Μπάρα

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2021

Συνέντευξη: Νίκος Καρτελιάς, ο Πρώτος Διδάξας τις Καταδύσεις στην Ελλάδα

Cover

Η Kartelias είναι η πρωτοπόρος εταιρία στον χώρο των καταδύσεων. Εμπνευστής, δημιουργός και υπεύθυνος για την αναπτυξιακή της πορεία μέχρι σήμερα, είναι ο Νίκος Καρτελιάς, πρώην βαθμοφόρος και πρώτος εκπαιδευτής της σχολής Βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού.

 ΑΝΤΩΝΗΣ ΔΡΟΣΟΣΑΝΤΩΝΗΣ ΔΡΟΣΟΣ

Ο Νίκος Καρτελιάς εκπαιδεύτηκε στην πλέον δύσκολη σχολή βατραχανθρώπων του πολεμικού ναυτικού της Αμερικής, και είναι ένας από τους ελάχιστους που πέτυχαν και αποφοίτησαν από αυτήν τη σχολή και μάλιστα με βαθμολογία EXCELLENT. Μετά την αποχώρησή του από το Πολεμικό Ναυτικό, συνεργάστηκε με διάσημους Αμερικανούς αρχαιολόγους σε υποβρύχιες έρευνες και ανασκαφές, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το 1966 ίδρυσε στην Καστέλα του Πειραιά την πρώτη ιδιωτική σχολή αυτόνομης κατάδυσης, το πρώτο κέντρο κατάδυσης και τον πρώτο σταθμό πλήρωσης φιαλών με αναπνεύσιμο αέρα στη χώρα μας, ενώ στη συνέχεια ξεκίνησε και το εμπόριο με εξοπλισμούς κατάδυσης.

Το 1967 ανέλαβε την αποκλειστική αντιπροσωπεία του οίκου TECHNISUB Ιταλίας για την Ελλάδα, καθώς και τη θυγατρική της, AQUA SPHERE. Ακολούθησαν οι αντιπροσωπείες SPIROTECHNIQUE (τώρα AQUALUNG), BEUCHAT, DESSAULT Γαλλίας, PROBLUE, SCUBATECH, NORTHERN DIVER.

Όλοι οι παραπάνω οίκοι είναι πρωτοποριακοί και παράγουν εξοπλισμούς υψηλής τεχνολογίας, όπως μάσκες, πτερύγια, αναπνευστήρες, φανάρια, μαχαίρια, στολές, τσάντες, σημαδούρες, ψαροτούφεκα, ρυθμιστές αναπνοής, ρυθμιστές πλευστότητας, όργανα, βαλβίδες, φιάλες, ανυψωτικά μπαλόνια, στεγανές στολές, γυαλάκια – πτερύγια πισίνας κτλ.

Από το 1969 ξεκίνησε μια σύγχρονη βιοτεχνία κατασκευής στολών με εισαγόμενα υλικά αρίστης ποιότητας, έτοιμες ή με κατασκευή στα μέτρα των πελατών (custom). Η εταιρία μεταφέρθηκε από το 1983 σε ιδιόκτητο κτίριο στο Νέο Φάληρο. Αυτό το κτίριο, όπου στεγάζονται όλες οι δραστηριότητες της εταιρίας, προσχεδιάστηκε για ειδικό κέντρο κατάδυσης, ώστε να καλύπτει όλες τις ανάγκες των πελατών του:

  • Πρωτότυπη, εντυπωσιακή και με πολύ μεγάλη ποικιλία σε όλα τα είδη έκθεση λιανικής
  • Σύγχρονο εργαστήριο κατασκευής στολών ποιότητας, έτοιμες και με μέτρα
  • Αποθήκες εμπορευμάτων για τη χονδρική πώληση σε επιλεγμένα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα
  • Εργαστήρια επισκευών και service ρυθμιστών με χορήγηση πιστοποιητικών
  • Υδρόψυκτος σταθμός πλήρωσης φιαλών
  • Κέντρο επανέλεγχου φιαλών αέρα (υδροστατικό τεστ) με άδεια του Υπουργείου Βιομηχανίας και χορήγηση πιστοποιητικών

Από το Νοέμβριο του 2003, λειτουργεί ένα σύγχρονο υποκατάστημα στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης 44, στη Γλυφάδα, όπου και εκεί υπάρχει μια πλούσια έκθεση με πάρκινγκ και έναν υπερσύχρονο αεροσυμπιεστή BAUER με νέες καινοτομίες, οι οποίες τον κάνουν να αποδίδει άριστης ποιότητας αναπνεύσιμο αέρα.

Εμείς βρεθήκαμε στο φιλόξενο χώρο του Νίκου Καρτελιά στο Ν. Φάληρο και τον ρωτήσαμε κάποια ενδιαφέροντα πράγματα για το ξεκίνημά του στην κατάδυση και τα πρώτα του επιχειρηματικά βήματα.

Πώς ξεκινήσατε την πορεία σας με την κατάδυση; Ποια ήταν η αρχή και το κίνητρο για να ασχοληθείτε με κάτι που ήταν άγνωστο για την εποχή σας;

Το 1954 υπηρετούσα ως μόνιμος υπαξιωματικός στο Πολεμικό Ναυτικό. Δεν είχαμε βατραχανθρώπους τότε. Επειδή η Ελλάδα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ, το Πολεμικό Ναυτικό είχε την υποχρέωση να κάνει σώμα βατραχανθρώπων, και έστειλε μια εγκύκλιο στα πλοία απευθυνόμενη σε μόνιμους υπαξιωματικούς και αξιωματικούς που επιθυμούσαν να πάνε  να εκπαιδευτούν στην Αμερική, και όποιος και όταν γύριζε, θα μπορούσε να είναι εκπαιδευτής βατραχανθρώπων. Δηλώσαμε συμμετοχή αρκετοί Έλληνες, 37 αν θυμάμαι καλά, και μετά έγινε μια επιλογή και πήγαμε 7 στην Αμερική. Ήταν Φεβρουάριος, κακός καιρός και πολύ κρύο εκεί πέρα. Οι Αμερικανοί έχουν το χειρότερο και δυσκολότερο σύστημα εκπαίδευσης στον κόσμο. Γιατί από την απόβαση στη Νορμανδία που είχαν χρησιμοποιήσει βατραχανθρώπους και είχαν αποτελέσματα -αλλά και πολλές απώλειες-, σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα πρόγραμμα, να το διαφημίσουν και να βρεθούν εθελοντές να υπηρετήσουν αυτό το σώμα. Έτσι έφτιαξαν τη σχολή βατραχανθρώπων που βρίσκεται στο Νόρβεκ.

Πήγαμε λοιπόν εκεί 7 Έλληνες, ενώ συνολικά είμαστε 140 από διάφορα μέρη, όπως Αμερικανοί, Ιταλοί, Τούρκοι και φυσικά εμείς οι επτά Έλληνες. Στο πρόγραμμά τους ετοιμάζουν τους υποψήφιους βατραχανθρώπους για δύο βδομάδες με σκληρές ασκήσεις σε στεριά και σε θάλασσα, ενώ η εκπαίδευση κορυφώνεται την τρίτη βδομάδα που την ονομάζουν “hell week”. Όποιος καταφέρει και περάσει χωρίς να σταματήσει, να  δειλιάσει, να αρρωστήσει, κρίνεται κατάλληλος να μπει στη σχολή. Αν δεν περάσεις στη “hell week”, τη «διαβολοβδομάδα» όπως είθισται να λέγεται στη γλώσσα μας, δε σε κρατούν, αλλά σε διώχνουν. Επίσης αν ο οποιοσδήποτε έβλεπε ότι δεν τα κατάφερνε, μπορούσε να φύγει και στο ενδιάμεσο.

Ήμουν νέος, 24 χρονών τότε, και σαν Έλληνας ήμουν πεισματάρης, οπότε δεν ήθελα να ντροπιαστεί η Ελλάδα και να μην έχει έναν αντιπρόσωπο. Έτσι, πάντα πρωταγωνιστούσα στις ασκήσεις. Τελικά τερματίσαμε τη “hell week” 19 Αμερικάνοι, και από το ΝΑΤΟ μόνο εγώ.  Και μάλιστα αν δείτε το δίπλωμά μου, ήμουν ο μόνος μαθητής που πήρα άριστα (excellent)  σε αυτήν τη σχολή.

Οι υπόλοιποι 6 Έλληνες δεν τα κατάφεραν;

– Όχι δεν τα κατάφεραν. Αργότερα μεσολάβησε και ο ναυτικός ακόλουθος της Αμερικής ώστε να φοιτήσουν κατά δύναμη, όπως μπορούσαν, ως παρατηρητές, γιατί χρειαζόταν η Ελλάδα και άλλους ειδικούς. Ακόμη και στη «λάσκα» εκπαίδευση, είχαμε δύο διαρροές.

Πότε ξεκίνησε να λειτουργεί η σχολή βατραχανθρώπων του Ελληνικού Ναυτικού;

Το ’54 τελειώσαμε την εκπαίδευση στην Αμερική, αλλά η σχολή στην Ελλάδα άρχισε να λειτουργεί το 1957. Το ‘57 ήταν ναύαρχος και Αρχηγός Ναυτικής Εκπαίδευσης ο ναύαρχος Κιοσές, ο οποίος είχε πάρει την εντολή να ετοιμάσει το σώμα βατραχανθρώπων και ήταν αυτός που έστειλε στο ναυτικό την εγκύκλιο για την πρόσκληση εθελοντών που θα πήγαιναν στην Αμερική. Το ‘57 που άρχισε να λειτουργεί η σχολή, έπρεπε να γίνει επιλογή και ο μόνος εκπαιδευτής ήμουν εγώ, οι υπόλοιποι που δεν τα κατάφεραν ήταν σε άλλες υπηρεσίες.  Έτσι πήρα το πρώτο σχολείο που ήταν 120 υποψήφιοι, αλλά όταν τους έκανα ασκήσεις για να δω την ικανότητά τους, δεν πέρασε κανείς.

 

Με φωνάζει λοιπόν ο ναύαρχος και μου λέει :

– «Κύριε Καρτελιά γιατί έφυγαν  αυτοί; Τι τους κάνεις;»

– «Κύριε ναύαρχε τους κάνω ότι μου έστειλε η πατρίδα να μάθω στην Αμερική», του απάντησα, οπότε με κάλεσε στο γραφείο του για να συζητήσουμε εκτενέστερα.

