ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΑΤΡΑΧΑΝΘΡΩΠΟΙ

Κυριακή 17 Μαΐου 2020

Λουτράκι: Ο θησαυρός του Κιαμίλ Μπέη που αναζητείται εδώ και 200 χρόνια

Ο θάνατος των τεσσάρων φίλων στη σπηλιά του Καρμπουνάρι, οι θρύλοι, τα μυστήρια και οι άγνωστες ιστορίες πίσω από την αναζήτηση του μυθικού θησαυρού

Χρυσά γρόσια, πουγκιά γεμάτα με χρυσά νομίσματα, βενετσιάνικοι λίθοι και κούτες με σμαράγδια αναζητούνται εδώ και 200 χρόνια γενιές και γενιές Ελλήνων που αναζητούν το θησαυρό του Χουσεΐν Κιαμήλ Μπέη.
Ακόμα και ο Κολοκοτρώνης, επιφανείς επαναστάτες του 1821 αλλά και χιλιάδες απλοί Έλληνες έζησαν με την αναζήτηση του μεγάλου θησαυρού που θα άλλαζε την πορεία του ελληνικού έθνους.
Η τραγωδία στην άγνωστη σπηλιά στο Άνω Καρμπουνάρι Λουτρακίου και ο θάνατος των τεσσάρων φίλων που πιθανότατα αναζητούσαν χαμένο θησαυρό που λέγεται πως έχει θαφτεί στην περιοχή έφερε και πάλι στην πρώτη γραμμή το θρύλο του θησαυρού του Κιαμήλ που οι Ελληνες αναζητούν από τα ταραγμένα χρόνια της επανάστασης και σημάδεψε τις βαρυσήμαντες εξελίξεις στην Πελοπόννησο λίγο πριν τη μάχη με τον Δράμαλη στα Δερβενάκια.

Ο «Χασάπης της Θεσσαλονίκης»

Αν και ορισμένοι σήμερα ορισμένοι εκτιμούν πως οι τέσσερις άτυχοι φίλοι πιθανότητα να αναζητούσαν τον θησαυρό του «Χασάπη της Θεσσαλονίκης» Γερμανού ναζί Μαξ Μέρτεν κυρίως επειδή η σπηλιά έχει ταυτιστεί με την δράση των Γερμανών στο Β΄παγκόσμιο πόλεμο, η πλειοψηφία των κατοίκων στο Λουτράκι και στην Κόρινθο πιστεύουν πως αναζητούσαν τον θησαυρό του Κιαμήλ Μπέη (1784-1822) που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στα γεγονότα της επανάστασης και το πυργόσπιτο του σώζεται ακόμα και σήμερα στη Συκιά Ξυκολάστρου.

Αμερόληπτος απέναντι στους Χριστιανούς

Ο Κιαμήλ Μπέης γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1784 και διαδέχτηκε τον πατέρα του στην διοικητική εξουσία του «καζά» της Κορίνθου το 1815.
Οργανικά υπάγονταν στον πασά της Τρίπολης και η κυριαρχία του εκτείνονταν στις περιοχές Ισθμίας, Κορινθίας, Σικυωνίας, Πελλήνης, Φενεού, Στυμφαλίας, Επιδαυρίας, Τροιζήνας, καθώς και στα Δερβενοχώρια των Μεγάρων, περιλαμβάνοντας συνολικά 163 χωριά, ενώ είχε την φορολογική εποπτεία σε εδαφικές εκτάσεις σε Αρκαδία και Μεσσηνία.
Κατά την διάρκεια της συνετής διακυβέρνησής του, οι Πελοποννησιακές κτήσεις του γνώρισαν πρωτοφανή άνθηση και ευημερία, με την συστηματική εκμετάλλευση των καλλιεργειών και ιδίως των ελαιόδεντρων.
Η δε καταπίεση του ντόπιου αγροτικού πληθυσμού φαίνεται ότι δεν ήταν ανάλογης σκληρότητας με άλλες επαρχίες της Ελληνικής υπαίθρου, καθώς ο Κιαμήλ Μπέης τηρούσε λίαν ανεκτική και αμερόληπτη στάση απέναντι στους Χριστιανούς υπηκόους τους, εξισώνοντάς τους με τους Μουσουλμάνους.
Αντίθετα, οι Γορτύνιοι προεστοί και αγωνιστές Κανέλλος Δεληγιάννης (1780 – 1862) και ο Ρήγας Παλαμήδης (1794 – 1872) τον παρουσιάζουν ως ιδιοτελή δυνάστη, μία άποψη που αποδίδεται στην προκατάληψη και αρνητική προδιάθεσή τους εναντίον του, λόγω της μεταξύ τους προεπαναστατικής αντιπαλότητας στα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα.

Το πυργόσπιτο που γενήθηκε ο Κιαμήλ στη Συκιά / Foto pemptousia.gr

Η σύλληψη του πλούσιου Κιαμήλ

Όταν ξέσπασε το απελευθερωτικό κίνημα στις 23 – 25 Μαρτίου 1821, ο Χουσεΐν Κιαμήλ Μπέης απουσίαζε στην Τρίπολη, όπου και παρέμεινε αφού οι επαναστάτες είχαν περισφίξει το φρούριο της Ακροκορίνθου από την 1 Απριλίου.
Εκεί αποκλείστηκε από τα Ελληνικά στρατεύματα κατά την μακρόχρονη πολιορκία της πόλης, που ξεκίνησε εντατικά από τις αρχές του μηνός Ιουνίου, επικοινωνώντας δια αγγελιοφόρων με την έδρα της διοίκησής του, ενώ είχε ορισθεί αμοιβή για την σύλληψή του λόγω της βαρύνουσας σημασίας της διαπρεπούς προσωπικότητάς του.

Τα κλειδιά στον Κολοκοτρώνη

Κατά την άλωση της Τριπολιτσάς στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, ο άλλοτε κραταιός Οθωμανός κυρίαρχος της Κορινθίας αιχμαλωτίστηκε και κρατήθηκε φυλασσόμενος υπό την εποπτεία του Μυστριώτη ιατρού και αγωνιστή Παναγιώτη Γιατράκου (1790/91 – 1851), ο οποίος τον μεταχειρίστηκε αξιοπρεπώς
Κατόπιν διαπραγματεύσεων και άλλων παρασκηνιακών ενεργειών, αναγκάστηκε να υπογράψει την παράδοση του φρουρίου της Κορίνθου στις 14 Ιανουαρίου 1822, τα κλειδιά του οποίου παρέλαβε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης από τον επικεφαλής αξιωματούχο των Τούρκων πολιορκημένων Ασλάν Μπέη.
Ο αιχμάλωτος Κιαμήλ Μπέης παραδόθηκε από τον Γιατράκο στην νεοσύστατη Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος στις 19 Φεβρουαρίου 1822 και εγκλείστηκε σε φυλακή στην Επίδαυρο και στην συνέχεια στο κάστρο της Ακροκορίνθου.

Τα χρήματα που δόθηκαν για την επανάσταση

Ωστόσο τα έσοδα από την δήμευση της πλούσιας κινητής περιουσίας του δεν ήταν τα προσδοκόμενα, καθώς δεν αποτράπηκε η ανεξέλεγκτη λαφυραγώγηση από τους εισβάλοντες επαναστάτες, παρά την ληφθείσα απόφαση του συμβουλίου των οπλαρχηγών από τον παρελθόντα Δεκέμβριο, στην οποία καθορίζονταν ότι αν η Ακροκόρινθος παραδοθεί με συνθήκη και δεν κυριευτεί με έφοδο, τότε όλα τα λάφυρα θα αποδίδονταν υπέρ του δημόσιου ταμείου για την ενίσχυση των πολεμοφοδίων της επανάστασης.
Η αξία των κατασχεμένων ποσών, πολύτιμων λίθων, σκευών και λοιπών τιμαλφών αποτιμήθηκε στα 2.000.000 γρόσια, εκ των οποίων διασώθηκαν τα μισά από την περαιτέρω διασπάθιση με πρωτοβουλία του Δημητρίου Υψηλάντη (1794 – 1832).
Αυτά τα περιορισμένα χρηματικά διαθέσιμα δαπανήθηκαν για τις απαιτούμενες επισκευές και την ενίσχυση των οχυρώσεων του φρουρίου της Ακροκορίνθου και περίσσεψαν μόλις 40.000 γρόσια σε πολύτιμους λίθους, που προσκομίστηκαν ως ελάχιστο βοήθημα στις νήσους του Ελληνικού στόλου. Έκτοτε άπαντες οι κυβερνώντες και οι αγωνιστές εποφθαλμιούσαν τους τυχόν κρυμμένους θησαυρούς του Κιαμήλ Μπέη, υποβάλλοντας τον ίδιο και τα μέλη της οικογένειάς του σε δοκιμασίες, προκειμένου να μαρτυρήσουν οποιεσδήποτε σχετικές πληροφορίες.

