ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΑΤΡΑΧΑΝΘΡΩΠΟΙ

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020

Πύραυλος λεπίδων AGM-114 R9X «Hellfire»

Στο άρθρο μας «πύραυλος AGM-114 Hellfire» είχαμε κάνει μία ανάλυση του πυραύλου AGM-114 και των διαφόρων διαμορφώσεων του.
Ωστόσο, δύο χρόνια μετά τη δημοσίευση εκείνου του άρθρου μας, δηλαδή το 2019, βγήκε στη δημοσιότητα ένας νέος πύραυλος της ίδιας γενιάς, ο πύραυλος R9X, που σχεδιάστηκε αποκλειστικά με μία αποστολή.
Την εξουδετέρωση στόχων υψηλής αξίας με ελαχιστοποίηση των παράπλευρων απωλειών.

Πηγή: Channel411News.com (επεξεργασμένη)

Όπως γνωρίζουμε πλέον, για μείωση των απωλειών στελεχών των αμερικανικών δυνάμεων κατά τη διακυβέρνηση Ομπάμα, ο Πρόεδρος Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα αύξησε δραματικά τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών για στοχευμένες εξουδετερώσεις στόχων υψηλής αξίας σε Αφγανιστάν, Πακιστάν, Ιράκ, Συρία, Σομαλία, και Υεμένη.
Το ενδιαφέρον είναι ότι όλο αυτό ήτο μία πατέντα της CIA (Central Intelligence Agency, Κεντρική Υπηρεσία Ασφαλείας), και πιο συγκεκριμένα του CTC (Counter Terrorism Center, Κέντρο Αντιτρομοκρατίας) της Υπηρεσίας που ως πατέντα κυριολεκτικά τοποθέτησε πυραύλους Hellfire σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη General Atomics MQ-1 Predator για κάποιες μυστικές αντιτρομοκρατικές δράσεις.
Αυτό άρεσε τόσο στη κυβέρνηση Ομπάμα, καθώς εκμηδένιζε την επικινδυνότητα για απώλειες Αμερικανών σε αυτές τις χώρες, που ανέπτυξε ένα τεράστιο πρόγραμμα όπου για κάθε στόχο της CIA η πρώτη επιλογή έγινε η εξουδετέρωση μέσω Predator (και αργότερα με το General Atomics MQ-9 Reaper).

Κάπως έτσι τη περίοδο 2015-2016 ενώ τα περιστατικά παράπλευρων απωλειών μεγάλωναν, και οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ πλησίαζαν, η κυβέρνηση Ομπάμα άρχισε να ανησυχεί.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Αμύνης των ΗΠΑ οι παράπλευρες απώλειες ορίζονται ως «ακούσιος ή συμπτωματικός τραυματισμός ή βλάβη σε ανθρώπους ή υλικά που δεν είναι νόμιμοι στρατιωτικοί στόχοι στη κατάσταση της περιόδου όπου συνέβη. Τέτοια ζημιά δεν είναι παράνομη εφόσον δεν ήταν υπερβολική αναλογικά με το συνολικό στρατιωτικό πλεονέκτημα στο οποίο αποσκοπούσε η επίθεση».

Λόγω αυτών των πιέσεων από το Υπ. Αμύνης και τη κυβέρνηση Ομπάμα, η CIA ζήτησε την ανάπτυξη ενός πυραύλου εξίσου αποτελεσματικό με το Hellfire, άμεσα επιχειρησιακά διαθέσιμο, και με ελαχιστοποίηση των παράπλευρων απωλειών, και η ιδέα ήταν αρκετά περίεργη, καθώς ήταν ένας πύραυλος δίχως κινητική κεφαλή.
Με απλά λόγια, χωρίς να εκρήγνυται. Το αποτέλεσμα, ήταν ο R9X που πρακτικά ένας πύραυλος AGM-114 «Hellfire» ο οποίος αντί για τις μέχρι σήμερα γνωστές κεφαλές, φέρει έξι κοφτερές λεπίδες οι οποίες ανοίγουν κατά τη πτήση και ουσιαστικά «κόβουν» ότι υπάρχει σε περίμετρο ενός μέτρου από το πύραυλο.
Παρακάτω βλέπετε τη βάση των λεπίδων έπειτα από πρόσκρουση, καθώς και το όνομα του, AGM-114 R9X.

Το όπλο αυτό άρχισε να χρησιμοποιείται από τη CIA και το JSOC (Joint Special Operations Command, Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων) το 2017 καθώς πρακτικά δεν απαιτεί καμία τροποποίηση, παρά μόνο πολύ εύστοχη σκόπευση που δεν ήτο ιδιαίτερο πρόβλημα για τους ήδη εξαιρετικά εύστοχους Hellfire.
Η πρώτη γνωστή επιχειρησιακή του χρήση ήταν το 2017 και σύντομα τράβηξε τη προσοχή όταν εξουδετέρωσε το δεύτερο της ιεραρχίας της Αλ Κάιντα στη πόλη Ιντλίμπ της Συρίας και οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι έγινε μέσω μη επανδρωμένου αεροσκάφους, αλλά οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από ντόπιους δεν έδειχναν καμία έκρηξη, παρά μόνο αυτό που βλέπετε εδώ.

Μέχρι σήμερα ο R9X έχει χρησιμοποιηθεί σε ελάχιστα γνωστά περιστατικά στη Συρία και Αφγανιστάν, και έτσι δεν υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες πέραν όσων περιγράψαμε σε αυτό το άρθρο μας διαθέσιμες σε ανοικτές πηγές.
Στο μέλλον θα κάνουμε μία πιο αναλυτική μελέτη για τις εν λόγω εξουδετερώσεις σε μεγαλύτερο βάθος.

Πηγή: defensegr.wordpress.

Τρίτη 23 Ιουνίου 2020

24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1945: ΤΟ ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ "ΠΗΝΕΙΟΣ" ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Το ελληνικόν Ναυαρχείον μετά λύπης ανακοινοί ότι το ναρκαλιευτικόν «Πηνειός» εν τη εκτελέσει διατεταγμένης υπηρεσίας εκκαθαρίσεως από ναρκών των ελληνικών θαλασσών προσκρούσαν επί νάρκης, εβυθίσθη την πρωΐαν της σήμερον (χθες) Τετάρτης 24ης Οκτωβρίου.
Υπάρχουν θύματα, των οποίων τα ονόματα θα γνωσθώσιν ευθύς ως εκακριβωθώσι...

...
Η αποστολή εκκαθάρισης του ναρκοπεδίου Πρεβέζης

Το ναρκοπέδιο της Πρέβεζας κάλυπτε μία θαλάσσια περιοχή 60 τετραγωνικών μιλίων και εκτείνονταν από τις βόρειες ακτές της Νήσου Λευκάδος έως την παράλλαξη της άκρας Καστροσυκιά στην Πρέβεζα.