– «Τι κάνατε στην Αμερική;»

Του λέω μερικά πράματα από τη “hell week” και γυρνά και μου λέει :

– «Βγήκαν 19 από την Αμερική και ένας από το ΝΑΤΟ. Η Αμερική έχει ολυμπιονίκες;»

– «Πάρα πολλούς»

– «Η Ελλάδα έχει;»

– «Εκτός από τον Κωνσταντίνο το διάδοχο στην ιστιοπλοΐα, που έτρεξε με τους Εσκιτζόγλου και το Ζαΐμη, δεν έχουμε άλλους»

– «Αφού δεν έχουμε ολυμπιονίκες, γιατί θέλεις να βγάζεις πρώτης ποιότητας βατραχανθρώπους. Ας βγάζουμε έστω και δεύτερης ποιότητας!»

– «Όχι, κύριε ναύαρχε! Μπορούμε να φτιάξουμε πρώτης ποιότητας, αλλά θα χρειαστούμε κάποια πράγματα κι ένα πρόγραμμα για να το καταφέρουμε»

– «Τι είναι αυτά;»

– «Πρώτον να αλλάξει το φαγητό. Εμείς στην Αμερική τρώγαμε πάρα πολύ καλά»

– «Και ποιοι τρώνε καλά;»

Είχα τις πληροφορίες ότι αυτοί που έτρωγαν καλά ήταν στα νοσοκομεία, όπου είχαν δύο φορές τη βδομάδα κρέας, ενώ έπαιρναν και πρόγευμα, γλυκά, γιαούρτια κ.α. Του λέω λοιπόν ότι στα νοσοκομεία έτρωγαν καλά, οπότε καλεί τον επιμελητή και του λέει : «από αύριο οι βατραχάνθρωποι θα τρώνε διπλή μερίδα ασθενούς!»

Το δεύτερο που του ανέλυσα, ήταν ότι δε μπορούν να κάνουν όλη τη βδομάδα ασκήσεις και τα Σαββατοκύριακα βάρδιες. Πρέπει δύο μέρες να ξεκουράζονται.

Φωνάζει τότε τον υποδιοικητή και του λέει «οι υποψήφιοι βατραχάνθρωποι δε θα κάνουν βάρδιες».

«Τρίτον, επειδή έχουμε πολλά παιδιά γεωργών και ναυτικών, αν μπορούσε η υπηρεσία  να τους δώσει ένα επιδοματάκι, έστω για το τσιγάρο τους, θα ήταν ένα καλό κίνητρο.»

– «Πόσα;» μου κάνει…

Εκείνον τον καιρό εγώ έπαιρνα ένα χιλιάρικο, οπότε του λέω «ένα πεντακοσάρικο».

Το κάνει αυτός 600 αμέσως και μου λέει : «μάζεψε άλλους τώρα που θα τρώνε καλά, δε θα κουράζονται και θα έχουν κι ένα χαρτζιλίκι!».

Έτσι, πάλι με την επιτήρηση του ναύαρχου, ξεκινήσαμε με το τζιπάκι και τον οδηγό προσπαθώντας να μην κάνω σκληρές ασκήσεις και μας φύγουν πάλι (γέλια…)

Προχωρήσαμε και βγάλαμε μερικούς για αρχή. Αργότερα χρειάστηκε να φτιαχτεί κι ένας στίβος εμποδίων για να εκπαιδεύονται καλύτερα, όπως γινόταν και στην Αμερική. Εγώ είχα φέρει φωτογραφίες από το στίβο στην Αμερική οπότε βασιστήκαμε εκεί και υπό την επιτήρησή μου τα έφτιαξε ο ναύσταθμος. Στήσαμε λοιπόν ένα νέο, παρόμοιο στίβο. Μάλιστα ήρθε το επιτελείο του ναυτικού, υπουργοί και άλλοι επίσημοι, και θαύμασαν αυτόν το στίβο εμποδίων, όπως και την επίδειξη που με έβαλε να κάνω μπροστά τους ο ναύαρχος. Από τότε ξεκίνησε η σχολή…Και εδώ είχαμε “hell week” και μεγάλες αποχωρήσεις από την εκπαίδευση.

Γιατί φύγατε από εκεί;

Εν τω μεταξύ υπήρχε και μια αδικία όσον αφορά στις προαγωγές. Η νομοθεσία έλεγε ότι ένας για να προαχθεί υπαξιωματικός στον επόμενο βαθμό, πρέπει να έχει τουλάχιστον 18 μήνες θαλάσσια υπηρεσία, ενώ τις άλλες μέρες μπορεί να τις έχει στη στεριά. Εμάς η σχολή ήταν στη στεριά, αλλά το μάθημα ήταν στη θάλασσα. Δηλαδή ο Καρτελιάς μπορούσε να χάσει την προαγωγή γιατί δεν είχε θαλάσσια υπηρεσία. Την είχε τη θάλασσα δίπλα του, αλλά η νομοθεσία δεν έλεγε κάτι τέτοιο.

Άλλαξε τότε η νομοθεσία;

Όχι, οπότε και εγώ υπέβαλα παραίτηση κι έφυγα. Ένα χρόνο με κράτησαν για να με πείσουν να ανακαλέσω την απόφασή μου, αλλά τελικά δεν έγινε. Ήταν λάθος τους. Το ναυτικό πάντα έχει ανάγκη από καλά στελέχη, αλλά να αφήσεις να φύγει ο καλύτερος εκπαιδευτής σου για τη θαλάσσια υπηρεσία; Θα μπορούσαν κάτι να κάνουν. Δεν έγινε όμως τίποτα κι εγώ έφυγα.

Μετά άνοιξες το πρώτο σχολείο;

Μετά άνοιξα το πρώτο σχολείο στην Ελλάδα, αλλά έκανα τρία χρόνια να πάρω άδεια γιατί δεν υπήρχε σχετική νομοθεσία στην Ελλάδα. Βρέθηκαν κάποιοι αξιωματικοί του Λιμενικού που με φώναζαν να κάνω διάφορες δουλειές, γιατί δεν υπήρχαν τότε βατραχάνθρωποι στην αγορά. Έτσι πήγα όταν βούλιαξε ο «Αγαμέμνων» και έπρεπε να δω από κάτω, πήγαινα όταν έκαναν οι δικτάτορες μπάνιο στο Λαγονήσι κι έπρεπε να δω την παραλία από κάτω μην έχει βόμβες, και άλλα διάφορα. Κάποια φορά σε μία συζήτηση με έναν γνωστό μου αντιπλοίαρχο, έτυχε να του πω ότι κάθε σαββατοκύριακο έχουμε πνιγμούς ανθρώπων που καταδύονται γιατί δεν έχουν εκπαίδευση. Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν σχολές, εγώ ήμουν εκπαιδευτής βατραχανθρώπων από το Πολεμικό Ναυτικό, και έτσι είχα ζητήσει από το Λιμεναρχείο να μου δώσει άδεια να εκπαιδεύω ανθρώπους για να μην έχουμε ατυχήματα.

Το κατάλαβε το πράγμα ο υπεύθυνος  και με ρώτησε σε ποιον ζήτησα την άδεια. Τον κάλεσε μπροστά μου στο τηλέφωνο και τον ρώτησε : «γιατί δε δίνετε στον Καρτελιά άδεια;», οπότε εκείνος του απάντησε «γιατί δεν έχουμε νομοθεσία!»

Κτυπά το χέρι του στην καρέκλα και λέει : «Δώστε του, και φτιάξτε, θέλω να πάρει άδεια αύριο κιόλας!». Κι έτσι ξεκινήσαμε… Αυτός πίστεψε ότι ένας άνθρωπος ικανός να βγάζει βατραχανθρώπους στο Ναυτικό, σίγουρα θα μπορούσε να σώσει μερικά άτομα που πνίγονται άσκοπα στις παραλίες πηγαίνοντας για κατάδυση!

Έτσι ξεκίνησε η πρώτη σχολή;

Ακριβώς. Έβγαλα αρκετά άτομα. Εγώ είχα ένα ιδιότυπο πρόγραμμα εκπαίδευσης. Έκανα ασκήσεις κατά φαντασία για να τους εμψυχώσω και πήγε πολύ καλά η σχολή. Έβγαλα εκατοντάδες κόσμο και μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι οι καλύτεροι που βουτάνε…

Το 1966 ξεκίνησε η πρώτη αυτή σχολή;

Ναι. Το 1966 ξεκίνησε και συνέχισε αδιάλειπτα μέχρι το 1980 που ήρθαμε εδώ, καθώς δεν  προλάβαινα και σταμάτησα. Μετά έκανε μαθήματα η κόρη μου.

Τι θυμάστε από τα πρώτα εκείνα χρόνια της σχολής;

Θυμάμαι που έφερα κομπρεσέρ για να γεμίζουν αέρα, γιατί αυτοί που καταδύονταν πήγαιναν στα εργοστάσια για να τους γεμίζουν αέρα. Οι πρώτοι μαθητές μου ήταν επιστήμονες, όπως γιατροί, δικηγόροι κλπ., και έπρεπε να διδάξω αυτούς που είχαν τη δυνατότητα να μάθουν και τους άρεσε.

Απευθυνόσαστε δηλαδή στον εύπορο κόσμο της τότε εποχής;

Όχι. Σε όλον τον κόσμο. Απλώς έτυχε το πρώτο σχολείο να έχει έξι μαθητές που ήταν όλοι επιστήμονες. Στη συνέχεια έκανα ομάδες στα σχολεία όπου ταίριαζα εργάτες και επιστήμονες μαζί, ώστε να λειτουργεί το μάθημα καλύτερα.

Οι κόρες σας μπήκαν αργότερα στη «δουλειά»;

Η Όλγα είναι εκπαιδεύτρια και μάλιστα πολύ καλή. Η άλλη μου κόρη γνωρίζει να καταδύεται, αλλά δεν είναι εκπαιδεύτρια.

Πώς βάλατε την Όλγα στην κατάδυση;

Ήμουν στην Καστέλα και εκεί είχα το Peugeot όπου έβαζα μέσα τις μπουκάλες και πηγαίναμε στη Βουλιαγμένη για να κάνουμε τα μαθήματα. Είχα φτάσει στον Άλιμο, όταν ξεφυτρώνει από το πίσω κάθισμα το κεφαλάκι της Όλγας, και μου λέει : «είμαι κι εγώ εδώ μπαμπά!».