Το πυργόσπιτο που γενήθηκε ο Κιαμήλ στη Συκιά από τα ανατολικά / Foto pemptousia.gr

Το μυστικό και το μήνυμα Κιαμήλ στους Ελληνες

Παρά τις κακουχίες που υπέστη, ο Κιαμήλ Μπέης δεν παραδέχονταν ότι κρατούσε ασφαλισμένο κάποιο επιπλέον καταπίστευμα με την περιουσία του.
Αρνούνταν να αποκαλύψει το επιζητούμενο μέρος, περιπαίζοντας και επιτιμώντας τους ανακριτές του, έχοντας πλήρη επίγνωση των πεπραγμένων του ως Οθωμανός κυρίαρχος της Κορινθίας. Η απάντησή του προς υπεύθυνους της φύλαξής του είναι ενδεικτική: «Ούτε η γυναίκα μου ούτε η μάνα μου γνωρίζουν πού έχω τους θησαυρούς και είναι ανώφελο να ξεσπάτε την οργή σας πάνω σε αθώους ανθρώπους.
Ό,τι όρους και να μου θέσετε, δεν θα συμφωνήσω, καθώς βλέπω πως ποτέ δεν τηρείτε τον λόγο σας. Είμαι σίγουρος πως είτε σας αποκαλύψω αυτά που θέλετε, είτε όχι, θα θανατωθώ σε κάθε περίπτωση.
Έτσι επιλέγω να πεθάνω με την ικανοποίηση ότι δεν θα σας κάνω πλουσιότερους.
Ωστόσο, ένα πράγμα να θυμάστε ότι αντιμετώπισα το λαό μου ως υπηκόους και όχι ως σκλάβους. Αν όλοι οι Μπέηδες είχαν αντιμετωπίσει τους Έλληνες όπως εγώ, αυτή η επανάσταση ποτέ δεν θα είχε ξεσπάσει».
Στις 3 Ιουνίου 1822 διατάσσεται από το Βουλευτικό σώμα της Προσωρινής Ελληνικής Διοίκησης, που έδρευε τότε στο Άργος, να αποσταλεί ένας εκατόνταρχος με συνοδεία 50 ανδρών για να προσάγει εκεί τον Κιαμήλ με τους γιούς του και όλους τους σημαντικούς επίφοβους Τούρκους, αλλά αυτή η εντολή δεν υλοποιήθηκε προεξοφλώντας την μοιραία κατάληξη του ονομαστού κρατούμενου.

Ο πανικός, η δολοφονία και τα χαρέμια

Στις 6 Ιουλίου 1822, ο διαβόητος Μαχμούτ Πασάς Δράμαλης (1780 – 1822) διάβηκε τον Ισθμό επικεφαλής μίας ισχυρής Τουρκικής στρατιάς και στρατοπέδευσε στην Κόρινθο.

Ο διατελών φρούραρχος της Ακροκορίνθου, ιερωμένος και δάσκαλος Ιάκωβος Θεοδωρίδης, που έφερε το βαρύγδουπο προσωνύμιο «Αχιλλέας», τρομοκρατείται στην θέα των πολυπληθών εχθρικών δυνάμεων και θέλοντας να γλιτώσει την ζωή του, αποφασίζει να εγκαταλείψει το στρατηγικό φρούριο αμαχητί στα χέρια του Δράμαλη.
Επάνω στον πανικό του, δεν αποτολμά να σκοτώσει ο ίδιος ή να παραλάβει σιδηροδέσμιο τον Κιαμήλ Μπέη, παρά προστρέχει να εξοντώσει τα χαρέμια του, χωρίς να καταφέρει ούτε και αυτό. Στις 7 Ιουλίου 1822 συγκεντρώνει τους 150 στρατιώτες του και διαφεύγει βιαστικά από το κάστρο. Πριν την αποχώρηση του, ο Κιαμήλ Μπέης φονεύεται εν ψυχρώ μέσα στο κρατητήριο του, προκειμένου να μην ενισχυθούν με το κύρος και την οικονομική υποστήριξή του οι τάξεις του Οθωμανικού στρατεύματος, από τον πρώην υπηρέτη του Δημήτριο Μπενάκη, τον υποφρούραρχο Διαμαντή Λάλακα και τον ηγούμενο της μονής Φανερωμένης Παρθένιο Βλάχο, οι οποίοι ενέργησαν σε συνεννόηση με τον κατ’ επίφαση «Αχιλλέα».

Το ευρύχωρο νοτιοανατολικό δωμάτίο του β΄ορόφου στο σπί του Κιαμήλ. Στα δεξιά των δύο παραθύρων διακρίνεται η πολεμίστρα

Το πηγάδι με τα χρυσά γρόσια

Την επόμενη ημέρα, ο Δράμαλης εισέρχεται θριαμβευτικά και με κάθε επισημότητα στο φρούριο της Ακροκορίνθου ως ελευθερωτής.
Τον υποδέχεται εγκάρδια η μητέρα του Κιαμήλ, Νουρή Μπεγίνα, μαζί με την χήρα του, Γκιούλ Χανούμ, ντυμένες με πολυτελέστατα πέπλα και περιστοιχιζόμενες από πλούσια στολισμένες θεραπαινίδες.
Η δε Γκιούλ Χανούμ φέρεται να υπέδειξε στον Δράμαλη ένα πηγάδι, από όπου ανασύρθηκαν 40.000 απιθωμένα πουγκιά γεμάτα με χρυσά νομίσματα και για να τιμήσει την γενναιόδωρη πράξη της, ο Οθωμανός στρατάρχης την παντρεύτηκε επάνω στον οχυρό βράχο της Ακροκορίνθου με ανατολίτικη μεγαλοπρέπεια.

Θρύλοι και αναζητήσεις 200 ετών

Πάντως, ήδη από εκείνη την περίοδο, δημιουργήθηκαν πλείστοι θρύλοι γύρω από τους απροσμέτρητους θησαυρούς του Κιαμήλ Μπέη, σύμφωνα με τους οποίους ένα μεγάλο μέρος τους είναι ακόμα κρυμμένο σε ποικίλες τοποθεσίες της Κορινθίας και είναι αρκετοί οι σύγχρονοι χρυσοθήρες που ψάχνουν να τους ανακαλύψουν.
Σε μία από αυτές τις διαδόσεις, εικάζεται ότι σε μία σπηλιά μέσα στο αισθητικό δρυοδάσος Μονγγοστού, σε απόσταση 18,5 χιλιομέτρων δυτικά του Κιάτου, υπάρχει θαμμένη μία μυθώδης ποσότητα 1.000.000 Οθωμανικών χρυσών λιρών, 500 ταλάντων, 280 Βενετσιάνικων νομισμάτων και ένα μικρό κιβώτιο 20 Χ 20 εκατοστών πλήρες από σμαράγδια.
Αν και πραγματοποιήθηκαν κάποιες ανεπιτυχείς προσπάθειες ανεύρεσης του υποτιθέμενου «θησαυρού», εντούτοις αυτός παραμένει στην σφαίρα της φαντασίας των επίδοξων καιροσκόπων.

Τις πληροφορίες τις αντλήσαμε από το pemptousia.gr, το argolikivivliothiki.gr, corinthia.events αλλά και αναφορές στο wikipedia.org.

Σάββατο 16 Μαΐου 2020

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ ΦΡΑΓΚΟΣ: «ΈΛΛΗΝΕΣ ΖΩΣΤΕ ΤΑ ΆΡΜΑΤΑ… ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΜΕΡΕΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ»

Ο Στρατηγός ξέσπασε για την Απαξίωση των Ενόπλων Δυνάμεων

Ανησυχία των Αρχηγών συνέχεια και όταν οι Αρχηγοί ανησυχούν … οι Καπεταναίοι δεν πρέπει να κρεμούν τα Άρματα εκεί που οι Γύφτοι κρέμασαν τα Νταούλια

Ο Στρατηγός Φράγκος ξέσπασε για την Απαξίωση των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν άφησε ασχολίαστο «μήτε το Πόθεν Έσχες των Πολιτικών», όπως αναφέρει το veteranos.gr

Οι συνεχείς επικλήσεις κύριοι της Κυβέρνησης στο “UNCLOS” δηλαδή στο Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας, χωρίς επί δεκαετίες να τολμάτε στην εφαρμογή του,αλλά χρυσοπληρώνεστε ιδέ «Πόθεν Εσχες» όπως:

-Χωρικά Ύδατα στα 12 ν. μ.