Οι νάρκες ήταν γερμανικής κατασκευής (τύπου GX, ενεργοποιούμενες διά επαφής με 330 λίβρες εκρηκτική γόμωση)1, αγκυροβολημένες και απείχαν 3 μέτρα υπό την επιφάνεια της θάλασσας.

Αλιεύτηκαν συνολικά 64 νάρκες.

Η αποστολή εκκαθάρισης του ναρκοπεδίου αυτού υλοποιήθηκε από στολίσκο ναρκαλιευτικών του Βασιλικού Ναυτικού, στα τέλη του Οκτώβρη του 1945 και διήρκησε έναν περίπου μήνα.

Το Κέντρο Βάρους της επιχείρησης αυτής ήταν οι λιμενικές εγκαταστάσεις της πόλης και ο Αντικειμενικός.

Σκοπός της αποστολής προσδιορίζονταν στην οριστική απελευθέρωση του λιμένα Πρεβέζης και της συνακόλουθης ναυσιπλοΐας.

Δυστυχώς το Ναρκαλιευτικό ΠΗΝΕΙΟΣ το πρωί της 24ης Οκτωβρίου, προσέκρουσε σε νάρκη – δεξιά της πρύμης του, ανατινάχθηκε και βυθίστηκε τάχιστα, παρασύροντας στον υγρό του τάφο τα είκοσι δύο από τα είκοσι τρία μέλη του πληρώματος.

Το Ναρκαλιευτικό “ΠΗΝΕΙΟΣ”

Το Πηνειός ΙΙ ήταν Ναρκαλιευτικό που παραχωρήθηκε από το Βρετανικό Ναυτικό στην Ελλάδα το 1943. Ήταν τύπου «160» και ονομαζόταν πριν «SNOWDRIFT».

Το πλοίο αυτό ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία Nylands της Νορβηγίας και καθελκύστηκε τον Μάρτιο του 1931, με το όνομα BUSEN 11.

Ήταν μεταλλικής κατασκευής, χωρητικότητας 279 κόρων και κατασκευάστηκε ως φαλαινοθηρικό.

Η πρόωσή του επιτυγχάνονταν διά ατμομηχανής ιπποδύναμης περίπου 900 ίππων. Κατά πάσα πιθανότητα (από στοιχεία αδελφών πλοίων) διέθετε έναν άξονα με προπέλα και ένα πηδάλιο.

Οι διαστάσεις του ήταν: μήκος 31,55 μέτρα, πλάτος 6,48 μέτρα και βύθισμα 3,78 μέτρα. Πλήρωμα 23 άτομα.

Η επιχειρησιακή εμπειρία των μελών του Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ

Η δράση του “ΠΗΝΕΙΟΣ” σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του Β.Π.Π αλλά και μετά από αυτόν έχει καταγραφεί σε υπηρεσιακά έγγραφα 3.

Ο τέως Αρχηγός Στόλου και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδος, αντιναύαρχος Π. Βούλγαρης Β.Ν είχε εκφράσει με την υπ’ αριθμό 018/1456 Διαταγή του, την ευαρέσκειά του προς τους Κυβερνήτες και τα πληρώματα των πλοίων ΠΗΝΕΙΟΣ, ΑΛΦΕΙΟΣ, ΑΧΕΛΩΟΣ, ΣΠΕΡΧΕΙΟΣ και ΕΥΡΩΤΑΣ την 31η Αυγούστου 1944, διότι ήδη από την παραλαβή των πλοίων αυτών το 1943, επέδειξαν επιτυχία, ζήλο και ικανότητα στις ανατεθείσες πολεμικές αποστολές στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τελευταία αποστολή για το ΠΗΝΕΙΟΣ με τον Στολίσκο του, ήταν αυτή της εκκαθάρισης του ναρκοπεδίου Πρέβεζας από την 22α Οκτωβρίου έως την 17η Νοεμβρίου του 1945.

Για το ΠΗΝΕΙΟΣ όμως η αποστολή εξετελέσθη συντομότερα.

Σκιαγράφηση της προσωπικότητας των αξιωματικών του Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ

Το 1921 έλαβε πτυχίο αρμενιστή και ως Δίοπος τοποθετήθηκε στο Θωρηκτό ΛΗΜΝΟΣ.

Προήχθη κανονικά στους επόμενους βαθμούς, ενώ τον Οκτώβριο του 1943 έλαβε τον βαθμό του Σημαιοφόρου.

Με το Προεδρικό Διάταγμα της 21ης Ιουλίου 1945 αναγνωρίστηκε η εθνική πολεμική του δράση. Την 24η Οκτωβρίου του 1945 απωλέσθη κατά τη βύθιση του να “Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ”. Ήταν έγγαμος και είχε αποκτήσει μία κόρη το 1925.

Για τον έτερο αξιωματικό του πλοίου έφεδρο Σημαιοφόρο Εμμανουήλ Ευγενία, γνωρίζουμε πως κατετάγη στο Ναυτικό και κρίθηκε ικανός για αξιωματικός από την Ανωτάτη Υγειονομική Ναυτική Επιτροπή στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, τον Ιούλιο του 1944.

Τοποθετήθηκε εν συνεχεία στο Ναρκαλιευτικό ΕΥΡΩΤΑΣ (αδελφό πλοίο του “Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ”), όπου και έλαβε έκφραση ευαρέσκειας από τον Αρχηγό Στόλου για τη συμμετοχή του στις δράσεις του Στολίσκου των Ναρκαλιευτικών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ακολούθως τοποθετήθηκε στο “Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ” όπου και απωλέσθη την 24η Οκτωβρίου 1945 εκ της ανατινάξεως από πρόσκρουση σε νάρκη.

Το χρονικό της απώλειας του “ΠΗΝΕΙΟΣ”

Επισημαίνεται πως σκοπός της ανασύνθεσης του χρονικού δεν είναι η επεξήγηση των εξειδικευμένων τεχνικών ναρκαλιείας, ούτε και η ανάλυση των τακτικών κινήσεων.

Η τοποθέτηση των μονάδων περί και εντός του συγκεκριμένου χώρου, καλουμένου και αλιευμένου διαύλου θα βοηθήσουν στην κατανόηση των διατεταγμένων κινήσεων.

Την Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 1945, διαδραματίζονται με χρονολογική σειρά τα κάτωθι, σύμφωνα με τα γραφέντα στα ημερολόγια των:

ΒΕΛΕΣΤΙΝΟ

07:30- ευρισκόμεθα εις τον ηλιευμένον δίαυλον παρακολουθόντα των αλιευόντων Ναρκαλιευτικών.