«Γιατί μπήκες μέσα;»

«Για να έλθω μαζί»

Πήγαμε στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης και την άφησα απέξω. Εγώ πήρα τους μαθητές για να ξεκινήσουμε  τα μαθήματα, και όσοι τελείωναν τη βουτιά, έβγαιναν στη στεριά.

Κάποια στιγμή που έδειχνα στους μαθητές κάποιες ασκήσεις να κάνουν, ένιωσα κάποιος να μου τραβά το πόδι από το μαχαίρι. Γυρνάω και τι να δω; Η Όλγα που ήταν τότε 6 χρονών είχε βάλει μπουκάλα και πήρε το μαχαίρι για να κυνηγήσει ψαράκια. Η Όλγα της οποίας δεν πρόλαβα να της δείξω. « Έκλεψε» τις ασκήσεις από μένα την ώρα που τις έδειχνα στους άλλους και κατόπιν τα εφάρμοσε.

Μετανιώσατε καθόλου που ακολουθήσατε αυτόν τον κλάδο;

Όχι. Απεναντίας είμαι ευχαριστημένος γιατί πρόσφερα στην κατάδυση κι έχουμε καταφέρει να γλυτώσουμε ζωές από αυτούς που ήταν «ζωηροί». Έχω βοηθήσει την υποβρύχια κατάδυση, τους επαγγελματίες δύτες, τους σπογγαλιείς που ήθελαν να δοκιμάσουν με πιο σύγχρονα μέσα. Τους έδωσα μπουκάλες, και με την προτροπή του υπουργείου ήλθαν σε μένα και τους έκανα σχολείο, οπότε στη συνέχεια ναυτολογήθηκαν για να κάνουν την σπογγαλιεία με μπουκάλες. Μάλιστα θυμάμαι που έβαλα αγγελίες στις εφημερίδες ότι ζητούνται υποψήφιοι να εκπαιδευτούν για σπογγαλιεία με μπουκάλες και είχαμε ένα μεγάλο τσούρμο από αυτούς που έβγαλαν πτυχίο, οι οποίοι στη συνέχεια ναυτολογήθηκαν.

Έπειτα έχω κάνει πολλές ανασκαφές με διάσημους αρχαιολόγους, κυρίως Αμερικανούς, τόσο στο εξωτερικό, όσο και στην Ελλάδα.  Έρχονταν φοιτητές από την Αμερική για να κάνουν πρακτική στις καταδύσεις, και ο Θροκμόρτον, ένας αρχαιολόγος που τον χρηματοδοτούσαν οι Αμερικανοί, υποχρεωνόταν να πάρει 10-15 παιδιά, να τους εκπαιδεύει μια βδομάδα και να τους αφήνει. Έτσι εκπαίδευα φοιτητές από την Αμερική για να μάθουν κατάδυση, να μάθουν πώς και πότε θα κάνουμε έρευνα για αρχαιολογία κ.α.  Είναι πολλές οι δραστηριότητες που έχω κάνει. Τι να πρωτοθυμηθώ τώρα;

Κάποια ιστορία από εκείνα τα χρόνια;

Η υποβρύχια αρχαιολογία έχει και αυτή ενδιαφέρον. Κάποια στιγμή ο Θροκμόρτον, ο Αμερικανός αρχαιολόγος που εκπροσωπούσε το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, ήξερε ότι στο νησί και στον κόλπο της Σαπιέντζας είχε βουλιάξει ένα πλοίο  που το έλεγαν «Κολομπάι». Αυτό το πλοίο όμως δε φαινόταν με τίποτε με τα γυαλιά από πάνω, αλλά ούτε και με μπουκάλα από κάτω, γιατί ήταν θαμμένο. Έπρεπε όμως να βρεθεί και γι’ αυτό το έψαχναν οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι και οι Άγγλοι που ήταν στο γκρουπ για τις αρχαιολογικές έρευνες της περιοχής, χωρίς να έχουν καταφέρει τίποτε. Όταν μου ζητήθηκε βοήθεια από τον Αμερικάνο, πήρα μια 3μετρη μπετόβεργα από μια οικοδομή, την έκανα μυτερή μπροστά, της έβαλα ένα χερούλι πίσω, πήγα στα πιθανά σημεία που μπορούσε να έχει βουλιάξει το «Κολομπάι» και έβαζα τη «σούβλα» μέσα για να καταλάβω πού υπήρχε άμμος και πού χώμα. Έτσι όταν έφτασα στο σημείο όπου είχε βυθιστεί και θαφτεί το πλοίο, ένιωσα κάτι το διαφορετικό, σαν δηλαδή το σίδερο να έμπαινε κι έβγαινε περίεργα. Αφού έκανα κάποιες κινήσεις στα 10, 15, 20 μέτρα που μπορεί να είχε απλωθεί το ναυάγιο, είπα στον Αμερικάνο ότι βρήκα το πλοίο. Δεν πίστευε στα αυτιά του και αμέσως πήγαμε να δούμε. Τραβήξαμε τη λάσπη από πάνω, κάναμε τομή σε δύο μέτρα βάθος και βρήκαμε όντως ένα πλοίο, αλλά ήταν ένα αυστριακό μπρίκι και όχι το «Κολομπάι». Ένα διαφορετικό ναυάγιο που δεν το ήξερε κανένας!

Κάποια άλλη φορά στη Σαπιέντζα, είχαμε πάει να μετρήσουμε κάποιες κολώνες που τις ήξεραν οι ψαράδες. Αφού τελείωσε η κατάδυση και τα μετρήματα (κάναμε 1400 μετρήματα για να φτιάξουμε τη θέση και την κλίση που είχαν οι 17 κολώνες), έφυγα με το ψαροτούφεκο, χωρίς μπουκάλα, 500 μέτρα πιο μακριά από το συγκεκριμένο σημείο και μέσα σε μια σχισμή βλέπω ένα ροφό. Αν και κάρφωσα το ροφό, μου πήρε τη βέργα μέσα. Έκανα δυο-τρεις βουτιές για να ξεβραχώσω το ψάρι, και όπως έβαζα το χέρι μου για να κρατηθώ, κατάλαβα ότι η πέτρα δεν ήταν ανώμαλη, αλλά τετραγωνισμένη. Ξύνοντας με το μαχαίρι μου, διαπίστωσα ότι ήταν κάτι σαν δεξαμενή ελαιοπιεστηρίου. Θυμόμουν πως στο χωριό που έχουμε τα λιοτρίβια για τις ελιές, έχουν τέτοιες δεξαμενές. Λέω τότε στους Αμερικανούς ότι βρήκα μια τέτοια δεξαμενή. Πάμε λοιπόν να δούμε τι ήταν και διαπιστώθηκε ότι ήταν σαρκοφάγοι!

Το 1967 ανέλαβες την αποκλειστική αντιπροσωπεία του οίκου TECHNISUB Ιταλίας για την Ελλάδα και στη συνέχεια και άλλες αντιπροσωπείες.  Πώς μπήκες σε αυτόν το χώρο;

Όσον αφορά στις αντιπροσωπείες, μου τις έδωσαν γιατί ήμουν «της δουλειάς». Είχε γράψει τότε κάποιος στην Technisub στην Ιταλία, για να του δώσει εμπορεύματα στην Ελλάδα. Ήλθε τότε ο υπεύθυνος από την Ιταλία να συζητήσουν και του λέει. «Πού θα επισκευάζετε τα όπλα;». Του απαντά αυτός : «στον Καρτελιά». «Τότε φώναξέ τον να έλθει εδώ, για να δω ότι ξέρει να τα επισκευάζει σωστά».

Με φώναξαν τότε και τους λέω ότι «δε μπορώ να γίνω τεχνίτης κανενός που έχει όπλα, εγώ φτιάχνω όπλα μόνο στους πελάτες μου». Πάει ο Ιταλός σε δεύτερο έμπορο που είχε επίσης ενδιαφερθεί για την αντιπροσωπεία και τον ξαναρωτάει που θα φτιάξει τα όπλα αν χαλάσουν, και του απαντά και αυτός «στον Καρτελιά».  Οπότε έρχεται αργότερα και με βρίσκει ο Ιταλός και μου λέει: «με κάλεσαν για να μου δείξουν ότι κάνουν για αντιπρόσωποί μου, αλλά εμένα μου κάνεις εσύ!».

«Ναι αλλά αυτοί μπορεί να έχουν τεράστια ποσά για εισαγωγές»…

«Εσύ τι μπορείς να διαθέσεις;»

Ενώ αυτοί του είχαν πει 5 εκατομμύρια, εγώ του είπα μόλις 300.000.

«Δεν είναι λίγα;», τον ρωτώ.

«Όχι» μου λέει, «θα κάνεις επαναληπτικές!» Έτσι μου έδωσε θάρρος να προχωρήσω και να ξεκινήσω τις εισαγωγές, να φτιάξω αυτό το μαγαζί σε χώρο που να βολεύει τον κόσμο, κοντά στον ηλεκτρικό, στην Πειραιώς και τη Συγγρού. Κατάφερα γρήγορα να κερδίσω την εμπιστοσύνη του κόσμου, ώστε να λένε «άμα θέλω να ψωνίσω, θα πάω στον Καρτελιά». Προσφέρω ένα έργο που δεν το ξέρει κανείς. Επιβλέπω συνεχώς τα παιδιά εδώ στο μαγαζί, και είμαι αυστηρός στο να προσφέρουν ποιότητα και σωστό service. Δε μπορείς να κάνεις τεστ σε μια φιάλη και να κτυπήσεις νούμερα επειδή την είδες καθαρή. Το τεστ πρέπει να γίνει κανονικά και ας είναι αυτή καθαρή. Εδώ όλα γίνονται για την ασφάλεια.