-Υφαλοκρηπίδα

– ΑΟΖ επιτέλους ανακήρυξη..

– Κλείσιμο κόλπων π.χ. Θερμαϊκού, όπου βεβαιωμένα έχει πετρέλαιο..

– Ευθυγράμμιση ακτών και να μην κρύβεστε πίσω από το Casus Belli της Άγκυρας λειτουργώντας καιροσκοπικά, όταν πρέπει να τελειώνουμε με τις θαλάσσιες ζώνες σύμφωνα με επιταγές της Ε.Ε. μέχρι 31 Μαρτίου 2021.

Η μη εφαρμογή λοιπόν αποθρασύνει με συστηματικές προκλήσεις την Άγκυρα και είτε είναι στην εξουσία Ισλαμιστές η Κεμαλιστές, που με τον αναθεωρητισμό του Νεοθωμανισμού έχουν «ξεσαλώσει» και διεκδικούν γεωπολιτικά-γεωστρατηγικά ρόλο περιφερειακής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι εύλογο να ερμηνεύουν κατά το δοκούν το Διεθνές Δίκαιο , ενώ παράλληλα δημιουργούν τετελεσμένα, και όπως λέγεται «μας πήρανε χαμπάρι..»!!

Όταν εσύ απαξιώνεις την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ ο Τούρκος έχει ήδη στρατιωτικοποιήσει την ένταση, τότε εσύ δηλώνεις περήφανος, ότι δεν θα τον ακολουθήσεις..και μάλιστα καμαρώνεις για την αγέρωχη και υπερήφανη σου εξωτερική πολιτική!!

Ένα είναι βέβαιο για να έχεις ΑΠΟΤΡΟΠΗ απαιτούνται ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις με ότι σημαίνει αυτό και φυσικά πέραν της ενίσχυσης σε στοχευμένα ΟΠΛΙΚΑ συστήματα επιβάλλεται η ανεκτή επάνδρωση των μονάδων του Στρατού Ξηράς, που μεταφράζεται σε 18μηνη θητεία και πρόσληψη πενταετούς επαγγελματιών οπλιτών ειδικότερα στις ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΣ και κρίσιμες ειδικότητες!!

Τετάρτη 13 Μαΐου 2020

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ Η εγκατάσταση των μεταναστών γίνεται βάσει εχθρικού πολεμικού σχεδίου.

Η εγκατάσταση των μεταναστών στο εσωτερικό της χώρας αποτελεί μέρος πολεμικού σχεδίου του εχθρού. Ενός σχεδίου που βρίσκεται σε εξέλιξη και που έχει ως πρώτο στόχο την πλήρη αδρανοποίηση λαού, Στρατού και Υπηρεσιών.
Και ενός εχθρού, που ποτέ δεν έπαψε να θέλει να μας αφανίσει από προσώπου Γης και επανέρχεται για μια ακόμη φορά…
Τούτη την φορά όμως έχει πολλούς σημαντικούς συνεργάτες του μέσα στην Ελλάδα μας.
Ο κυριότερος εχθρός μας είναι ο σιωνισμός και αυτός θέλει να μας αφανίσει διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι, είναι αδύνατο να εδραιωθεί όταν υπάρχει έστω και ένας Έλληνας ζωντανός.
Τα σχέδια του σιωνισμού τα υλοποιούν πολλοί τιτλοφόροι υπηρέτες τους ανά τον κόσμο.

Αυτοί χωρίζονται σε δύο κατηγορίες.

Οι σιωνιστές εξ αίματος και οι υπηρέτες των σιωνιστών.

Οι δεύτεροι πούλησαν μέχρι και την ήδη καταποντισμένη ψυχή τους, ένεκα της ανούσιας ματαιοδοξίας και φιλαυτίας τους στην πρόσκαιρη ποταπή ζωούλας τους, ώστε ν’ απολαύσουν τιμές και πλούτη εις βάρος των ανθρώπων.

Είναι οι σιωνόφρονες ειδικών αποστολών.

Η εγκατάσταση των μεταναστών δεν γίνεται σε τυχαίες τοποθεσίες.

Έχει προσχεδιαστεί πριν από χρόνια, και γι αυτό φρόντισαν οι παγκοσμιοποιητές ώστε οι αλληλοδιαχόμενοι ηγέτες μας, που νομίζουμε ότι εκλέγουμε, να εξυπηρετούν τα βδελυρά σχέδιά τους.

Γι αυτό φροντίζουν να διατηρούν την κληρονομικότητα στην διαδοχή εξουσίας, δικαιώνοντας έτσι τους αρχαίους Έλληνες που έλεγαν, «κακού κόρακος, κακόν ωόν».

Εδώ, θα δοθούν απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα όπως, γιατί βάζουν τους μετανάστες σε στρατόπεδα, γιατί σε σχολεία, γιατί δίπλα σε μεγάλες οδικές αρτηρίες, γιατί σε Λέσβο και Χίο, και σε άλλες παρόμοιες ερωτήσεις.

1. Γιατί εγκαθιστούν τους μετανάστες σε στρατόπεδα;

Μην πιστεύετε ότι τους εγκαθιστούν εκεί επειδή είναι άδεια.
Η λογικοφανής αυτή απάντηση είναι παγίδα. Τα στρατόπεδα στην Ελλάδα είχαν φτιαχθεί, για να εξυπηρετούν κάποιον εθνοφελή σκοπό, σε όχι τυχαίες τοποθεσίες. Φτιάχθηκαν σε λεγόμενα στρατηγικά σημεία.
Ήταν για την προστασία της χώρας, για την απόκρουση εχθρικής επιθέσεως, για την προστασία των πολιτών, για την προστασία μεγάλων υποδομών, εγκαταστάσεων, κλπ.

Υπήρχε μια δομή επικεντρωμένη στην σωτηρία της χώρας και του λαού. Μακάρι και για ενέργειες ανακατάληψης ελληνικών εδαφών.

Μας επέβαλαν όμως την μισελληνική μεταπολίτευση, η οποία με πρόσχημα την δημοκρατία και ότι τάχα είμαστε ασφαλής χώρα μέσα σε τόσες συμμαχίες, μείωνε την στρατιωτική θητεία για να μαζεύει ψήφους και να διαλύει την άμυνα της χώρας (έτσι ήταν το σχέδιο), με αποτέλεσμα να αδειάζουν τα στρατόπεδα λόγω έλλειψης στρατού.

Κατόπιν άρχισαν τις αναδιοργανώσεις, τις αναδιαρθρώσεις, κλπ, του στρατεύματος για καλύτερη αποτελεσματικότητα.

Τρίχες.

Κάθε αναδιοργάνωση ήταν οπισθοχώρηση και αποδυνάμωση.

Τώρα, με τις ορδές των επελαυνόντων μεταναστών, θυμήθηκαν τα άδεια στρατόπεδα οι απόγονοι αυτών που τα άδειασαν. Δηλαδή, τώρα παραδίδουν τα στρατηγικά σημεία της χώρας απ’ ευθείας στον εχθρό.

Κάτι το οποίο θα ήταν από δύσκολο έως αδύνατο να συμβεί με τα όπλα.

Η εγκατάσταση μεταναστών σε στρατόπεδα αποτελεί εγκληματική ενέργεια έναντι του έθνους όπως θ’ αποδειχθεί σύντομα.

2. Γιατί τους εγκαθιστούν σε σχολεία;

Τα σχολεία υπάρχουν σε χώρους όπου υπάρχουν πολλές οικογένειες, επομένως πολλά παιδάκια.

Αυτές οι οικογένειες, τώρα με την εγκατάσταση των μεταναστών θ’ αδρανοποιηθούν.

Θα κοιτάει ο καθένας να σώσει ότι μπορεί και να προφυλαχθεί όπως – όπως, αδιαφορώντας για τα γενικά, και ΚΥΡΙΩΣ για τα εθνικά, προβλήματα.
Οπότε οι αφεντάδες μας θα προχωρούν περισσότερο απερίσπαστοι στην υλοποίηση του έργου το οποίο διατάχθηκαν, όπως φαίνεται, να περατώσουν.