ΔΟΞΑΤΟΝ

08:30- Έναρξις Ναρκαλιείας, αλιεύωμεν πρώραθεν Δ.Ο.Ν δια του δεξιού πλωτήρος… οδηγούντες του σχηματισμού.

ΠΑΤΜΟΣ

08:50- πέρας πρώτης διαδρομής. {Νέα πορεία} Ζλ=095ο
09:25- πέρας δεύτερης διαδρομής. {Νέα πορεία} Ζλ=275ο
10:25- απεκόψαμεν 2 νάρκες εις στίγμα 243ο- 9,1 {νμ} από ΑΚΤΙΟΝ, 242ο – 9 {νμ} από ΑΚΤΙΟΝ
10:30- πέρας τρίτης διαδρομής.

ΒΕΛΕΣΤΙΝΟ

10:30- τα Ναρκαλιευτικά απέκοψαν οκτώ (8) νάρκες τας οποίας επλησιάσαμεν τηρούμενοι πάντοτε εντός του διαύλου ασφαλείας και εις απόστασιν 200-250 μέτρων εκ των… Ναρκών, και αρχίσαμεν να βάλλωμεν κατ΄ αυτών δια του ΕΡΛΙΚΟΝ.

Ταυτόχρονα έβαλεν ήδη κατά των ίδιων Ναρκών και το Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ εβρισκόμενον σε απόσταση 300 μέτρων περίπου βορειότερο ημών.

ΠΑΤΜΟΣ

10:40- {το} ΛΕΡΟΣ ειδοποίησεν ότι σε στίγμα 243ο- 9,7 {νμ} ΑΚΤΙΟΝ υπάρχει νάρκη μη αποκοπήσα από ΚΑΡΤΕΡΙΑΣ.

Προσπαθούμεν δ΄ επανηλημένως … να μεταβιβάσουμε το σήμα, αλλά ουδέν πλοίο μας απαντά.

ΒΕΛΕΣΤΙΝΟ

10:54- το Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ προσέκρουσεν επί Νάρκης παρά τη δεξιάν ΠΜ παρειάν του και ανετινάχθει επισυμβήσις και εκρήξεως του λέβητός του.

Το πλοίο εβυθίσθει εντός ελαχίστου χρονικού διαστήματος.

Πάραυτα καθαιρέσαμεν την ΠΡ λέμβον μας και αποστείλαμεν αυτήν εις το μέρος του δυστυχήματος προς περισυλλογή των Ναυαγών.

Το πλοίο διετάχθη να μην πλησιάσει εις τον τόπον του δυστυχήματος διότι η περιοχή ήτο εντός του επικίνδυνου Ναρκοπεδίου.

ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ

11:28- κρατήσαμεν πλησίον τόπου ναυαγίου κι καθελκύσαμεν λέμβον προς διάσωσιν ναυαγών.
11:40- Ρυμούλκησις λέμβου μετά δύο νεκρών και ενός διασωθέντος (οπλονόμος ΠΗΝΕΙΟΥ)
11:50- Ανέλκυσις λέμβου μας.

Ουδείς άλλος διεσώθη. Λέμβος FT 11 περισυνέλεξεν 3 νεκρούς επιπλέον.

ΧΑΛΚΗ

15:55- Παρεβάλλομεν πλησίον ΠΑΡΑΛΟΝ και ο κ.Διοικητής επέβη επί του πλοίου μας.
16:07- Άπαρσις πορείαν προς Πρέβεζαν.

Το ΒΕΛΕΣΤΙΝΟ διετάχθη στις 1315 να μεταφέρει τους πέντε νεκρούς του ΠΗΝΕΙΟΣ, όλοι αναγνωρισθέντες, στον λιμένα της Πρέβεζας.

Η κηδεία τους έγινε την επομένη ημέρα. Αντιθέτως ο μοναδικός διασωθείς (πυροβολητής) μεταφέρθηκε αυθημερόν στον λιμένα της Πάτρας με το ΔΡΑΜΑ.

Την 25η Οκτωβρίου 1945 ο στολίσκος παραμένει στον λιμένα της Πρέβεζας προς απόδοση τιμών στις κηδείες των πέντε εκ των είκοσι δύο θυμάτων του ναυαγίου.

Αποστέλλονται το ΧΑΛΚΗ και το ΔΟΞΑΤΟΝ να πλεύσουν πέριξ του ναρκοπεδίου προς εξεύρεση επιπλεουσών ναρκών.

Ύστερα από 2,5 ώρες πλου άκαρπης έρευνας επέστρεψαν στον λιμένα.

Το πλοίο βυθίστηκε σε λίγα λεπτά συμπαρασύροντας στον υγρό του τάφο 19 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του κυβερνήτη, ενώ διεσώθη μόνο ένα μέλος του πληρώματος.

Συγκεκριμένα, παρεσύρθησαν στο βυθό οι:

Σημαιοφόρος Αρμ. Ι. ΑΛΕΥΡΑΚΗΣ Κυβ/της,
Επίκουρος Σημαιοφόρος Ε. ΕΥΓΕΝΕΙΑΝ,
Έφ. Αρχικελευστής Μηχ. Α. ΠΑΝΟΥΤΣΟΣ,
Δίοπος Τηλ. Α. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ,
Εφ. Δίοπος Αρμ. Ν. ΚΑΡΑΒΑΤΑΣ,
Εφ. Ναύτης Αρμ. Μ. ΠΕΡΓΑΝΤΗΣ,
Πρότακτος Ναύτης Αρμ. Ν. ΜΑΡΣΑΓΓΕΛΟΣ,
Ναύτης Αρμ. Θ. ΓΑΛΑΝΟΣ,
Ναύτης Θερμ. Ι. ΜΕΡΤΖΑΝΗΣ,
Ναύτης Μηχ. Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,
Εφ. Δίοπος Μηχ. Ν. ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΣ,
Δίοπος Α΄ Θερμ. Π. ΜΑΧΑΙΡΑΣ,
Δίοπος Α΄ Θερμ. Ε. ΓΕΡΑΝΙΟΣ,
Ναύτης Σημ. Γ. ΚΟΥΡΟΥΝΗΣ,
Δίοπος Α΄ Ηλεκ. Δ. ΣΟΛΟΚΑΚΗΣ,
Δίοπος Α΄ Πυρ. Σ. ΣΑΛΕΜΗΣ,
Ναύτης Μηχ. Δ. ΚΑΚΟΛΙΡΗΣ,
Ναύτης Νοσ. Ι. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ,
Ναύτης Εσχ. Δ. ΤΣΙΛΙΒΙΓΚΟΣ.