Από πια ηλικία μπορεί να ξεκινήσει κάποιος την κατάδυση;

Από τότε που θα μάθει να κολυμπά. Η κατάδυση είναι πιο εύκολη από το μακροβούτι. Αν πάρεις έναν που δεν ξέρει κολύμπι και τον ρίξεις στα άπατα, θα πνιγεί. Αν του δώσεις όμως μια μπουκάλα, τον ρίξεις στα άπατα και αναπνέει, τότε δεν πνίγεται. Αυτό ήταν άλλωστε και το μυστικό που με οδήγησε στην ειδική «εκπαίδευση» της κυρίας Γεωργίας, της γυναίκας μου, η οποία δεν ήξερε μπάνιο για να βουτήξει. Την έμαθα πρώτα να αναπνέει και να καταδύεται (στην αρχή σε λίγα εκατοστά νερό και στη συνέχεια σε βαθύτερα), τότε που έκανα ανασκαφές, και αργότερα έμαθε μπάνιο.

Τι είναι αυτό που μπορεί να οδηγήσει περισσότερους Έλληνες στην κατάδυση;

Μεγάλο καλό έχει κάνει η τηλεόραση, αφού ο καθένας βλέπει ότι είναι εύκολο, καθώς βουτούν γυναίκες και παιδιά. Βέβαια στα νησιά οι περισσότεροι που βουτάνε είναι ξένοι, που από ότι φαίνεται αυτοί έχουν περισσότερο όρεξη για βουτιά και ξενάγηση. Αυτό γιατί τους λείπει η θάλασσα. Εμείς την έχουμε, αλλά δεν την εκμεταλλευόμαστε. Βέβαια αυτό είναι και στο χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου. Εδώ ο εγγονός μου βουτάει από παιδάκι…

Κατά πόσο εμείς εδώ στην Ελλάδα είμαστε έτοιμοι να φιλοξενήσουμε μια μεγάλη μερίδα τουριστών που επιθυμεί την κατάδυση;

Νομίζω ότι είμαστε πανέτοιμοι, αφού υπάρχουν σχολές σε κάθε μεριά της Ελλάδας, τόσο για να μάθουν στους τουρίστες αυτούς κατάδυση, όσο και για να τους ξεναγήσουν σε ενδιαφέροντες τόπους.

Θεωρείται η Ελλάδα καταδυτικός προορισμός;

Ναι, γιατί έχουμε πολύ καθαρά νερά, βυθούς με ενδιαφέρον, σπηλιές με βλάστηση και χρώματα, οπότε αυτοί που βουτούν μένουν ευχαριστημένοι. Εξάλλου οι εκπαιδευτές φροντίζουν να βουτούν σε ωραία μέρη, με κίνηση ψαριών, με τοπικό ενδιαφέρον όπως με την ύπαρξη μιας φώκιας στην Κρήτη κ.α.

Κάποιες συμβουλές;

Να μην προσπαθήσουμε να μάθουμε κατάδυση μόνοι μας, αλλά πάντα κοντά σε έμπειρους εκπαιδευτές. Έτσι δε θα κινδυνέψουμε. Στις μέρες μας, τα μέσα που χρησιμοποιούνται από τις σχολές για κατάδυση, είναι απόλυτα ασφαλή. Πάντα σε ζευγάρι για κατάδυση και με άριστο εξοπλισμό, το οποίο φυσικά πρέπει να συντηρούμε πολύ καλά.

Πηγή: drososfishing.gr

Σάββατο, 24 Ιουλίου 2021

Π.Ο.Ε.Σ. - Διοικητής Δ.Υ.Κ. προς στελέχη: Bulling κάνω ΜΟΝΟ ΕΓΩ


Η Πανελλαδική Ομοσπονδία Ενώσεων Στρατιωτικών (Π.Ο.Ε.Σ.) με έγγραφό της διαβιβάζει επιστολή στον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου ναυτικού, που περιήλθε σε αυτήν, με την οποία μεταφέρονται παράπονα στελεχών της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ) μετά από σημείωμα του Διοικητού τους, στο οποίο χρησιμοποιεί εκφράσεις που θεωρούν ότι δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν.

Διαβάστε όλη την επιστολή:

Αξιότιμε κύριε Αρχηγέ. 
 
Σας γνωρίζουμε ότι περιήλθε επιστολή στην Ομοσπονδία μας, με το κάτωθι περιεχόμενο: 
 
«Αγαπητοί συνάδελφοι.  
 
Αν και δεν συμμετέχουμε σε κάποια ένωση στρατιωτικών, παρακολουθώντας τη μέχρι τώρα δραστηριότητά σας, αναγκαζόμαστε να απευθυνθούμε σε εσάς, καθώς πλέον η κατάσταση στη μονάδα έχει γίνει δύσκολη. 
Υπηρετούμε στη ΔΥΚ. 
Με την ανάληψή του ο νέος Διοικητής έστειλε στα e-mails όλου του προσωπικού ένα πεντασέλιδο (5σέλιδο) σημείωμα με οδηγίες/κατευθύνσεις του, πώς θέλει ο ίδιος να λειτουργεί η μονάδα. Κάποια από αυτά είναι επιχειρησιακά και δεν χρήζουν αναφοράς. 
Όμως, θεωρούμε ότι, μέσα στις επιχειρησιακές οδηγίες, ενέπλεξε και προσωπικά ζητήματα που θα έπρεπε ως Διοίκηση να ενσκύψει στα προβλήματα και να προσπαθήσει να δώσει λύση και όχι να τα μετακυλήσει στο ίδιο το προσωπικό που πιέζεται. 
Το προσωπικό είναι άνθρωποι. Έχουμε τα προβλήματά μας. 
Προσπαθούμε να μην τα μεταφέρουμε στη μονάδα, αλλά κάποιες φορές αυτό καθίσταται αδύνατο. 
Θα σας μεταφέρουμε αυτολεξεί τις εκφράσεις του για να καταλάβετε τι εννοούμε και να αξιολογήσετε αναλόγως: «… Bullying κάνω ΜΟΝΟ ΕΓΩ δεν θα μου κάνετε εσείς. … 
Τα «φεύγει το υπηρεσιακό», «έχω να πάρω το παιδί μου από το σχολείο» κτλ είναι δικά σας προβλήματα και δεν με αφορούν! … Γενικά ΔΕΝ επιθυμώ να γράφω πολλά σε έγγραφα ή σήματα… Επιπλέον όταν γράφεις πολλά κινδυνεύεις να πέσεις σε πολλά λάθη!.. 
Στολή, είναι σε ισχύ ο Κανονισμός Στολών του ΠΝ … Δεν θα δεχτώ ΚΑΜΙΑ παρέκκλιση από τα προβλεπόμενα! 
Ήτοι εάν απαιτηθεί ο Χ Πχης/Ανθστης/Κστης να μεταβεί οπουδήποτε κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του με οποιαδήποτε στολή από τις προβλεπόμενες να κατέχει, θα πρέπει να το πράξει άμεσα! Δικαιολογίες «δεν έχω Battle Dress», «Τροπική» ή … Ή «την έχω σπίτι» κτλ ΔΕΝ θα γίνονται αποδεκτές! Αθλητικά, ορειβατικά, 12ποντα ή ότι βρήκατε σε προσφορά στο eBay, ΔΕΝ θα γίνονται αποδεκτά! 
Οι κανονισμοί στολών (και οι διαταγές) προβλέπουν αρβύλες, ημιάρβυλα, λευκά και μαύρα υποδήματα! 
Τα Λουστρίνια δεν με εντυπωσιάζουν όσο κι αν γυαλίζουν…. 
Θυρεοί, Εικόνες Αγίων ή ότι βρήκατε στο καλάθι της Ηφαίστου, στην πολιτική σας περιβολή και ΟΧΙ στις στολές σας…. 
Φτάσαμε στο σημείο δε να στέλνουν Αξκοι Υ/κτ, μέλη του πληρώματος των πλοίων τους για να πάρουν υλικά από την ΒΥΚ ως να είμαστε εδώ αποθήκη του ΠΝ ή ψιλικατζίδικο!!! Για να μην φτάσω στο σημείο που το «σχολειάκι» μας έρχεται βόλτα και έρχεται να δει και την διαβολοβδομάδα ή να κάνει μια βόλτα στο στρατόπεδο, λες και εδώ είναι κέντρο διερχομένων ή παιδική χαρά!!! 
 ΟΠΟΙΟΣ επιτρέψει την είσοδο στο στρατόπεδο ατόμου το οποίο δεν υπηρετεί εδώ …. ακόμα κι αν είναι ο Α/ΓΕΕΘΑ αυτός που επιθυμεί την είσοδο, θα βρεθεί να υπηρετεί ως υπεύθυνος χορτολιβαδικών εκτάσεων ΝΑΣΣΘ!!!!!! 
Ψυγεία, τηλεοράσεις, καφετιέρες, θερμαντικά σώματα, φούρνοι μικροκυμάτων, καναπέδες, είδη εξοχής και λοιπός επιπλοσιακός εξοπλισμός ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ και θα πρέπει να απομακρυνθεί …». Και εδώ τίθενται τα ερωτήματα, αγαπητοί συνάδελφοι: «Ποιος ασκεί Bulling, σε ποιον, τα στελέχη στη Διοίκηση ή η Διοίκηση στα στελέχη;». 
«Γνωρίζει η Διοίκηση από πότε έχει να διαθέσει στολές το ΠΝ στο προσωπικό;». 
Δεν είμαστε μικρά παιδιά.».






Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2021

Rafale: Δείτε το στον αέρα με τα ελληνικά εθνόσημα - Οι εντυπωσιακές φωτογραφίες της Dassault Aviation

Στην αεροπορική βάση στο ISTRES στη Νότια Γαλλία έγινε η τελετή παράδοσης του πρώτου ελληνικού υπερσύγχρονου μαχητικού αεροσκάφους Rafale. © Dassault Aviation - C. Cosmao

  Στην αεροπορική βάση στο ISTRES στη Νότια Γαλλία έγινε η τελετή παράδοσης του πρώτου ελληνικού υπερσύγχρονου μαχητικού αεροσκάφους Rafale. © Dassault Aviation - C. Cosmao

Στην αεροπορική βάση στο ISTRES στη Νότια Γαλλία έγινε η τελετή παράδοσης του πρώτου ελληνικού υπερσύγχρονου μαχητικού αεροσκάφους Rafale.

H Dassault Aviation αποδέσμευσε μοναδικές φωτογραφίες από το διθέσιο αεροσκάφος με s/n 401, το οποίο είναι και το πρώτο αεροσκάφος του τύπου που παρέλαβε η Πολεμική Αεροπορία.

