ΄78 αγοράστηκε πρόσφατα από μία εταιρεία γενικού
εμπορίου με έδρα την Λαττάκεια. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του
Cretalive, ήταν το πρώτο ταξίδι του για λογαριασμό της νέας ιδιοκτησίας
με το πλοίο να είναι σε κακή κατάσταση.
Φωτογραφία από Cretalive
Το «ΝΟΚΑ» είχε αναχωρήσει από τη Λαττάκεια για τη Βεγγάζη της Λιβύης.
Το αργότερο μέχρι το Σαββατοκύριακο θα αναχωρούσε από το λιμάνι του
Ηρακλείου καθώς έπρεπε πρώτα να αποκατασταθούν κάποια θέματα για λόγους
ασφαλείας, στοιχειωδώς.
Πρόκειται για το τρίτο πλοίο που αναχωρεί από τη Λαττάκεια της Συρίας
και πιάνεται στη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης με ναρκωτικά ,τον
τελευταίο χρόνο.
Με τα νέα δεδομένα η υπόθεση παίρνει νέα τροπή και αναμένεται ο έλεγχος να προχωρήσει και σε άλλα σημεία του πλοίου.