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Στα χρόνια που ακολούθησαν όσοι συνέγραψαν για τα θέματα του ναρκοπολέμου στις ελληνικές θάλασσες, είτε ως ιδιώτες ή ως στελέχη της οικογενείας του Ναυτικού, δεν παρέλειψαν να μνημονεύσουν το άτυχο πλοίο «“Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ”».
Κατά τη γνώμη τους, από λάθος εκτίμηση και χειρισμό του Κυβερνήτη και του πληρώματος, κατέβαλε το ύψιστο τίμημα. Με τη σειρά μου οφείλω να ρωτήσω.
Πόσο μπορεί να διαλανθάνει αυτός που εκτελεί πιστά διαταγές;

Τι λάθος μπορεί να διαπράττει αυτός που προσπαθεί να φέρει σε πέρας μία αποστολή, με μη κατάλληλα μέσα στη διάθεσή του;

Πόσο εσφαλμένη μπορεί είναι η απόφαση ενός μαχόμενου Κυβερνήτη, να μην επιτρέψει τη διαφυγή από τα θαλάσσια ρεύματα , των αποκομμένων επιπλεουσών ναρκών;

Ίσως το φορτίο που έπρεπε να σηκώσει ο “Ν/Α ΠΗΝΕΙΟΣ” ήταν δυσανάλογο των δυνάμεων του, όμως δεν λιγοψύχησε.

Ίσως αν είχε λάβει από τον ασύρματο, τις κρίσιμες πληροφορίες λίγα λεπτά νωρίτερα, δεν θα χρειαζόταν αυτό το δοκίμιο.

Οι είκοσι δύο ήρωες ως άλλοτε οι τριακόσιοι «δεν λιποτάκτησαν ούτε νικήθηκαν, αλλά πέθαναν εκεί όπου είχαν ταχθεί να μείνουν».

ΠΗΓΕΣ

1. «Mine Disposal Handbook», U.S. Navy Bomb Disposal School,1945
2. Αντιναυάρχου Αρ. Γιαννόπουλου ΠΝ «Η ΝΑΡΚΑΛΙΕΙΑ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ 1944-1949» ΑΘΗΝΑ 1980, σελ 68.
3. Πλοιάρχου Μ. ΜΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ ΠΝ «Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΝΑΡΚΟΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ» ΔΝΑΡ 1989,σελ 17.
4. ‘’Ιστορικό Ναρκαλιείας Ελληνικών Θαλασσών ’’Αναφορά Διοίκησης Ναρκαλιευτικών , 29 Μαρτίου 1957.
5. ««Κυβέρνησις Πέτρου Βούλγαρη (De Facto) Από 11.8.1945 έως 17.10.1945»». Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2011.
6. http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=283573 Φωτεινή Τομαή. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2010.
7. Ξηρογιάννη Φ.Παναγιώτα «Οι φιλοσοφικές διαστάσεις της θεωρίας του πολέμου» ΑΘΗΝΑ 2011, σελ 32.

Μύθοι ταινιών: Βολές κατά ριπάς

Ώρα για να δούμε ένα ακόμα μεγάλο μύθο των ταινιών, η κατάχρηση των βολών κατά ριπάς.
Πέραν του ότι αυτός ο μύθος έχει βγάλει «κακό όνομα» στα αυτόματα όπλα, και έχει οδηγήσει πολλούς εκτός του χώρου να θεωρούν όλα τα όπλα ως αυτόματα, είναι τόσο εκτός πραγματικότητος που δικαιωματικά του αξίζει ένα άρθρο εις αυτή τη σειρά μας.

Όσοι έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση αυτόματων φορητών όπλων γνωρίζουν ότι η επιλογή αυτόματης βολής έχει εξαιρετικά περιορισμένες εφαρμογές.
Για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να κρατήσει «κρυμμένο» τον εχθρό για να ολοκληρωθεί μία μετακίνηση (πυρ και κίνηση), ή για να παρατηρήσει κάποιος τις θέσεις του εχθρού χωρίς φόβο εχθρικών πυρών, κτλ. Κυριολεκτικά, δεν υπάρχουν παραπάνω από 5-10 τακτικές που απαιτούν χρήση αυτής της επιλογής βολών.

Για τους παραπάνω λόγους, οι βολές κατά ριπάς σπανίως χρησιμοποιούνται, και όσο πηγαίνουμε προς πιο επίλεκτες μονάδες, τόσο μικρότερη χρήση τους γίνεται.
Ο λόγος είναι ότι φθείρουν το όπλο, είναι επικίνδυνες καθώς δε προσφέρουν εύστοχες βολές, κουράζουν το χειριστή, και το πιο σημαντικό, καταναλώνουν τρομακτικά γρήγορα πυρομαχικά που ίσως να χωρίζουν τη ζωή από το θάνατο σε μία ένοπλη συμπλοκή.
Για να γίνει καλύτερα κατανοητό αυτό, παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο «The Operator» όπου ο SEAL, στέλεχος της DEVGRU, Ρόμπερτ Ονίλ, μίας από τις πιο επίλεκτες μονάδες ειδικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ, αναφέρει σχετικά με τη συμμετοχή του στην εξουδετέρωση του Οσάμα Μπιν Λάντεν στο Πακιστάν το 2011.

«Μετά την ενημέρωση, περπατήσαμε πίσω στους θαλάμους μας και φορέσαμε τον εξοπλισμό μας.
Δεν είχα αλλάξει το συνηθισμένο εξοπλισμό μου για αυτή την αποστολή, τον οποίο είχα τελειοποιήσει με τα χρόνια στο ελάχιστο βάρος και μέγιστη χρηστικότητα.
Δε μετέφερα πλέον μαχαίρι ή πιστόλι.
Είχα τη κεραμική θωράκιση μου, ένα μπουκάλι Nalgene με νερό, δύο μπάρες πρωτεΐνης, και την αραβίδα μου Heckler & Koch 416 με τρεις εξτρά γεμιστήρες.
Ακόμα και σε εκείνη την ανταλλαγή πυρών διάρκειας μίας ώρας κοντά στα σύνορα του Πακιστάν είχα χρησιμοποιήσει μόλις ενάμισι γεμιστήρα. Σαρανταπέντε φυσίγγια. Ας το πούμε έτσι…
Το να μου τελειώσουν τα πυρομαχικά δεν ήταν από τα πράγματα που με απασχολούσαν.»