Απολαύστε τις:

DA00044913 S

© Dassault Aviation - C. Cosmao

DA00044920 S

© Dassault Aviation - C. Cosmao

DA00044915 S

© Dassault Aviation - C. Cosmao

DA00044916 S

© Dassault Aviation - C. Cosmao

DA00044911 S

© Dassault Aviation - C. Cosmao

DA00045001 S

© Dassault Aviation - C. Cosmao

 

Πηγή: defenceline.gr

Τρίτη, 13 Ιουλίου 2021

Άσκηση βολών το κουτί Χ

Μία από τις πιο γνωστές ασκήσεις για εξάσκηση στις βολές εν κινήσει, τόσο ημέρα όσο και νύχτα, αποτελεί το λεγόμενο κουτί Χ. Μία άσκηση πολύ απλή αλλά με πολλές απαιτήσεις από τον σκοπευτή. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πηγές, η άσκηση αναπτύχθηκε αρχικά εις την ακαδημία της εταιρείας όπλων Sig Sauer και σύντομα έγινε από τις αγαπημένες ασκήσεις δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων ακόμα και ως μέρος της διαδικασίας επιλογής.

Πηγή: Tactical-Life.com

Αρχικά τοποθετείται ένα σημάδι στο σημείο έναρξης του σκοπευτή. Αυτό το σημάδι είναι το κέντρο του τετραγώνου. Με κέντρο αυτό τοποθετούνται τέσσερα ακόμη σημάδια για δημιουργία ενός κουτιού-τετραγώνου όπου κάθε γωνία απέχει περίπου 3 μέτρα (10 πόδια). Βλέπετε πως μοιάζει αυτό παρακάτω.

Πηγή: UN12Magazine.com

Υπάρχουν τρεις στόχοι περί τα 10 μέτρα μπροστά από το «κουτί» και ο σκοπευτής πρέπει να βάλει στο μεσαίο όταν είναι στο κέντρο, στο δεξιά όταν είναι στα δεξιά και στον αριστερό όταν είναι στα αριστερά. Οποιαδήποτε βολή εκτός της ζώνης Α στους στόχους θεωρείται αποτυχία εκτέλεσης της άσκησης.

Πηγή: PewPewTactical.com

Αν και η άσκηση είναι αρκετά απαιτητική ήδη με αυτές τις στοχευμένες βολές εν κινήσει, στη πιο διαδεδομένη εκδοχή της έχει ακόμα μία πολυπλοκότητα. Όταν ο σκοπευτής είναι στα αριστερά θα πρέπει να βάλει με το αριστερό του χέρι, και όταν είναι στα δεξιά με το δεξί. Με τυφέκια αυτό σημάνει ταχεία αλλαγή της επώμισης και εξίσου καλή δεξιότητα και στις δύο πλευρές, ενώ με το πιστόλι εξίσου καλή δεξιότητα και με τα δύο χέρια. Με πιστόλι, βολή με δύο χέρια γίνεται μόνο στο κέντρο. Βλέπετε παρακάτω ενδεικτικά ένα βίντεο εκτέλεσης από δύο παραλλαγές της άσκησης σε βολές με νυχτερινή όραση. Αυτή η άσκηση χρησιμοποιείται πολύ συχνά στην εκπαίδευση βολών με νυχτερινή όραση καθώς συνδυάζει κίνηση, βολές, και βασικό χειρισμό όπλου.

 


Όπως βλέπετε αν και φαντάζει απλή, είναι μία άσκηση που απαιτεί ικανότητες σε πολλαπλά επίπεδα. Βολές εν κινήσει, ευστοχία, ταχύτητα, δεξιότητα χειρισμού όπλου και από τις δύο πλευρές, κτλ. Γι’ αυτό άλλωστε θεωρείται και τόσο καλή για διαδικασίες επιλογών σε επίλεκτα τμήματα.

 

Πηγή: defensegr.wordpress.com

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2021

Η Μάχη των Θερμοπυλών και οι 700 Θεσπιείς

 

Το Μνημείο για τον Δημόφιλο και τους 700 Θεσπιείς


Το 480 π.Χ. στη μάχη των Θερμοπυλών για τρεις ημέρες οι Έλληνες υπό την αρχηγία του Σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα μπόρεσαν να αποκρούσουν όλες τις επιθέσεις του στρατεύματος του Ξέρξη και να εμποδίσουν τη συνέχιση της προέλασής του στην Ελλάδα.

Οι Θερμοπύλες ήταν το τελευταίο σημείο στην πορεία αυτής της τεράστιας στρατιάς που οι Έλληνες θα μπορούσαν να τη συγκρατήσουν με τη βοήθεια του περιβάλλοντος, προτού ξεχυθεί προς τη νότια Ελλάδα και καταλάβει τις πιο σημαντικές ελληνικές πόλεις που βρίσκονταν εκεί.

Όμως, την τελευταία ημέρα της μάχης των Θερμοπυλών, οι Πέρσες πληροφορήθηκαν από τον Εφιάλτη για την Ανοπαία ατραπό και τη δυνατότητα να στείλουν στρατό μέσω αυτής της διαδρομής στα ελληνικά μετόπισθεν.

Με τον τρόπο αυτό θα περικύκλωναν και θα εξολόθρευαν τις ελληνικές δυνάμεις μέσα στο στενό πέρασμα των Θερμοπυλών. 

Οι Έλληνες όταν έμαθαν ότι οι Πέρσες σύντομα θα τους περικύκλωναν αποφάσισαν να υποχωρήσουν.

Πίσω τους έμειναν ελάχιστοι υπερασπιστές οι οποίοι γνώριζαν ότι δεν θα επιβίωναν από την επερχόμενη μάχη. 
Έμειναν όμως στις Θερμοπύλες ώστε με τη θυσία τους να δώσουν λίγο παραπάνω χρόνο στους υπόλοιπους Έλληνες να υποχωρήσουν πριν προλάβουν και τους καταδιώξουν οι Πέρσες.

Ήταν ο Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες οπλίτες του και άγνωστο αριθμό ειλώτων, καθώς και ο Δημόφιλος με 700 άνδρες από τις Θεσπιές της Βοιωτίας.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Λεωνίδας κράτησε μαζί του στην τελευταία μάχη στις Θερμοπύλες και Θηβαίους στρατιώτες γιατί υποπτευόταν ότι αυτοί θα αυτομολούσαν στους Πέρσες αν τους άφηνε να φύγουν.

Οι υποψίες του φάνηκαν να επιβεβαιώθηκαν όταν στη διάρκεια της μάχης οι Θηβαίοι χωρίστηκαν από τους υπόλοιπους Έλληνες και παραδόθηκαν σχεδόν όλοι στον Ξέρξη.

Μάλιστα, η Θήβα άλλαξε στρατόπεδο και συντάχθηκε με τον Ξέρξη. Αντίθετα, με τους Θηβαίους, οι γείτονές τους στη Βοιωτία, οι Θεσπιείς, έμειναν στις Θερμοπύλες και έπεσαν μέχρι ενός δίπλα στους Σπαρτιάτες.

Ο Λύσανδρος εκτέλεσε όλους τους αιχμαλώτους Στη συνέχεια, ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις που οι Πέρσες έκαψαν ήταν και οι Θεσπιές.

Η μάχη των Θερμοπυλών έκανε αθανάτους τον Λεωνίδα και τους 300 Σπαρτιάτες του. 

 

poster: Ένας Θεσπιέας οπλίτης.

Οι Θεσπιείς του Δημόφιλου επίσης έγιναν γνωστοί σ’ όλο το πανελλήνιο, όμως σε μικρότερο βαθμό.

Αυτό βέβαια ήταν μία αδικία της ιστορίας, καθώς η θυσία αυτών των Ελλήνων υπήρξε πιο αιματηρή σε σχέση με τους Σπαρτιάτες. 
Ενώ οι Σπαρτιάτες έχασαν 300 άνδρες στις Θερμοπύλες, υπήρχαν ακόμη αρκετές χιλιάδες άλλοι, αφού ένα χρόνο αργότερα το 479 π. Χ., στη μάχη των Πλαταιών, ο σπαρτιατικός στρατός αριθμούσε 5.000 οπλίτες «ομοίους», δηλαδή άνδρες που είχαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα και άλλους 5.000 με περιορισμένα δικαιώματα (Περίοικοι).

Αντίθετα, η θυσία των 700 Θεσπιέων είχε σαν αποτέλεσμα να χαθεί ένα μεγάλο ποσοστό των ανδρών, που μπορούσαν να πάρουν όπλα, δηλαδή, ηλικίας 20-60 ετών, αυτής της πόλης. Το 479 π. Χ. οι εναπομείναντες Θεσπιείς ήταν 1800, οι οποίοι πήραν μέρος στη μάχη των Πλαταιών.

Αυτό σημαίνει ότι οι 700 Θεσπιείς που έπεσαν στις Θερμοπύλες αντιπροσώπευαν σχεδόν το ένα τρίτο του συνολικού ανδρικού πληθυσμού της πόλης.

Επιπλέον, οι Σπαρτιάτες είχαν παράδοση στον πόλεμο και προετοιμάζονταν γι’ αυτόν από τα παιδικά τους χρόνια, κάτι που δεν ίσχυε για τους Θεσπιείς, όπως και για τους άλλους Έλληνες. Όμως η θυσία των 700 Θεσπιέων φαίνεται ότι δημιούργησε μία παράδοση στις επόμενες γενιές σε αυτή την πόλη για μη υποχώρηση από το πεδίο της μάχης κάτι που ήταν μοναδικό για ελληνική πόλη εκτός της Σπάρτης.

Μετά το τέλος των ελληνοπερσκών πολέμων, ο Θεμιστοκλής κανόνισε να γίνει πολίτης των Θεσπιέων ο Σίκιννος, ο ξένος δούλος που ήταν παιδαγωγός των παιδιών του και που μετέφερε στον Ξέρξη το μήνυμα του Θεμιστοκλή μια μέρα πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, κάτι που συνέβαλε στην ελληνική νίκη. Απ’ αυτό το παράδειγμα φαίνεται ότι οι Θεσπιείς έδωσαν το δικαίωμα σε ξένους και Έλληνες να εγκατασταθούν στην πόλη τους να γίνουν συμπολίτες τους και έτσι να μεγαλώσει και πάλι ο ανδρικός πληθυσμός τους.