Αυτό δεν θα διαρκέσει για πολύ ακόμη, και όταν χαθεί κάθε έννοια κοινωνικής ισορροπίας και ασφάλειας, τότε θα ισχύσει ο κανόνας «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω».

Δηλαδή, πλιάτσικο και ότι άλλο προκύψει.

Γι αυτό έπρεπε ήδη οι γειτονιές να έχουν οργανωθεί για αντιμετώπιση πρωτόγνωρων καταστάσεων.

3. Γιατί πηγαίνουν τόσοι πολλοί μετανάστες σε Χίο και Λέσβο;

Είναι λογικό από τα βάθη της Αφρικής να περνάνε την Σαχάρα, την Βόρειο Αφρική, Συρία, Τουρκία για να πάνε στην Λέσβο;

Τι υποσχέσεις τους δόθηκαν για να κάνουν αυτό το ταξίδι;

Τους πηγαίνουν εκεί διότι σκοπός τους είναι να εξουδετερώσουν πλήρως τον Ελληνικό Στρατό σ’ αυτά τα νησιά.

Αυτό θα το καταφέρουν λόγω της πληθώρας μεταναστών οι οποίοι θα μπλοκάρουν στρατόπεδα και θα βιαιοπραγούν εναντίον των εκεί συνελλήνων μας.

Θα δημιουργήσουν πολυεστιακές συγκρούσεις οπότε ο στρατός μας θ’ αδυνατεί ν’ ανταπεξέλθει.

Γιατί να κάνουν κάτι τέτοιο; Θα ρωτήσει κάποιος. Η απάντηση είναι απλή όταν
μάθει το πότε θα το κάνουν.
Θα το κάνουν όταν είναι έτοιμοι οι τούρκοι να επιτεθούν στην Ελλάδα, κάνοντας απόβαση στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Ο αποβατικός τους στόλος είναι στον Κόλπο της Σμύρνης και πρέπει να βγει αλώβητος στον Αιγαίο Πέλαγος περνώντας από τα στενά μεταξύ
Χίου και Λέσβου.

Το ότι έχουν σκοπό οι Τούρκοι να κάνουν απόβαση στην ηπειρωτική Ελλάδα το μαρτυρά το μέγεθος του αποβατικού στόλου τους και η αγορά των S-400.

4. Γιατί όλα αυτά γίνονται τμηματικά και σιωπηρά;

Αυτό γίνεται για δύο λόγους. Πρώτον, για να νομίζει ο λαός ότι υπάρχει ασφάλεια, και να «κοιμάται με τα τσαρούχια», και απαιτείται αναγκαστικά χρόνος.
Και δεύτερον, για να αποδιοργανώσουν τον Στρατό μας και τους φρουρούς των συνόρων μας, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ ΜΑΣ, ξοδεύοντας υλικά που θα μας λείψουν στα χειρότερα που είναι μπροστά μας και κοντά μας, και κυρίως για να τσακίσουν το ηθικό, την υπομονή και τις δυνάμεις των στρατιωτικών.

Στην ουσία αυτό που κάνουν τώρα είναι ψυχοφθόρος πόλεμος και εξόδευσης πόρων.

Πόλεμος που διεξάγεται από μέσα από την Ελλάδα.

5. Ποιά σημεία εγκατάστασης μεταναστών δείχνουν ότι η εγκατάστασή τους είναι στρατιωτική επιχείρηση;
Είναι αρκετά και σημαντικά, θ’ αναφέρω μερικά.
Θέλουν να τους εγκαταστήσουν στην Κόρινθο για να διακόψουν την έξοδο των Αθηναίων προς την Πελοπόννησο μέσω του Ισθμού.
Θα φράξουν τις γέφυρες του Ισθμού. Δεν είναι δύσκολο. Δύο αυτοκίνητα να εμπρήσουν και αμέσως θα προκύψει χάος.

Το πρώτο εμπόδιο, βγαίνοντας από την Αθήνα, θα είναι στα Δυτικά προάστια. Εκεί που είναι και τα διυλιστήρια.

Προς τον Βορρά δεν θα γίνεται μετακίνηση όπως εξήγησα σε προηγούμενο άρθρο μου.

Η εγκατάσταση μεταναστών στον Καραβόμυλο αναβλήθηκε προς το παρόν, αλλά σίγουρα κάτι θα κάνουν εκεί.

Επίσης η εγκατάσταση μεταναστών εκεί, είναι άμεσα συνδυασμένη με την μεταφορά της Ταξιαρχίας των πεζοναυτών από τον Βόλο στην Αθήνα, η οποία και αυτή εκκρεμεί.

Το πλέον κραυγαλέο συμβάν, είναι η εγκατάσταση μεταναστών στο Κουτσόχερο.

Εκεί, δημιούργησαν μια κωμόπολη μεταναστών σε κάτι πετροβούνια, όπου το ψηλότερο φυτό είναι το ραδίκι, αλλά προσέξτε.

Η εγκατάσταση των μεταναστών βρίσκεται στον δρόμο Λαρίσης –Τρικάλων και δίπλα, ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ, στο Κέντρο Επιχειρήσεων της Πολεμικής μας Αεροπορίας.

Δηλαδή τι άλλο πρέπει να δούμε για να καταλάβουμε τους σκοπούς τους;

6. Γιατί τους εγκαθιστούν στις εισόδους των μεγαλουπόλεων;

Εγκαθιστούν τους μετανάστες σε εισόδους και εξόδους πόλεων για να φράξουν τους δρόμους και να μην μπορούν να φύγουν στην ύπαιθρο οι κάτοικοι.

Οι κάτοικοι πρέπει να εγκλωβιστούν στις πόλεις γιατί έτσι θα είναι εύκολος στόχος και θα εξουδετερωθούν τελείως.

Αλλά και να προλάβουν να φύγουν κάποιοι με τα οχήματά τους από τις μεγαλουπόλεις, η Αθήνα έχει το μεγαλύτερο πρόβλημα, θα κινούνται σε δρόμους-φυλακές ένεκα των προστατευτικών σιδερών που υπάρχουν στο πλάι.

Γιατί νομίζετε ότι όταν άρχισε η κρίση και σταμάτησαν όλα τα έργα στην Ελλάδα τα μόνα έργα που συνεχίζοντο ήταν οι δρόμοι;

Για να φεύγουμε με ασφάλεια τα τριήμερα; Πρέπει οπωσδήποτε ν’ ανοιχθούν κάποια σημεία στο οδικό δίκτυο, στο πλάι, από τώρα.

7. Γιατί εγκαθιστούν μετανάστες από χώρες του λεγομένου «σκληρού Ισλάμ»;

Το ότι εγκαθιστούν στην ευλογημένη πατρίδα μας νεαρούς μετανάστες από χώρες όπως Πακιστάν (που διαθέτει πυρηνικά όπλα), Μπαγκλαντές, Νιγηρία, Αλγερία, Σομαλία, κ.α. αποτελεί ακόμη ένα στοιχείο που μαρτυρά τις προθέσεις των παγκοσμιοποιητών και των εδώ δουλικών τους.
Οι μετανάστες από τις χώρες αυτές είναι ήδη σκληραγωγημένοι, λόγω των εκεί συνθηκών διαβίωσης, έχουν άλλου τύπου επαφή με το αίμα, (έχετε δει κ’ εδώ κάποια έθιμά τους ή συμβάντα κατά τις μεταξύ τους συμπλοκές), και δεν έχει γι αυτούς καμία αξία η ζωή ενός απίστου σύμφωνα με το Κοράνι.

Και το κυριότερο.

Αν σκοτώσουν έναν άπιστο, δηλαδή έναν μη μουσουλμάνο, ο Μωάμεθ τους απαλλάσσει από την δολοφονία.

Δεν θεωρούνται δολοφόνοι σύμφωνα με το Κοράνι.

Οπότε δεν είναι και τόσο δύσκολο να καταλάβουμε την ψυχοσύνθεσή τους.

Και το κίνητρό τους το μεγάλο για να κινηθούν εναντίον μας θα είναι το πλιάτσικο.

Πλιάτσικο με την άδεια του Κορανίου φυσικά.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι σκοπός των παγκοσμιοποιητών είναι ο πλήρης αφανισμός των Ελλήνων και της Ελλάδος, σε σημείο που να φαίνεται ότι δεν πέρασε ποτέ από τον πλανήτη Έλληνας, ποτέ δεν υπήρξε Ελλάδα, και αυτό γίνεται βάσει σχεδίου.