Σκεφτείτε λίγο το παραπάνω, σε μία ένοπλη συμπλοκή με τζιχαντιστές τρομοκράτες διάρκειας μίας ώρας, κυριολεκτικά όσο διαρκούν κάποιες ταινίες, ένας από τους καλύτερους πολεμιστές των ΗΠΑ ξόδεψε μόλις 45 φυσίγγια.
Για να γίνει καλύτερα κατανοητό, σε βολές κατά ριπάς το HK 416 βάλλει με 700-900 φυσίγγια/λεπτό.
Αυτό σημαίνει ότι τέσσερις γεμιστήρες (1 στο όπλο και 3 στην εξάρτηση) είναι 120 φυσίγγια, άρα με βολές κατά ριπάς ο χρόνος που θα χρειάζονταν για να τελειώσει όλα τα πυρομαχικά του θα ήταν 10.28 δευτερόλεπτα (αυτό είναι με τη χαμηλότερη δυνατή ταχυβολία του HK 416, αυτή των 700 φυσιγγίων/λεπτό, δηλαδή 11.7 φυσιγγίων ανά δευτερόλεπτο).
Σκεφτείτε το λίγο, και ελπίζουμε να αντιλαμβάνεστε πόσο εκτός πραγματικότητος είναι ταινίες στο θέμα της χρήση βολών κατά ριπάς.

Επαναλαμβάνουμε, δε θα δείτε ποτέ οποιονδήποτε εκπαιδευμένο σε αυτόματα φορητά όπλα σε συνθήκες ζωής και θανάτου να βάλλει κατά ριπάς βάζοντας σε κίνδυνο άτομα κοντά στο στόχο, και δεύτερον, να ξοδεύει πολύτιμα πυρομαχικά.
Ειδικά σε αστυνομικές και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις, είναι, πέραν πολύ συγκεκριμένων ελάχιστων εφαρμογών, απαγορευτική η χρήση τους.
Άρα, ελπίζουμε να αντιλαμβάνεστε τώρα γιατί αυτό αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους μύθους που βλέπουμε στις περισσότερες ταινίες.

Πηγή: defensegr.wordpress.

Κυριακή 21 Ιουνίου 2020

Colca Canyon Περού, ( Φωτογραφίες Βίντεο )

Το Colca Canyon είναι ένα φαράγγι του ποταμού Colca στο νότιο Περού , που βρίσκεται περίπου 160 χιλιόμετρα ( 99 μίλια ) βορειοδυτικά της Αρεκίπα .

Είναι ο τρίτος τουριστικός προορισμός του Περού με περισσότερους από 120.000 επισκέπτες ετησίως.
Με βάθος 3.270 μέτρα (10.730 πόδια), είναι ένα από τα βαθύτερα στον κόσμο. Το μήκος του είναι περίπου 70 χιλιόμετρα (43 mi).
Η κοιλάδα Colca είναι μια πολύχρωμη κοιλάδα των Άνδεων με προ- Incaρίζες, και πόλεις που ιδρύθηκαν στην ισπανική αποικιακή εποχή, που κατοικούνταν ακόμη από ανθρώπους των πολιτισμών της Κολάγκουα και της Καμπάνα.
Οι ντόπιοι διατηρούν τις προγονικές τους παραδόσεις και συνεχίζουν να καλλιεργούν τα προ-Ίνκα σκαλοπάτια , που ονομάζονται Άνδεις .

Κοιλάδα Colca

Τοποθεσία	Περού
Υπεράκτια υδάτινα σώματα	Ποταμός Colca
Μήκος	70 χλμ
Βάθος	3270 μ

Ιστορία

Γυναίκα με ένα ήσυχο γεράκι στο Yanque, μία από τις τρεις κύριες τουριστικές πόλεις του φαραγγιού Colca

Οι Κουμπάνες που μιλούν Quechua , πιθανότατα κατάγονταν από τον πολιτισμό Wari , και οι κολλαγόνες που μιλούσαν για την Aymara , οι οποίοι μετακόμισαν στην περιοχή από την περιοχή της Λίμνης Τιτικάκα, κατοικούσαν στην κοιλάδα κατά την προ-Ίνκα εποχή.
Οι Ίνκας πιθανότατα έφτασαν στην Κοιλάδα της Κόλκα γύρω στο 1320 μ.Χ. και καθιέρωσαν την κυριαρχία τους μέσω γάμου και όχι μέσω πολέμου.
Οι Ισπανοί, υπό τον Γκονζάλο Πίζαρο , έφτασαν το 1540 και το 1570 ο Ισπανός εφημέριος Φρανσίσκο ντε Τολέδο διέταξε τους κατοίκους σε όλη την πρώην Αυτοκρατορία της Ίνκας να εγκαταλείψουν τις διάσπαρτες κατοικίες τους και να μετακινηθούν σε μια σειρά από κεντρικούς οικισμούς σε μια διαδικασία που ονομάζεται « Μειώσεις »Αυτοί οι οικισμοί παραμένουν οι κύριες πόλεις της κοιλάδας.
Οι Φραγκισκανοί ιεραπόστολοι έχτισαν το πρώτο παρεκκλήσι στην κοιλάδα το 1565 και την πρώτη εκκλησία το 1569.
Δεν υπήρχαν περαστικοί δρόμοι μεταξύ Arequipa και Chivay μέχρι το 1940, όταν ένας δρόμος ολοκληρώθηκε για να εξυπηρετήσει τα ορυχεία αργύρου και χαλκού της περιοχής.
Περισσότεροι δρόμοι κατασκευάστηκαν στις δεκαετίες του 1970 και του 1980 από το Majes Hydroelectric Project, ένα πρόγραμμα για την εκτροπή του νερού από τον ποταμό Colca για την άρδευση των καλλιεργειών στην περιοχή Majes.

Η πρόσβαση σήμερα γίνεται συνήθως μέσω της Arequipa.
Τον Μάιο του 1981, η πολωνική εκστρατεία ράφτινγκ Canoandes με επικεφαλής τον Andrzej Pietowski , έκανε την πρώτη κατάβαση του ποταμού κάτω από το Cabanaconde και διακήρυξε την πιθανότητα να είναι το βαθύτερο φαράγγι του κόσμου.
Αναγνωρίστηκε τόσο από το Guinness Book of Records το 1984, και ένα άρθρο του National Geographic τον Ιανουάριο του 1993 επανέλαβε τον ισχυρισμό.

Η κοινή αποστολή Πολωνίας / Περού "Cañon del Colca 2005" επαλήθευσε τα υψόμετρα του ποταμού και των γύρω υψών μέσω GPS.
Ο τουρισμός έχει αυξηθεί από τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 από μερικές χιλιάδες επισκέπτες ετησίως σε σχεδόν 150.000 επισκέπτες το 2010.

Γεωγραφία

Colca-Arequipa 14 πεδιάδες του Majes, είναι γνωστό ως Majes River, και στη συνέχεια είναι γνωστό ως Camana πριν φτάσει στον Ειρηνικό Ωκεανό στην πόλη αυτού του ονόματος.
Ο ποταμός Majes πιστεύεται από τους Ίνκας να ρέει απευθείας στον Γαλαξία μας.
Για αυτόν τον λόγο, συχνά έβαλαν θυσίες και δώρα στους θεούς στο ποτάμι για να τους ρέει.