Αυτοί οι νέοι πολίτες μπορεί να παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες που είχαν χάσει τους άνδρες τους στις Θερμοπύλες.

Έξι δεκαετίες μετά τη μάχη των Θερμοπυλών η πόλη είχε και πάλι ένα μεγάλο αριθμό ανδρών που μπορούσαν να φέρουν όπλα. Το 424 π.Χ. στη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου οι Αθηναίοι εισέβαλαν στη Βοιωτία και αντιμετώπισαν σε μάχη στο Δήλιον ένα στράτευμα από άνδρες διαφόρων τοπικών πόλεων, ανάμεσά τους και τις Θεσπιές, υπό την ηγεσία της Θήβας.

Στη διάρκεια της μάχης οι Θεσπιείς ήταν παρατεταγμένοι στην αριστερή πτέρυγα των Βοιωτών και απέναντί τους είχαν το πιο ισχυρό κομμάτι του αθηναϊκού στρατεύματος.

Όταν οι Αθηναίοι επιτέθηκαν έτρεψαν σε φυγή όλους τους Βοιωτούς στην αριστερή πτέρυγα, εκτός από τους Θεσπιείς.

Αυτοί έμειναν στις θέσεις τους και πολέμησαν μέχρι θανάτου (Θουκυδίδης, 4. 96).

Ήταν τέτοια η σφοδρότητα της σύγκρουσης με τους Θεσπιείς που οι Αθηναίοι έφθασαν στο σημείο να χτυπηθούν και μεταξύ τους.

Η θυσία των Θεσπιέων στη μάχη του Δηλίου φάνταζε αλλόκοτη για τους άλλους Έλληνες αφού η τακτική υποχώρηση στο πεδίο της μάχης κάτω από την πίεση ενός ισχυρότερου αντιπάλου ήταν κάτι συνηθισμένο.

 Μόλις φαινόταν ότι μία πλευρά είχε ηττηθεί, οι άνδρες υποχωρούσαν και έτσι οι απώλειες σε μία μάχη μεταξύ ελληνικών πόλεων-κρατών ήταν σχετικά ελαφριές (ντροπή ήταν η άτακτη φυγή των οπλιτών που συνοδευόταν από την απόρριψη της ασπίδας).

Όμως, μπορεί να ερμηνευθεί ως απόρροια του βάρους που κουβαλούσαν από τη φήμη των παππούδων τους που έκαναν το ίδιο στη μάχη των Θερμοπυλών.

 

Του ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού...

 Πηγή: mixanitouxronou.gr

590 Shares facebook sharing button Share twitter sharing button Tweet pinterest sharing button Pin email sharing button Email Το 480 π.Χ. στη μάχη των Θερμοπυλών για τρεις ημέρες οι Έλληνες υπό την αρχηγία του Σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα μπόρεσαν να αποκρούσουν όλες τις επιθέσεις του στρατεύματος του Ξέρξη και να εμποδίσουν τη συνέχιση της προέλασής του στην Ελλάδα. Οι Θερμοπύλες ήταν το τελευταίο σημείο στην πορεία αυτής της τεράστιας στρατιάς που οι Έλληνες θα μπορούσαν να τη συγκρατήσουν με τη βοήθεια του περιβάλλοντος, προτού ξεχυθεί προς τη νότια Ελλάδα και καταλάβει τις πιο σημαντικές ελληνικές πόλεις που βρίσκονταν εκεί. Όμως, την τελευταία ημέρα της μάχης των Θερμοπυλών, οι Πέρσες πληροφορήθηκαν από τον Εφιάλτη για την Ανοπαία ατραπό και τη δυνατότητα να στείλουν στρατό μέσω αυτής της διαδρομής στα ελληνικά μετόπισθεν. Με τον τρόπο αυτό θα περικύκλωναν και θα εξολόθρευαν τις ελληνικές δυνάμεις μέσα στο στενό πέρασμα των Θερμοπυλών. poster Ένας θεσπιέας οπλίτης. Οι Έλληνες όταν έμαθαν ότι οι Πέρσες σύντομα θα τους περικύκλωναν αποφάσισαν να υποχωρήσουν. Πίσω τους έμειναν ελάχιστοι υπερασπιστές οι οποίοι γνώριζαν ότι δεν θα επιβίωναν από την επερχόμενη μάχη. Έμειναν όμως στις Θερμοπύλες ώστε με τη θυσία τους να δώσουν λίγο παραπάνω χρόνο στους υπόλοιπους Έλληνες να υποχωρήσουν πριν προλάβουν και τους καταδιώξουν οι Πέρσες. Ήταν ο Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες οπλίτες του και άγνωστο αριθμό ειλώτων, καθώς και 700 άνδρες από τις Θεσπιές της Βοιωτίας. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Λεωνίδας κράτησε μαζί του στην τελευταία μάχη στις Θερμοπύλες και Θηβαίους στρατιώτες γιατί υποπτευόταν ότι αυτοί θα αυτομολούσαν στους Πέρσες αν τους άφηνε να φύγουν. Οι υποψίες του φάνηκαν να επιβεβαιώθηκαν όταν στη διάρκεια της μάχης οι Θηβαίοι χωρίστηκαν από τους υπόλοιπους Έλληνες και παραδόθηκαν σχεδόν όλοι στον Ξέρξη. Μάλιστα, η Θήβα άλλαξε στρατόπεδο και συντάχθηκε με τον Ξέρξη. Αντίθετα, με τους Θηβαίους, οι γείτονές τους στη Βοιωτία, οι Θεσπιείς, έμειναν στις Θερμοπύλες και έπεσαν μέχρι ενός δίπλα στους Σπαρτιάτες. Διαβάστε ακόμα: Η μάχη που οι Σπαρτιάτες νίκησαν τους Αθηναίους δίχως καμία απώλεια. Τους κατέλαβαν όλα τα πλοία στη στεριά, χωρίς ναυμαχία. Ο Λύσανδρος εκτέλεσε όλους τους αιχμαλώτους Στη συνέχεια, ανάμεσα στις ελληνικές πόλεις που οι Πέρσες έκαψαν ήταν και οι Θεσπιές. Η μάχη των Θερμοπυλών έκανε αθανάτους τον Λεωνίδα και τους 300 Σπαρτιάτες του. Οι Θεσπιείς επίσης έγιναν γνωστοί σ’ όλο το πανελλήνιο, όμως σε μικρότερο βαθμό. Αυτό βέβαια ήταν μία αδικία της ιστορίας, καθώς η θυσία αυτών των Ελλήνων υπήρξε πιο αιματηρή σε σχέση με τους Σπαρτιάτες. Ενώ οι Σπαρτιάτες έχασαν 300 άνδρες στις Θερμοπύλες, υπήρχαν ακόμη αρκετές χιλιάδες άλλοι, αφού ένα χρόνο αργότερα το 479 π. Χ., στη μάχη των Πλαταιών, ο σπαρτιατικός στρατός αριθμούσε 5.000 οπλίτες «ομοίους», δηλαδή άνδρες που είχαν πλήρη πολιτικά δικαιώματα και άλλους 5.000 με περιορισμένα δικαιώματα (Περίοικοι). Αντίθετα, η θυσία των 700 Θεσπιέων είχε σαν αποτέλεσμα να χαθεί ένα μεγάλο ποσοστό των ανδρών, που μπορούσαν να πάρουν όπλα, δηλαδή, ηλικίας 20-60 ετών, αυτής της πόλης. Το 479 π. Χ. οι εναπομείναντες Θεσπιείς ήταν 1800, οι οποίοι πήραν μέρος στη μάχη των Πλαταιών. Αυτό σημαίνει ότι οι 700 Θεσπιείς που έπεσαν στις Θερμοπύλες αντιπροσώπευαν σχεδόν το ένα τρίτο του συνολικού ανδρικού πληθυσμού της πόλης. Επιπλέον, οι Σπαρτιάτες είχαν παράδοση στον πόλεμο και προετοιμάζονταν γι’ αυτόν από τα παιδικά τους χρόνια, κάτι που δεν ίσχυε για τους Θεσπιείς, όπως και για τους άλλους Έλληνες. Όμως η θυσία των 700 Θεσπιέων φαίνεται ότι δημιούργησε μία παράδοση στις επόμενες γενιές σε αυτή την πόλη για μη υποχώρηση από το πεδίο της μάχης κάτι που ήταν μοναδικό για ελληνική πόλη εκτός της Σπάρτης. Μετά το τέλος των ελληνοπερσκών πολέμων, ο Θεμιστοκλής κανόνισε να γίνει πολίτης των Θεσπιέων ο Σίκιννος, ο ξένος δούλος που ήταν παιδαγωγός των παιδιών του και που μετέφερε στον Ξέρξη το μήνυμα του Θεμιστοκλή μια μέρα πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, κάτι που συνέβαλε στην ελληνική νίκη. Απ’ αυτό το παράδειγμα φαίνεται ότι οι Θεσπιείς έδωσαν το δικαίωμα σε ξένους και Έλληνες να εγκατασταθούν στην πόλη τους να γίνουν συμπολίτες τους και έτσι να μεγαλώσει και πάλι ο ανδρικός πληθυσμός τους. Αυτοί οι νέοι πολίτες μπορεί να παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες που είχαν χάσει τους άνδρες τους στις Θερμοπύλες. Έξι δεκαετίες μετά τη μάχη των Θερμοπυλών η πόλη είχε και πάλι ένα μεγάλο αριθμό ανδρών που μπορούσαν να φέρουν όπλα. Το 424 π.Χ. στη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου οι Αθηναίοι εισέβαλαν στη Βοιωτία και αντιμετώπισαν σε μάχη στο Δήλιον ένα στράτευμα από άνδρες διαφόρων τοπικών πόλεων, ανάμεσά τους και τις Θεσπιές, υπό την ηγεσία της Θήβας. Στη διάρκεια της μάχης οι Θεσπιείς ήταν παρατεταγμένοι στην αριστερή πτέρυγα των Βοιωτών και απέναντί τους είχαν το πιο ισχυρό κομμάτι του αθηναϊκού στρατεύματος. Όταν οι Αθηναίοι επιτέθηκαν έτρεψαν σε φυγή όλους τους Βοιωτούς στην αριστερή πτέρυγα, εκτός από τους Θεσπιείς. Αυτοί έμειναν στις θέσεις τους και πολέμησαν μέχρι θανάτου (Θουκυδίδης, 4. 96). Ήταν τέτοια η σφοδρότητα της σύγκρουσης με τους Θεσπιείς που οι Αθηναίοι έφθασαν στο σημείο να χτυπηθούν και μεταξύ τους. Η θυσία των Θεσπιέων στη μάχη του Δηλίου φάνταζε αλλόκοτη για τους άλλους Έλληνες αφού η τακτική υποχώρηση στο πεδίο της μάχης κάτω από την πίεση ενός ισχυρότερου αντιπάλου ήταν κάτι συνηθισμένο. Μόλις φαινόταν ότι μία πλευρά είχε ηττηθεί, οι άνδρες υποχωρούσαν και έτσι οι απώλειες σε μία μάχη μεταξύ ελληνικών πόλεων-κρατών ήταν σχετικά ελαφριές (ντροπή ήταν η άτακτη φυγή των οπλιτών που συνοδευόταν από την απόρριψη της ασπίδας). Όμως, μπορεί να ερμηνευθεί ως απόρροια του βάρους που κουβαλούσαν από τη φήμη των παππούδων τους που έκαναν το ίδιο στη μάχη των Θερμοπυλών. του ιστορικού Κωνσταντίνου Λαγού...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-polemiki-areti-ton-thespieon-poy-paremeinan-stis-thermopyles/