Η Ελλάς δεν κινδυνεύει τόσο από τους εξωτερικούς εχθρούς.

Η Ελλάς κινδυνεύει περισσότερο από τους εσωτερικούς εχθρούς.

Αυτοί πολεμούν την Ελλάδα εκ των έσω, για να αισθάνονται σίγουροι οι απ’ έξω.

Ο πλήρης αφανισμός των εσωτερικών εχθρών της πατρίδος είναι επιβεβλημένος, αλλιώς οι Έλληνες δεν θα ευδαιμονίσουν ποτέ.

Το παράδειγμα μάς το δίδει ο Μέγας Αλέξανδρος.

Για να έχει επιτυχή αποστολή ο μέγιστος των Ελλήνων τακτοποίησε πρώτα τα εντός της Ελλάδος πράγματα.

Όταν κατέσκαψε την Θήβα, ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε και ποιούς αφάνιζε και αυτό συνετέλεσε επιπρόσθετα στην επιτυχία του.

Οι εσωτερικοί εχθροί είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδος και αυτοί είναι που συμμετέχουν περισσότερο στην εφαρμογή του πολεμικού σχεδίου εγκατάστασης των μεταναστών σε στρατηγικά σημεία της Ελλάδος, διότι με τους μετανάστες δεν επιδιώκουν αντικατάσταση πληθυσμού, αλλ’ αφανισμό γηγενούς πληθυσμού.

Ζούμε την εφαρμογή ενός πολεμικού σχεδίου εναντίων των Ελλήνων με «όπλο» και τους μετανάστες.

Οργανωθείτε.

Χρήστος Μαντζιάρης

Πηγή: kentripotideas.wordpress.com

Δευτέρα 11 Μαΐου 2020

Βόμβα ψυχολογικών επιχειρήσεων Μ129

Σε κάθε πόλεμο οι ψυχολογικές επιχειρήσεις παίζουν σημαντικό ρόλο και μία από τις πιο απλές τεχνικές ψυχολογικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα, είναι η ρίψη φυλλαδίων.
Για αυτό το σκοπό οι ΗΠΑ ανέπτυξαν τη βόμβα που θα δούμε σε αυτό το άρθρο μας.
Είναι μία βόμβα που η αποστολή της είναι η ρίψη μεγάλου όγκου φυλλαδίων (από 60 έως 80 χιλιάδες) από μία πληθώρα αεροσκαφών.

Όπως αντιλαμβάνεστε από τη παραπάνω φωτογραφία, είναι μία σχετικά απλή βόμβα με βάρος 52 κιλά άδεια ή 100 κιλά με τα φυλλάδια.
Η αρχή λειτουργίας της είναι πολύ απλή.
Όπως βλέπετε παρακάτω έχει δύο τμήματα που ασφαλίζουν με τέσσερα μάνδαλα από κάθε πλευρά. Μετά την απελευθέρωση της, όταν θα πυροδοτηθεί στον αέρα τότε με ακαριαίο πυραγωγό σχοινί χωρίζονται αυτά τα τμήματα, όπως επίσης και οι πτέρυγες σταθεροποίησης, και έτσι τα φυλλάδια πετούν σε μία μεγάλη γεωγραφική έκταση.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι οι ρίψεις γίνονται σχεδόν αποκλειστικά από την AFSOC (Air Force Special Operations Command, Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων Πολεμικής Αεροπορίας) καθώς εκεί υπάγονται οι ψυχολογικές επιχειρήσεις στις ΗΠΑ.
Επιπρόσθετα, συχνά τέτοιες επιχειρήσεις διενεργούνται πριν από επίσημες πολεμικές επιχειρήσεις άρα χρειάζονται ειδικά αεροσκάφη που θα μπορέσουν να πετάξουν επάνω από τη περιοχή επιχειρήσεως δίχως να εντοπιστούν όπως βομβαρδιστικά τεχνολογίας στελθ.

Όπως βλέπετε στη παραπάνω επεξηγηματική εικόνα, φαντάζει ως μία τυπική βόμβα 750 λιβρών και λόγω του ιδιαίτερα απλού σχεδιασμού της έχουν υπάρξει μόλις δύο γενιές της.
Η M129E1 και η M129E2 που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα στους πολέμους που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Η E2 δε διαθέτει θέση για δεύτερο άγκιστρο μεταφοράς, και έχει ελαφρώς πιο ενισχυμένο μέταλλο στο πίσω της μέρος ώστε να αντέχει τις πιέσεις που δέχεται κατά τη μεταφορά στις εξωτερικές βάσεις βομβών από σύγχρονα αεροσκάφη.
Πέρα από αυτό, δεν υπάρχει άλλη διαφορά ανάμεσα στις δύο βόμβες.
Τα φυλλάδια τοποθετούνται είτε «χύμα» όπως είδατε στις προηγούμενες φωτογραφίες, είτε σε ρολά όπως βλέπετε στη συνέχεια.
Σε ρολά, η βόμβα χωράει 30 χιλιάδες φυλλάδια διαστάσεων 13×20 εκατοστών που ζυγίζουν περίπου 8 κιλά ανά ρολό.

Προτού τα ρολά τοποθετηθούν εντός της βόμβας, ακαριαίο πυραγωγό σχοινί περνάει μέσα από τις ενώσεις των κομματιών της βόμβας.
Κατ’αυτό το τρόπο, όταν η βόμβα πυροδοτηθεί εις τον αέρα το ακαριαίο πυραγωγό σχοινί θα «κόψει» τη βόμβα σε κομμάτια απελευθερώνοντας τα φυλλάδια.

Ο εναυστήρας που χρησιμοποιείται για τη πυροδότηση του ακαριαίου πυραγωγού σχοινιού που οδηγεί στο άνοιγμα της βόμβας στον αέρα, είναι ο T59 ο οποίος είναι γνωστός από τη δεκαετία του 1960 και είναι απλώς μία μεταλλική κυλινδρική συσκευασία με γόμωση από εκρηκτική ύλη Composition A.
Βλέπετε πως είναι καλύτερα στη συνέχεια.

Ο πυροδοτικός μηχανισμός του δεν είναι ξεκάθαρο εάν είναι ο M909 ή κάποιος άλλος, αλλά είναι σίγουρο ότι είναι ένας απλός μηχανικός πυροδοτικός μηχανισμός που πριν από την απογείωση ρυθμίζεται μέσω της βίδας ρύθμισης για το ύψος πυροδότησης.
Έπειτα, κατά την ελεύθερη πτώση στον αέρα λειτουργεί ως προπέλα που περιστρέφεται από τον αέρα και βιδώνει μέχρι να φτάσει στο σημείο όπου οδηγεί στη πυροδότηση.

Οι στρατηγική χρήση της βόμβας M129 περιλαμβάνει τις παρακάτω έξι αποστολές για τις οποίες έχει χρησιμοποιηθεί από τις ΗΠΑ έως και σήμερα.

Απειλές προς τον εχθρό
Αίτημα να παραδοθεί ο εχθρός
Λίστες καταζητούμενων ή/και επιβραβεύσεις για πληροφορίες
Αντιμετώπιση παραπληροφόρησης/προπαγάνδας του εχθρού
Δημιουργία θετικού κλίματος προς της φίλιες δυνάμεις
Οδηγίες για υλικό ανθρωπιστικής βοήθειας

Παρότι οι ψυχολογικές επιχειρήσεις έχουν περάσει σε ένα σημαντικό βαθμό σε ηλεκτρονικά μέσα, τα φυλλάδια παραμένουν μέχρι και σήμερα μία πολύ διαδεδομένη τακτική.
Επίσης, υπάρχουν και μερικές ακόμη βόμβες σχεδιασμένες ειδικά για αυτή την αποστολή, αλλά η M129 είναι από τις πιο διαδεδομένες και γι’ αυτό γράψαμε λίγα πράγματα γι' αυτή.