Εντός της επαρχίας Caylloma είναι γνωστή ως η «Κοιλάδα Colca» μεταξύ Callalli και Pinchollo / Madrigal.
Μέχρι το Huambo είναι γνωστό ως το φαράγγι Colca.
Η πόλη Chivayβρίσκεται στο μεσαίο σημείο της κοιλάδας Colca.
Πάνω από το Chivay, σε υψόμετρο 3.500 μέτρων (11.500 πόδια), η γεωργία δίνει τη δυνατότητα στην κτηνοτροφία, κυρίως αλπάκας και λάμα, με ορισμένα πρόβατα και γαλακτοπαραγωγά βοοειδή.
Κάτω από το Chivay η κοιλάδα παρουσιάζει έντονα ενωμένα τοπία, συνεχίζοντας για πολλά χιλιόμετρα κατάντη.
Μέσα στην βαθιά κατηφορική κοιλάδα, μια σειρά από μικρά χωριά απλώνεται σε απόσταση περίπου 56 χιλιομέτρων (35 μίλια) μεταξύ Chivay και του χωριού Cabanaconde.
Το φαράγγι φτάνει στο μεγαλύτερο βάθος του στην περιοχή Huambo, όπου ο ποταμός έχει υψόμετρο 1.066 μέτρα (3.497 πόδια).
Σε αντίθεση, 24 χιλιόμετρα (15 mi) προς νοτιοανατολικά της Cabanaconde υψώνεται τις 6.288 μέτρα (20.630 πόδια) υψηλό Ampato , μια καλυμμένη με χιόνια ανενεργού ηφαιστείου.

Άνθρωποι

Η Colca είναι μια κοιλάδα μεταξύ των Άνδεων που κατοικείται και αναπτύσσεται από τρεις εθνοτικές ομάδες: τους Kollowas, τους Cabanas και τους Ccaccatapay.

· Οι Kollawas κατέλαβαν την ανατολική περιοχή της λεκάνης απορροής του ποταμού
· Οι Cabanas βρίσκονταν στην ανατολική περιοχή του ποταμού Colca
· Το Ccaccatapay ζούσε στην πιο βαθιά περιοχή του κέντρου του φαραγγιού του ποταμού Colca, που σήμερα είναι η περιοχή Tapay.

Ήταν σπουδαίοι κτηνοτρόφοι, αγρότες και έκαναν άρδευση.
Ωστόσο, μπορείτε επίσης να βρείτε υπολείμματα προϊστορικών πολιτισμών και φυσικά υπολείμματα των Ίνκας .

Τα νερά της κοιλάδας Colca είναι ψηλότερα από 4.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και χρησιμοποιούνται μόνο για τα ζώα.
Καθώς το υψόμετρο μειώνεται, η οικολογία αλλάζει σε γεωργική ζώνη σε απόσταση περίπου 3.000 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκεί η κοιλάδα γίνεται το φαράγγι της κόλκας.
Το φαράγγι εκτείνεται 100 χιλιόμετρα και βυθίζεται 3.400 μέτρα.
Εκτός από την πλούσια γεωργία της, οι εκκλησίες της έχουν αξιόλογη αρχιτεκτονική και πολύτιμα έργα θρησκευτικής τέχνης.
Αυτή η τεχνική δείχνει τον πολιτισμό και τις παραδόσεις κάθε μιας από τις κοινότητές της.
Στις σπηλιές που βρίσκονται στην κοιλάδα Colca μπορείτε να βρείτε πίνακες και γλυπτά που χρονολογούνται πάνω από 7.000 χρόνια.
Αυτά τα γλυπτά απεικονίζουν σκηνές κυνηγιού, λάμα, αλεπούδες, ανθρώπινες μορφές, παραστάσεις αστεριών όπως ο ήλιος, ο νότιος σταυρός, τα πουλιά και πολλές άλλες μορφές.
Αυτά τα σχέδια δείχνουν το πέρασμα του χρόνου και τους διάφορους οικισμούς που, εδώ και χιλιάδες χρόνια, άφησαν ίχνη της ύπαρξής τους.

Θέλγητρα

Το φαράγγι φιλοξενεί τον κόνδορα των Άνδεων ( Vultur gryphus ), ένα είδος που υπήρξε το επίκεντρο των παγκόσμιων προσπαθειών διατήρησης. Οι κόνδορες φαίνονται σε κοντινή απόσταση καθώς πετούν πέρα από τα τείχη του φαραγγιού και αποτελούν δημοφιλές αξιοθέατο.

Το Andean Condor ζει συνήθως περίπου 60-70 χρόνια και έχει άνοιγμα φτερών περίπου 2,1-2,7 μέτρων (7-9 πόδια).
Συνήθως αναφέρεται ως «Eternity Bird», καθώς το πουλί είναι σύμβολο μακράς διαρκείας και αιωνιότητας.
Το "Cruz del Condor" είναι μια δημοφιλής τουριστική στάση για να δείτε τους κόνδορες.
Σε αυτό το σημείο, το δάπεδο του φαραγγιού είναι 1.200 μέτρα (3.900 πόδια) κάτω από το χείλος του φαραγγιού.
Άλλα αξιοσημείωτα είδη πτηνών που υπάρχουν στο Colca περιλαμβάνουν το γιγαντιαίο κολίβριο , το μεγαλύτερο μέλος της οικογένειας των κολιβρίων, καθώς και τη χήνα των Άνδεων , το φλαμίνγκο της Χιλής και το ορεινό καρακάλα .
Τα ζώα περιλαμβάνουν το vizcacha , έναν συγγενή μεγέθους κουνελιού του τσιντσιλά, του zorrino , του ελαφιού , της αλεπούς και του vicuña , του άγριου προγόνου της αλπακάς .
Οι φυσικές ιαματικές πηγές La Calera βρίσκονται στο Chivay, τη μεγαλύτερη πόλη του Colca Canyon. Άλλες θερμές πηγές, μερικές ανεπτυγμένες για τουριστική χρήση, είναι διάστικτες σε όλη την κοιλάδα και το φαράγγι.
Οι αρχαιολογικοί χώροι περιλαμβάνουν τα σπήλαια του Mollepunko πάνω από το Callalli όπου η ροκ τέχνη (που λέγεται ότι είναι 6.000 ετών) απεικονίζει την εξημέρωση της αλπακάς. η μούμια του Paraqra, πάνω από το Sibayo. η Fortaleza de Chimpa, μια ανακατασκευασμένη ακρόπολη στην κορυφή του βουνού που κοιτάζει κάτω από τον Madrigal. ερείπια προ-ισπανικών οικισμών σε όλη την κοιλάδα · και πολλοί άλλοι.
Τα πολιτιστικά αξιοθέατα περιλαμβάνουν το φεστιβάλ Wititi στο Chivay, που ονομάζεται «πολιτιστική κληρονομιά» του Περού.
Το Colca είναι επίσης γνωστό για χειροτεχνίες: είδη πλεκτά από ίνες αλπακάς μωρών και μια μοναδική μορφή κεντήματος που κοσμούν φούστες (polleras), καπέλα, γιλέκα και άλλα είδη καθημερινής φθοράς και χρήσης.
Η πιο απομακρυσμένη πηγή του ποταμού Αμαζονίου είναι προσβάσιμη από την κοιλάδα Colca μέσω του Tuti, ένα μονοήμερο ταξίδι σε μια πηγή στα 5.120 μέτρα (16.800 πόδια), όπου εκτοξεύεται χιόνι από το Mismi από ένα βράχο.

Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν το Infiernillo Geyser, στις πλαγιές του ηφαιστείου Hualca Hualca , το οποίο είναι προσβάσιμο με τα πόδια, ιππασία ή ποδήλατο βουνού και μια σειρά από casas vivenciales όπου οι τουρίστες μπορούν να μείνουν με μια τοπική οικογένεια στο σπίτι τους και να μοιράζονται καθημερινά δραστηριότητες.
Η Autocolca, μια αυτόνομη αρχή που δημιουργήθηκε από το νόμο τη δεκαετία του 1980, είναι υπεύθυνη για την προώθηση και διαχείριση του τουρισμού στην κοιλάδα Colca.

Πηγή: en.wikipedia

Σάββατο 20 Ιουνίου 2020

Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώην βάση του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα

Για πρώτη φορά, δίνεται η δυνατότητα στους κατοίκους της Κέρκυρας να γνωρίσουν την κρυφή πλευρά της πρώην βάσης του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα.

Η πρώην βάση, βρίσκεται στον κόλπο της Αλύπας (στην περιοχή της Παλαιοκαστρίτσας) και αποτελείται από ένα υπόγειο τούνελ που καταλήγει μέσα και κάτω από το βουνό.
Είναι σχεδιασμένη με υπόγειους θαλάμους αποθήκευσης πυρομαχικών, ενώ οι διάδρομοι της διαθέτουν μικρά ανοιχτά βαγόνια με ράγες, τα οποία χρησίμευαν για την μεταφορά οπλισμού ή τορπιλών.
Αν και η βάση έχει πολλά χρόνια που δεν λειτουργεί, διαθέτει όμως ως και σήμερα έναν πλούσιο πολεμικό εξοπλισμό.

Οι κεκλεισμένες της θύρες άνοιξαν για μια μοναδική φωτογράφιση, αποκαλύπτοντας μέσα από ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό το ως τώρα άγνωστο εσωτερικό της.
Οι φωτογράφοι Αλέξανδρος Μελίδης & Έντι Κασταμονίτης κατόπιν συνεννόησης με τις Δημοτικές αρχές, εξασφάλισαν για το Corfuland και το κοινό του, αποκλειστικά πλάνα της, φέρνοντας στην δημοσιότητα ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του νησιού.

Λίγα λόγια για την ιστορία της πρώην βάσης του Νάτο.

Με εντολή του Νάτο και ύστερα από συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου, κατασκευάστηκε επί χούντας (1970-1973) βάση στην Παλαιοκαστρίτσα, για να καλυφτούν οι ανάγκες και οι απαιτήσεις του πολεμικού ναυτικού.
Σκοπός της δημιουργίας της ήταν να λειτουργήσει και ως ναυτικό οχυρό του Νάτο, το οποίο είχε απώτερο στόχο να ελέγχει πιο αποτελεσματικά την ναυτική προστασία της Αδριατικής και της Ιταλίας.

Η έδρα της βάσης ορίστηκε συγκεκριμένα στον κόλπο της Αλύπας σε μια περίοδο που η περιοχή χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους εξ ολοκλήρου με τουριστικές βάρκες και αλιευτικά καΐκια και παρά την προτεραιότητα ελλιμενισμού που είχαν βάσει νόμου τα πολεμικά της πλοία, η παραμονή των ντόπιων σκαφών διατηρήθηκε καθ' όλη την λειτουργία της.
Ο λόγος της ύπαρξης της στο συγκεκριμένο σημείο δεν ήταν τυχαίος αλλά καθοριστικός και υψίστης σημασίας, αφού από γεωγραφικής άποψης και θέσης, η Παλαιοκαστρίτσα αποτελεί κομβικό σημείο πρόσβασης στην ανοιχτή θάλασσα.
Με απόφαση του υπουργείου αποχρωματίστηκε ως ναυτικό οχυρό και πέρασε στην δικαιοδοσία του δήμου της Παλαιοκαστρίτσας κατά την θητεία του αρμόδιου Δημάρχου, Κωνσταντίνου Χαλικιά.
Η Νατοϊκή βάση (βάση πυρηνικών υποβρυχίων) παραμένει ως και σήμερα σχετικά εξοπλισμένη.

Οι φωτογράφοι που είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στον χώρο της, τράβηξαν μια αναμνηστική φωτογραφία στο εσωτερικό της, κατά την διάρκεια της φωτογράφησης.

Φωτογραφικό υλικό: Αλέξανδρος Μελίδης, Έντι Κασταμονίτης (Εσωτερικά πλάνα)

Κωνσταντίνος Οικονόμου (Εξωτερικά πλάνα)

Πληροφορίες: rizospastis.gr

Επιμέλεια - Σύνταξη: Ραφαέλλα Άννα

Πηγή: www.corfuland.gr

Για πρώτη φορά, δίνεται η δυνατότητα στους κατοίκους της Κέρκυρας να γνωρίσουν την κρυφή πλευρά της πρώην βάσης του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα. Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr

Πηγή: www.corfuland.gr

Για πρώτη φορά, δίνεται η δυνατότητα στους κατοίκους της Κέρκυρας να γνωρίσουν την κρυφή πλευρά της πρώην βάσης του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα. Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώην βάση του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα Η πρώην βάση, βρίσκεται στον κόλπο της Αλύπας (στην περιοχή της Παλαιοκαστρίτσας) και αποτελείται από ένα υπόγειο τούνελ που καταλήγει μέσα και κάτω από το βουνό. Είναι σχεδιασμένη με υπόγειους θαλάμους αποθήκευσης πυρομαχικών, ενώ οι διάδρομοι της διαθέτουν μικρά ανοιχτά βαγόνια με ράγες, τα οποία χρησίμευαν για την μεταφορά οπλισμού ή τορπιλών. Αν και η βάση έχει πολλά χρόνια που δεν λειτουργεί, διαθέτει όμως ως και σήμερα έναν πλούσιο πολεμικό εξοπλισμό Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr

Πηγή: www.corfuland.gr

Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώην βάση του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα Εμφανίσεις: 18579 Αποθήκευση Για πρώτη φορά, δίνεται η δυνατότητα στους κατοίκους της Κέρκυρας να γνωρίσουν την κρυφή πλευρά της πρώην βάσης του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα. Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώην βάση του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα Η πρώην βάση, βρίσκεται στον κόλπο της Αλύπας (στην περιοχή της Παλαιοκαστρίτσας) και αποτελείται από ένα υπόγειο τούνελ που καταλήγει μέσα και κάτω από το βουνό. Είναι σχεδιασμένη με υπόγειους θαλάμους αποθήκευσης πυρομαχικών, ενώ οι διάδρομοι της διαθέτουν μικρά ανοιχτά βαγόνια με ράγες, τα οποία χρησίμευαν για την μεταφορά οπλισμού ή τορπιλών. Αν και η βάση έχει πολλά χρόνια που δεν λειτουργεί, διαθέτει όμως ως και σήμερα έναν πλούσιο πολεμικό εξοπλισμό. Click to enlarge image nao-corfuland9.jpg Click to enlarge image nato-corfuand-2.jpg Click to enlarge image nato-corfulan-f.jpg Click to enlarge image nato-corfuland10.jpg Click to enlarge image nato-corfuland11.jpg Click to enlarge image nato-corfuland12.jpg Click to enlarge image nato-corfuland13.jpg Click to enlarge image nato-corfuland14.jpg Click to enlarge image nato-corfuland15.jpg Click to enlarge image nato-corfuland16.jpg Click to enlarge image nato-corfuland17.jpg Click to enlarge image nato-corfuland18.jpg Click to enlarge image nato-corfuland19.jpg Click to enlarge image nato-corfuland20.jpg Click to enlarge image nato-corfuland21.jpg Click to enlarge image nato-corfuland22.jpg Click to enlarge image nato-corfuland23.jpg Click to enlarge image nato-corfuland25.jpg Click to enlarge image nato-corfuland27.jpg Click to enlarge image nato-corfuland28.jpg Click to enlarge image nato-corfuland29.jpg Click to enlarge image nato-corfuland3.jpg Click to enlarge image nato-corfuland30.jpg Click to enlarge image nato-corfuland31.jpg Click to enlarge image nato-corfuland34.jpg Click to enlarge image nato-corfuland4.jpg Click to enlarge image nato-corfuland5.jpg Click to enlarge image nato-corfuland6.jpg Click to enlarge image nato-corfuland7.jpg Click to enlarge image nato-corfuland8.jpg Οι κεκλεισμένες της θύρες άνοιξαν για μια μοναδική φωτογράφιση, αποκαλύπτοντας μέσα από ένα πλούσιο φωτογραφικό υλικό το ως τώρα άγνωστο εσωτερικό της. Οι φωτογράφοι Αλέξανδρος Μελίδης & Έντι Κασταμονίτης κατόπιν συνεννόησης με τις Δημοτικές αρχές, εξασφάλισαν για το Corfuland και το κοινό του, αποκλειστικά πλάνα της, φέρνοντας στην δημοσιότητα ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του νησιού. Λίγα λόγια για την ιστορία της πρώην βάσης του Νάτο Με εντολή του Νάτο και ύστερα από συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου, κατασκευάστηκε επί χούντας (1970-1973) βάση στην Παλαιοκαστρίτσα, για να καλυφτούν οι ανάγκες και οι απαιτήσεις του πολεμικού ναυτικού. Σκοπός της δημιουργίας της ήταν να λειτουργήσει και ως ναυτικό οχυρό του Νάτο, το οποίο είχε απώτερο στόχο να ελέγχει πιο αποτελεσματικά την ναυτική προστασία της Αδριατικής και της Ιταλίας. Click to enlarge image corfuland-photo-nato.JPG Click to enlarge image nato-corfu-corfuland.jpg Click to enlarge image nato-corfuand-photo.jpg Η έδρα της βάσης ορίστηκε συγκεκριμένα στον κόλπο της Αλύπας σε μια περίοδο που η περιοχή χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους εξ ολοκλήρου με τουριστικές βάρκες και αλιευτικά καΐκια και παρά την προτεραιότητα ελλιμενισμού που είχαν βάσει νόμου τα πολεμικά της πλοία, η παραμονή των ντόπιων σκαφών διατηρήθηκε καθ' όλη την λειτουργία της. Ο λόγος της ύπαρξης της στο συγκεκριμένο σημείο δεν ήταν τυχαίος αλλά καθοριστικός και υψίστης σημασίας, αφού από γεωγραφικής άποψης και θέσης, η Παλαιοκαστρίτσα αποτελεί κομβικό σημείο πρόσβασης στην ανοιχτή θάλασσα. Με απόφαση του υπουργείου αποχρωματίστηκε ως ναυτικό οχυρό και πέρασε στην δικαιοδοσία του δήμου της Παλαιοκαστρίτσας κατά την θητεία του αρμόδιου Δημάρχου, Κωνσταντίνου Χαλικιά. Η Νατοϊκή βάση (βάση πυρηνικών υποβρυχίων) παραμένει ως και σήμερα σχετικά εξοπλισμένη. Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώην βάση του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα Οι φωτογράφοι που είχαν την ευκαιρία να περιηγηθούν στον χώρο της, τράβηξαν μια αναμνηστική φωτογραφία στο εσωτερικό της, κατά την διάρκεια της φωτογράφισης. Φωτογραφικό υλικό: Αλέξανδρος Μελίδης, Έντι Κασταμονίτης (Εσωτερικά πλάνα) Κωνσταντίνος Οικονόμου (Εξωτερικά πλάνα) Πληροφορίες: rizospastis.gr Επιμέλεια - Σύνταξη: Ραφαέλλα Άννα Μπούχλα Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr Πηγή: www.corfuland.gr

Πηγή: www.corfuland.gr

Μπάρα

Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020

Πύραυλος λεπίδων AGM-114 R9X «Hellfire»

Πηγή: defensegr.wordpress.

Τρίτη 23 Ιουνίου 2020

24 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1945: ΤΟ ΝΑΡΚΑΛΙΕΥΤΙΚΟ "ΠΗΝΕΙΟΣ" ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ

Μύθοι ταινιών: Βολές κατά ριπάς

Πηγή: defensegr.wordpress.

Κυριακή 21 Ιουνίου 2020

Colca Canyon Περού, ( Φωτογραφίες Βίντεο )

Ιστορία

Γεωγραφία

Άνθρωποι

Θέλγητρα

Σάββατο 20 Ιουνίου 2020

Αποκλειστικές φωτογραφίες από την πρώην βάση του Νάτο στην Παλαιοκαστρίτσα

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων

Ελληνικά νησιά:

Ζώδια

Διαχειριστής