Σάββατο, 10 Ιουλίου 2021

Στον Κορινό Πιερίας βρέθηκε ο Τύμβος που βρίσκεται ο τάφος της Ολυμπιάδας, μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου (photos)

Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές έρευνες που έχει κάνει στον Τύμβο Κορινού του νομού Πιερίας, ο ομότιμος καθηγητής Αθανάσιος Μπίντας τις οποίες παρουσίασε σε επιστημονικό συνέδριο, υποστηρίζει πως εκεί βρίσκεται ο τάφος της γυναίκας του βασιλιά Φιλίππου και μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδας.

Με το σκεπτικό της μελέτης την οποία θα σας παραθέσουμε παρακάτω, συμφωνεί και η γνωστή αρχαιολόγος Λιάνα Σουλβατζή, η οποία είχε διευθύνει τις ανασκαφές στην Όαση της Σίουα, όπου υποστήριζε πως εκεί βρέθηκε ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

 

Σχέδιο του τάφου από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Pierre Jérôme Honoré Daumet, το 1855

 

Μάλιστα σε σημείωμά της σχετικά με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις του Αθανασίου Μπίντα, αναφέρει μεταξύ άλλων:

«Στις 8 Δεκεμβρίου 2019 έγινε μια πολύ σημαντική ανακοίνωση στην Κατερίνη Πιερίας από τον καθηγητή κ. Αθανάσιο Μπίντα με θέμα: Ο Τάφος του Κορινού ανήκει στη Μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την Ολυμπιάδα. Ο καθηγητής τεκμηρίωσε επιστημονικά τη θεωρία του, αναφερόμενος και σε επιγραφές.

Έχω επισκεφθεί τον τάφο του Κορινού στο παρελθόν, τουλάχιστον τρεις φορές και έχω επισκεφθεί όλους τους Μακεδονικούς Τάφους που είχαν ως τότε βρεθεί σε όλη τη Μακεδονία. Μου είχε κάνει εντύπωση το μέγεθος αυτού του Τάφου που μόνο από αυτό καταλαβαίνει κάποιος ότι πρέπει να ανήκε σε σπουδαία προσωπικότητα.

…ο Τάφος του Κορινού, που είναι ο μόνος Μακεδονικός τριθάλαμος που έχει βρεθεί, είναι μια μικρογραφία του Τάφου του Αλεξάνδρου. 

»Το γεγονός ότι ο Πύρρος το 302 π.Χ. μετά την εκθρόνισή του απο τους Μολοσσούς που είχαν υποκινηθεί από τον Κάσσανδρο και κατέφυγε στην Αίγυπτο στην αυλή του Πτολεμαίου του Λάγου, σαφώς μας δίνει την απάντηση ότι και ο Πύρρος είχε επισκεφθεί τον τάφο του εξαδέλφου του, του Μεγάλου Αλεξάνδρου και όταν επέστρεψε στη Μακεδονία και τρία χρόνια βασίλεψε στο θρόνο της θείας του Ολυμπιάδος, έκτισε στον ίδιο χώρο της ταφής τον περικαλλή τριθάλαμο βασιλικό τάφο, μικρογραφία του τάφου του γιου της Αλεξάνδρου. Όλοι γνωρίζουμε πόσο στενή ήταν η σχέση μητέρας και γιου.»

 

Πομπικός διάδρομος του Τύμβου της Ολυμπιάδας

 

Όταν συναντήσαμε τον καθηγητή προ ημερών στην Κατερίνη, μας εξέθεσε το σκεπτικό του για το πώς κατέληξε, βάσει των αρχαιολογικών ευρημάτων που έφερε με την αρχαιολογική του σκαπάνη στο φως, στο συμπέρασμα ότι στον Τύμβο του Κορινού βρίσκεται ο τάφος της Ολυμπιάδας, μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Σας παραθέτουμε το σημαντικότερο μέρος του:

Συμπεράσματα για τον Τύμβο Κορινού – Τάφος της Ολυμπιάδας 

«Την Άνοιξη του έτους 316 π.Χ. ύστερα από δραματική επτάμηνη πολιορκία της Πύδνας η Ολυμπιάδα, σύζυγος του Φιλίππου Β΄, παραδόθηκε στον Κάσσανδρο ο οποίος την δίκασε ως ιερόσυλη και εχθρά της πατρίδας σε μια δίκη παρωδία χωρίς να της δώσει το δικαίωμα να απολογηθεί. Στη συνέχεια τη θανάτωσε και την έθαψε μακριά από τον αστικό ιστό της Πύδνας σε υποβαθμισμένη περιοχή ή πιθανώς οι συγγενείς της Αιακίδες εταίροι της άρχουσας τάξης την έθαψαν κοντά στα κτήματά τους στην περιοχή του σημερινού Κορινού Πιερίας. Ήταν γνωστό το μίσος του Κάσσανδρου για τον Αλέξανδρο το γιό της Ολυμπιάδας  και όλους τους Αργεάδες κληρονόμους του θρόνου της Μακεδονίας γεγονός που αποδείχτηκε μεταγενέστερα αφού ο Κάσσανδρος συνετέλεσε στις δολοφονίες τους άμεσα ή έμμεσα.

Ο σημαντικότερος τάφος της περιοχής, ο Τύμβος του Κορινού, βρίσκεται στον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Πύδνας και είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος Μακεδονικός τάφος που βρέθηκε μέχρι σήμερα. Το μέγεθός του και μόνο, μας αναγκάζει να δεχτούμε πως ανήκει σε κάποια πολύ σπουδαία προσωπικότητα του τέλους του 4ου π.Χ. αιώνα. Η Ολυμπιάδα δολοφονήθηκε την Άνοιξη του 316 π.Χ. 

»Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό που επιβεβαιώνει τα τελικά μας συμπεράσματα είναι ότι πρόκειται για γυναικεία ταφή. Είναι γνωστό πως οι γυναίκες θάβονταν με το κεφάλι προς την Ανατολή. Στον νεκρικό θάλαμο της Ολυμπιάδας η μαρμάρινη θήκη πάνω στην οποία είχε τοποθετηθεί το οστεοδόχο σκεύος βρίσκεται ανατολικά.

 

Πάνω στη θήκη βρισκόταν το σκεύος με τα οστά της νεκρής

 

Πάνω στον τάφο, σε επίπεδη περιοχή του κάμπου, είχε κατασκευαστεί και υπάρχει μέχρι σήμερα τεράστιος επιχωματωμένος τύμβος με υπερβολική ποσότητα από χώμα που μεταφέρθηκε για το σκοπό αυτό. Τύμβος τέτοιων διαστάσεων υψώνονταν μόνο σε ταφή βασιλέων, εξέχοντα μέλη βασιλικής οικογένειας, ή πολυάνδρεια, δηλαδή Τύμβοι στους οποίους θάβονταν πολλοί νεκροί μετά από σημαντικές μάχες. Το μέγεθος του Τύμβου του Κορινού ισχυροποιεί την άποψη πως ο ένοικος του τάφου ήταν εξαιρετικά σπουδαία προσωπικότητα.

Το μήκος του ταφικού συμπλέγματος κάτω από τον τύμβο είναι 22 μέτρα (για να μπορεί να γίνει σύγκριση σημειώνουμε ότι ο τάφος του Φιλίππου στις Αιγές έχει μήκος 9,5 μέτρα). Για ποιά προσωπικότητα θα μπορούσε να κατασκευαστεί ένα τόσου τεράστιου μεγέθους ιδιότυπο μνημείο παρά για τη μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου; 

»Ένα πρόσθετο στοιχείο το οποίο ενισχύει την άποψη πως η νεκρή ήταν σημαντική προσωπικότητα με ιδιότητες και θεσμικό ρόλο όχι απλού ανθρώπου είναι η σπάνια δομική κατασκευή του τάφου με τρεις θαλάμους. Ποιός ο λόγος να κατασκευαστεί τριθάλαμος μνημειακός τάφος για μια μη σημαντική προσωπικότητα; Μορφικά αλλά μικρότερων διαστάσεων, ο τάφος στον τύμβο Κορινού είναι όμοιος με τον τάφο που ανέσκαψε στην όαση Σίουα της Αιγύπτου στον Ιερό Άμμωνα Δία η αρχαιολόγος Λιάνα Σουλβαζτή ο οποίος κατά την άποψή της ανήκει στον Μέγα Αλέξανδρο.

Στην πρόσοψη του πομπικού διαδρόμου του τάφου υπάρχουν οικοδομικά υπολείμματα, προφανώς ενός τελεστηρίου με προορισμό τις λατρευτικές ανάγκες προς τιμήν της νεκρής, διότι είναι γνωστό πως η Ολυμπιάδα λατρεύτηκε ως θεά μετά τον θάνατό της.

»Καταλυτική επιβεβαίωση πως ο τύμβος Κορινού φιλοξενεί τον τάφο της Ολυμπιάδας είναι οι τρεις επιτάφιες επιγραφές που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή και “μιλούν” για τους Αιακίδες, συγγενείς της Ολυμπιάδας, που προφανώς κατοικούσαν στα περίχωρα της Πύδνας και συνεπώς θάβονταν στην περιοχή.