Πηγή:defensegr.wordpress.com

Κυριακή 10 Μαΐου 2020

Thompson M1A1 ( Tommy Gun )

Το Thompson είναι ένα αμερικανικής προέλευσης οπλοπολυβόλο που κατασκευάστηκε από τον John T. Thompson.
Στόχος ήταν να κατασκευαστεί πριν το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ένα πλήρως αυτόματο όπλο, με το οποίο θα μπορεί κανείς να «σαρώνει» τα εχθρικά στρατεύματα.
Όταν το πρωτότυπο ήταν έτοιμο, ο πόλεμος είχε τελειώσει.
Το Thompson είναι ένα από τα πρώτα όπλα που ονομάστηκαν οπλοπολυβόλα. Το πρώτο ήταν το γερμανικής προέλευσης MP18.
Το Thompson κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1921 και γι’αυτό ονομάστηκε και M1921. Χρησιμοποιήθηκε από το Σώμα των Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολίτειων, καθώς και σε ορισμένες ακόμη χώρες χώρες.

M1 Thompson

Παρά την σχετικά ευρεία χρήση του, δεν θεωρήθηκε ένα ικανό όπλο, λόγω του υψηλού βάρους του και της χαμηλής ακρίβειας, ειδικά σε αποστάσεις μεγαλύτερες των 50 μέτρων.
Το 1938, το Thompson εγκρίθηκε από τον Αμερικανικό στρατό για να χρησιμοποιηθεί κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τότε, υπήρχαν δύο μοντέλα: το M1928A1, το οποίο δεχόταν κυκλικό γεμιστήρα μεγάλης χωρητικότητας, διέθετε πτερύγια ψύξης και η λαβή όπλισης βρισκόταν στο πάνω μέρος και το M1, το οποίο δεχόταν ευθύγραμμο γεμιστήρα χωρητικότητας 30 σφαιρών, δεν είχε πτερύγια ψύξης και η λαβή όπλισης βρισκόταν στην πλευρά του δέκτη.
Και τα δύο μοντέλα χρησιμοποιούσαν την σφαίρα .45 ACP. Περισσότερα από 1.5 εκατομμύρια Thompsons κατασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 1943, ο Αμερικάνικος στρατός εισήγαγε το οπλοπολυβόλο M3*, προκειμένου να αντικαταστήσει το Thompson.
Ωστόσο, λόγω της τεράστιας παραγωγής του, ποτέ δεν το αντικατέστησε, ενώ η αγορά του από τον στρατό σταμάτησε το επόμενο έτος.
Τα επόμενα χρόνια μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Thompson χρησιμοποιήθηκε από περισσότερες από 30 χώρες, ενώ παρέμεινε ιδιαίτερα δημοφιλές στα αμερικανικά στρατεύματα μέχρι την εισαγωγή του M16, το 1963.

Εξωτερικά, όλα τα Thompson έχουν αρκετές ομοιότητες.
Διαθέτει ξύλινη λαβή και ξύλινο κοντάκι, ενώ στο μπροστινό μέρος διαθέτει ξύλινο εξάρτημα, προσκολλημένο στο κάτω μέρος της κάννης για καλύτερο κράτημα του όπλου.
Ο γεμιστήρας, είτε, ευθύγραμμος, είτε κυκλικός, τοποθετείται μπροστά από την σκανδάλη του όπλου.
Μεγάλο μέρος του όπλου είναι φτιαγμένο από μέταλλο. Σε γενικές γραμμές, το Thompson είναι απλό στον σχεδιασμό, με λιτή εμφάνιση.
Το Thompson αρχικά ήταν πλήρως αυτόματο, αλλά τα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησαν ορισμένες ημι-αυτόματες εκδόσεις του.
Έχουν κατασκευαστεί διάφορα μοντέλα, με διαφορετικά μήκη κάννης, μειωμένο βάρος, προσαρμογή εξαρτημάτων και αξεσουάρ, καθώς και με αλλαγές στον μηχανισμό πυροδότησης.
Αναμφίβολα, το Thompson είναι ένα από τα πιο γνωστά οπλοπολυβόλα που έχουν κατασκευαστεί. Αρχικά, ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους γκανγκστερς των δεκατιών του ’20 και του ’30, ενώ κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, η φήμη του εξαπλώθηκε.
Ενώ η επίσημη ονομασία του είναι Thompson, έχει αποκτήσει αρκετές ακόμη ονομασίες όπως Trench Broom, Chicago Style και The Chopper.
Η πιο γνώστη ανεπίσημη ονομασία του, εξίσου γνωστή με την επίσημη είναι Tommy Gun.

Είδος σφαίρας: .45 ACP	Χωρητικότητα γεμιστήρα: 20,30,50
Ταχύτητα σφαίρας: 280m/s	Μήκος όπλου: 813mm
Σφαίρες ανά λεπτό: 600-1200rds/min	Μήκος κάννης: 267mm
Ωφέλιμη εμβέλεια: 50m	Καθαρό βάρος: 4.8kg

Πηγή: gunsnwar.wordpress.com

Η Ελλάδα αναζητά νέο εθνικό τυφέκιο – Το Ισραήλ προτείνει το TAVOR X95

Το επόμενο διάστημα φτάνουν στην Αθήνα οι Ισραηλινοί για να παρουσιάσουν στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας το τυφέκιο το οποίο ενδιαφέρονται οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να αποτελέσει το νέο Εθνικό όπλο.
Εκτός όμως από τους Ισραηλινούς στην Ελληνική πρόσκληση έχουν ανταποκριθεί και άλλες χώρες δείχνοντας ζωηρό ενδιαφέρον μεταξύ των οποίων ΗΠΑ, Μεγάλη Βρετανία, Αυστρία, Βέλγιο και Γερμανία.
Τα υποψήφια τυφέκια θα δοκιμαστούν από στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και θα περάσουν όλα τα αυστηρά τεστ για να καταλήξουν σε αυτό το οποίο θα αποτελέσει το Εθνικό όπλο.
Βασικές όμως προϋποθέσεις για να «κλειδώσει» η συμφωνία είναι δύο.
Το νέο όπλο να κατασκευαστεί στην Ελλάδα και η συμφωνία να έχει τα χαρακτηριστικά G to G (government to government) δηλαδή να πραγματοποιηθεί μέσω των κυβερνήσεων και όχι απευθείας με κάποια εταιρία.
Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και ο υφυπουργός Αλκιβιάδης Στεφανής επισκέφθηκαν το Ισραήλ και δοκίμασαν μάλιστα το όπλο το οποίο προτείνουν οι Ισραηλινοί στην Ελλάδα.
Πρόκειται για το τυφέκιο TAVOR X95 με διαμέτρημα 5,56mm που χρησιμοποιεί ήδη από το 2017 η Εθνική Φρουρά της Κύπρου.
Οι εντυπώσεις που άφησε σύμφωνα με πληροφορίες είναι θετικές ενώ και τα στελέχη της Εθνικής Φρουράς κάνουν λόγο για ένα σύγχρονο όπλο υψηλών προδιαγραφών.
Η πρόταση πάντως δεν αφορά μόνο τυφέκιο διαμετρήματος 5.56 αλλά είναι συνολική και περιλαμβάνει και τυφέκια άλλων διαμετρημάτων όπως επίσης και πιστόλι 9mm το οποίο θα αντικαταστήσει το θρυλικό 45αρι.
Το ΤAVOR Χ95 θα έρθει στην Ελλάδα και θα δοκιμαστεί κάτι το οποίο θα γίνει με όλα τα όπλα για τα οποία ενδιαφέρονται οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Ισραηλινοί στρατιώτες οπλισμένοι με ΤAVOR Χ95

Ήδη πάντως οι Ισραηλινοί όπως αναφέρουν οι πληροφορίες ότι έχουν συμφωνήσει τόσο για την G to G συμφωνία όσο και για συμπαραγωγή με κατασκευή του όπλου στην Ελλάδα.
Ειδικά το ζήτημα της συμπαραγωγής με κατασκευή του νέου Εθνικού όπλου στη χώρα μας από την Ελληνική αμυντική βιομηχανία θεωρείται κρίσιμης σημασίας.
Θα τονώσει την δοκιμαζόμενη εδώ και χρόνια εγχώρια αμυντική βιομηχανία και θα δώσει νέες θέσεις εργασίας σε μια δύσκολη περίοδο με ζητούμενο την ανάπτυξη.

Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επιθυμούν να αποκτήσουν τα επόμενα χρόνια τουλάχιστον 180.000 τυφέκια για αντικαταστήσουν σταδιακά τα περίπου 220.000 G3A3 και G3A4 που χρησιμοποιεί ο Ελληνικός Στρατός αλλά και τα Σώματα Ασφαλείας εδώ και τέσσερις δεκαετίες.
Η κατασκευή του G3 για την Ελλάδα άρχισε το 1977 με το τυφέκιο να παραδίδεται στις πρώτες Μονάδες στις αρχές της δεκαετίας του 80 και σταδιακά να εξοπλίζει σχεδόν το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Στόχος της ηγεσίας του υπουργείου Εθνικής Άμυνας είναι να κινηθεί γρήγορα η διαδικασία και τους επόμενους μήνες να υπάρχει συμφωνία για το νέο Εθνικό όπλο.
Εάν προχωρήσουν όλα σύμφωνα με τον σχεδιασμό το νέο τυφέκιο θα φέρει Μονάδα των Ενόπλων Δυνάμεων η οποία θα παρελάσει στην Αθήνα την 25η Μαρτίου 2021 ακριβώς διακόσια χρόνια δηλαδή από την Επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωση από τον Τουρκικό ζυγό.

Δείτε το βίντεο.

Πηγή: makeleio.gr

Ο απαγχονισμός Καραολή και Δημητρίου

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΥΟΣ

Αθήνα, πλατεία Ομονοίας, 10 Μαΐου 1956.

Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας για την επικείμενη εκτέλεση από τις βρετανικές αρχές Κύπρου των Μιχαλάκη Καραολή και Ανδρέα Δημητρίου καταλήγει σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Αποτέλεσμα, έξι πολίτες νεκροί και 193 πολίτες και αστυνομικοί τραυματισμένοι.

Η έναρξη της δράσης του ένοπλου ενωτικού κινήματος της ΕΟΚΑ, την 1η Απριλίου 1955, αναμφίβολα αποτέλεσε σοβαρή πρόκληση για το βρετανικό αποικιακό καθεστώς στην Κύπρο.
Η Βρετανία, μη μπορώντας πλέον να αρνείται την ύπαρξη ενός Κυπριακού Προβλήματος, κατέφυγε σε πρωτοβουλίες στο διπλωματικό πεδίο (Τριμερής Διάσκεψη - Αύγουστος 1955), ώστε να ελέγξει την κατάσταση στο νησί. Παράλληλα, υιοθέτησε μια σειρά αντεπαναστατικών μέτρων σε επίπεδο αστυνόμευσης: κήρυξη της Κύπρου σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, αύξηση του προσωπικού και των αρμοδιοτήτων του Στρατού και της Αστυνομίας, επιβολή κατ’ οίκον περιορισμών ή συλλογικών προστίμων, διεξαγωγή εκτεταμένων επιχειρήσεων έρευνας, εφαρμογή εκτεταμένων συλλήψεων και εγκλεισμού πολιτικών καταδίκων σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως, εκτοπισμό του ηγέτη των Ελλήνων της Κύπρου (Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄) και εφαρμογή της θανατικής ποινής δι’ απαγχονισμού.

Τα πρώτα μέλη της ΕΟΚΑ στα οποία εφαρμόστηκε η θανατική ποινή ήταν οι Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου.

Ο Καραολής ήταν 22 ετών.

Προερχόταν από τα μεσαία στρώματα της κυπριακής κοινωνίας.
Κατείχε υψηλό επίπεδο μόρφωσης για τα δεδομένα της εποχής (απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής), προσόν το οποίο του εγγυάτο ευοίωνες προοπτικές για την επαγγελματική του σταδιοδρομία στον δημόσιο τομέα. Ηταν μέλος των πρώτων εκτελεστικών ομάδων της ΕΟΚΑ που συστάθηκαν στη Λευκωσία, έχοντας ως αποστολή την εξουδετέρωση μελών της Αστυνομίας ή πληροφοριοδοτών τους.
Μαζί με τον Ανδρέα Παναγιώτου (οι «εκτελέσεις» γίνονταν συνήθως από διμελείς ομάδες), πραγματοποίησαν την εκτέλεση του Ηρόδοτου Πουλλή.
Ο Πουλλής ήταν Ελληνοκύπριος αστυνομικός, μέλος του Ειδικού Κλάδου (Special Branch) της Αστυνομικής Δύναμης, ενός κρίσιμου κλιμακίου για τη συλλογή πληροφοριών για την ΕΟΚΑ.

Η εκτέλεση του Πουλλή έγινε στις 28 Αυγούστου 1955. Οι σφαίρες προήλθαν από το όπλο του Ανδρέα Παναγιώτου.
Ακολούθως, οι δράστες προσπάθησαν να διαφύγουν αρχικά τρέχοντας και μετά επιβαίνοντας πάνω σε ποδήλατα.
Η ταυτότητα του Καραολή ως ενός από τους εκτελεστές εντοπίστηκε από τον αριθμό αδείας του ποδηλάτου του. Συνελήφθη αργότερα, κατά την προσπάθειά του να προωθηθεί στις ορεινές περιοχές, ώστε να ενταχθεί στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ (πρακτική που ακολουθούσε η οργάνωση ώστε να μην αδρανοποιούνται τα καταζητούμενα από τους Βρετανούς μέλη της).

Ο Ανδρέας Δημητρίου ήταν 21 ετών και ήταν επίσης στρατολογημένος στην ΕΟΚΑ.
Εκανε αισθητή την παρουσία του στους κόλπους της οργάνωσης λόγω της συμβολής του στην αρπαγή οπλισμού από τις στρατιωτικές αποθήκες Αμμοχώστου όπου εργαζόταν.
Συνελήφθη όταν τον Νοέμβριο του 1955 πυροβόλησε εναντίον ενός Βρετανού που θεωρείτο μέλος των μυστικών υπηρεσιών.
Παρόλο που το θύμα δεν σκοτώθηκε, ο Δημητρίου καταδικάστηκε σε θάνατο σύμφωνα με τις διατάξεις που μόλις είχαν εισαχθεί στο νομοθετικό πλαίσιο της Κατάστασης Ανάγκης και που προνοούσαν την επιβολή της θανατικής καταδίκης ακόμη και για όσους οπλοφορούσαν.

Διεθνές ενδιαφέρον για την πρώτη δίκη

Η περίπτωση του Καραολή ήταν η πρώτη που απασχόλησε τόσο έντονα το δημόσιο ενδιαφέρον, λόγω του ενδεχομένου της θανατικής ποινής για σχετιζόμενες με την ΕΟΚΑ ενέργειες, της αδυναμίας εξεύρεσης αδιάσειστων αποδείξεων, αλλά και του νεαρού της ηλικίας του κατηγορουμένου.
Το δικαστήριο ξεκίνησε τις εργασίες του στις 24 Οκτωβρίου 1955 με ανώτατο δικαστή έναν Βρετανό και πάρεδρους έναν Ελληνοκύπριο και έναν Τουρκοκύπριο.
Εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς, Τουρκοκύπριος, ο οποίος έπαιξε αργότερα ηγετικό ρόλο –κυρίως μετά το 1960– στις προσπάθειες του τουρκοκυπριακού στοιχείου για επιβολή της Διχοτόμησης ως λύσης για το Κυπριακό Ζήτημα.
Το δικαστήριο στηρίχτηκε στις καταθέσεις δύο Τουρκοκυπρίων αστυνομικών για την τελική καταδίκη του Καραολή σε θάνατο δι’ απαγχονισμού.
Στις 14 Νοεμβρίου 1955 το ανώτατο δικαστήριο της Κύπρου κατακύρωσε την ποινή του Καραολή.
Ο κατηγορούμενος ακολούθως προσέφυγε στην Επιτροπή Δικαιοσύνης του Βρετανικού Συμβουλίου του Κράτους, ενώ αιτήθηκε απονομή χάριτος από τη βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου, Ελισάβετ Β΄ (ο Albert Camus, διάσημος Γάλλος συγγραφέας και φιλόσοφος, υποστήριξε ανοιχτά το αίτημα του Καραολή).
Οι προσπάθειές του δεν στέφθηκαν από επιτυχία.
Οταν η έφεση του Καραολή εξετάστηκε από το Συμβούλιο του Στέμματος τον Απρίλιο του 1955, απορρίφθηκε - το ίδιο και η αίτηση προς τον τότε Κυβερνήτη της Κύπρου, στρατάρχη σερ Τζον Χάρντινγκ, για την απονομή χάρης.
Η στάση του Χάρντινγκ δύναται να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα της αρχής «οφθαλμόν αντί οφθαλμού», όντας καθ’ όλον τον βίο του διαπρύσιος πολέμιος της κατάργησης της θανατικής ποινής. Επίσης, η εν γένει αίσθηση που κυριαρχούσε εντός των κλιμακίων των Δυνάμεων Ασφαλείας της Βρετανικής Διοίκησης στην Κύπρο, ήταν ότι το σύστημα απονομής δικαιοσύνης στην αποικία δεν δίωκε με την αρμόζουσα αυστηρότητα τους «τρομοκράτες» της ΕΟΚΑ.
Σύμφωνα με αυτήν τη θεώρηση, το ηθικό των δυνάμεων επιβολής θα μειωνόταν σε περίπτωση επίδειξης επιείκειας, γεγονός που θα επιβάρυνε την επιτυχή συνέχιση της εκστρατείας καταστολής της ελληνοκυπριακής επανάστασης. Συνεπακόλουθα, στις 8 Μαΐου 1956, το Εκτελεστικό Συμβούλιο της Κύπρου (η σύνθεση του οποίου περιλάμβανε τέσσερις Βρετανούς και έναν Τουρκοκύπριο), απεφάνθη τελεσίδικα υπέρ της εκτέλεσης των Καραολή και Δημητρίου.