Μια από τις τρεις επιτάφιες επιγραφές αναφέρει συγκεκριμένα το μνήμα του Νεοπτόλεμου που βρίσκεται απέναντι από τον τύμβο της Ολυμπιάδας. Η διατύπωση του επιγράμματος μας δίνει την εντύπωση ότι ανάμεσα από τους δύο τάφους (τους μεγάλους τύμβους) διέρχονταν μεγάλος κεντρικός πολυσύχναστος δρόμος.»

Τα παραπάνω είναι ένα μέρος από τα συμπεράσματα του Ομότιμου καθηγητή Αθανάσιου Μπίντα, που όπως υποστηρίζει έχει ανακαλύψει τον Τάφο της Ολυμπιάδας, μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Όλο αυτό το διάστημα, από το Δεκέμβριο του 2019 μέχρι σήμερα, προσπαθεί να πείσει τις αρμόδιες αρχές του Πολιτισμού να τον δεχτούν, προκειμένου να τους παρουσιάσει τα στοιχεία που έχει στα χέρια του, με τα οποία τεκμηριώνει τα όσα υποστηρίζει. Βρίσκει όμως ερμητικά κλειστές πόρτες και κανείς δεν λέει να κάνει τον κόπο να τον ακούσει, ενώ ο καθηγητής μιλάει για μια από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις που έγιναν ποτέ στη χώρα.

Πηγή: www.pontosnews.gr

Κριτικές όπλων: Τυφέκιο FB Radom Works 11 Sport

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τη τελευταία φορά που γράψαμε κριτική για όπλο της πολωνικής βιομηχανίας FB Radom. Μίας σημαντικής βιομηχανίας όπλων από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης. Το όνομα της είναι από τα αρχικά «Fabryka Broni» και τη περιοχή Ραντόμ της Πολωνίας, και το Works 11 είναι από τον αριθμό του εργοστασίου της. Το τυφέκιο Works 11 είναι βασισμένο εις το γνωστό τυφέκιο AKM (περισσότερα στο άρθρο μας «Τυφέκιο AKM») διαμετρήματος 7.62×39mm που κατασκευάζονταν σε μεγάλους αριθμούς τη πρώτη δεκαετία του 2000 από την FB Radom. Η έκδοση Sport ήταν ημιαυτόματη και απευθύνονταν στη λιανική αγορά των απλών πολιτών. Προσοχή! Ότι διαβάζετε σε αυτή τη κατηγορία είναι η προσωπική μας άποψη βάσει των εμπειριών και γνώσεων μας, δεν είναι σε καμία περίπτωση μία αντικειμενική παρουσίαση.

Πηγή: OptykaMysliwska.pl

Το διάστημα 2000-2010 η εταιρεία FB Radom κατασκεύασε το συγκεκριμένο τυφέκιο με στόχο τους πολίτες της Πολωνίας και των γειτονικών Ευρωπαϊκών χωρών. Το τυφέκιο αυτό είχε μία σχετικά χαμηλή τιμή και σύντομα ανέβηκε αρκετά σε πωλήσεις. Γι’αυτό το λόγο, θα το βρείτε σε σπίτια, σε σκοπευτήρια, σε καταστήματα, και αγγελίες μεταχειρισμένων όπλων σε πολλές χώρες της Ευρώπης σήμερα. Ενδεικτικά, σήμερα ένα μεταχειρισμένο Works 11 Sport σε άριστη κατάσταση κοστίζει περίπου €500.

Πηγή: OptykaMysliwska.pl

Είναι ένα τυφέκιο καλά κατασκευασμένο με όλα τα θετικά και αρνητικά του σχεδιασμού του ΑΚΜ. Πολύ σπάνια θα το βρείτε πλέον χωρίς μετατροπές καθώς σχεδόν όλοι οι ιδιοκτήτες τέτοιων τυφεκίων συνηθίζουν να κάνουν μεγάλες τροποποιήσεις. Κάτι λογικό αναλογιζόμενοι και τη σχετικά χαμηλή τιμή του. Παρακάτω βλέπετε ένα τέτοιο τυφέκιο το οποίο προσφάτως δοκιμάσαμε.

Πηγή: Προσωπικό αρχείο

Από τη πλευρά του χειριστή, θα λέγαμε ότι παρότι αξιόπιστο και σχετικά ελαφρύ (για ΑΚΜ), έχει όλα τα γνωστά προβλήματα όπως κλώτσημα σκανδάλης (περισσότερα στο άρθρο μας «Επισκευή κλωτσήματος σκανδάλης σε AK-47»), τα ξύλινα μέρη του ζεσταίνονται γρήγορα, κτλ. Παρ’όλα αυτά, αν λάβουμε υπόψιν ότι είναι ένα πολύ παλιό σχέδιο, μία μέτριας ποιότητας κατασκευή, και χαμηλής τιμής τυφέκιο, είναι καλό για τη τιμή του. Τώρα πέρα από το χώρο των σκοπευτηρίων και ψυχαγωγίας, δε θεωρούμε ότι έχει πρακτική αξία γιατί είναι ένα όπλο που δε μας άφησε την αίσθηση ότι μπορείς να βασίσεις τη ζωή σου σε αυτό.

Πηγή:defensegr.wordpress.com

Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2021

«Έχουμε φτάσει στο άκρο της γελοιότητας» είπε ο καθηγητής Γ.Ιωαννίδης. «Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα με ξεπερνούν – Αν δεν είχαμε πάρει καθόλου μέτρα θα ήταν καλύτερα»

ιωαννιδης

Σκληρή κριτική στα μέτρα της κυβέρνησης άσκησε ο καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, Γιάννης Ιωαννίδης.

Ο καθηγητής δήλωσε ότι ως άνθρωπος της Επιστήμης που υπηρετεί ειδικά τον χώρο της επιδημιολογίας επί δεκαετίες, αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα με ακατανόητα, αντιφατικά και αποσπασματικά μέτρα και τον ξεπερνούν κατά πολύ.

Μάλιστα είπε χαρακτηριστικά πως «αυτή τη στιγμή φοβάμαι ότι αν δεν είχαμε καθόλου μέτρα τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα».

Όπως είπε, ίσως να πρόκειται για μια νέου τύπου επιδημιολογία, διαφορετική από τον υπόλοιπο κόσμο, την οποία πλέον αδυνατεί να κατανοήσει και να παρακολουθήσει. 
Ο Γιάννης Ιωαννίδης τόνισε ότι αυτό που επικρατεί είναι ένα «πανζουρλισμός μέτρων με ρυθμό καταιγισμού πυροβόλου, που είναι αντιφατικά και αλληλοαναιρούμενα» με αποτέλεσμα να οδηγούν σε πλήρη σύγχυση τους πολίτες.

«Κάθε δύο μέρες, ανακοινώνεται και μία νέα απόφαση που αφορά ειδικές παρεμβάσεις. Είναι μία κατάσταση αδύνατη για τον πολίτη που θέλει να είναι νομοταγής, που πιστεύει στο κράτος και θέλει να κάνει αυτό που του λέει. Δεν μπορεί να το κάνει.

Φοβάμαι ότι αυτό που έχει συμβεί είναι ότι μέσα στην κρίση που αντιμετωπίσαμε, αρκετοί ειδικοί και κράτη έλαβαν δρακόντεια μέτρα, που στην αρχή αυτό ήταν σωστό γιατί δεν ξέραμε με τι είχαμε να κάνουμε. 
Όμως μετά ακολούθησαν το ίδιο τροπάριο τον εξεζητημένων μέτρων, όπου η Πολιτεία φαίνεται σαν πατερούλης όπου κάθε μέρα θα πρέπει να σου λέει τι να κάνεις.

Σε λίγο θα βγαίνουν και οδηγίες για το τι κάλτσες θα πρέπει να φορέσεις για να βγαίνεις από το σπίτι σου μέσα στην επόμενη ώρα κι αν βγεις με λάθος χρώμα θα πάρεις πρόστιμο. Έχουμε φτάσει στο άκρο της γελοιότητας», είπε ο καθηγητής.

Ο Γ.Ιωαννίδης είπε πως «μέτρα σοβαρής επιδημιολογικής επιτήρησης δεν υπάρχουν, ούτε στρατηγική δημόσιας υγείας και πίσω από την μονομέρεια των εμβολιασμών ως «πανάκεια», ουσιαστικά κρύβεται η ανυπαρξία ουσιαστικών μέτρων διακοπής της αλυσίδας μετάδοσης του ιού και των παραλλαγών του».

Ο Γιάννης Ιωαννίδης, σημείωσε ότι «αν και είναι ακόμη νωρίς , τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η μετάλλαξη Δέλτα είναι η πλέον μεταδοτική αλλά με όχι ανησυχητική θνητότητα . Οι εμβολιασμοί είπε είναι ένα από τα πολύτιμα εργαλεία ως προς την αποτελεσματικότητα τους μετά από τις δύο δόσεις και το πέρας δύο εβδομάδων. 
Θα πρέπει όμως να είναι στοχευμένοι στις μεγάλες ηλικίες και τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού κατά απόλυτη προτεραιότητα. 
Αντίθετα οι εκτιμήσεις για τις νεότερες ηλικίες και τα παιδιά, είναι εντελώς διαφορετικές ως προς το κόστος – όφελος και για την δημόσια υγεία και για την αναλογία ως προς τις ομάδες του πληθυσμού που στη πραγματικότητα θα έπρεπε άμεσα να πειστούν κι όχι να υποχρεωθούν έμμεσα ή άμεσα να εμβολιαστούν».

Παράλληλα ο καθηγητής είπε πως «με το να εμβολιάσουμε νέους και παιδιά, πιθανώς η εικόνα να είναι χειρότερη».

Ο κ. Ιωαννίδης σχολίασε το αλαλούμ των μέτρων όπως είπε στην εστίαση αλλά και τον τρόπο ταξιδιού από και προς τα νησιά, σημειώνοντας ότι για τον ίδιο οι μέθοδοι που επιλέχθηκαν και που είναι και μεταξύ τους αντιφατικοί, επιδημιολογικά τον ξεπερνούν ως επιστήμονα.

 Πηγή: Makeleio