Οι αντιδράσεις

Η απόφαση για επιβολή της θανατικής ποινής είχε πυροδοτήσει ήδη έντονες αντιδράσεις.
Για παράδειγμα, διοργανώθηκαν μεγάλης κλίμακας διαδηλώσεις από τον μαθητόκοσμο της Κύπρου, ακολουθώντας οδηγίες της ΕΟΚΑ.
Το αποικιακό καθεστώς αντέδρασε εφαρμόζοντας μια πολιτική διακοπής της λειτουργίας των σχολείων ή της κρατικής χρηματοδότησής τους.
Το μέτρο αυτό δημιούργησε έναν φαύλο κύκλο, εφόσον περισσότεροι μαθητές ήταν απαλλαγμένοι από τις ασχολίες τους και άρα διαθέσιμοι για τη δημιουργία περισσότερων αναταραχών, οι οποίες συχνά κατέληγαν σε αιματηρές οδομαχίες με τις δυνάμεις καταστολής των Βρετανών.

Ενόσω διαρκούσαν οι διαδικασίες της δίκης των Καραολή και Δημητρίου, μέλη της ΕΟΚΑ προχώρησαν στην απαγωγή δύο Βρετανών δεκανέων εκδηλώνοντας πρόθεση να τους ανταλλάξουν με τους δύο αγωνιστές.
Παράλληλα προειδοποίησαν ότι αν οι Βρετανοί εφάρμοζαν τη θανατική ποινή, τότε η οργάνωση θα εκτελούσε τους δύο Βρετανούς στρατιωτικούς.

Οσον αφορούσε τις εσωτερικές εξελίξεις στην Ελλάδα σε συνάρτηση με τις υποθέσεις των καταδικασθέντων αγωνιστών, μερίδα του Τύπου επετίθετο συνεχώς στον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών Σπύρο Θεοτόκη (πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής) με την κατηγορία ότι δεν υπήρξε επαρκής στις πιέσεις του προς τη βρετανική κυβέρνηση για ματαίωση των εκτελέσεων.
Οι Βρετανοί διπλωμάτες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη δέχτηκαν απειλές για τη ζωή τους.
Ο Θεοτόκης απευθύνθηκε προς τον Αμερικανό ομόλογό του Tζον Φόστερ Ντάλλες για μεσολάβηση προς τη Βρετανία. Ο Ντάλλες όντως συζήτησε το θέμα με τον Βρετανό υπουργό Εξωτερικών, Σέλγουιντ Λόιντ, χωρίς ωστόσο να μεταπείσει τη βρετανική πλευρά.
Παρόμοια έκκληση κατά των εκτελέσεων απηύθυνε και η Αμερικανική Εργατική Ομοσπονδία.
Στο βρετανικό Κοινοβούλιο, βουλευτές του Εργατικού Κόμματος κατέβαλαν προσπάθειες εναντίον των καταδικαστικών αποφάσεων.
Στις 9 Μαΐου 1956 η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη συνταράχτηκαν από εκτεταμένες διαδηλώσεις που αντανακλούσαν την άνοδο των αντιβρετανικών αλλά και αντιαμερικανικών συναισθημάτων στην ελληνική κοινωνία.
Ιδίως στην Αθήνα σημειώθηκαν επεισόδια μεταξύ των διαδηλωτών και της αστυνομίας με αποτέλεσμα νεκρούς και τραυματίες.

Η εκτέλεση και η ταφή των αγωνιστών

Ο απαγχονισμός των Καραολή και Δημητρίου πραγματοποιήθηκε από τις βρετανικές αρχές τις πρώτες πρωινές ώρες της 10ης Μαΐου 1956, όπως ανακοινώθηκε σχετικά από το ραδιόφωνο. Επρόκειτο για την έναρξη της σειράς των εννέα συνολικά εκτελέσεων που τερματίστηκε με τον απαγχονισμό του 17χρονου ποιητή Ευαγόρα Παλληκαρίδη (το 1957).
Στην Κύπρο δεν σημειώθηκαν αντιδράσεις, δεδομένου ότι ολόκληρο το νησί πενθούσε.
Στο άκουσμα της είδησης των απαγχονισμών η ΕΟΚΑ ανακοίνωσε ότι εκτέλεσε εις αντίποινα τους δύο Βρετανούς δεκανείς.
Επρόκειτο για μια ενέργεια που αποδοκιμάστηκε από την κυπριακή κοινωνία με αποτέλεσμα να μην επαναληφθεί.
Στην Ελλάδα οι εκτελέσεις σηματοδότησαν μια σειρά από εξελίξεις: η ελληνική κυβέρνηση για ορισμένο διάστημα υιοθέτησε αυστηρότερη στάση έναντι της Βρετανίας.
Στην Αθήνα, η οδός όπου βρισκόταν το κτίριο της Βρετανικής Πρεσβείας μετονομάστηκε σε «οδός Καραολή και Δημητρίου».
Επίσης, πυροδοτήθηκαν έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης στη Βουλή. Το βεβαρημένο κλίμα δεν οδήγησε σε παραίτηση της κυβέρνησης Καραμανλή όπως απαίτησε η αντιπολίτευση.
Εντούτοις, ο Θεοτόκης παραιτήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Ευάγγελο Αβέρωφ, ο οποίος επρόκειτο στα επόμενα χρόνια να δώσει το δικό του στίγμα σχετικά με την ελληνική εξωτερική πολιτική για το Κυπριακό.

Τα σώματα των Καραολή και Δημητρίου ετάφησαν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στον περίβολο των Κεντρικών Φυλακών της Λευκωσίας, δίπλα από τα κελιά των μελλοθάνατων (Block 8) και την αίθουσα της αγχόνης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι επετράπη σε έναν ιερέα να τελέσει τη νεκρώσιμη ακολουθία (σύμφωνα με το Ορθόδοξο δόγμα) μόνο έξω από την κλειστή είσοδο του μικρού «κοιμητηρίου».

Ο συγκεκριμένος χώρος χρησιμοποιήθηκε για την ταφή των εννέα απαγχονισθέντων από τις βρετανικές αρχές κατά τη διάρκεια του Κυπριακού Αγώνα (Μιχαλάκης Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομμάτης, Ανδρέας Παναγίδης, Ευαγόρας Παλληκαρίδης).

Επίσης, στο ίδιο σημείο τοποθετήθηκαν τα σώματα ακόμη τεσσάρων σημαινόντων αγωνιστών της ΕΟΚΑ που έπεσαν μαχόμενοι (Γρηγόρης Αυξεντίου, Μάρκος Δράκος, Στυλιανός Λένας, Κυριάκος Μάτσης), των οποίων τις κηδείες προσπάθησαν οι Βρετανοί να αποτρέψουν από το να εξελιχθούν σε παλλαϊκές διαδηλώσεις.
Μετά την ίδρυση του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους το 1960, το ιδιαίτερο αυτό «κοιμητήριο» διαμορφώθηκε σε μουσειακό χώρο, τα «Φυλακισμένα Μνήματα», όπου σε περίοπτη θέση δεσπόζει μια πολύ γνωστή ρήση που συναντάται σε ανάλογου τύπου ελληνικούς μνημειακούς χώρους:
«Του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δε λογιέται».

* Ο δρ Ανδρέας Κάρυος ανήκει στο Συνεργαζόμενο Εκπαιδευτικό Προσωπικό Ιστορίας, Προγράμματα «Σπουδές στον Ελληνικό Πολιτισμό» και «Αστυνομικές Σπουδές», στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Μπάρα